ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

Κατά τη διάρκεια ανασκαφής στη Μάντρα Δεσποτικού της Αντιπάρου, στην περιοχή όπου είχε βρεθεί αρχαϊκό ιερό του Απόλλωνα, αποκαλύφθηκαν τρεις νέοι αρχαϊκοί τοίχοι που προσθέτουν νέα σημαντικά στοιχεία σχετικά με την κάτοψη του νότιου μέρους και του λατρευτικού περιβόλου του ιερού. Αποδείχθηκε επίσης, η ύπαρξη δεξαμενής βάθους 3,40 μέτρων, με πυθμένα και τοιχώματα επενδεδυμένα με κονίαμα, βορειοδυτικά του κτηρίου. Στη διαδικασία καθαρισμού των τοίχων των κτισμάτων, εντοπίστηκαν και αποτοιχίστηκαν αρχιτεκτονικά μέλη, όπως τμήματα σπονδύλων, τμήμα επιστυλίου, γείσου, καθώς και τμήμα πώρινης τριγλύφου, στοιχείο που συνηγορεί στην ύπαρξη πρωιμότερης οικοδομικής φάσης του ιερού. Τα μέλη αυτά μεταφέρθηκαν σε ασφαλή χώρο προκειμένου να προχωρήσει η μελέτη της αποκατάστασης και αναστήλωσης του λατρευτικού κτηρίου.

ixorcosmos.gr

Κάποιες φορές, περιπλανιέσαι στα δρομάκια της πόλης και αναζητάς κάτι που θα οδηγήσει τις σκέψεις σου, πέρα από το ψυχρό παρόν. Ίσως ένα κομμάτι εκείνου του ξεχασμένου θησαυρού από το μακρινό παρελθόν, ή ένα μέρος που οι πρωταγωνιστές του λάτρεψαν την γνώση στο πρόσωπο της Θεάς Αθηνάς. Τέτοιοι τόποι, υπάρχουν κάπου ανάμεσα στα τσιμεντένια κλουβιά όπου ο άνθρωπος του σήμερα, αποφάσισε να φυλακίσει τον ίδιο του τον εαυτό. Ίσως στέκουν ώστε να μας θυμίζουν ότι κάποιοι στο μακρινό παρελθόν, τόλμησαν να λατρέψουν την γνώση, σε αντίθεση με τον σημερινό άνθρωπο που έχει δαιμονοποιήσει την γνώση και της έχει φορέσει τον μανδύα του σκοτεινού.

Ίσως γι’ αυτό, έχει περάσει στα χέρια των διάφορων θηριοδαμαστών του όχλου και το σύνολο απέχει από αυτήν. Αυτό ίσως θα πρέπει να το βάλουν καλά στο μυαλό τους, όλοι εκείνοι οι πολέμιοι της εξουσίας , που έστω και άθελα τους παίζουν το παιχνίδι της . Κάπως έτσι, τμήματα καθώς και μέρη της ιστορίας, ανακαλύφθηκαν από την αρχαιολογική σκαπάνη, αλλά παρέμειναν στο αφανές κομμάτι της πραγματικότητας, παρά την σπουδαιότητα τους.

(η συνέχεια εδώ)

Ενα ακόμη κεφάλαιο ανοίγει στο ζήτημα του επαναπατρισμού των Μαρμάρων του Παρθενώνα, αυτήν τη φορά σε βρετανικό έδαφος. Την ευκαιρία δίνει το διεθνές συνέδριο με θέμα «Museums and Restitution» («Μουσεία και επιστροφή πολιτιστικών αγαθών»), που οργανώνεται στο Μάντσεστερ στις 8-9 Ιουλίου.Το συνέδριο οργανώνεται από το Κέντρο Μουσειολογίας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ και στην οργανωτική επιτροπή συμμετέχει κι ένας Ελληνας, ο δρ Κώστας Αρβανίτης, διευθυντής προγραμματισμού του MA Art Gallery & Museum Studies του Κέντρου.

Στο πλαίσιο των εργασιών της διοργάνωσης θα παρουσιαστούν τρεις εισηγήσεις με θέμα τα Μάρμαρα του Παρθενώνα και την ελληνική διεκδίκηση. «Ποιος φοβάται το Βρετανικό Μουσείο;» -ο τίτλος της ομιλίας του- είναι το κάθε άλλο παρά ρητορικό ερώτημα που θα θέσει ο Τζον Βάρδας, διευθυντής της Αυστραλιανής Επιτροπής για την Επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα.

