Βυζάντιο. Πώς το Βυζάντιο δολοφόνησε κάθε τι το ελληνικό.
Τα βυζαντινά αυτά τέρατα, που θέσπισαν δολοφονικούς νόμους κατά των Ελλήνων και της ελληνικής παιδείας και παράδοσης, θεωρούν οι ρασοφόροι και οι βυζαντινολάτρες ως συνεχιστές του ελληνικού πολιτισμού, και δίχως ίχνος ντροπής τολμούν να μιλούν για ελληνικό Βυζάντιο!
Και μόνον τα ντοκουμέντα που θα παρουσιαστούν στο παρόν άρθρο αρκούν και περισσεύουν για να φανερωθεί ότι όλη αυτή η συμμορία των βυζαντινοαπολογητών εργάζεται συνειδητά υπέρ του αμαρτωλού και ανθελληνικού χριστιανικού ιερατείου, το οποίο κινδυνεύει – έτσι κι αλλιώς – θανάσιμα από την αποκάλυψη της ανθελληνικότητας του βασικού τους ιστορικού στηρίγματος.
Ο ιστορικός αναλφαβητισμός που μαστίζει την χώρα της Ελλάδος, επιτρέπει να ζούμε καταστάσεις παραλογισμού, αυτού του είδους, όπου μπορούν να ακούγονται εκφράσεις όπως ελληνικό Βυζάντιο. Ο δολοφόνος να συνεχίζει το έργο του θύματός του! Μα τότε για ποιον λόγο να τον δολοφονήσει! Πότε ακούστηκε να δολοφονεί κανείς τον ομοϊδεάτη συμπατριώτη του!
Ας προσέξουμε δε και την τακτική αλλά και το ήθος της κλίκας των βυζαντινοαπολογητών. Των Γεωργιάδηδων, φερ’ ειπείν. Ο Αδωνις Γεωργιάδης – παρακολούθησα ολόκληρη την πορεία του και μάλιστα συνέγραψα στην εφημερίδα του «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ», ομολογώ ότι δεν είχα μυριστεί τότε τίποτε από το βρομερό του σχέδιο – ξεκίνησε παριστάνοντας τον ένθερμο λάτρη του ελληνικού πολιτισμού, δίχως να ανακατεύει καθόλου την χριστιανική και βυζαντινή του βλέψη. Μόλις λοιπόν έκρινε ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, άρχισε, στην αρχή δειλά-δειλά, να ξεφουρνίζει τη χριστιανική του πίτα και στην συνέχεια και την βυζαντινή του παπάρα. Προσωπικά, μόλις αντιλήφθηκα το σχέδιο και την τακτική του, του έστειλα μια επιστολή με την οποία τον ξέχεζα πατόκορφα.
Όσο για το ήθος του και το ανάλογο των ομοϊδεατών του, μπορεί κανείς να το συνοψίσει μέσα σε δυο λέξεις: επαγγελματίες απόγονοι. Μια σιχαμερή νοοτροπία απέναντι στο ελληνικό ήθος. Επί πλέον οι κύριοι αυτοί γράφουν – μερικοί και εμπορεύονται – ψευδεπίγραφα βιβλία για να υποστηρίξουν φυσικά το ανιστόριτο ελληνικό βυζάντιο και την ανύπαρκτη μεγαλοσύνη του χριστιανισμού και του κηφηναριού των ρασοφόρων. Μέχρι και ο Γ. Καρατζαφέρης έγραψε βιβλίο που αναφέρεται, αν δεν κάνω λάθος, σε αγίους! Αυτός ο χριστιανός που είναι κολλητός με το άγιο πνεύμα!
Κι όμως την ζημιά, την υπέρ του ιστορικού αναλφαβητισμού, η οποία συντηρεί την εξουσία του ιερατείου πάνω στο πεπρωμένο του ελληνικού λαού, την κάνουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό κάποιοι άλλοι. Δεν είναι παρά οι δάσκαλοι και οι καθηγητές. Παρακολουθώ αυτήν την αμαρτωλή ιστορία εδώ και τέσσερις δεκαετίες άμεσα, εκπαιδευτικός ων. Όπου και να συναντήσω συναδέλφους, γυρίζω την κουβέντα στο θέμα αυτό. Έχω «ψαρέψει» δεκάδες επί δεκάδων μαθητές σχετικά με το θέμα που μας απασχολεί εδώ. Και δεν γίνεται η ζημιά τόσο στο γυμνάσιο και στο λύκειο, όσο στο δημοτικό. Για κάποιους λόγους που τους γνωρίζουν καλύτερα οι μορφωμένοι παιδαγωγοί, ότι κολλήσει στο μυαλό του μαθητή του δημοτικού δεν ξεκολλά αργότερα με τίποτα.
Εάν λοιπόν αληθεύουν αυτά που αναφέρω περί δημοτικού, τότε ο κάθε γονιός πρέπει να βρει τρόπο προστασίας του παιδιού του, μεταξύ των άλλων, από τον ιστορικό αναλφαβητισμό και από την διδασκαλία της αναποδογυρισμένη κυριολεκτικά ιστορία της χριστιανικής θρησκείας, όσο δύσκολος κι αν είναι αυτός ο αγώνας.
Και μια κι ο λόγος περί δημοτικού σχολείου, και παρ’ όλο που δεν κομίζω γλαύκαν εις Αθήνας, ξανατονίζω προς τους μετέχοντες του διαφωτιστικού κινήματος ότι πρέπει να ρίξουν μεγαλύτερο βάρος των προσπαθειών τους προς την κατεύθυνση της διάλυσης του σκότους που επικρατεί στα δημοτικά σχολεία της χώρας. Το παιχνίδι παίζεται και χάνεται, μέχρι στιγμής μέσα στον χώρο αυτόν.
Read the rest of this entry »