ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

Μέγαρο μυκηναϊκής εποχής στην Ιθάκη…
Αυτή τη φορά μια ομάδα αρχαιολόγων που χρόνια τώρα κάνει ανασκαφές στην Ιθάκη, πιστεύει ότι βρήκε το παλάτι του βασιλιά Οδυσσέα. Ένα μέγαρο τριών επιπέδων, με κλιμακοστάσιο λαξευμένο στο βράχο.
Μέσα σ’ αυτό υπολείμματα μυκηναϊκής κεραμικής, πινακίδες με…γραμμική γραφή.
Παρόμοια μέγαρα βασιλιάδων έχουν βρεθεί στην Πύλο, στις Μυκήνες και στην Τίρυνθα.

“Το μέγαρο και τα ευρήματα που εντοπίσαμε μας κάνουν με επιφύλαξη να πιστεύουμε ότι είναι το παλάτι του Οδυσσέα”, είπε στο δελτίο του ΣΚΑΪ ο επικεφαλής της ομάδας των αρχαιολόγων, κ. Παπαδόπουλος.
Ανάμεσα στα ευρήματα είναι και μια κρήνη μυκηναϊκής εποχής που εντυπωσιάσει τους αρχαιολόγους…
………………………………………………………………………………….
Σοβαρά ευρήματα υποστηρίζουν ότι έχουν ανακαλύψει οι αρχαιολόγοι στην Ιθάκη, τα οποία τους κάνουν να πιστεύουν ότι βρίσκονται μπροστά στο ομηρικό παλάτι του Οδυσσέα. Αρχαιολόγοι του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων συνεχίζουν εδώ και περίπου 16 χρόνια τις ανασκαφές στην περιοχή της Εξωγής Ιθάκης.
Όπως δήλωσε στην Τηλεόραση του ΣΚΑΪ που μεταδόθηκε στις 20/8/2010, ο καθηγητής Αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Θανάσης Παπαδόπουλος, οι ανασκαφές έφεραν στο φως ένα τριμερές κτίριο με διαστάσεις ανακτόρου, παρόμοιες με εκείνα που έχουν ανακαλυφθεί στις Μυκήνες, την Πύλο και την Τίρυνθα.

(η συνέχεια εδώ)

Την παγκόσμια ακτινοβολία του μακεδόνα στρατηλάτη αντανακλούν τα αρχαία νομίσματα που παρουσιάζονται στα Ιωάννινα.

Πριν από λίγα χρόνια στα ερείπια μιας οικίας της Ελληνιστικής Εποχής κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα ένας μικρός θησαυρός ήρθε στο φως. Πέντε τετράδραχμα του Αλεξάνδρου τα οποία όμως ήταν κοπές διαφορετικών πόλεων: της Αμφίπολης, της Βαβυλώνας και της Παιονίας. «Από τότε γεννήθηκε η ιδέα μιας έκθεσηςπου, μέσα από τα νομίσματα, να ακολουθεί τα ίχνη της μυθικής εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ανατολή και τη δημιουργία της ακτινοβολίας του μέσα στους αιώνες» λέει ο διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου Ιωαννίνων κ. Κώστας Ζάχος μιλώντας στο «Βήμα».

Αυτό ακριβώς υπηρετεί σήμερα η έκθεση «Μέγας Αλέξανδρος. Από τη γη της Μακεδονίας έως τα πέρατα της οικουμένης» η οποία παρουσιάζεται στο μουσείο σε συνεργασία με την Αlpha Βank- στην πλούσια νομισματική συλλογή της οποίας βρίσκονται εξαιρετικά δείγματα εκείνης της εποχής.

(η συνέχεια εδώ)

«Σύμφωνα με των Κώδικα Ηθικής του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων, η κατοχή πολιτιστικών αντικειμένων από συμφωνίες με κατοχικές δυνάμεις, είναι παράνομη και ανήθικη», υποστήριξε στο πολιτειακό Κοινοβούλιο της Νέας Νότιας Ουαλίας η πολιτειακή υπουργός Πολιτισμού, κ. Βιρτζίνια Τζαντζ.

