ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

ΔΟΚΙΜΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΞΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ – ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ (εκδοσεις δαμιανος)

ΡΩΤΑΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ; ΜΑ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΥΨΩΝΕΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ, Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ.

ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ; ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΡΙΖΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ.  ΡΩΤΑΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ; Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΩΣ Η ΔΥΝΑΜΗ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑ Η ΔΥΝΑΜΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ, ΒΕΒΑΙΑ, ΑΛΛΑ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΕΤΗ ΜΑ Η ΑΞΙΑ. ΑΝ ΑΓΑΠΟΥΣΑΜΕ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΘΑ ΒΟΗΘΟΥΣΑΜΕ    
 

ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΑΝΙΣΧΥΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΟΙ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΟ ΒΛΑΒΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΤΟ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ.

            ΔΕΝ ΡΩΤΩ ΠΟΙΟ ΟΝ ΘΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΛΛΑ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ, ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΜΕΛΛΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΑΞΙΑΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΑΛΛΑ ΤΥΧΑΙΑ, ΣΑΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΚΙ ΟΧΙ ΕΚΟΥΣΙΑ. ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΠΙΦΟΒΟ ΚΙ ΕΤΣΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Ο ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ, ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ ΦΤΑΣΜΕΝΟΣ ΚΙ ΑΝΥΨΩΜΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΗΡΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ ΠΟΙΜΝΙΟΥ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ.

            ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΦΑΛΜΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΑΝΕΛΕΗΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ, ΤΟΝ ΑΝΩΤΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΥΠΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΞΑΛΛΟΥ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΝΑ ΔΙΥΛΙΣΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΚΟ ΚΙ ΕΧΘΡΙΚΟ. ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΑΝΩΤΕΡΟ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΚΟ.

             ΚΑΤΟΠΙΝ, ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΞΑΣΘΕΝΗΜΕΝΟΥΣ, ΤΑΠΕΙΝΟΥΣ, ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΚΙ ΕΚΑΝΕ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΙΚΩΝ ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ, ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ, ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙ ΠΩΣ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΑ, ΠΑΡΑΠΛΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΒΑΖΟΥΝ ΣΕ ΠΕΙΡΑΣΜΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. ΚΙ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΘΛΙΒΕΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΑΝΩ Σ’  ΑΥΤΟ, ΤΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΚΑΛ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΕ ΟΤΙ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΔΙΑΦΘΑΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ, ΕΝΩ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΜΟΝΟ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ!

            ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ, ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΟΝΤΑ, ΜΕ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ, ΟΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ, Η ΨΥΧΗ, ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΓΟΡΙΕΣ, ΜΕ ΑΟΡΙΣΤΕΣ ΗΘΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ, ΟΠΩΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ, Ο ΘΕΟΣ, Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ, Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ, Η ΑΛΛΗ ΖΩΗ. ΚΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΝΩ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΚΑΘΕΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ.
Read the rest of this entry »

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: Καθεστώς του Αγίου Όρους

[] Άρθρο 105        Εδώ αποκαλύπτεται ο μηχανισμός ελληνοποιήσεων της εκκλησίας η οποία με τις ευλογίες του κράτους μπορεί να δίνει την ελληνική ιθαγένεια σε όποιον θέλει αρκεί αυτός να γίνει μοναχός έστω για λίγο!!!

1. Η χερσόνησος του Αθω, από τη Μεγάλη Βίγλα και πέρα, η οποία αποτελεί την περιοχή του Αγίου Όρους, είναι, σύμφωνα με το αρχαίο προνομιακό καθεστώς του, αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους, του οποίου η κυριαρχία πάνω σ’ αυτό παραμένει άθικτη. Από πνευματική άποψη το Άγιο Όρος διατελεί υπό την άμεση δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Όλοι όσοι μονάζουν σ’ αυτό αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια μόλις προσληφθούν ως δόκιμοι ή μοναχοί, χωρίς άλλη διατύπωση.
2. Το Άγιο Όρος διοικείται, σύμφωνα με το καθεστώς του, από τις είκοσι ιερές μονές του, μεταξύ των οποίων είναι κατανεμημένη ολόκληρη η χερσόνησος του Άθω, το έδαφος της οποίας είναι αναπαλλοτρίωτο. Η διοίκησή του ασκείται από αντιπροσώπους των ιερών μονών, οι οποίοι αποτελούν την ιερή κοινότητα. Δεν επιτρέπεται καμία απολύτως μεταβολή στο διοικητικό σύστημα ή στον αριθμό των μονών του Αγίου Όρους, ούτε στην ιεραρχική τάξη και τη θέση τους προς τα υποτελή τους εξαρτήματα. Απαγορεύεται να εγκαταβιώνουν στο Άγιο Όρος ετερόδοξοι ή σχισματικοί.
3. Ο λεπτομερής καθορισμός των αγιορειτικών καθεστώτων και του τρόπου της λειτουργίας τους γίνεται από τον καταστατικό χάρτη του Αγίου Όρους, τον οποίο, με σύμπραξη του αντιπροσώπου του κράτους, συντάσσουν και ψηφίζουν οι είκοσι ιερές μονές και τον επικυρώνουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Βουλή των ελλήνων.
4. Η ακριβής τήρηση των αγιορειτικών καθεστώτων τελεί ως προς το πνευματικό μέρος υπό την ανώτατη εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ως προς το διοικητικό μέρος υπό την εποπτεία του Κράτους, στο οποίο ανήκει αποκλειστικά και η διαφύλαξη της δημόσιας τάξης και ασφάλειας.
5. Οι πιο πάνω εξουσίες του Κράτους ασκούνται από διοικητή, του οποίου τα δικαιώματα και καθήκοντα καθορίζονται με νόμο. Με νόμο επίσης καθορίζονται η δικαστική εξουσία που ασκούν οι μοναστηριακές αρχές και η ιερή κοινότητα, καθώς και τα τελωνειακά και φορολογικά πλεονεκτήματα του Αγίου Όρους..
6. ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ

Το 530 μ.Χ. ο Ιουστινιανός έδωσε την χαριστική βολή στον πολιτισμό και στους «αλιτηρίους Έλληνας», όπως τους αποκαλεί ο Κώδικάς του. Η καινοτομία του ήταν η καθιέρωση του θεσμού του «ανάδοχου», που αργότερα μετονομάστηκε σε «νονός». Ο νονός ήταν κυριολεκτικά ένας χριστιανός πράκτορας, που τον όριζε αποκλειστικά και μόνον η Εκκλησία και αφιέρωνε την ζωή του στην παρακολούθηση του βίου του νεοβαπτισθέντος νηπίου. Αν οι γονείς και το νήπιο δεν τελούσαν τα χριστιανικά τους καθήκοντα, το κατέδιδε στην Εκκλησία και τότε το παιδί και οι γονείς θανατώνονταν χωρίς δίκη και δημευόταν η περιουσία τους.

Περισσότερα: freeinquiry.gr/webfiles/pro.php?id=1222

————————————————————————————————————————————

Νηπιοβαπτισμός

Το χριστιανικό ιερατείο , την εποχή του αυτοκράτορα της Νέας Ρώμης (Βυζαντίου) Θεοδοσίου συνέλαβε την μέθοδο του ολοκληρωτικού αφελληνισμού της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας .

Το χριστιανικό ιερατείο , δηλαδή , κατά την διάρκεια της Β΄(382 μ.χ.) Οικουμενικής Συνόδου όπου ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος μετείχε αυτής , ανάμεσα στις πολλές δόλιες και εγκληματικές αποφάσεις εναντίον του Ελληνισμού συνέλαβαν τον νηπιοβαπτισμό .

Με ειδικό διάταγμα από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο , όλοι οι κάτοικοι της Ρωμαϊκής επικράτειας έπρεπε να βαπτίσουν τα παιδιά τους χριστιανούς . Όσοι δεν δέχονταν θα έχαναν τα πολιτικά τους δικαιώματα και τα παιδιά τους θα έχαναν το δικαίωμα της κληρονομιάς από τους γονείς τους .

Τότε χιλιάδες ανυπότακτοι Έλληνες πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα ως δούλοι και αμέτρητες περιουσίες κατασχέθηκαν από την εκκλησία .

Παρά τα σκληρά μέτρα που επεβλήθησαν , οι Έλληνες αρνούνταν τον αφελληνισμό τους .

Τότε ένα νέο διάταγμα όρισε την θανατική ποινή για τους παραβάτες . Οι διωγμοί συνεχίσθηκαν με αμείωτη ένταση μέχρι την εποχή του Γιουτπράδα (Ιουστινιανού , Σλαυοεβραίος το γένος).
Read the rest of this entry »

Οι… άσφαιρες «πύρινες σφαίρες»

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ

Πασίγνωστο το βίντεο τού π. Αντωνίου Στυλιανάκη ۬ εντυπωσιακό και καθηλωτικό, βαρύ πυροβολικό των φωταμυντόρων στη μάχη για την τεκμηρίωση τής γνησιότητας τού «θαύματος τού Αγίου Φωτός». Στο ντουκουμέντο λοιπόν αυτό βλέπουμε μια «πύρινη σφαίρα» να εμφανίζεται ξαφνικά στο πλάνο και διασχίζοντας τον χώρο, να περνά ανάμεσα από τους ανυποψίαστους προσκυνητές οι οποίοι όχι μόνο δεν καίγονται, αλλά ούτε καν δείχνουν να αντιλαμβάνονται την ύπαρξή της! Τα εντυπωσιακά αυτά πλάνα, όπως μας διαβεβαιώνει ο αρχιμανδρίτης Ιατρός-Παιδοψυχίατρος που τα κατέγραψε το 1994 με την ερασιτεχνική του κάμερα, είναι απολύτως αυθεντικά και αποδίδουν στο ακέραιο το προσωπικό του βίωμα. Όπως μάλιστα εμφατικά επισημαίνει, προσκυνητές που στέκονταν σε καίριο σημείο, στην ερώτησή του αν είδαν κι εκείνοι το φαινόμενο, απάντησαν αρνητικά!