(η συνέχεια εδώ)

Τα υπολείμματα μιάς μινωικού τύπου τοιχογραφίας με χαρακτηριστικό μπλε φόντο -πρώτη τού είδους της, που βρέθηκε… ποτέ στο Ισραήλ- ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια πρόσφατων ανασκαφών στο Tελ Kάμπρι. Η τοιχογραφία αυτή σχετίζεται με άλλες αιγαιακού τύπου τοιχογραφίες, οι οποίες είχαν ανακαλυφθεί σε παλαιότερες ανασκαφές στο χαναανίτικο παλάτι στο Kάμπρι.«Ήταν, χωρίς αμφιβολία, μία συνειδητή απόφαση αυτών, που κυβερνούσαν την πόλη, οι οποίοι επιθυμούσαν να σχετίζονται με τον μεσογειακό πολιτισμό κι όχι να υιοθετούν τη συριακή ή τη μεσοποτάμια τεχνοτροπία στην Τέχνη, όπως έκαναν άλλες πόλεις τής Χαναάν. Οι κάτοικοι τής Χαναάν ζούσαν στις ανατολικές ακτές τής Μεσογείου και ήθελαν να νιώθουν Ευρωπαίοι» εξηγεί ο δρ Ασάφ Γιασούρ – Λαντάου τού Πανεπιστημίου τής Χάιφα, ο οποίος διηύθυνε τις ανασκαφές. Τα υπολείμματα τής πόλης τής Χαναάν από τη Μέση Εποχή τού Χαλκού (2.000 – 1.550 π.χ.) εκτίθενται στο Τελ Κάμπρι, δίπλα στο Kιμπούτζ, κοντά στην πόλη Nαχαρίγια.

Ένα παλάτι φτιαγμένο για τούς κυβερνήτες τής πόλης δεσπόζει στο κέντρο της. Πρόκειται για την πλέον σημαντική πόλη εκείνης της περιόδου στη Δυτική Γαλιλαία. Οι ανασκαφές άρχισαν το 1986 υπό τη διεύθυνση τού καθηγητή Ααρόν Κεμπίνσκυ και σταμάτησαν το 1993. Τα τελευταία χρόνια οι ανασκαφές ξανάρχισαν από ομάδες υπό την διεύθυνση των καθηγητών δρ Γιασούρ – Λαντάου τού Ινστιτούτου Ναυτιλιακών Μελετών Λεόν Ρεκανάτι τού πανεπιστημίου τής Χάιφα και δρ Έρικ Κλάϊν τού πανεπιστημίου Τζόρτζ Ουάσιγκτον.Το Τελ Κάμπρι είναι μοναδικό, γιατί μετά την ερήμωση τής αρχαίας πόλης, καμμία άλλη πόλη δεν χτίστηκε στα ερείπιά της. Γι αυτό είναι η μοναδική πόλη τής Χαναάν, που μπόρεσαν να ανασκάψουν στο σύνολό της. Επίσης, το επιφανείας 10 – 15 στρεμμάτων παλάτι είναι το μοναδικό παλάτι αυτής τής περιόδου, που μπορεί να ανασκαφεί πλήρως. «Η διατήρηση τής πόλης μάς επιτρέπει να αποκτήσουμε μία πλήρη εικόνα τής πολιτικής και κοινωνικής ζωής τής χαναανίτικης περιόδου. Μπορούμε να καταλάβουμε εάν είχε ή όχι μία κεντρική διοίκηση, εάν εισέπρατταν φόρους, ποιά είδη αγροτικής παραγωγής υπήρχαν και πώς διεξαγόταν η πολιτική εκείνον τον καιρό», εξηγεί ο δρ Γιασούρ – Λάνταου.

ixorcosmos.gr

Ένα μεγάλο οχυρωμένο κτιριακό συγκρότημα, που μπορεί να ερμηνευθεί ως το Παλάτι ή το Διοικητικό Κέντρο του αρχαίου Ιδαλίου, έχει ανασκαφεί με την ολοκλήρωση της εικοστής ανασκαφικής περιόδου του Τμήματος Αρχαιοτήτων στο αρχαίον Ιδάλιον. Όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, οι ανασκαφές διεξάγονται από το 1991 και στο διάστημα των 20 χρόνων από την έναρξή τους διερευνήθηκε έκταση δύο χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων στους πρόποδες του λόφου της Αμπιλερής, της δυτικής ακρόπολης της αρχαίας πόλης του Ιδαλίου. Στο σημείο αυτό, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, ανασκάφηκε ένα μεγάλο οχυρωμένο κτιριακό συγκρότημα που μπορεί να ερμηνευθεί ως το Παλάτι ή το Διοικητικό Κέντρο του αρχαίου Ιδαλίου. Το συγκρότημα περιλαμβάνει έναν τριπλό ελιόμυλο μοναδικό στο είδος του στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, δρόμους που οδηγούν από την εξωτερική πύλη στις αυλές του συγκροτήματος, πύργους και επιβλητικά συγκροτήματα αποθηκών, κατοικιών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