Μεταξύ άλλων, η υπουργός τόνισε και τα ακόλουθα στην ομιλία της: «Παρακολουθώ την υπόθεση των Μαρμάρων του Παρθενώνα αρκετά χρόνια τώρα, και όφειλα να ανταποκριθώ όχι μόνο στα δικά μου πολιτικά και πολιτιστικά πιστεύω, αλλά και στις πολιτιστικές ανησυχίες και ευαισθησίες των Ελληνοαυστραλών συμπολιτών μου. Πολλοί κάτοικοι ελληνικής καταγωγής στην βουλευτική μου έδρα Strathfield, με πλησίασαν και ζήτησαν να αναφερθώ στο θέμα, καθώς ένοιωθαν ότι δεν υπάρχει αρκετή κινητικότητα σε πολιτικό επίπεδο για την επιστροφή τους», είπε η κ. Τζαντζ.

(η συνέχεια εδώ)

Η δεξίωση στο θωρηκτό Αβέρωφ συζητήθηκε πολύ. Θα προστεθεί σε ένα μακρύ κατάλογο προκλητικών εκδηλώσεων σε ιστορικούς χώρους που εμπλουτίζεται κάθε τόσο: από τη Ζωή Λάσκαρη που φωτογραφήθηκε γυμνή στους ιερούς λέοντες της Δήλου, το 1985, ώς τη λουσάτη Τζένιφερ Λόπεζ που απαθανατίστηκε, το 2008, στον Παρθενώνα, «διαφημίζοντας» τη χώρα. Η κρίση αξιών που μετατρέπει τα παλαιά αλλά και τα νεότερα μνημεία μας σε αριστοκρατικά «σκηνικά» για κοσμικές φωτογραφίσεις συμπίπτει με την οικονομική ύφεση.

Η κρίση αναγκάζει το ελληνικό κράτος να βρει εναλλακτικούς οικονομικούς πόρους για τη δαπανηρή συντήρησή τους. Ετσι, διαμορφώνεται μια δύσκολη κατάσταση. Οι αρμόδιοι των χώρων αυτών θα πιέζονται να κάνουν παραχωρήσεις για σοβαρά χρηματικά ανταλλάγματα υπό την απειλή ότι η πολιτεία δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες τους.

Το μεγαλύτερο βάρος επωμίζεται συνήθως το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει κατά περίπτωση, χωρίς ξεκάθαρα κριτήρια. Σταχυολογούμε παραδείγματα από το παρελθόν: παραχώρησε τη Στοά του Αττάλου στη Vodafone, αλλά αρνήθηκε να δώσει τον χώρο στάθμευσης δίπλα στον ναό του Σουνίου στην BMW για τη φωτογράφιση των νέων της μοντέλων. Ζήτησε 100.000 ευρώ από την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας και 50.000 από την αυτοκινητοβιομηχανία, ενώ έδωσε δωρεάν το Σούνιο στο Ιδρυμα «Ανδρέας Παπανδρέου» (που δεν είναι κρατικός φορέας) για συναυλία και ομιλία του τότε Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ.

(η συνέχεια εδώ)

Πίσω από το μεγάλο Ισπανικό Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας βρίσκεται μια μεγάλη μορφή των ευρωπαϊκών γραμμάτων: ο 88χρονος Ισπανός καθηγητής Φρανσίσκο Ροντρίγκες Αντράντος, με την ιδιότητα του διευθυντή σύνταξης. Επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Complutense της Μαδρίτης και μέλος της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας, παρουσίασε, πριν από λίγες μέρες, στην Ακαδημία, ως ξένος εταίρος, τον έβδομο τόμο του Ελληνο-Ισπανικού Λεξικού. Γι’ αυτή του την προσπάθεια τιμήθηκε, το 1989, με το Βραβείο Ωνάση για τον Ανθρωπο και την Κοινωνία «Αριστοτέλης».