Το τι ακριβώς είδε ωστόσο ο π. Στυλιανάκης και υπό ποιες συνθήκες αυτά που είδε, αποτυπώθηκαν στο επίμαχο βίντεο, είναι ένα ζήτημα που σηκώνει πολλή συζήτηση. Και βέβαια, για τα διάφορα φαινόμενα εκτός Κουβουκλίου, αν θυμάστε, ουδέποτε εξέφρασα κάποια συγκεκριμένη, ξεκάθαρη άποψη για το πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν, αλλά ελλείψει στοιχείων (αποδείξεων ή ισχυρών ενδείξεων) δήλωνα απαρέγκλιτα την απόλυτη άγνοιά μου. Την ίδια δε επιφυλακτική στάση αναμονής τηρούσα όλον αυτόν τον καιρό και για το επίμαχο βίντεο τού π. Στυλιανάκη αφού η εξήγηση που είχε προταθεί από την πλευρά τού σκεπτικισμού («άνθρωπος με δαυλό που έτρεχε ανάμεσα στο πλήθος»), δε συνοδευόταν κι από την απαραίτητη τεκμηρίωση και ως εκ τούτου δε με έπειθε. Βλέποντας ωστόσο ένα βιντεάκι που ανακάλυψα πριν από λίγες μέρες στην ιστοσελίδα τού Ρώσου σκεπτικιστή Игорь Доброхотов (Igor Dobrokhotov), ένα… δαιμονικό λαμπάκι άναψε πάνω απ’ το κεφάλι μου! Αμέσως ανέσυρα το πολυζητημένο ντοκουμέντο τού π. Στυλιανάκη από τ’ αρχείο μου και το ’κανα φύλλο και φτερό! Και πράγματι, η λεπτομερής εξέταση τού οπτικού υλικού -παρά την κακή ποιότητα τής λήψης- έβγαλε λαγούς! Δείτε όμως πρώτα λίγο αυτό:

……………………………………………………..Λήψη σε φωτισμένο χώρο – βίντεο

……………………………..

Για τους λιγότερο παρατηρητικούς, επισημαίνω λοιπόν ότι στην αριστερή πλευρά τού πλάνου, βλέπουμε καθαρά έναν άνθρωπο να κινείται με ταχύτητα προς τα πάνω, κρατώντας έναν αναμμένο δαυλό, ενώ μια παρόμοια κίνηση -χωρίς φλόγα αυτή τη φορά- εντοπίζουμε και στο μέσο τής λήψης με κατεύθυνση προς τ’ αριστερά. Φαντάζεστε τώρα πώς θα φαινόταν η εικόνα αυτή, εάν αντί φως, επικρατούσε σκοτάδι; Ιδού:

………………………………………………………………..Σκοτεινό πλάνο – βίντεο

……………………………..

Δείτε τώρα και κάτι ακόμα: Βλέπετε τη φωτεινή σφαίρα που αιωρείται πάνω από τα κεφάλια των πιστών, χωρίς αυτοί να δείχνουν κάποια ανάλογη αντίδραση;

………………………….

Για να δούμε όμως τώρα το πλάνο την αμέσως επόμενη στιγμή, όταν άστραψαν τα φλας των φωτογράφων:

……………………………..

Μάλιστα. Άνθρωπος ήτανε λοιπόν… Ένα κανονικό ανθρώπινο ον με σάρκα και οστά και όχι φωτεινή σφαίρα όπως θα μπορούσε να πιστέψει κανείς, αν βασιζόταν στη πρώτη φωτογραφία χωρίς να έχει δει ποτέ τη δεύτερη! Αν δούμε δε και τη συνέχεια τής επίμαχης σκηνής στο βίντεο, τότε τα πράγματα παίρνουν μια ακόμα πιο διαφορετική τροπή! Ιδού λοιπόν. Το είδατε; Εξαιρετικά διαφωτιστικό, δε συμφωνείτε; Βλέπουμε λοιπόν δαδούχους να κινούνται με μεγάλη ταχύτητα ανάμεσα στο πλήθος, το οποίο, βέβαια, δεν αντιδρά, όχι επειδή η υποτιθέμενη πύρινη σφαίρα που πλησιάζει είναι αόρατη και δεν καίει, αλλά επειδή αυτό που βλέπουν να κατευθύνεται προς το μέρος τους, δεν έχει τίποτε το υπερφυσικό! Δεν είναι ΚΑΜΙΑ πύρινη σφαίρα, παρά μόνο άνθρωποι απλοί που τρέχουν ανάμεσα στους προσκυνητές κρατώντας αναμμένους δαυλούς! Πύρινη σφαίρα μπορεί να «είδαν» μόνο όσοι παρακολουθούσαν τη σκηνή εξ αποστάσεως κι από πλάγια. Οι υπόλοιποι όμως που ήταν κοντά και είχαν την κατάλληλη οπτική γωνία, ΟΧΙ! Εφαρμόζοντας λοιπόν τώρα τη γνώση μας αυτή και στην περίπτωση τού πολυσυζητημένου βίντεο, έχουμε ή δεν έχουμε μια πολύ αληθοφανέστερη εξήγηση για όλα αυτά τα υπερφυσικά που υποτίθεται πως συνέβησαν; Είναι ή δεν είναι προφανές ότι ο π. Στυλιανάκης απλώς στεκόταν σε λάθος σημείο; Εξηγείται τώρα ή δεν εξηγείται το γεγονός ότι οι προσκυνητές που -σε αντίθεση με τον ίδιο- δεν παρακολουθούσαν τα τεκτενόμενα εξ αποστάσεως κι από το πλάι, αλλά από κοντά και με μέτωπο προς τo σημείο από το οποίο ερχόταν η φλόγα, όταν ρωτήθηκαν αν είχαν δει τη σφαίρα, δήλωσαν πως δεν ειχαν ιδέα; Παίζει λοιπόν ή δεν παίζει καθοριστικό ρόλο η οπτική γωνία τού παρατηρητή, αλλά και οι συνθήκες υπό τις οποίες γίνεται η παρατήρηση;

……………………………………………………………………Βίντεο π. Στυλιανάκη

……………………………..

Παρακολουθώντας δε εκτενέστερα πλάνα από το βίντεο τού π. Στυλιανάκη, όπως αυτά προβλήθηκαν και σχολιάστηκαν σε τηλεοπτική του εμφάνιση, παρατηρούμε επιπροσθέτως και τα εξής:

Το ότι η κίνηση τής φλόγας (καταχρηστικά: «πύρινης σφαίρας») δεν έγινε αντιληπτή από τους ανθρώπους που στέκονταν εκεί κοντά, είναι σαφές ότι ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ! Στο σημείο 4:07, βλέπετε, όπου η λήψη προβάλλεται σε αργή κίνηση, παρά την κακή ποιότητα τού βίντεο διακρίνουμε καθαρά έναν άνθρωπο να κρατά τα χέρια του ανοιχτά περιμένοντας και με το που περνά η υποτιθέμενη σφαίρα από μπροστά του (4:12-4:14), ν’ αρχίζει να χειροκροτεί!! Συνεπώς ο άνθρωπος αυτός είναι σαφές ότι είχε ήδη δει την πηγή φωτός -δηλαδή τον ΔΑΔΟΥΧΟ!- να έρχεται και γι αυτό περίμενε με τα χέρια ανοιχτά για χειροκρότημα (1)! Το προφανέστατο αυτό συμπέρασμα επιβεβαιώνεται δε πλήρως και από την αντίδραση τού άντρα που στο σημείο 3:42 κάνει την εμφάνισή του κάτω δεξιά στο πλάνο. Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν, βλέπουμε καθαρά ότι ενώ αρχικά κοιτάζει μπροστά, κάποια στιγμή (στο 4:05) αρχίζει να στρέφει το βλέμμα του προς τα δεξιά με κατεύθυνση το σημείο όπου μερικά δευτερόλεπτα αργότερα εμφανίστηκε το φως. Μέχρι και το σημείο 4:18 όπου δυστυχώς το πλάνο χαλάει, τον βλέπουμε ολοκάθαρα να στρίβει το κεφάλι του παρακολουθώντας με ενδιαφέρον την κίνηση τής φωτεινής πηγής. Η συγκεκριμένη λεπτομέρεια φαίνεται ΟΛΟΚΑΘΑΡΑ στο βίντεο και σε συνδυασμό με τον άνθρωπο που βλέπουμε να χειροκροτεί ακριβώς τη στιγμή που η «πύρινη σφαίρα» περνά σε απόσταση αναπνοής από μπροστά του, καταρρίπτει τον ισχυρισμό -ή αν θέλετε, την πεποίθηση- τού π. Στυλιανάκη ότι όντως επρόκειτο για κάποιο ανεξήγητο υπερφυσικό φαινόμενο που «κανείς δεν πήρε είδηση» και που μόνο αυτός αξιώθηκε να δει («ε, και πώς ο Θεός, ας πούμε, αξίωσε… εμένα…»). Άλλωστε -ας επισημανθεί κι αυτό-, λίγες μόνο στιγμές μετά (στο 1:36), μια άλλη -εντελώς πανομοιότυπη- «φωτεινή σφαίρα» από τις πολλές που βλέπουμε να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται σε διάφορα σημεία τού χώρου, όπως καθαρά φαίνεται στο κέντρο τού πλάνου, αποδεικνύεται πώς στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά μια απλή δεσμίδα… κεριών, με την οποία μάλιστα ελάχιστα μόνο δευτερόλεπτα πριν από το δεύτερο φούντωμα της (1:51) είχε έρθει σε εκτεταμένη επαφή και κάποιο άτομο που ήταν ανεβασμένο σε παρακείμενο υπερυψωμένο σημείο!!