(η συνέχεια εδώ)

Ανακαλύφθηκαν τα δεξιά πόδια των «δίδυμων» κορινθιακών Κούρων στο χωριό της Κορίνθου από όπου κατασχέθηκαν στα χέρια αρχαιοκάπηλων. Τη Δευτέρα 31 Μαΐου, βρέθηκε το δεξιό πόδι του μεγαλύτερου από τους δύο κούρους και σήμερα βρέθηκε το δεξιό πόδι και του δεύτερου κούρου.

Κατά τη σωστική ανασκαφική έρευνα στο χωριό Κλένια όπου εντοπίστηκαν οι κούροι, ανακαλύφθηκε επίσης τμήμα αρχαίου νεκροταφείου του τρίτου τετάρτου του 6ου αιώνα π.Χ.

Οι ανασκαφές ξεκίνησαν στις 22 Μαΐου από την αρμόδια ΛΖ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, στην περιοχή που υπεδείχθη στο ΥΠΠΟΤ ως χώρος εύρεσης των δύο κούρων.

Οι “δίδυμοι” κούροι, όπως αποκαλούνται λόγω της ομοιότητάς τους, κατασχέθηκαν στις 14 Μαΐου από αρχαιοκάπηλο και φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Οι έρευνες στην περιοχή συνεχίζονται.

Πηγή…

Κάπου στα υπόγεια του νέου Μουσείου Ακρόπολης, στο ηµίφως, ένα εργαστήριο ετοιµάζεται να δεχτεί µια διάσηµη κόρη: την Καρυάτιδα Α του Ερεχθείου, της οποίας οι επισκέπτες του νέου Μουσείου µπορούν πλέον να βλέπουν και τη θαυµαστή πίσω όψη της µε την πλούσια κόµη. Η κόρη, που στην πραγµατικότητα στήριζε όλο το βάρος του µνηµείου, θα καθαριστεί και θα επανέλθει στη θέση της, σε µια κόγχη του πρώτου ορόφου, από όπου θα συνεχίσει να επιβλέπει τον εντυπωσιακό διάδροµο µε το γυάλινο δάπεδο στην αρχή της νέας έκθεσης.

Στους ίδιους χώρους καθαρίζονται επιφανειακά «από τις επικαθίσεις αιθάλης µε τη µέθοδο του λέιζερ», συντηρούνται προσεκτικά και τεκµηριώνονται δεκάδες γλυπτά, ενόψει της οργάνωσης νέου εργαστηρίου και αποθήκης γλυπτών – σύµφωνα µε τον εκτενή απολογισµό της Α’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (Εφορεία Ακροπόλεως) για το διάστηµα 2008-2010 που παρουσιάστηκε χτες το βράδυ.

«Δύο από τις σηµαντικότερες εργασίες σε γλυπτά που θα εµπλουτίσουν τη νέα έκθεση, διεξάγονται ήδη», ανέφεραν οι υπεύθυνοι της Α’ ΕΠΚΑ στον απολογισµό τους. «Η αποκατάσταση του µνηµείου της Νίκης του Καλλιµάχου, που προορίζεται για την αρχαϊκή αίθουσα και η ανασυγκρότηση των αυθεντικών θραυσµάτων των νότιων κεντρικών µετοπών του Παρθενώνα, που θα αντικαταστήσουν τα προσωρινά επιχρωµατισµένα εκµαγεία».

Στο µεταξύ, στο κτίριο του παλαιού Μουσείου της Ακρόπολης θα αρχίσει η ανακαίνιση και η οργάνωση της νέας έκθεσης, ενώ αναδιοργανώθηκαν οι αρχαιότητες γύρω από το Μουσείο, σε ράφια και προσκτίσµατα. Χίλια γλυπτά της νότιας αυλής και 500 θραύσµατα επιγραφών µεταφέρθηκαν στην ηµιυπόγεια αποθήκη, όπως και 6.000 πήλινα αντικείµενα από την Αποθήκη Κεραµικής.

Πηγή: ixorcosmos.gr

Χορηγικό μνημείο, δημόσια κτίρια και ιερά έχουν φέρει στο φως οι αρχαιολογικές ανασκαφές γύρω από τον Ιερό Βράχο.

