ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

Η παιδεια των Ελληνων ειναι σημαντικη γιατι καταφερνει να κανει εναν ανθρωπο πιο..Ανθρωπο!Ο τομεας της φιλιας ειναι ακρως σημαντικος για ολους μας και ειναι ενα θεμα που φυσικα οι Ελληνες το ειχαν αναλυσει απισταμενα και διεξοδικα.Θα ακολουθησουν φυσικα και αλλα θεματα παρεμφερη,οπως αυτο του Ερωτα και του Γαμου,θεσμους και καταστασεις αρρηκτα συνδεδεμενες με την ανθρωπινη υπαρξη και της ενταξη της στο κοινωνικου συνολο.
Η φιλια λοιπον ειναι δωρο ακριβο και ευτυχημα σπανιο,εχοντας ταυτοχρονα παναρχαιους τιτλους ευγενειας.Η φιλια ειναι θησαυρος του ωριμου και αξιου ανθρωπου και προσφερεται επισης σε εναν ωριμο και αξιο ανθρωπο.Με την φιλια συνδεονται οσοι ξερουν να εκτιμισουν και να εμπιστευθουν στον ανθρωπο σαν ανθρωπο.Δεν βλεπουμε στον φιλο την οικονομικη του δυνατοτητα ουτε καποια πολιτικη δυναμη,αλλα λογαριαζουμε την ηθικη ποιοτητα του ατομου.Θα αρκεσθω να παραθεσω την αναλυση του θεματος απο εναν κορυφαιο Ανθρωπο και φιλοσοφο που εχει περασει ποτε απο την ανθρωποτητα,οχι βαφτιζοντας τον αυθεντια(παροτι ειναι,θα αποφυγω να τον παρουσιασω ετσι)αλλα θεωρωντας τον ως εναν εγγυητη που εχει αδιαφιλονεικητα τα πνευματικα και ιστορικα αριστεια.

Read the rest of this entry »

Η άχρονη κοσμοθέαση του Ηράκλειτου
και το «αναποδογύρισμά» της στο Ευαγγέλιο

   Ο Ηράκλειτος, παρά τα λίγα αποσπάσματά του, που σώθηκαν αποδεικνύεται μεγάλος κοσμολόγος, αστρονόμος, μαθηματικός, βιολόγος και πολιτικός, μιά τέλεια πολυμερής προσωπικότητα. Αναζητώντας τον εαυτό του ανάμεσα στη δίνη της διαρκούς κι αδιάκοπης ροής και πάλης των εξωτερικών και εσωτερικών του στοιχείων, αληθινός στοχαστής, είδε την αλήθεια κατάματα στην ολότητά της και απαλλαγμένος από κάθε πάθος και σκοπιμότητα την αποκάλυψε στους ανθρώπους λακωνικά και σιβυλλικά καθοδηγώντας τους στο δρόμο της αρετής και της σοφίας. Αλήθειες ωμές, ιδέες ελεύθερες και αυτοδύναμες συνθέτουν το ηρακλείτειο έργο, που ενωμένες σε σύνολο καλύπτουν όλους τους χώρους του επιστητού, γνωστούς και αγνώστους.
Read the rest of this entry »

Το έχουμε αναρτήσει πάμπολλες φορές,γιατί είναι ένα από τα τρανταχτά παραδείγματα ότι μας πολεμούν με τα δικά μας όπλα,όπως λέει και ο ΑΙΣΩΠΟΣ:Η ΛΑΒΗ ΤΟΥ ΒΕΛΟΥΣ ΕΙΧΕ ΦΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΕΤΟ.