Οι παρατηρήσεις δε αυτές εναρμονίζονται απόλυτα και με την απομυθοποιητική μαρτυρία τού Κώστα Δημόπουλου το 1981, ο οποίος στο βιβλίο του Άγιοι Τόποι και Ισραήλ επιβεβαίωσε με εκτενέστατες περιγραφές την παρουσία αντρών με φως σε υπερυψωμένα σημεία τού Παναγίου Τάφου και δαδούχων που κινούνται ταχύτατα ανάμεσα στο πλήθος:

«[…] Αφού έκαναν μερικούς γύρους, στο τέλος σκαρφάλωσαν στα παράθυρα και στον τοίχο του τάφου […]. Σε λίγο ξανάρχισαν πάλι οι Άραβες νεαροί που ήσαν σκαρφαλωμένοι στον τοίχο, τα τραγούδια, ψαλμούς, φωνές και τα ρυθμικά χειροκροτήματα. Ένας όμως απ’ αυτούς έφερνε βόλτες ένα μεγάλο λευκό μαντίλι, στην αρχή σιγά-σιγά και όσο πήγαινε πολύ γρήγορα. Ώσπου, καθώς πρόσεχα πάρα πολύ, είδα σε μια στιγμή να παίρνει φωτιά το μαντίλι. Αμέσως άναψε μια μεγάλη δάδα που την άρπαξε ένας άλλος Άραβας και έφυγε τρέχοντας προς την έξοδο της εκκλησίας. Περνώντας από μπροστά μου σχεδόν μου μύρισε κάτι από εύφλεκτη ύλη και λίγο σαν πετρέλαιο. Στο πέρασμά του άφηνε πολύ κάπνα και μυρωδιά φωτιάς. Πολύ γρήγορα οι άλλοι βέροι Άραβες άναψαν καμιά δεκαριά λαμπάδες (αυτές με το μάτσο από μικρά κεριά) και άρχισαν πάλι τους αλαλαγμούς και τις φωνές». (2)

Συμπέρασμα: το μικρόβιο τής έπαρσης, ειδικά για έναν ιερωμένο, πρέπει να συντρίβεται εν τη γενέσει. Όταν το αφήνει κανείς να εξαπλώνεται, αναπόφευκτα μένει εκτεθειμένος.

Π Α Ρ Α Π Ο Μ Π Ε Σ

(1) Εκτός κι αν θεωρείται φυσιολογική αντίδραση το να βλέπει κανείς
στο μισό μέτρο μια θεόπεμπτη πύρινη σφαίρα να περνά από μπροστά του
κι αυτός απλώς να… χειροκροτεί λες και βρίσκεται σε… παρέλαση!

(2) Μ. Καλόπουλος, Θαύμα ή απάτη το «Άγιον φως» τής Ιερουσαλήμ;,
σελ. 184-185

http://anazitiseis-hh.blogspot.com/

Οι Χριστιανοί δείχνουν την ανάσταση του Ιησού ως εκείνο που διακρίνει το χριστιανισμό από όλες τις άλλες θρησκείες. Σε τελευταία ανάλυση, οι ιδρυτές άλλων θρησκειών (όπως ο Μωάμεθ και ο Βούδας) είναι όλοι νεκροί. Ο Ιησούς νίκησε το θάνατο. Ή όχι; Για κάτι τόσο σημαντικό και κεντρικό στο μήνυμα, τη θεολογία, και ιδιαίτερα τη φύση του χριστιανισμού, είναι περίεργο οι συντάκτες του Ευαγγελίου να έχουν τόσο ριζικά διαφορετικές ιστορίες για αυτό που συνέβη.

Πρώτη εμφάνιση μετά την ανάσταση του Ιησού:
Η ανάσταση κάποιου νεκρού είναι ένα σημαντικό γεγονός, αλλά τα Ευαγγέλια δεν φαίνεται να ξέρουν που και πότε ο Ιησούς εμφανίστηκε αρχικά.

Μάρκος 16:14-15 – ο Ιησούς εμφανίζεται στην Μαρία Μαγδαληνή αλλά δεν είναι σαφές που
Ματθαίος 28:8-9 – ο Ιησούς εμφανίζεται αρχικά κοντά στον τάφο του
Λουκάς 24:13-15 – ο Ιησούς εμφανίζεται αρχικά κοντά στην Εμμαούς, πολλά μίλια μακριά από την Ιερουσαλήμ
Ιωάννης 20:13-14 – ο Ιησούς εμφανίζεται αρχικά στον τάφο του

Ποιός βλέπει τον Ιησού πρώτος;

Μάρκος – ο Ιησούς εμφανίζεται πρώτα στην Μαρία Μαγδαληνή, αργότερα σε δύο μαθητές και μετά στους έντεκα.
Ματθαίος – ο Ιησούς εμφανίζεται πρώτα στην Μαρία Μαγδαληνή και στην άλλη Μαρία, και μετά στους έντεκα.
Λουκάς – ο Ιησούς εμφανίζεται πρώτα σε δύο μαθητές, έπειτα στον Σίμωνα και μετά στους έντεκα
Ιωάννης – ο Ιησούς εμφανίζεται πρώτα στην Μαρία Μαγδαληνή, έπειτα στους απόστολους χωρίς τον Θωμά, έπειτα στους απόστολους με τον Θωμά.

Αντιδράσεις των γυναικών στον κενό τάφο:
Τα Ευαγγέλια συμφωνούν ότι ο κενός τάφος βρέθηκε από γυναίκες (αλλά όχι από ποιές γυναίκες), όμως τι έκαναν οι γυναίκες;

Μάρκος 16:8 – οι γυναίκες ήταν τρομαγμένες και φοβισμένες, έτσι δεν μίλησαν
Ματθαίος 28:6-8 – οι γυναίκες έτρεξαν μακριά «με μεγάλη χαρά»
Λουκάς 24:9-12 – οι γυναίκες έφυγαν από τον τάφο και το είπαν στους αποστόλους
Ιωάννης 20:1-2 – η Μαρία είπε στους αποστόλους ότι το σώμα είχε κλαπεί

Η συμπεριφορά του Ιησού μετά από την ανάσταση του:
Εάν κάποιος γυρίσει από τους νεκρούς, οι ενέργειές του λογικά θεωρούνται σημαντικές, αλλά τα Ευαγγέλια δεν συμφωνούν σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο Ιησούς συμπεριφέρθηκε

Μάρκος 16:14-15 ο Ιησούς αναθέτει «στους έντεκα» να κηρύξουν το Ευαγγέλιο
Ματθαίος 28:9ο Ιησούς αφήνει την Μαρία Μαγδαληνή και μια άλλη Μαρία να πιάσουν τα πόδια του
Ιωάννης 20:17 ο Ιησούς απαγορεύει στην Μαρία να τον αγγίξει επειδή δεν έχει ανέλθει στον ουρανό ακόμα, αλλά μια εβδομάδα αργότερα αφήνει το Θωμά να τον αγγίξει

Αμφισβητώντας την ανάσταση του Ιησού:
Εάν ο Ιησούς γύρισε από τους νεκρούς, πώς αντέδρασαν οι απόστολοι στην είδηση;

Μάρκος 16:11, Λουκάς 24:11 – όλοι αμφιβάλλουν ή/και είναι φοβισμένοι στην αρχή, αλλά τελικά πηγαίνουν μαζί του
Ματθαίος 28:16-17 – υπάρχει κάποια αμφιβολία, αλλά οι περισσότεροι το πιστεύουν
Ιωάννης 20:24-28 – όλοι πιστεύουν εκτός από τον Θωμά, ο οποίος έχει αμφιβολίες μέχρι που παίρνει τη φυσική απόδειξη

Ιησούς αναλήφθηκε στον ουρανό:
Δεν ήταν αρκετό που αναστήθηκε ο Ιησούς από τους νεκρούς έπρεπε επίσης να ανέλθει στον ουρανό.
Αλλά πού, πότε, και πώς συνέβη αυτό;

Μάρκος 16:14-19 ο Ιησούς ανέρχεται ενώ αυτός και οι απόστολοί του κάθονται σε ένα τραπέζι στην (ή κοντά στην) Ιερουσαλήμ την ίδια μέρα που τους φανερώθηκε
Ματθαίος 28:16-20 η ανάληψη του Ιησού δεν αναφέρεται καθόλου, αλλά ο Ματθαίος τελειώνει την αφήγηση σε ένα βουνό στη Γαλιλαία
Λουκάς 24:50-51 ο Ιησούς ανέρχεται ενώ είναι έξω, μετά από το γεύμα, αφού πήγε με τους μαθητές στη Βηθανία, την ίδια ημέρα της ανάστασης
Ιωάννης – τίποτα για την ανάληψη του Ιησού δεν αναφέρεται
Πράξεις 1:9-12 ο Ιησούς ανέρχεται τουλάχιστον 40 ημέρες μετά από την ανάστασή του, στο όρος των Ελαιών.