Ενα αρχαίο χορηγικό μνημείο «υψώνεται» σιγά σιγά στον βράχο της Ακρόπολης πάνω από το διονυσιακό θέατρο. Πρόκειται για το μνημείο του Θρασύλλου που αναστηλώνεται στην είσοδο του σπηλαίου όπου είχε κατασκευαστεί πριν από 2.300 χρόνια. Στις πλαγιές και στις υπώρειες του βράχου και γύρω από αυτόν, δημόσια κτίρια και ιερά αποκαλύπτουν τα μυστικά τους, ενώ κάθε επέμβαση στην Πλάκα φέρνει στο φως μικρές ή μεγαλύτερες ανακαλύψεις.Γιατί Αρχαία Αθήνα δεν ήταν μόνο η Ακρόπολη.

Καταιγιστικές ήταν λοιπόν οι πληροφορίες για τα ευρήματα και τις δράσεις της Α΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων που έδωσε χθες το απόγευμα ο προϊστάμενός της κ. Αλέκος Μάντης στην ομιλία του για το έργο των δύο τελευταίων ετών. «Κτίριο συνοδείας» στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης ήταν το μνημείο του Θρασύλλου (320-319 π.Χ. και 271-270 π.Χ.) το οποίο διατηρούνταν σχεδόν ακέραιο ως το 1827, οπότε «υπέκυψε» στον βομβαρδισμό του Κιουταχή κατά την πολιορκία του Ιερού Βράχου. Αρχιτεκτονικά μέλη του μάλιστα χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για την ανέγερση της ρωσικής εκκλησίας. Η σχεδιαστική αποτύπωση του μνημείου όμως από πολλούς περιηγητές έχει αποβεί εξαιρετικά χρήσιμη για τους αναστηλωτές που εργάζονται σήμερα στο έργο.

Είναι γνωστό ότι είχε τη μορφή ενός μαρμάρινου ναΐσκου με δίφυλλη θύρα και κάλυπτε την είσοδο ενός από τα φυσικά σπήλαια του βράχου. Στο επιστήλιό του έφερε την επιγραφή του Θρασύλλου, ενώ στη ζωφόρο υπήρχαν ανάγλυφοι στέφανοι ελιάς και στο κέντρο ένας από κισσό. Λόγω μεγέθους και θέσης εξάλλου ήταν ορατό από πολύ μακριά- γι΄ αυτό ο Θράσυλλος, παρ΄ ότι μέγας χορηγός, είχε θεωρηθεί πολύ ματαιόδοξος. Η παράσταση του φόνου των Νιοβιδών από τον Απόλλωνα και την Αρτεμη όμως, που σύμφωνα με την περιγραφή του Παυσανία υπήρχε στο εσωτερικό του σπηλαίου, δεν σώζεται. Ούτε φυσικά το άγαλμα του Διονύσου για το οποίο μιλούν άλλες πηγές. Στο πλαίσιο του έργου πάντως έχει γίνει η συντήρηση των τοιχογραφιών του ναϊδρίου της Παναγίας της Σπηλιώτισσας, το οποίο δημιουργήθηκε εκεί στους νεότερους χρόνους.

Ενα ακόμη χορηγικό μνημείο, αυτό του Νικία, τα αρχιτεκτονικά μέλη του οποίου βρέθηκαν διάσπαρτα στην Ακρόπολη, πρόκειται να αποκατασταθεί συνοπτικά, ενώ στο Θέατρο του Διονύσου και στο Ασκληπιείο συνεχίζονται οι αναστηλωτικές εργασίες επί μέρους τμημάτων.

Read the rest of this entry »

Ο ναός του Απόλλωνος του Διδυμαίου, στη Μικρά Ασία

Με τη λέξη ‘Ντροπή’ τιτλοφορείται το δημοσίευμα της τουρκικής ‘Χαμπερλερ’ για τα καταστροφικά έργα ιδιωτικής εταιρίας που γίνονται στον αρχαίο ναό του Απόλλωνος στα Δίδυμα της Μικράς Ασίας.

Πρόκειται για μια εταιρία που πλειοψήφησε σε σχετικό διαγωνισμό του τουρκικού υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, για να δημιουργήσει αναψυκτήρια σε αρχαιολογικούς χώρους.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα η εταιρία κατέστρεψε την αρχαία οχύρωση του ναού του Απόλλωνος των Διδύμων προκειμένου να κατασκευάσει το κατάστημά της.

Ο Δήμαρχος και φορείς της πόλης διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την καταστροφή αυτή αφού ο αρχαίος ελληνικός ναός είναι ένα από τα σπάνια παγκόσμια μνημεία και είναι χαρακτηρισμένο από την UNESCO ως μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς .

Τον αρχαιολογικό χώρο επισκέπτονται ετησίως 150 χιλιάδες τουρίστες, γράφει το δημοσίευμα και είναι ιστορικός χώρος δυόμισι χιλιάδων ετών.