Ο μύθος του σπηλαίου- Πλάτων

http://www.youtube.com/watch?v=nsuwZoPrfec&feature=player_embedded

Ο μύθος αυτός διηγείται πως ένας μακρύς διάδρομος καταλήγει σε ένα σκοτεινό σπήλαιο, κάτω από τη γη, όπου βρίσκονται από την παιδική τους ηλικία πολλοί άνθρωποι, αλυσοδεμένοι σε αλλεπάλληλες σειρές με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούν να δουν μόνο μπροστά τον τοίχο της σπηλιάς. Δεν μπορούν να κοιτάξουν ούτε πίσω, ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Ούτε τους εαυτούς τους δεν μπορούν να δουν. Σ’ αυτή την κατάσταση βρίσκονται σ’ όλη τους τη ζωή.
Πίσω τους είναι αναμμένη μια φωτιά. Μπροστά από τη φωτιά και πίσω από τις πλάτες τους, περνοδιαβαίνουν με ταχύτητα άνθρωποι «θαυματοποιοί» που μεταφέρουν, κρατώντας πάνω στα κεφάλια τους, διάφορα αντικείμενα, των οποίων μόνο τις σκιές βλέπουν οι δεσμώτες να προβάλλονται στον τοίχο της σπηλιάς, εξαιτίας της λάμψης που παρέχει η φωτιά κι ακούν την ηχώ από τις φωνές τους.
Επειδή οι άνθρωποι αυτοί σε ολόκληρη τη ζωή τους τα μόνα πράγματα που έχουν δει είναι οι σκιές των πραγμάτων, έχουν την εντύπωση ότι οι σκιές που βλέπουν πάνω στον τοίχο είναι τα ίδια τα πράγματα.
Εάν όμως κάποιος από τους αλυσοδεμένους ανθρώπους του σπηλαίου κατορθώσει να ανέβει πάνω στη γη και, κάτω από το φως του ήλιου πλέον, δει τα πράγματα, θα καταλάβει την πλάνη στην οποία ζούσε όσο ήταν κάτω από τη γη. Θα αντιληφθεί τότε ότι οι σύντροφοι του, που εξακολουθούν να βρίσκονται αλυσοδεμένοι στο σπήλαιο, ζουν βυθισμένοι μέσα στις ψευδαισθήσεις.
Κατά τον Πλάτωνα, ο απελεύθερος δεσμώτης είναι ο φιλόσοφος, ο οποίος βλέπει τα ίδια τα όντα, τις ιδέες, και όχι τα είδωλά τους. Οι αλυσοδεμένοι σύντροφοι του είναι οι κοινοί άνθρωποι που, έχοντας εθισθεί στις απατηλές παραστάσεις των αισθητών πραγμάτων, ζουν, χωρίς να το ξέρουν, μέσα στο ψέμα. Πάντοτε βέβαια, για τον Πλάτωνα, υπάρχει η δυνατότητα απεμπλοκής των αλυσοδεμένων ανθρώπων από τις πλάνες τους. Για να το πετύχουν αυτό, χρειάζεται να αποδεσμευτούν από τις αλυσίδες τους. Αυτές συμβολίζουν τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες μας στις οποίες ζούμε καθημερινά και μας υποχρεώνουν να παρατηρούμε μόνο τα απατηλά είδωλα των ιδεών, των αληθινών όντων. Αντί για τις αισθήσεις όμως θα πρέπει να εμπιστευτούμε το νου μας, βασιζόμενοι στις αποδείξεις που μας παρέχει ο ορθός λόγος και η καθαρή σκέψη.

Ο μύθος του σπηλαίου, βρίσκεται στο 7ο κεφάλαιο της «Πολιτείας» του Πλάτωνα

Με οδηγό τα αετώματα των πρώτων Παρθενώνων

Σε κάθε επίσκεψή μου στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης, βλέπω ότι οι ακροατές μου, πέρα από τον θαυμασμό τους για την αναμφισβήτητη καλλιτεχνική και ιστορική αξία των εκθεμάτων, πάντοτε ενδιαφέρονται να κατανοήσουν πως μεταφράζονται όλα αυτά σε όρους ανθρώπινης σκέψης και αυτοσυνειδησίας.

Ας κάνουμε λοιπόν μαζί μια απόπειρα να παρακολουθήσουμε την αγωνιώδη προσπάθεια των αρχαίων Ελλήνων να κατανοήσουν την φύση τους και να ερμηνεύσουν και διαχειριστούν το σύμπαν μέσα στο οποίο ζούσαν. Η περίοδος στην οποία θα αναφερθούμε δεν ήταν παραπάνω από ογδόντα χρόνια, αλλά στην διάρκειά της οι αλλαγές που έγιναν στην ανθρώπινη σκέψη ήταν κοσμογονικές. Δεν είναι τυχαίο ότι αμέσως μετά ακολουθεί ο χρυσός αιώνας. Οδηγοί μας σε αυτή την πορεία θα είναι τα γλυπτά της Ακρόπολης και ειδικότερα τα αετώματα των δύο παλαιότερων ναών, του Εκατόμπεδου και του Προπαρθενώνα, που έχουμε πια την ευτυχία να τα βλέπουμε εκτεθειμένα στο νέο Μουσείο της Ακροπόλεως.