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, παρά τις διαφορές που τους χωρίζουν το τελευταίο διάστημα, αποφάσισαν να προχωρήσουν με συντονισμένες κινήσεις για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν εξαιτίας της φορολόγησης .
Δεν τους ένωσε ο ψευτοθεός τους και του ένωσε ο μοναδικός θεός τους, το χρήμα,είδατε τι κάνει το χρήμα (θεός), μέχρι και θαύματα!
Κάνουν πράξη της βιβλικής εντολής:«και εγώ σας λέγω κάμετε φίλους εκ του Μαμωνά της αδικίας, για να σας δεχθούν…» Λουκάς 16.9
Μαμωνάς = χρήμα, γενικότερα υλική δύναμη, αλλά και η απορρέουσα εξ αυτής εξουσία.

Πως είναι δυνατόν να δεχτούν να πληρώσουν φόρους οι κατακτητές της πατρίδος μας,ξέρετε κανένα κατακτητή να πληρώνει φόρους?Μόνο παίρνει!!!

;…δεν υπάρχει εκτός από μένα άλλος θεός, εγώ θανατώνω κι εγώ δίνω ζωή…θ’ ακονίσω το αστραφτερό μου το σπαθί…τα βέλη μου θα τα μεθύσω με αίμα και το σπαθί μου θα κατατρώει κορμιά…Δευτερονόμιον (32:39-42)

Πόσους σκότωσε ο Γιαχβέ σύμφωνα με την ιερή εβραϊκή Έμπνευση;
Είναι αδύνατον να πούμε με βεβαιότητα πόσους, σίγουρα, όμως, είναι πολλοί. Πόσους έπνιξε ο Γιαχβέ στον Κατακλυσμό; Πόσους έκαψε στα Σόδομα και Γόμορρα; Πόσα πρωτότοκα παιδιά των Αιγυπτίων σκότωσε; Η Έμπνευση δεν μας λέει κι έτσι δεν μπορούμε να ξέρουμε σίγουρα, μπορούμε όμως να υπολογίσουμε και να φτάσουμε σε μια κατά προσέγγιση εκτίμηση.

Ο Γιαχβέ εξαφανίζει κάθε ύπαρξη από την επιφάνεια της γης: (Γενεσις 7:23)
1.000.000; 5.000.000; 10.000.000;
Ο Γιαχβέ βρέχει θειάφι και φωτιά στα Σόδομα και Γόμορρα: Γένεσις 19:24 1.000;
Η γυναίκα του Λωτ: Γένεσις 19:26 1
Ο Γιαχβέ θανάτωσε τον Ηρ: Γένεσις 38:7, Χρονικών 2:3 1
Ο Αυνάν δυσαρέστησε τον Γιαχβέ γι αυτό τον θανάτωσε: Γένεσις 38:10 1
7η Αιγυπτιακή πληγή: Έξοδος 9:25 50.000;
Ο Γιαχβέ σκοτώνει τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων: Έξοδος 12:29-30 100.000;
Ο Γιαχβέ πνίγει το στρατό των Αιγυπτίων: Έξοδος 14:28 1.000;
Ο Γιαχβέ και ο Μωϋσής βοηθούν τον Ιησού του Ναυή να σκοτώσει τους Αμαληκίτες: Έξοδος 17:13 1.000;
Επειδή χόρευαν γύρω από το μοσχάρι: Έξοδος 32:27-28,35 3.000
Οι γιοι του Ααρών επειδή έβαλαν μη ιερή φωτιά: Λευιτικόν 10:1-3, Αριθμοί 3:4, 26:61 2
Ο γιος της Ισραηλίτισσας που βλαστήμησε: Λευιτικόν 24:10-23 1
Ο Γιαχβέ καίει τους ανθρώπους επειδή παραπονέθηκαν. Αριθμοί 11:1 100;
Ο Γιαχβέ τους χτύπησε με μεγάλη συμφορά γιατί ζήτησαν κρέας. Αριθμοί 11:33 10.000;
Ο Γιαχβέ σκοτώνει με θανατικό. Αριθμοί 14:35-36 100;
Ένας άνδρας που μάζευε ξύλα το Σάββατο. Αριθμοί 15:32-36 1
Ο Κορέ, ο Δαθάν, ο Αβιρώμ (και οι οικογένειές τους) Αριθμοί 16:27 12+
Έκαψε επειδή πρόσφεραν λιβάνι. Αριθμοί 16:35, 26:10 250
Επειδή δυσανασχέτησαν. Αριθμοί 17:14 14.700
Καταστρέφει τους Αραδίτες. Αριθμοί 21:1-3 3.000;
Επειδή έχασαν την υπομονή τους έστειλε φίδια. Αριθμοί 21:6 100;
Ο Γιαχβέ παραδίδει το στρατό του Βασάν στο Μωυσή. Αριθμοί 21:34-35 1000;
Επειδή λάτρεψαν το Βάαλ-Φεγώρ Αριθμοί 25:9 24.000
Δολοφονία των Μαδιανιτών. Αριθμοί 31:1-35 90.000+
Δολοφονία των Ανακίμ. Δευτερονόμιον 2:21-22 5.000;
Δολοφονία του στρατού του Σιχόν Δευτερονόμιον 2:33-34 3.000;
Δολοφονία του στρατού του Ωγ. Δευτερονόμιον 3:3-6 60.000;
Σφαγή της Ιεριχούς. Ιησούς Ναυή 6:21 1.000;
Λιθοβολούν τον Αχάν και τους συγγενείς του. Ιησούς Ναυή 7: 24-26 5+
Ο Γιαχβέ λέει στον Ιησού να κάνει στη Γαι ότι έκανε στην Ιεριχώ Ιησούς του Ναυή 8:1-25 12.000
Ο Γιαχβέ ρίχνει χαλάζι στους Αμορραίους Ιησούς του Ναυή 10:10-11 1.000;
Σκοτώνει 5 βασιλιάδες και κρεμάει τα πτώματά τους. Ιησούς του Ναυή 10:24-26 5
Σφαγή 7 πόλεων Ιησούς του Ναυή 10:28-42 5.000;
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Χετταίους Ιησούς του Ναυή 11:8-12 1.000;
Σφαγή των Ανακίμ. Ιησούς του Ναυή 11:20-21 1.000;
Ο Γιαχβέ παραδίνει τους Χαναναίους και Φερεζαίους. Κριταί 1:4 10.000
Ο Εούδ παραδίδει ένα μήνυμα από το Γιαχβέ, ένα σπαθί στην κοιλιά Κριταί 3:15-22 1
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Μωαβίτες Κριταί 3:28-29 10.000
Σφαγή των στρατιωτών του Σίσερα. Κριταί 4:15 1.000;
Ο Γιαχβέ κάνει τους στρατιώτες να αλληλοεξοντωθούν. Κριταί 7:2-22, 8:10 120.000
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Αμμωνίτες στον Ιεφθάε για να τους σκοτώσει. Κριταί 11:32-33 1.000;
Το πνεύμα του Γιαχβέ κατέβηκε στον Σαμψών. Κριταί 14:19 30
Πάλι το πνεύμα. Κριταί 15:14-15 1.000
Η εκδίκηση του Σαμψών με τη βοήθεια του Γιαχβέ Κριταί 16:27-30 3.000
Ο Γιαχβέ σκοτώνει τους Βενιαμινίτες. Κριταί 20:35-37 25.100
Και περισσότεροι Βενιαμινίτες. Κριταί 20:44-46 25.000
Επειδή κοίταξαν την κιβωτό Σαμουήλ Α! 6:19 50.070
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Φιλισταίους Σαμουήλ Α! 14:12 20
Ο Γιαχβέ υποχρεώνει τους Φιλισταίους να αλληλοσκοτωθούν. Σαμουήλ Α! 14:20 1.000;
Ο Γιαχβέ διατάζει το Σαούλ να εξοντώσει άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Σαμουήλ Α! 15:2-3 1.000;
Σκοτώνει τον Αγάγ. Σαμουήλ 15:32-33 1
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Φιλισταίους. Σαμουήλ Α! 23:2-5 1.000;
Ο Γιαχβέ σκοτώνει τον Ναβάλ Σαμουήλ 25:38 1
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Φιλισταίους στο Δαβίδ (πάλι) Σαμουήλ Β! 5:19 1.000;
Ο Γιαχβέ σκοτώνει τον Ουζζά επειδή έπιασε την κιβωτό. Σαμουήλ Β! 6:6-7 Χρονικών 13:9-10 1
Το μωρό της Βηθ-Σαβεέ Σαμουήλ Β! 12:14-18 1
Ο Γιαχβέ στέλνει πείνα επί 3 χρόνια. Σαμουήλ Β! 21:1 5.000;
Κρεμιούνται οι γιοι του Σαούλ. Σαμουήλ Β! 21:6-9 7
Με θανατηφόρα επιδημία επειδή ο Δαβίδ έκανε απογραφή. Σαμουήλ Β! 24:13, Χρονικών Α! 21:7 70.000;
Ένα προφήτη Βασιλέων Α! 13:1-24 1
Εξόντωση της οικογένειας του Ιεροβοάμ. Βασιλέων Α! 15:29 1.000;
Ο Ζιμρί σκοτώνει με εντολή του Γιαχβέ. Βασιλέων Α! 16:11-12 1.000;
Αυτοκτονία ιερέων. Βασιλέων Α! 18:22-40 450
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Σύριους στα χέρια των Ισραηλιτών. Βασιλέων Α! 20:28-29 100.000
Ο Γιαχβέ ρίχνει το τείχος επάνω στους στρατιώτες. Βασιλέων Α! 20:30 27.000
Ο Γιαχβέ στέλνει ένα λιοντάρι να φάει έναν άνδρα. Βασιλέων Α! 20:35-36 1
Σκοτώνεται ο Οχοζίας Βασιλέων Β! 1:2-4, 17, Χρονικών Β! 22:7-9 1
Ο Γιαχβέ καίει τους ανθρώπους. Βασιλέων Β! 1:9-12 102
Ο Γιαχβέ στέλνει 2 αρκούδες να κατασπαράξουν τα παιδιά. Βασιλέων Β! 2:23-24 42
Ποδοπατείται ο αγγελιοφόρος. Βασιλέων Β! 7:17-20 1
Ο Γιαχβέ στέλνει 7 χρόνια πείνας. Βασιλέων Β! 8:1 10.000;
Σκοτώνει την Ιεζάβελ. Βασιλέων Β! 9:33-37 1
Ο Ιηού θανατώνει όλους όσοι είχαν απομείνει. Βασιλέων Β! 10:16-17 100;
Ο Γιαχβέ στέλνει λιοντάρια να τους κατασπαράξουν. Βασιλέων Β! 17:25-26 500;
Σκοτώνει τους στρατιώτες των Ασσυρίων. Βασιλέων Β! 19:35, Χρονικών Β! 32:21 185.000
Ο Γιαχβέ θανατώνει το Σαούλ. Χρονικών Α! 10:14 1
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Ισραηλίτες στα χέρια του Ιούδα. Χρονικών Β! 13:15-17 500.000
Ο Γιαχβέ θανάτωσε τον Ιεροβοάμ. Χρονικών Β! 13:20 1
Ο Γιαχβέ σκοτώνει τους Αιθίοπες. Χρονικών Β! 14:9-14 1.000.000
Ο Γιαχβέ σκοτώνει τον Ιωράμ. Χρονικών Β! 21:14-19 1
Εξοντώνει το στρατό του Ιούδα. Χρονικών Β! 28:6 120.000
Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Ισραηλίτες στο βασιλιά των Βαβυλωνίων. Χρονικών Β! 36:16-17 1.000;
Σκοτώνει τη γυναίκα του Ιεζεκιήλ. Ιεζεκιήλ 24:15-18 1
Σκοτώνει τον Ανανία και τη Σαπφείρα. Πράξεις Αποστόλων 5:1-10 2
Σκοτώνει τον Ηρώδη. Πράξεις Αποστόλων 12:23 1