«Ο δήμαρχος των Διδύμων και οι φορείς της πόλης επαναστάτησαν και έσπευσαν στο χώρο της καταστροφής με την αστυνομία, προκειμένου να σταματήσουν το καταστροφικό έργο της ιδιωτικής εταιρίας» γράφει η εφημερίδα.

Η ιδιωτική εταιρία που θέλει να κατασκευάσει το ιδιόμορφο κατασκεύασμά της, στον αρχαιολογικό χώρο ισχυρίστηκε ότι θα …χτίσει παρόμοιο τείχος στη θέση αυτού που κατάστρεψε.

Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος Αναρτήθηκε από mikres-ekdoseis

Μία φωτογραφική έκθεση που αναβιώνει με τον καλύτερο τρόπο στιγμές από τη ζωή στην αρχαία Ελλάδα θα έχουν τη δυνατότητα να θαυμάσουν από την 1η Ιουνίου οι επισκέπτες του Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Επειτα από την παρουσίαση της ανάπλασης του προσώπου της Μύρτιδος στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης και την επιτυχία της σχετικής έκθεσης στο Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, το αεροδρόμιο παίρνει τη σκυτάλη, παρουσιάζοντας στους χώρους του την έκθεση με θέμα «Μύρτις: πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν»σε συνεργασία με την ερευνητική ομάδα του επίκουρου καθηγητή Ορθοδοντικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Μανώλη Παπαγρηγοράκη.

Μέσα από τα εκθέματα, αναδεικνύεται η σημασία της αξιοποίησης της τεχνολογίας και της διεπιστημονικής συνεργασίας σε διαφορετικά γνωστικά πεδία έρευνας, όπως της αρχαιολογίας, της ιατρικής, της ανθρωπολογίας και της ιατροδικαστικής.

Η έκθεση αποτελείται από τρεις ενότητες. Στην πρώτη παρουσιάζεται η ανασκαφή του Κεραμεικού, στη δεύτερη η ιατρική έρευνα στην Ελλάδα με τη μεθοδολογία Γάλλων καθηγητών του Πανεπιστημίου της Μασσαλίας για τον εντοπισμό του παθογόνου παράγοντα που προκάλεσε το λοιμό των Αθηνών, και στην τρίτη η ανάπλαση του προσώπου.

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στο Επίπεδο Αφίξεων, Είσοδος 1 του Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου 2010, ενώ θα είναι προσβάσιμη σε όλους τους επισκέπτες καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου.

Σημειώνεται ότι η έκθεση από το Μουσείο Γουλανδρή θα ταξιδέψει στο αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, αλλά και στις Η.Π.Α. στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι και αλλού.

Πηγή…

Ωραίοι ως κούροι είναι τα δύο μαρμάρινα αγάλματα της Αρχαϊκής Εποχής που κατασχέθηκαν από την Ελληνική Αστυνομία θαμμένα σε αποθήκη αρχαιοκαπήλου στην Κορινθία και πρόκειται να παρουσιαστούν σήμερα από τον υπουργό Πολιτισμού στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο όπου έχουν μεταφερθεί. Οι κούροι είναι σε φυσικό μέγεθος και διατηρούνται ολόκληροι (το κεφάλι του ενός είναι σπασμένο αλλά συγκολλείται), ενώ παρουσιάζουν κάποιες μικρές θραύσεις, παλαιές ή και σύγχρονες, οι οποίες πιθανόν προκλήθηκαν κατά τη λαθρανασκαφή. Πρόκειται για μεγάλη επιτυχία των διωκτικών αρχών, δεδομένου ότι ακέραια γλυπτά τέτοιου μεγέθους δεν βρίσκονται εύκολα σήμερα. Αλλωστε και οι αρχαιολόγοι που κλήθηκαν για να τα αξιολογήσουν εντυπωσιάστηκαν τόσο από την καλλιτεχνική αξία τους όσο και από τη διατήρησή τους.

Ο εντοπισμός των αρχαίων οφείλεται εξ ολοκλήρου στην κινητοποίηση των διωκτικών αρχών, που παρακολουθούσαν τους αρχαιοκαπήλους από τετραμήνου, καθώς οι τελευταίοι προσπάθησαν να πωλήσουν τα αγάλματα στο εξωτερικό ζητώντας 7,5 εκατ. ευρώ. Τότε επενέβη η Αστυνομία, στελέχη της οποίας εμφανίστηκαν ως αγοραστές, και κατά τις διαπραγματεύσεις η συμφωνία έκλεισε στο 1 εκατ. ευρώ. Ακολούθησε η σύλληψη των δύο αρχαιοκαπήλων (ηλικίας περίπου 60 ετών), ο ένας εκ των οποίων είχε διατελέσει στο παρελθόν δήμαρχος σε περιοχή της Κορινθίας και «έχει ιδιαίτερο πάθος με τα αρχαία», όπως αναφέρουν οι πληροφορίες.