Στέκομαι μπροστά στο αέτωμα του Εκατόμπεδου. Στο κεντρικό του σημείο παρουσιάζει δύο λιοντάρια που έχουν καταβάλει ένα ταύρο και ετοιμάζονται να τον κατασπαράξουν. Σκηνή βιαιότητας. Πως εξηγείται αυτό; Εμείς πάντα πιστεύαμε ότι ο αρχαίος Έλληνας ανέβαινε στον Βράχο για να διαχειριστεί το κτήνος που έχει μέσα του και να ανακαλύψει τον θεό. Εδώ αντιθέτως βλέπουμε να θριαμβεύει ο νόμος της ζούγκλας. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Read the rest of this entry »

Στα Ιερά των Κλιτύων της Ακροπόλεως

Γιατί ο αρχαίος Αθηναίος επισκεπτόταν τα Ιερά στις Κλιτύες της Ακροπόλεως. Το Ιερό των Νυμφών και τα γαμικά έθιμα.

Το νόημα της επίσκεψης στα Ιερά της Ακροπόλεως

Ποιο ήταν το νόημα της επίσκεψης στα Ιερά της Ακροπόλεως. Η αυτοσυνειδησία και η απάντηση στα οντολογικά ερωτήματα του ανθρώπου. Οι τρεις καταστάσεις: Θεός – Άνθρωπος – Ζώον.
(To βίντεο είναι χωρισμένο σε δύο μέρη)

Μέρος 1

Μέρος 2

ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

«ο μεγαλύτερος εξευτελισμός της Ευρώπης  θα είναι να εξαμερικανιστεί».      Νίτσε
 

Μετά την μεταπολίτευση του 1974 η νεολαία της χώρας της Ελλάδος, κυρίως η αριστεράς αποχρώσεως αλλά όχι μόνο, ξεχύθηκε στους δρόμους διαδηλώνοντας, μεταξύ των άλλων, «έξω οι Αμερικάνοι», «έξω οι βάσεις του θανάτου». Λίγοι πρόσεξαν – και προ παντός οι ίδιοι – ότι οι νεολαίοι αυτοί, οι περισσότεροι τουλάχιστον, ήσαν ενδεδυμένοι, κουρεμένοι και παπουτσωμένοι με αμερικανικό τρόπο, συχνάζοντες σε μπαράκια αμερικανικού τύπου, πίνοντες ουϊσκάκι, ακούγοντας ροκ μουσική, καπνίζοντας «μάλρμπορο» τσιγαράκι, μασώντας «τσίπς» και γαριδάκια. Κοντολογίς όντες βουτηγμένοι πατόκορφα στον αμερικάνικο τρόπο ζωής.

Ένας σωστός τραγέλαφος. Μιά κατάσταση για γέλια και για κλάματα. Κι αυτό είναι το λιγότερο. Ο άνθρωπος της πολιτιστικής κατοχής προβαίνει σε απίστευτα καραγκιοζιλίκια. Πώς να ξεχάσουμε τους νεολαίους του τότε Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού – όχι ότι μόνον αυτοί πάτησαν την πεπονόφλουδα – ν’ απαντούν με στόμφο και κομπορρημοσύνη, μέσα από την εφημερίδα τους «Θούριος», στους νεολαίους άλλης κομματικής νεολαίας, επειδή οι τελευταίοι τους αμφισβήτησαν την πρωτοπορία του ότι αυτοί έφεραν την ροκ μουσική στην Ελλάδα. Η νεολαία του κόμματος που αυτοονομάστηκε Εσωτερικού, επαίρονταν για το εξωτερικό της περιεχόμενο, επί σοβαροτάτων θεμάτων!

Read the rest of this entry »

ΔΟΚΙΜΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΞΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ – ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ (εκδοσεις δαμιανος)

ΡΩΤΑΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ; ΜΑ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΥΨΩΝΕΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ, Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ.

ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ; ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΡΙΖΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ.  ΡΩΤΑΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ; Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΩΣ Η ΔΥΝΑΜΗ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑ Η ΔΥΝΑΜΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ, ΒΕΒΑΙΑ, ΑΛΛΑ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΕΤΗ ΜΑ Η ΑΞΙΑ. ΑΝ ΑΓΑΠΟΥΣΑΜΕ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΘΑ ΒΟΗΘΟΥΣΑΜΕ    
 

ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΑΝΙΣΧΥΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΟΙ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΟ ΒΛΑΒΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΤΟ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ.

            ΔΕΝ ΡΩΤΩ ΠΟΙΟ ΟΝ ΘΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΛΛΑ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ, ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΜΕΛΛΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΑΞΙΑΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΑΛΛΑ ΤΥΧΑΙΑ, ΣΑΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΚΙ ΟΧΙ ΕΚΟΥΣΙΑ. ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΠΙΦΟΒΟ ΚΙ ΕΤΣΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Ο ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ, ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ ΦΤΑΣΜΕΝΟΣ ΚΙ ΑΝΥΨΩΜΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΗΡΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ ΠΟΙΜΝΙΟΥ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ.

            ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΦΑΛΜΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΑΝΕΛΕΗΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ, ΤΟΝ ΑΝΩΤΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΥΠΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΞΑΛΛΟΥ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΝΑ ΔΙΥΛΙΣΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΚΟ ΚΙ ΕΧΘΡΙΚΟ. ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΑΝΩΤΕΡΟ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΚΟ.

             ΚΑΤΟΠΙΝ, ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΞΑΣΘΕΝΗΜΕΝΟΥΣ, ΤΑΠΕΙΝΟΥΣ, ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΚΙ ΕΚΑΝΕ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΙΚΩΝ ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ, ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ, ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙ ΠΩΣ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΑ, ΠΑΡΑΠΛΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΒΑΖΟΥΝ ΣΕ ΠΕΙΡΑΣΜΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. ΚΙ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΘΛΙΒΕΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΑΝΩ Σ’  ΑΥΤΟ, ΤΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΚΑΛ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΕ ΟΤΙ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΔΙΑΦΘΑΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ, ΕΝΩ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΜΟΝΟ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ!

            ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ, ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΟΝΤΑ, ΜΕ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ, ΟΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ, Η ΨΥΧΗ, ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΓΟΡΙΕΣ, ΜΕ ΑΟΡΙΣΤΕΣ ΗΘΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ, ΟΠΩΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ, Ο ΘΕΟΣ, Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ, Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ, Η ΑΛΛΗ ΖΩΗ. ΚΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΝΩ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΚΑΘΕΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ.
Read the rest of this entry »

http://www.youtube.com/v/thctHwr5z4U&feature

Η Εθνική συνείδηση είναι η γνώση και το βίωμα της ιδιαίτερης φύσης του Έθνους στο οποίο ανήκουμε, η συνείδηση όλων των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων που αποτελούν το Έθνος, η γνώση του λαϊκού και φυλετικού χαρακτήρα, του πολιτισμού και της ιστορίας του, επιπλέον η συνείδηση του ότι ανήκουμε στο ίδιο Έθνος και των υποχρεώσεών μας προς αυτό.

Η Εθνική συνείδηση των Ελλήνων παρουσιάζεται πολύ πριν τους Περσικούς πολέμους, που αποτελούν ορόσημο στην εξέλιξής της. Πριν από τον 7ο π.Χ. αιώνα οι Έλληνες είχαν χαράξει γύρω τους ένα τείχος, που ξεχώριζε αυτό από τους άλλους λαούς τους ‘βαρβάρους”. Στην αφύπνιση του κοινού Ελληνικού αισθήματος συνετέλεσε και η επαφή των Ελλήνων μέσω των αποικιών, με άλλους λαούς, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν συνειδητά τα γνωρίσματα της φυλής τους, κοινά σ’ αυτούς και ξένα στους αλλόφυλους. Επίσης οι Πανελλήνιοι Αγώνες, Πύθια, Νέμεα, Ίσθμια, ιδιαίτερα δε τα Ολύμπια, από τους οποίους αποκείονταν οι βάρβαροι, συνέβαλαν στην τόνωση της Πανελλήνιας συνειδήσεως.
Read the rest of this entry »