Βλέπουμε λοιπόν ότι με συντηρητικούς υπολογισμούς ο Γιαχβέ σκότωσε περίπου 2.500.000 ανθρώπους.
Εδώ έρχεται μία ερώτηση στα χείλη μου.
Πόσους ανθρώπους σκότωσε ο σατανάς;
Ο Γιαχβέ τον ρώτησε: “Από πού έρχεσαι εσύ;” Κι εκείνος απάντησε: “Περιπλανήθηκα πάνω σ’ όλη τη γη και την περιδιάβηκα”. Ιώβ 1:1-19

Στην παραπάνω προσπάθεια καταγραφής των εγκλημάτων του Γιαχβέ οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν απ’ αυτόν ήταν 2.500.000, ένα σύνολο σημαντικά χαμηλότερο του πραγματικού συνόλου διότι περιέλαβα μόνο τους θανάτους των οποίων ο πραγματικός αριθμός μας δίνεται. Δεν έκανα καμία προσπάθεια να περιλάβω τα θύματα του κατακλυσμού του Νώε, τα θύματα των Σοδόμων και Γομόρρων, ή τα θύματα των αμέτρητων επιδημιών, λιμών, βιασμών, κλπ με τα οποία το καλό βιβλίο είναι γεμάτο. Αλλά ακόμη και 2.500.000 είναι ένας σεβαστός αριθμός ακόμη και για έναν παγκόσμιο δολοφόνο.
Πώς αυτός ο αριθμός συγκρίνεται με τον σατανά; Πόσους αυτός σκότωσε σύμφωνα με το ιερό βιβλίο;
Το μόνο που κατόρθωσα να βρω είναι δέκα (10), και αυτές τις δολοφονίες τις μοιράζεται με τον Γιαχβέ, αφού ο Γιαχβέ του επέτρεψε να τις κάνει ως μέρος ενός στοιχήματος. Αναφέρομαι στους 7 γιους και τις 3 κόρες του Ιώβ.
Στην Αυσίτιδα ζούσε κάποτε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ιώβ…είχε αποκτήσει εφτά γιους και τρεις θυγατέρες…
Ο Γιαχβέ του είπε: “Πρόσεξες το δούλο μου, τον Ιώβ;Δεν υπάρχει άλλος σαν κι αυτόν πάνω στη γη, είναι άνθρωπος ακέραιος κι ευθύς, με σέβεται και αποστρέφεται το κακό.” Ο σατανάς του απάντησε: “Μήπως με το αζημίωτο σε σέβεται ο Ιώβ;…κάνε πως αγγίζεις τα υπάρχοντά του και να δεις αν δημόσια δεν σε βλαστημήσει.” Είπε τότε ο Γιαχβέ στο σατανά: “ Ορίστε, σου παραδίδω όλα τα υπάρχοντά του, μόνο πάνω στον ίδιο να μην απλώσεις χέρι.” Και ο σατανάς έφυγε από τη σύναξη του Γιαχβέ….
Μια μέρα που οι γιοι και οι κόρες του Ι ώβ έτρωγαν κι έπιναν στο σπίτι του μεγαλύτερου αδερφού τους, φτάνει στον Ιώβ ένας αγγελιοφόρος…Ξαφνικά φύσηξε άνεμος δυνατός από την άλλη άκρη της ερήμου, χτύπησε το σπίτι από παντού και το γκρέμισε! Τα παιδιά πλακώθηκαν στα ερείπια και σκοτώθηκαν…Ιώβ 1:1-19

Έτσι φαίνεται ότι τόσο ο Γιαχβέ όσο και ο σατανάς πιστώνονται γι αυτήν τη δολοφονία. Αν είναι έτσι, το αποτέλεσμα θα ήταν:

Γιαχβέ: 2.658.717+10= 2.658.727 δολοφονίες.
Σατανάς: 10 δολοφονίες.

Καθόλου συναγωνισμός.

Αν ο Χριστός ήταν πράγματι Έλληνας…

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

Εις τον αντίλογον των: Κ. Γιάννη Δημήτρουλα (αγνώστων λοιπών στοιχείων), και
Κ. Γεώργιον Κ. Γεωργαλά Νυν δε διαμένοντα εν: Πεντέλη Αττικής, Τ. Τ. 15236, Οδός Ν. Αθανασιάδου 22. Τηλέφωνο: 210-804 6430.)

Κύριοι: Δημήτρουλα και Γεωργαλά

Εις τον αντίλογον και τα βιβλία σας μας πληροφορείτε τρομερά και σπουδαία στοιχεία και γεγονότα διά τα οποία ετελούσαμε εν αδικαιολογήτω αγνοία. Δεν φιλοδοξούμε να τα αναφέρομε όλα εις την παρούσαν, αλλά μόνο τα αναγκαία. Μας πληροφορείτε λοιπόν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν Γαλιλαίος, Ελληνίζων και όχι Εβραίος Ιουδαίος. (Μερικοί τον θεωρούν ακραιφνή Έλληνα ή Άριον). Έχετε αποδείξει ότι ήταν θιασώτης του Ελληνικού πολιτισμού και πνεύματος, με πολλές Ορφικές επιρροές, κλπ. Άρα πρέπει να επίστευε εις το Ελληνικό Δωδεκάθεο και να επαραδέχετο την Ελληνικήν φιλοσοφία, τέχνη και επιστήμη. Πρέπει δε να ομιλούσε και την Ελληνικήν Αττικήν διάλεκτο. Διά ταύτα και άλλα τινά οι βάρβαροι Ιουδαίοι τον εφόνευσαν. Παρ’ όλ ταύτα, όπως εξηγείτε, εις την θρησκεία που εβασίσθη εις αυτόν και ονομάσθη Χριστιανισμός και αποτελεί άρνησιν του Ιουδαϊσμού παρεισέφρησαν πολλές Ιουδαϊκές επιδράσεις, μερικάς των οποίων αναγράψατε.
Αν όντως έτσι έχουν τα πράγματα τότε ουδέν πρόβλημα.
Τα καλωσορίζομεν και ομολογούμεν άγνοιαν και εντροπήν διά ταύτην. Ποίος ευθύνεται άραγε δι’ αυτήν την άγνοιαν όχι μόνο ημών αλλά και όλων των Ελλήνων και των ανθρώπων; Ακόμη δεν χρειάζεται κανείς αντίλογος αλλά καλή και διακαής πληροφόρησις και δράσις. Με κάθε ταπεινότητα λοιπόν επιτρέψετέ μας να προτείνομεν ποία επί πλέον και οπωσδήποτε χρειάζονται να γενούν και ακόμα ποία είναι αυτά που εσείς οι ίδιοι, όπως και όλοι μας, οφείλετε να πράξετε και να επιδιώξετε το ταχύτερον δυνατόν:

1) Να αποκατασταθεί πλήρως ο Γαλιλαίος, Ελληνίζων ή Έλλην, Ορφικός, Χριστός και να απορριφθή ο Εβραϊκός Ιουδαϊκός τοιούτος.
2) Να ιδρυθεί η ορθή θρησκεία του Γαλιλαίου, Ελληνίζοντος ή Έλληνος, Ορφικού Χριστού μαζί με την αποκάστασιν και τέλεσιν όλων των Ορφικών και πλείστων άλλων μυστήριων και στοιχείων και να εορτάζονται πάλι με όλη την Ελληνικήν μεγαλοπρέπεια όλαι αι αρχαίαι Ελληνικαί θρησκευτικαί και εθνικαί εορταί αι οποίαι υπεκλάπησαν ή απηγορεύθησαν από τους επικρατήσαντας ψευτο-Χριστιανούς.
3) Να εορτάζεται η σταύρωσις τού Ορφέα και η κάθοδος του στον Άδη, καθώς και η ταφή και η ανάστασις τού Άδωνη, και να απαγγέλλονται με ευλάβεια οι Ορφικοί Ύμνοι και Εγκώμια του Άδωνη.
4) Να δοθή εις την νεο-αποκατασταθείσαν θρησκεία το όνομα που την αντιπροσωπεύει πλήρως και ορθώς και όχι να ονομάζεται απλώς Χριστιανισμός. Να απαλλαγούν οι ιερείς και οι ναοί από όλα τα Εβραϊκά στοιχεία και σύμβολα..
5) Να αφαιρεθούν, να αναθεμαστισθούν και να καταδικασθούν άπασαι αι λάθρα παρεισφρήσασαι Ιουδαϊκαί επιδράσεις μαζί με όλα τα εμβόλιμα και ψευδεπίγραφα στοιχεία από την νεο-αποκατασταθείσαν ορθήν ταύτην θρησκεία όπως και απ’ όλην την γραμματεία της.
6) Να απαιτηθή από την νυν ψευδο-χριστιανικήν Εκκλησία να φροντίσει όσο δύναται ίνα αποκαταστήση όλα όσα οι προκάτοχοί της κατέστρεψαν και ερήμωσαν επί δεκάδες αιώνων.
7) Να καταγγελθούν και να καταδικασθούν τα επί πολλών αιώνων απειράριθμα, καταστροφικά και εγκληματικά έργα της ψευδο-χριστιανικής θρησκείας και Εκκλησίας και να ζητηθούν συγγνώμες και αποζημιώσεις.
8 ) Να προταθούν όλα αυτά και να σταλούν εγκύκλιοι εις την Αρχιεπισκοπή Αθηνών και πάσης Ελλάδος, εις όλα τα Πατριαρχεία του κόσμου, και εις όλας τας αυτοκεφάλους εκκλησίας ανά την οικουμένη.
9) Να ενημερωθή καλώς όλος ο Ελληνικός λαός όπως και ολόκληρος η υδρόγειος διά το ψέμμα και την απάτη του ψευδο-χριστιανισμού που επικράτησαν επί τόσους αιώνας.
10) Να κατηχηθή ολόκληρος ο Ελληνικός λαός εις αυτήν την σωστή εκδοχήν της Ορφικο-Χριστικής (όχι χριστιανικής) θρησκείας και να υιοθετή τα Ελληνικά αρχαία και παραδοσιακά ονόματα αντί των Ιουδαϊκών τοιούτων.

Απορούμε σφόδρα διότι ενώ γνωρίζετε καλώς και πως είχον τα πράγματα και τα δημοσιεύετε εις τα βιβλία σας, κ. α., τότε διατί τόσα χρόνια δεν έχετε πράξει όλα ή έστω μερικά σημεία των ανωτέρω δέκα προτάσεων, που εδώ προτείνομεν, αλλά απλώς έχετε περιοριστεί σε βιβλιαράκια, γραμματάκια και αχρειάστους αντιλόγους, αντί να συμβάλετε επί τέλους ενεργώς εις την αποκατάστασιν της αληθείας.
Ελπίζομε να το πράξετε δεόντως και ευθέως προτού απέλθετε του παρόντος βίου. Τότε δεν θα υπάρξει ούτε πρόβλημα, ούτε χρεία αντιλόγου και όλα θα εξελιχθούν ομαλώς. Θα αποβείτε δε ευεργέται του Ελληνισμού και της ανθρωπότητος.
Ειλικρινώς και ανυπομόνως το αναμένομεν και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία εις αυτή την ευγενήν προσπάθεια διά την αποκατάστασιν του Ελληνικού πνεύματος και της αληθείας!.

Νεοκλής Φιλάδελφος
Μάιος 2008

Πηγή: greatlie.com

«Επικαλούμαι τον μεγάλο, τον περιπόθητο, τον γλυκύ Έρωτα, τον ισχυρό τοξότη που φλογίζει με δύναμη τους ανθρώπους, τον ταχύ και ασυγκράτητο, …εσύ μόνον, Έρωτα, κρατάς το πηδάλιο όλων αυτών, είσαι κυρίαρχος, επειδή κρατάς τα κλειδιά του επουρανίου αιθέρος, της θάλασσας, της Γης και του Ταρτάρου».
(Απόσπασμα από τον Ορφικό Υμνο, που είναι αφιερωμένος στον Έρωτα.)

Aπό πανάρχαιες εποχές οι αρχαίοι Έλληνες είχαν επισημάνει και εξάρει την αδιαφιλονίκητη ισχύ του Έρωτα εντός του Σύμπαντος· δεν εξυμνούσαν μόνο τη σεξουαλική δύναμη, τη φυσική παρόρμηση προς ένωση των αντιθέτων φύλων, αλλά και την πνευματική και την εντός της φύσης δύναμη, που εξωθεί σε ένωση και δημιουργία κάθε καλού και ωραίου, χρήσιμου και θαυμαστού. Οι αναφερόμενες ως οργιαστικές τελετουργίες του Διονύσου ήταν συμβολισμός της δημιουργικής δύναμης του Έρωτα, όπως την είχαν συλλάβει και την εξεδήλωναν οι Ορφικοί.

Οι νεοέλληνες, αισθανόμενοι την ανάγκη να συνεχίσουν να τιμούν τον Έρωτα, προσέφυγαν στον εορτασμό ενός τελείως άσχετου με τον έρωτα χριστιανού αγίου της Καθολικής Εκκλησίας, του αγίου Βαλεντίνου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία (γιά ευνοήτους λόγους) αντιδρά στην λατρεία του αγίου Βαλεντίνου με το πρόσχημα, ότι είναι ξένος (Ρωμαίος ίσως) και προτείνει αντ΄ αυτού τη λατρεία δυό άλλων αγίων (επίσης ξένων, Εβραίων συγκεκριμένα), συμβάλλοντας έτσι στη σύγχυση που έχει επιφέρει το ελληνοχριστιανικό ιδεολόγημα στα μυαλά των σύγχρονων Ρωμιών.

Ο Έρως.
Άγαλμα του Λωράν Ονόρ Μαρκίς. (Γλυπτοθήκη Κοπεγχάγης).

Η γιορτή του Έρωτα στην Ελλάδα και στη Ρώμη

Στα τέλη του μηνός Γαμηλιώνος (που διαρκούσε από τα μέσα Ιανουαρίου έως τα μέσα Φεβρουαρίου) γιορταζόταν στην αρχαία Αθήνα ο Ιερός Γάμος του Δία και της Ήρας. Από την γιορτή αυτή πήρε το όνομά του ο μήνας, που για τους Αθηναίους ήταν ο κύριος μήνας τέλεσης των γάμων τους, καθ΄ ότι θεωρούσαν, ότι αυτή η μεταβατική εποχή –του τέλους του χειμώνα και της αρχής της άνοιξης– προσφερόταν για την τέλεση του γάμου και την επίτευξη της σύλληψης. Βρίσκονταν έτσι σε αρμονία με τη φύση, που ετοιμαζόταν να ανθοφορήσει και να καρποφορήσει· τα ανθισμένα φυτά και οι ερωτικές περιπτύξεις των θεών ήταν για τους αρχαίους εκδηλώσεις της ίδιας δύναμης, του Έρωτα.

Σε μεταγενέστερες εποχές στην αρχαία Ρώμη συνέχισαν να τιμούν τον Έρωτα, καθώς και την Ήρα, την οποία είχαν μετονομάσει σε Γιούνο (Juno). Την τιμούσαν στις 14 Φεβρουαρίου ως βασίλισσα των ρωμαϊκών θεών και θεαινών και προστάτιδα των γυναικών και του γάμου. Την επόμενη ημέρα –15 Φεβρουαρίου– άρχιζαν τα Λουπερκάλια, γιορτές αφιερωμένες στη γονιμότητα και στον έρωτα. Την πρώτη ημέρα των εορτών οι νέες κοπέλες έρριχναν ένα χαρτάκι με το όνομά τους σε ένα δοχείο. Κάθε νέος τραβούσε κι από ένα χαρτάκι και με όποια κοπέλα τού τύχαινε περνούσαν μαζί τις υπόλοιπες μέρες της γιορτής· κι αν ενδεχομένως ερωτεύονταν, αργότερα παντρεύονταν.

Κάτω από κάθε άγιο φαίνονται σε μεγέθυνση αυτά που γράφουν τα χαρτιά που κρατά. Οι χριστιανοί άγιοι αγωνιούν να αντικαταστήσουν το «κατά φύση» με το «παρά φύση». Παραγγέλλουν τη νίκη επί του σώματος και τη νίκη επί της φύσης. Ο προς τα δεξιά άγιος υποστηρίζει, ότι η οδός του θεού είναι να βιάζεις τον εαυτό σου. (Οι τοιχογραφίες είναι από τη Μονή Πεντέλης.)