Από την Κορινθία οι δύο κούροι μεταφέρθηκαν στην Ασφάλεια Αττικής τα ξημερώματα του Σαββάτου και εν συνεχεία στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Κατά την εξέτασή τους οι αρχαιολόγοι εκτίμησαν ότι από πρώτη άποψη τα αγάλματα είναι γνήσια και προέρχονται από κάποιο καλό καλλιτεχνικό εργαστήριο της εποχής, το οποίο δεν είναι απαραίτητο να βρισκόταν στην περιοχή. Παρουσιάζουν μάλιστα ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα στυλιστικά στοιχεία, στην κόμμωση συγκεκριμένα, τα οποία δεν είναι πολύ συνηθισμένα. Ολα αυτά όμως, όπως και η ακριβής χρονολόγηση των αγαλμάτων, θα διευκρινισθούν μετά τη μελέτη τους.

«Κλειδί» ο τόπος λαθρανασκαφής
Απομένει η επισήμανση του τόπου όπου έγινε η λαθρανασκαφή, αφού η παρουσία κούρων σημαίνει την ύπαρξη ενός ιερού της Αρχαϊκής Εποχής (7ος- 5ος π.Χ. αιώνας) στο οποίο είχαν ανατεθεί τα αγάλματα: είναι γνωστό ότι οι κούροι (και οι κόρες) τοποθετούνταν στα αετώματα και στις προσόψεις των ναών, καθώς όλα τα μεγάλα έργα της αρχαϊκής γλυπτικής εξυπηρετούσαν τις λατρευτικές ή γενικότερα πνευματικές ανάγκες. Οσον αφορά εξάλλου την τέχνη, με τα αγάλματα αυτά σηματοδοτείται η προσπάθεια της ελληνικής γλυπτικής να απεικονίσει το σώμα ακολουθώντας ένα περισσότερο φυσιοκρατικό και ανθρωποκεντρικό μοντέλο, ενώ ταυτόχρονα αναζήτησε και νέους τρόπους στερέωσης των αγαλμάτων. Διάσημα δείγματα αυτού του τύπου είναι ο κούρος του Σουνίου, ο Απόλλων των Ναξίων, οι κούροι της Σάμου, ο κούρος της Πάρου, ο κούρος της Βολομάνδρας, ο Απόλλων του Πειραιά, ο Παις του Κριτίου, ο Μοσχοφόρος της Ακρόπολης κ.ά.

ixorcosmos.gr

 Ο Διόνυσος Ζαγρέας, ο θεός των φυσικών καρπών του έρωτα, του αίματος, του νερού, κατέχει μια σημαντική θέση στην ιεραρχία του αρχαιοελληνικού πάνθεου.

  Το είδωλο που αντιπροσωπεύει την υπακοή στα συναισθήματα, παρελαύνει ως μύστης σε όλες τις εκδηλώσεις του χτες και του σήμερα. Από τις επαρχίες της Αρχαίας Ελλάδας έως τη Σαγκάη του 2010 διονυσιακά δρώμενα στήνονται με σκοπό  την αναγέννηση του ανθρώπινου πνεύματος.

Το μίσος και η κατάρα της Ήρας

  Ο Διόνυσος συνδέεται με την έννοια της γονιμότητας και της βλάστησης. Η απεριόριστη πόση οίνου φέρνει την επιθυμητή έκσταση, η οποία αναγκάζει τους ανθρώπους να πετάξουν  το πέπλο της λογικής. Αποδεσμεύονται από τη ρουτίνα και χορεύουν στους έντονους ρυθμούς της φρενίτιδας και εξαγνίζουν τη ψυχή.

 Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Διόνυσος γεννιέται από το μηρό του Δία και παραδίδεται στις Υάδες, νύμφες, οι οποίες αναλαμβάνουν να τον φροντίζουν . Εκείνος προκειμένου να τις ευχαριστήσει για όλα όσα του  προσέφεραν, δημιουργεί τον αστερισμό των Υάδων που λαμποκοπά στον ουρανό και αποκαλύπτει το δρόμο της αλήθειας μέσα στο βαθύ σκοτάδι της νύχτας. Η Ήρα τον μισεί θανάσιμα. Για το λόγο αυτό τον καταριέται και εκείνος χάνει τα λογικά του. Ωστόσο η Ρέα , όταν τον συναντά στη Φρυγία, τον θεραπεύει και τον διδάσκει την μυστηριακή φύση των ιεροτελεστιών που επιβάλλει το ένδυμα του θεού και του συστήνει τις Μαινάδες, τους Σειληνούς, τους Σάτυρους , τον Πάνα, τον Πρίαπο και τους Κενταύρους που τον ακολουθούν πιστά σε κάθε του βήμα.