Το παρόν κείμενο είναι από τον βιβλίο των ΤΣΕΛΛΕΡ – ΝΕΣΤΛΕ, “Ιστορία της Ελληνικής Φιλοσοφίας” εκδ. το 1942 από το Παν/μιο Θεσσαλονίκης. Η πρώτη έκδοσή του ήταν το 1883 και η πρώτη του ελληνική μετάφραση το 1886 από τον Μαργαρίτη Ευαγγελίδη.

Η σημασία της ελληνική φιλοσοφίας

Γιατί καταγινόμαστε στην ελληνική φιλοσοφία ακόμα σήμερα, 1400 χρόνια από τότε που ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έκλεισε (529 μ. Χ.) την τελευταία ελληνική φιλοσοφική σχολή, την Πλατωνική Ακαδημία της Αθήνας; Μιάμιση χιλιετηρίδα χριστιανική παιδεία δεν έφτασε να ξεπεράσει αυτή την «ειδωλολατρική» φιλοσοφία και να την κάνει άχρηστη για μας; Η φιλοσοφία των νέων χρόνων δεν προχώρησε τόσο πέρα από τα πορίσματα της ελληνικής διανόησης όσο η φυσική επιστήμη κ’ η τεχνική προχώρησαν πέρα από το σκαλοπάτι που το είχαν φτάσει στην ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα, ώστε να μη χρειαζόμαστε να διδαχτούμε τίποτε απ’ αυτή; Μήπως κάθε λαός και κάθε εποχή δεν έχουν τη δική τους φιλοσοφία, και μπορεί η φιλοσοφία ενός από καιρό περασμένου λαού, όπως οι Έλληνες, να έχει για μας άλλο ενδιαφέρον παρά της αρχαιομάθειας; Τέτοια ερωτήματα είναι υποχρεωμένος να θέτει όποιος καταπιάνεται με τη μελέτη της ελληνική φιλοσοφίας και να προσπαθήσει ν’ απαντήσει σ’ αυτά.
Πρώτα είναι χωρίς άλλο μια ιστορική περιέργεια, που τραβάει και το νεότερο άνθρωπο σ’ αυτή τη μελέτη. Η ελληνική φιλοσοφία είναι σπουδαίο συστατικό της ευρωπαϊκής πνευματικής ζωής, που χωρίς αυτή δε θα μπορούσε να καταλάβομε την ανάπτυξή της. Μα σ’ αυτό το καθαρά ιστορικό αντίκρισμα η ιστορία της φιλοσοφίας προβάλλει σα μέρος της ιστορίας του πολιτισμού, πρώτα του πολιτισμού του ελληνικού λαού. Κ’ είναι μέρος της χωρίς άλλο, αφού το καθέ φιλοσοφικό σύστημα κ’ οι προσωπικοί του δημιουργοί ριζώνουν στη γενική πνευματική ιδιοσυγκρασία του καιρού, άρα είναι ιστορικά καθορισμένοι, ακόμα κι όταν ξεπερνούν την εποχή τους, και με τα διανοήματά τους δείχνουν καινούργιους δρόμους στις κατοπινές γενεές. Όμως η ιστορία της φιλοσοφίας έχει και τους ιδιαίτερους της νόμους, γιατί οι προσπάθειες των φιλοσόφων να λύσουν το κοσμικό πρόβλημα δεν παρουσιάζουν εξωτερική μονάχα και λίγο πολύ τυχαία αλληλουχία, παρά το ένα πρόβλημα φυτρώνει από το άλλο μ’ εσωτερική αναγκαιότητα, το ένα σύστημα σέρνει το άλλο πίσω του σαν προκοπή ή σα συμπλήρωμα, σαν αντίφαση ή σαν αντίθεση. Έτσι κ’ η ιστορία της φιλοσοφίας ενός λαού καθρεφτίζει την ανάπτυξη της διανόησής του κ’ η ιστορία της γνώσης καταντάει, από τη δική της μεριά, ένα κομμάτι γνώση της ιστορίας.

Read the rest of this entry »