Από τη χαρά στην «ενοχή» και την «αμαρτία»

Το τι μεσολάβησε κι από αυτές τις γιορτές φτάσαμε στη λατρεία του αγίου Βαλεντίνου είναι γνωστό. Ο Χριστιανισμός κατάργησε με άγριους τρόπους όλες τις γέφυρες με την κατά φύση ζωή. Τέχνες, επιστήμες, εορτές, πολιτισμός, παραδόσεις κι έθιμα συρρικνώθηκαν κι αλλοτριώθηκαν. Αξίες και πρότυπα πανάρχαια περιφρονήθηκαν με ανεπανόρθωτες επιπτώσεις. Η ρώμη αντικαταστάθηκε από την ασθενικότητα, η υπερηφάνεια από την ταπείνωση, η χαρά κι η ευτυχία για τη ζωή από τη λύπη και τη μελαγχολία, ο ήρωας έγινε μάρτυρας, η έρευνα άλογη πίστη. Οι ελεύθεροι άνθρωποι χρίστηκαν «δούλοι του Θεού». Ο Χριστιανισμός «βάλθηκε να αρρωστήσει την ανθρωπότητα αντιστρέφοντας την έννοια του καλού και του κακού, του νοσηρού και του υγιούς, του αληθινού και του ψεύτικου», όπως παρατηρεί ο Νίτσε. Εχθρότητα καλλιεργήθηκε για το ανθρώπινο σώμα κι η θεά του έρωτα, η Αφροδίτη, διαπομπεύτηκε ως πόρνη και δαιμόνισσα. Η ερωτική πράξη από φυσιολογική λειτουργία και χαρά έγινε αμαρτία, θεωρήθηκε πηγή όλων των δεινών της ανθρωπότητας, διασάλεψε την ψυχική ισορροπία του ανθρώπου και τον γέμισε ενοχές, νευρώσεις κι άγχος.

Το ευαγγέλιο είναι σαφές:

- «Και υπάρχουν ευνούχοι, αυτοί που ευνούχισαν τους εαυτούς τους για τη βασιλεία των ουρανών» («κατά Ματθαίον», 19, 12).

- «Κάθε ένας που βλέπει γυναίκα και την επιθυμεί, ήδη εμοίχευσε… εάν ο οφθαλμός σου ο δεξιός σε σκανδαλίζη, βγάλτον και πέτα τον… εάν το δεξί σου χέρι σε σκανδαλίζη, κόψτο και πέτα το· διότι σε συμφέρει να χάσης ένα από τα μέλη σου, προκειμένου να μη βληθή όλο το σώμα σου στην γέενναν» («κατά Ματθαίον», 5, 27-30).

Είναι απίστευτο το πόσες πολλές ημέρες του έτους απαγορεύεται να συνευρεθεί ερωτικά ένα καθ΄ όλα νόμιμο ορθόδοξο ανδρόγυνο:

- 50 ημέρες πριν το Πάσχα.

- 15 ημέρες πριν τον Δεκαπενταύγουστο.

- Μερικές ημέρες πριν την εορτή των 12 Αποστόλων (δεν είναι σταθερή).

- 40 ημέρες πριν τα Χριστούγεννα.

- Τὶς παραμονές επισήμων αργιών (Φώτων, Σταυρού κ.τ.λ.).

- Κάθε Τετάρτη (επειδή Τετάρτη συνελήφθη ο Ιησούς).

- Κάθε Παρασκευή (επειδή Παρασκευή σταυρώθηκε).

- Εκτός της Τετάρτης και της Παρασκευής κάθε δεύτερη Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο, όταν ο χριστιανός πρόκειται να μεταλάβει την Κυριακή. (Κάθε καλός χριστιανός μεταλαμβάνει τουλάχιστον κάθε 15 ημέρες.)

Αν εκτός των παραπάνω ημερών ληφθούν υπ΄ όψη και τα έμμηνα της γυναίκας, τότε από τις 365 ημέρες του χρόνου απομένουν διαθέσιμες για ερωτική συνεύρεση στο ζευγάρι σχεδόν μόνον 100 ημέρες, δηλαδή λιγώτερες από το ένα τρίτο.

Οι αρχαίοι θεοί απεικονίζονταν γεμάτοι ερωτικό σφρίγος.
Οι χριστιανοί άγιοι παρουσιάζονται εξαντλημένοι, βλοσυροί, σκυθρωποί και ανέραστοι.

Ο άγιος Ιερώνυμος ανέχεται απλώς τον γάμο για ένα και μόνο λόγο: «επειδή προμηθεύει στον κόσμο παρθένες». Ο άγιος Κυπριανός θεωρεί τις παρθένες «συζύγους του Ιησού», άρα κάθε επαφή τους με άντρα σημαίνει «μοιχεία σε βάρος του Χριστού». Οι Πατέρες της Εκκλησίας (άτομα δηλαδή που δεν έκαναν οικογένεια και παιδιά, δεν έγιναν πατέρες) διαίρεσαν και ταξινόμησαν όλες τις φυσιολογικές βιολογικές λειτουργίες, τις οποίες θεώρησαν ακάθαρτες και τις βάπτισαν αμαρτίες. Θέσπισαν κανόνες και ποινές (μετάνοιες, ξηροφαγία, γονυκλισίες κ.τ.λ.) για κάθε είδους «παρέκκλιση». Τέτοιες «παρεκκλίσεις» θεωρούνται το να πλυθείς, να περιποιηθείς την κόμμωσή σου, να φιλήσεις ή να χαϊδέψεις άτομο άλλου φύλου, ακόμα κι αν δεν έχεις ολοκληρωμένη επαφή μαζί του, και άλλα πολλά. Ειδικά στο «Πηδάλιον», στο οποίο έχουν συγκεντρωθεί όλες οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων και τα διδάγματα των Αποστόλων και των Πατέρων της Εκκλησίας, το θέμα του έρωτα κι οι αντίστοιχες ποινές καταλαμβάνουν πλείστες σελίδες. Η ταξινόμηση σε πολλές κατηγορίες (ονείρωξη, ρεύση, αμοιβαία αυτοϊκανοποίηση κ.λπ.) αγγίζει τα όρια του παραλογισμού.

Η πλαστογράφηση μιάς γιορτής της φύσης σε χριστιανική

Ο έρωτας όμως είναι πανίσχυρος. Ούτε οι θεοί δεν μπορούν να του ξεφύγουν. Οι θεοκράτες μπορεί να έκαψαν βιβλιοθήκες, να γκρέμισαν ναούς, να σκότωσαν φιλοσόφους, να ισοπέδωσαν ολόκληρες πολιτείες, τον Έρωτα όμως δεν μπόρεσαν να τον νικήσουν. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον Έρωτα. Ο σύγχρονος Ρωμιός επιθυμώντας διακαώς να συνεχίζει να τιμά και να γιορτάζει τον Έρωτα, ξεκομμένος όμως από τη φύση και πελαγωμένος στη σχιζοφρένεια του ελληνοχριστιανισμού, δέχθηκε ως άγιο του Έρωτα τον Βαλεντίνο, που προέρχεται από τη Δύση και ουδόλως σχετίζεται με τον Έρωτα. Τι άνθρωπος όμως ήταν το άτομο αυτό, που το έχρισαν «προστάτη του Έρωτα»;

Ο αυτοκράτορας Κλαύδιος ο Β΄ τον 3ο αιώνα μ.Χ. αντιμετωπίζοντας προβλήματα λειψανδρίας για την επάνδρωση των λεγεώνων του και πιστεύοντας, ότι αιτία ήταν το ότι οι νέοι άνδρες προτιμούσαν να μένουν στα σπίτια τους με τις γυναίκες τους, αντί να κατατάσσονται στο ρωμαϊκό στρατό, έλαβε την απόφαση να ακυρώσει όλους τους αρραβώνες και τους γάμους. Ο Βαλεντίνος, ο οποίος είχε ήδη αποφύγει τη στράτευση, καθ΄ ότι είχε γίνει ιερέας, αποφάσισε να βοηθάει τους Ρωμαίους εκείνους, που δια του γάμου επιχειρούσαν να αποφύγουν την κατάταξή τους στο στρατό· άρχισε να τελεί μυστικά γάμους. Ο Χριστιανισμός είχε ήδη αρχίσει εξαπλούμενος να ροκανίζει τα θεμέλια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Βαλεντίνος –αγνώστου καταγωγής– έπαιξε άριστα το ρόλο του. Κάποια στιγμή όμως η αντικρατική του δράση έγινε αντιληπτή από τις αρχές, οπότε, όπως ήταν φυσικό, τον συνέλαβαν, τον κατεδίκασαν σε θάνατο και τον εκτέλεσαν. Η Δυτική Εκκλησία αποφάσισε να τον ανακηρύξει άγιο για τις υπηρεσίες του και να γιορτάζει τη μνήμη του στις 14 Φεβρουαρίου.

Στα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. ο πάπας Γελάσιος, προσπαθώντας να καταργήσει τα Λουπερκάλια, μετέφερε τη γιορτή μία μέρα πριν. Έτσι οι γιορτές του Έρωτα συνέπεσαν με τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, ο οποίος –ερήμην του– έμεινε στη συνείδηση του κόσμου ως άγιος-προστάτης των ερωτευμένων.

Αριστερά: Ο άγιος Βαλεντίνος.
Δεξιά στην επάνω σειρά: ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα.

Εκκλησία της Ελλάδος: «Όχι Ρωμαίους, θέλουμε Εβραίους!»