Διονυσιακές τελετές…
Read the rest of this entry »

Η κυρία Σουλβατζή αποκαλύπτει τις πολιτικές παραμέτρους που εμπόδισαν τις ανασκαφές για την εύρεση του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η Γαύδος αποτελεί έναν προνομιακό χώρο εντοπισμού της ανθρώπινης δραστηριότητας της Παλαιολιθικής περιόδου, αφού εργαλεία που βρέθηκαν στο νησί της νότιας Κρήτης χρονολογούνται από το 200000-120000 π.Χ., όπως ένας χειροπέλεκυς, «χωρίς να αποκλείεται και μία πρωιμότερη χρονολόγηση έως και το 700000», ενώ το εξίσου εντυπωσιακό στοιχείο είναι πως έχουν βρεθεί εργαλεία που καλύπτουν διαχρονικά την Παλαιολιθική περίοδο μέχρι και το 7000 π.Χ. περίπου.

Ταυτόχρονα γύρω στο 11000 εντοπίζεται οψιανός μεταφερμένος από τη Μήλο και επιπρόσθετα στη θέση Αγιος Παύλος της Γαύδου λειτουργεί ένα είδος πρώιμου «εργαστηρίου» παραγωγής εργαλείων, με ό,τι μπορεί να σημαίνει η έννοια εργαστήριο αυτή την περίοδο. Τα κλιματολογικά και περιβαλλοντικά δεδομένα την περίοδο αυτή στη Γαύδο και στην ευρύτερη περιοχή είναι εντελώς διαφορετικά από τα σημερινά.

Τα ευρήματα
Η εν λόγω ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης σε συνεργασία με την ΚΕ’ Εφορεία Χανίων, με επικεφαλής την καθηγήτρια Αρχαιολογίας του προαναφερόμενου Τμήματος, Κατερίνα Κόπακα. Τα ευρήματα επιβεβαίωσε επιστημονικά ο αρχαιολόγος της ΚΕ’ Εφορείας Χανίων, Χ. Ματζάνας, ειδικευμένος στην Παλαιολιθική περίοδο, και παρουσιάστηκαν στο Διεθνές Κρητολογικό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε το 2006 και στο εξής ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο και πτυχές επιστημονικού ενδιαφέροντος για την Παλαιολιθική περίοδο στην Κρήτη.

Η κ. Κόπακα τονίζει στην «Ε»: «Τα ευρήματα παραπέμπουν σε πρώιμους παλαιολιθικούς έως και μεσολιθικούς ορίζοντες και προέρχονται από πολλούς υπαίθριους χώρους. Για την αναγνώρισή τους χρησιμοποιήθηκε η μακροσκοπική εξέταση (μορφολογία/τυπολογία, τεχνολογία, μετρολογία, υλικό υπόβαθρο, κατάσταση επιφάνειας), σε γεωαρχαιολογικές παραμέτρους (συνήθης συνάφεια με ζώνες ερυθρογής, πρώτη ύλη από εντοπισμένες τοπικές πηγές)».

Για τα ευρήματα καθ’ αυτά, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν καθώς και τις περιόδους που καλύπτουν η κ. Κόπακα τόνισε: «Οι λιθοτεχνίες της Κάτω Παλαιολιθικής περιόδου στη Γαύδο, αν και φαίνονται κατ’ αρχάς ως παράδοξο, εδράζονται στα τέχνεργα που βρέθηκαν με τα τυπολογικά χαρακτηριστικά που έχουν οι χειροπελέκεις.

Συγκεκριμένα, ο υπο-καρδιόσχημος χειροπέλεκυς από τοπικό ραδόχρωμο ασβεστόλιθο, που βρέθηκε στην παραλία του Σαρακήνικου, διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα εργαλείου των εξελιγμένων Αχελαίων λιθοτεχνιών. Η χρονολόγησή του μπορεί να γίνει προς το τέλος της ύστερης Κατώτερης Παλαιολιθικής περιόδου από το 200000-120000, χωρίς να αποκλείεται όμως μια πολύ πρωιμότερη χρονολόγησή του έως και 700.000 χρόνια πριν.