Από τότε που τα τελευταία χρόνια (επηρεασμένοι από την κατά κάποιο τρόπο αναβίωση των εορτών του Έρωτα στη Δύση έστω και για εμπορικούς λόγους) άρχισαν και οι νεοέλληνες να ανταλλάσσουν ερωτικά δώρα στις 14 Φεβρουαρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία άρχισε τις διαμαρτυρίες: «Μην λατρεύετε τον Βαλεντίνο, γιατί αυτός ο άγιος είναι ξένος». Πόσοι όμως από τους αγίους που λατρεύει η Εκκλησία είναι Έλληνες; Είναι Έλληνας ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, ο Λωτ, οι προφήτες; Είναι Έλληνας ο Ιησούς και η μητέρα του, η Μαριάμ; Είναι Έλληνες πρωτοκλασάτοι άγιοι της Ορθοδοξίας, όπως ο Κωνσταντίνος, η Ελένη, ο Ιωάννης, ο Αντώνιος, ο Γεώργιος, ο Δημήτριος και τόσοι άλλοι; Ή μήπως ο άγιος της υπερκατανάλωσης Santa Claus – κοινώς Άι Βασίλης, το διαφωτιστικό αυτό εύρημα της Κόκα Κόλα; (Βλ. Μιά γιορτή κατά φύση, που έγινε παρά φύση).

Ο πρώην αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος είχε προτείνει να γιορτάζουμε στις 13 Φεβρουαρίου ως προστάτες των ερωτευμένων τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα. Ο Ακύλας –σκηνοποιός, κάτοικος Κορίνθου– ήταν ο Εβραίος εκείνος, που μαζί με τη γυναίκα του Πρίσκιλλα φιλοξένησαν τον Παύλο, όταν έφτασε στην Κόρινθο. Αργότερα τον ακολούθησαν στο ταξίδι του στην Έφεσο («Πράξεις», κεφ. 18 και «Α΄ πρὸς Κορινθίους», 16,19).

Όπως και να εορτάζεται οιοσδήποτε «προστάτης του Έρωτα» πάντως, δυτικά η ανατολικά, στις 14 Φεβρουαρίου, ή σε οποιαδήποτε άλλη ημέρα του έτους, κανένας ενθουσιασμός, κανένα έργο δημιουργικό δεν μπορεί να εκδηλωθεί και να πραγματοποιηθεί χωρίς την ερωτική έμπνευση, την παρόρμηση, την διέγερση και το ενδιαφέρον, που προκαλεί ο ίδιος ο χωρίς «προστάτες» παντοδύναμος Έρως. Ως ελεύθεροι άνθρωποι μπορούμε και πρέπει ν΄ αφήσουμε τις ενοχές και τα συμπλέγματα για τους υπηρέτες της θρησκείας της ερήμου και να τον ενεργοποιήσουμε ελεύθερα και δημιουργικά.

Πηγή: Free inquiry

«Ω ταλαίπωρος Ελλάς, δεν ανεστήθης εκ του τάφου, απλώς ήλλαξες τάφον, απ’ τον Τουρκικόν εις τον Χριστιανικόν». Αδαμάντιος Κοραής».
Τα λόγια του μεγάλου Έλληνα Διαφωτιστή Αδαμαντίου Κοραή θα ηχούν για πάντα στ’ αυτιά μας και θα μας δείχνουν το μέγεθος της πολιτιστικής μας καταδίκης και της εθνικής μας τραγωδίας, που εκτυλίσσεται χωρίς διακοπή έως σήμερα.

ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΤΟ ΠΟΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ
ΒΥΖΑΝΤΙΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Μια αναλυση του Γ.Θ.Χατζηθεοδωρου Dimitriς N. Adamopoulos
Δρος πτυχιου μηχανικου Eschersheimer Ldstr. 445
Υφηγητου Πολυτεχνειου Ααχεν Γερμανιας D-60431 Fankfurt Main
τ. πολιτευτου της ΕΔΗΚ νομου Δραμαs

Με την ελευση του Χριστιανισμου, που αρχησε μετα την εξοντωση του Λικινιου απο τον ρωμαιο αυτοκρατωρα και ηλιολατρη Φλαβιο Βαλεριο Κωνσταντινο, ολα τα αρχαιοελληνικα οικοδομηματα με τα καλλιτεχνικα αριστουργηματα που περιειχαν γκρεμιζονται και καταστρεφονται και απο το υλικο τους χτιζονται χρηστιανικες εκκλησιες. Οποιος ομως νομιζει οτι η καταστροφη του Ελληνικου Πολιτισμου απο την ασιατικη λαιλαπα που ονομαζεται “Χριστιανισμοs” συνετελεσθη και εληξε κατα τους πρωτους βυζαντινους αιωνες μεχρι της οριστικης επιβολης του “χριστιανικου δογματοs”, πλαναται.

Κατα την ιστορικη διαδρομη του Ελληνισμου απο τους ρωμα’ι’κους χρονους στον γιαχβοποιημενο φαρισα’ι’κο ορθοδοξο χριστιανισμο, απο το βυζαντιο στην τουρκοκρατια, απο τον Ελληνικο Διαφωτισμο στην Ελληνικη Επανασταση και απο την οθωμανικη καταρρευση, στην νεα γενοκτονια των Ελληνων, φαινεται ξεκαθαρα και σε ολεs τις φασεις, η εκδικηση και η κυριαρχια επι σχεδον δεκαεπτα αιωνες μεχρι τις ημερες μας του γιαχβοποιημενου φαρισα’ι’κου ορθοδοξου χριστιανισμου. Τοσο τα πεπραγμενα των δεκαεπτα αιωνων οσο και τα σημερινα πεπραγμενα του “Παρακρατους την ορθοδοξου χριστιανικης θεοκρατιαs εντος του κρατιδιου της Ρωμιοσυνηs” καταδηλωνουν ενα κατ’εξοχην εγκλημα κατα του Ελληνικου Πολιτισμου και κατ’επεκταση κατα της Παγκοσμιας Ιστοριας, που δεν πρεπει να παραμεινη ατιμωρητο. Ο λογος αυτη την φορα γινεται για τον πρωην Μητροπολιτην Θηβων και Λειβαδιας και νυν Αρχιεπισκοπον Αθηνων και πασης Ελλαδος κ. Ιερωνυμο.

Η συνέχεια εδώ:

«Και ευχήθη ο Ιεφθάε ευχήν προς τον Κύριον, και είπεν, Εάν τωόντι παραδώσης τους υιούς Αμμών εις την χείρα μου, τότε ο, τι εξέλθη (πρωτο) εκ των θυρών του οίκου μου εις συνάντησίν μου, όταν επιστρέφω εν ειρήνη από των υιών Αμμών, θέλει είσθαι του Κυρίου, και θέλω προσφέρει αυτό εις ολοκαύτωμα. Τότε διέβη ο Ιεφθάε προς τους υιούς Αμμών διά να πολεμήση αυτούς• και παρέδωκεν αυτούς ο Κύριος εις την χείρα αυτού. Και ήλθεν ο Ιεφθάε προς τον οίκον αυτού• και ιδού, η θυγάτηρ αυτού εξήρχετο εις συνάντησιν αυτού μετά τυμπάνων και χορών• και αύτη ήτο μονογενής• εκτός αυτής δεν είχεν ούτε υιόν ούτε θυγατέρα. Και ως είδεν αυτήν, διέσχισε τα ιμάτια αυτού και είπεν, Οίμοι θυγάτηρ μου• όλως κατελύπησάς με, και συ είσαι εκ των καταθλιβόντων με• διότι εγώ ήνοιξα το στόμα μου προς τον Κύριον, και δεν δύναμαι να λάβω οπίσω τον λόγον μου. Εκείνη δε είπε προς αυτόν, Πάτερ μου, εάν ήνοιξας το στόμα σου προς τον Κύριον, κάμε εις εμέ κατ’ εκείνο το οποίον εξήλθεν εκ του στόματός σου• αφού ο Κύριος έκαμεν εκδίκησιν εις σε από των εχθρών σου, από των υιών Αμμών. Και είπε προς τον πατέρα αυτής, Ας γείνη εις εμέ το πράγμα τούτο• άφες με δύο μήνας, διά να υπάγω να περιέλθω τα όρη και να κλαύσω την παρθενίαν μου, εγώ και αι σύντροφοί μου. Ο δε είπεν, Υπαγε• και απέστειλεν αυτήν διά δύο μήνας, και υπήγεν αυτή μετά των συντρόφων αυτής και έκλαυσε την παρθενίαν αυτής επί τα όρη. Και εις το τέλος των δύο μηνών επέστρεψε προς τον πατέρα αυτής• και έκαμεν εις αυτήν κατά την ευχήν αυτού την οποίαν ευχήθη• (δηλαδή ο Ιερέας θυσίασε και ολοκαύτωσε την κόρη του στον Ναό!) και αυτή δεν εγνώρισεν άνδρα. Και έγεινεν έθος εις τον Ισραήλ, να υπάγωσιν αι θυγατέρες του Ισραήλ από χρόνου εις χρόνον, να θρηνώσι την θυγατέρα του Ιεφθάε του Γαλααδίτου, τέσσαρας ημέρας κατ’ έτος». Κριταί 11.30-40.

Ο θεός της Βίβλου Γιαχβέ-Χριστός (ή έστω το ιερατείο) όχι μόνο δεν σταμάτησε την τελετουργική σφαγή και ολοκαύτωση της κόρης, αλλά δεχόταν ευχαρίστως τις ετήσιες τιμές μνήμης αυτής της ανθρωποθυσίας!
Μάλιστα ο Ιεφθάε αναφέρεται και στον κατάλογο αξιομνημόνευτων ηρώων της Καινής Διαθήκης (Προς Εβραίους επιστολή 11.32)

TOY MIΧΑΛΗ ΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