Η χρήση του ασβεστόλιθου σχετίζεται σε αντίστοιχες λιθοτεχνίες της βόρειας αφρικανικής ακτής, ενώ το σχήμα του εργαλείου παραπέμπει σε -σύγχρονες των αφρικανικών- ελλαδικές και ευρωπαϊκές λιθοτεχνίες. Σχετικές μελέτες και παρατηρήσεις έχει πραγματοποιήσει ο Χ. Ματζάνας. Η αλλοιωμένη αρχική κατάσταση του εν λόγω αντικειμένου συμβαδίζει με την πρώιμη χρονολόγησή του.

Νεότερες παρεμβάσεις που έχουν γίνει στο ίδιο εργαλείο, ανανεώνοντας τις κόψεις του πλευρικού ξυστήρα, καθώς και εντοπισμένες φθορές του από μεταγενέστερη χρήση, δίνουν στο εργαλείο τον χαρακτήρα “παλιμψήστου”.

Εντοπίστηκε ένας ακέραιος χειροπέλεκυς-κοπέας με μερική απολάξευση της ίδιας όψης σε κροκάλα πλουτώνιου, ενδεχόμενα γρανοδιορίτη, κοντά στη θέση Κοπανέλο. Επίσης βρέθηκε μεγάλος δισκοειδής πυρήνας με κεντροφερείς αποσπάσεις κυρίως στη μια όψη, που έχει διαμορφωθεί από κατάτμηση κροκάλας αδρόκοκκου ψαμμίτη».

Η καθηγήτρια, αναφερόμενη στον Αγιο Παύλο και τη σημασία του, δηλώνει: «Τα μεγαλύτερα σύνολα των πρωιμότερων φάσεων της Παλαιολιθικής προέρχονται από τον Αγιο Παύλο, που είχε μάλλον κυρίως εργαστηριακό χαρακτήρα πρωτογενούς κατεργασίας της πρώτης ύλης. Τα εν λόγω τέχνεργα με βάση την τυπολογία του υλικού κατασκευής και της κατάστασης της επιφάνειάς τους κατατάσσονται σε πέντε ομάδες που φαίνεται να αντιστοιχούν σε διακριτές χρονολογικές περιόδους και συγκροτούν μια προκαταρκτική περιοδολόγηση των εργαλειοτεχνειών της Γαύδου.

Στα τέχνεργα της δεύτερης ομάδας κατατάσσονται αντικείμενα που βρέθηκαν μεμονωμένα στον Κάβο, στα Σιόπατα-Μπολέτες και στα Βατσιανά-Ελληνικά. Εδώ υπερισχύουν ποσοτικά τα προϊόντα κατάτμησης, υπάρχουν όμως και ορισμένα διαμορφωμένα εργαλεία πρώιμης τυπολογίας, λιάνιστρα και κάποια οδοντωτά. Οσον αφορά τη Μέση Παλαιολιθική περίοδο διαφαίνεται πως στη Γαύδο υπάρχουν οι περισσότερες ενδείξεις θέσεων και εργαλείων.

Η λιθοτεχνία
Στα χαρακτηριστικά τέχνεργα της τρίτης ομάδας του Αγίου Παύλου κατά την Πρώιμη Μέση Παλαιολιθική περίοδο (120000-75000), που έχουν κιτρινόλευκη πατίνα -βρέθηκαν κυρίως στα Βατσιανά και στον Κάβο- περιλαμβάνονται ξυστήρες, οδοντωτά, αποκρούσματα Λεβαλλουά κ.λπ.

Η λιθοτεχνία αυτή μπορεί να τοποθετηθεί στην Πρωτο-Μουστέρια και να εγγραφεί σε μια πρώιμη έκφανση του τυπικού Μουστέριου του ευρύτερου ελλαδικού χώρου».

Η ίδια καθηγήτρια βεβαιώνει ότι στη Γαύδο υπάρχουν τέχνεργα της Υστερης Μέσης έως και την Πρώιμη Ανω Παλαιολιθική περίοδο, με χαρακτηριστικότερο εύρημα ένα «σύνθετο εργαλείο-πλευρικό ξυστήρα και οπέα από τον Αγιο Παύλο». Από την ίδια τοποθεσία προέρχονται τέχνεργα που έχουν δημιουργηθεί με τη χρήση χαλαζία. Πλήρως καλύπτεται και όλη η Ανω Παλαιολιθική περίοδος με ευρήματα λιγότερα, με σημαντικότερα τις αιχμές με στομωμένη ράχη. Τέλος, το χαρακτηριστικότερο στοιχείο της Τελικής Παλαιολιθικής περιόδου-Μεσολιθικής είναι η εισαγωγή του οψιανού από τη Μήλο γύρω στην ενδέκατη χιλιετία.

Πηγή…