«Τα ελληνικά δεν είναι μια νεκρή γλώσσα», αποφαίνεται ο καθηγητής. Εχει γράψει, άλλωστε, την «Ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Από τις απαρχές ώς τις μέρες μας», που κυκλοφορεί και στα ελληνικά («Δ. Ν. Παπαδήμας»). «Πρέπει να καταλάβουν όλοι όσοι δεν ασχολούνται με τη γλωσσολογία», εξηγεί, «ότι η ελληνική και η κινεζική είναι οι μοναδικές ομιλούσες γλώσσες, ακόμη και σήμερα, των οποίων η ύπαρξη είναι γνωστή εδώ και 3.500 χρόνια».

(η συνέχεια εδώ)

Ενα ακόμη κεφάλαιο ανοίγει στο ζήτημα του επαναπατρισμού των Μαρμάρων του Παρθενώνα, αυτήν τη φορά σε βρετανικό έδαφος. Την ευκαιρία δίνει το διεθνές συνέδριο με θέμα «Museums and Restitution» («Μουσεία και επιστροφή πολιτιστικών αγαθών»), που οργανώνεται στο Μάντσεστερ στις 8-9 Ιουλίου.Το συνέδριο οργανώνεται από το Κέντρο Μουσειολογίας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ και στην οργανωτική επιτροπή συμμετέχει κι ένας Ελληνας, ο δρ Κώστας Αρβανίτης, διευθυντής προγραμματισμού του MA Art Gallery & Museum Studies του Κέντρου.

Στο πλαίσιο των εργασιών της διοργάνωσης θα παρουσιαστούν τρεις εισηγήσεις με θέμα τα Μάρμαρα του Παρθενώνα και την ελληνική διεκδίκηση. «Ποιος φοβάται το Βρετανικό Μουσείο;» -ο τίτλος της ομιλίας του- είναι το κάθε άλλο παρά ρητορικό ερώτημα που θα θέσει ο Τζον Βάρδας, διευθυντής της Αυστραλιανής Επιτροπής για την Επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα.

(η συνέχεια εδώ)

Τα ελληνικά είναι μια δύσκολη και λίγο ομιλούμενη γλώσσα. Ποιος γνωρίζει όμως πως στην Αυστραλία υπάρχουν 18 πανεπιστημιακές σχολές και 149 δημόσια σχολεία που διδάσκουν τη νεοελληνική γλώσσα, στην Ινδία δύο πανεπιστημιακές σχολές, στην Ιταλία 15 πανεπιστημιακές σχολές και τρία δημόσια σχολεία, στην Ισπανία 20 πανεπιστημιακές σχολές και τρία δημόσια σχολεία; Αλλά και στη Συρία, τη Λιθουανία, την Ιαπωνία, τη Νότιο Αφρική, τη Βενεζουέλα, τη Σλοβενία, τη Ρωσία, το Ισραήλ…

Διευθύνσεις και πληροφορίες για όλα τα ακαδημαϊκά, δημόσια και ιδιωτικά ιδρύματα που παρέχουν μαθήματα της ελληνικής γλώσσας στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό περιέχει ο οδηγός στην αγγλική με τον τίτλο «Institutions Offering Courses of Modern Greek in Greece and abroad» (Ιδρύματα που προσφέρουν μαθήματα νεοελληνικής γλώσσας στην Ελλάδα και το εξωτερικό) που εξέδωσε το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Διεθνών Εκπαιδευτικών Σχέσεων του υπουργείου Παιδείας. (η συνέχεια εδώ)

Το «άλογο της Σελήνης» και άλλα Γλυπτά του Παρθενώνα έρχονται από το Βρετανικό Μουσείο στην Αθήνα σε µορφή τρισδιάστατων φωτογραφιών. Χάρη σε µια µέθοδο ειδικής δηµιουργικής φωτογράφισης και επεξεργασίας εικόνων που ανέπτυξε η Κίκα Παρδάκη, οι επισκέπτες της έκθεσης στο Πνευµατικό Κέντρο του Δήµου Αθηναίων θα έχουν την ευκαιρία να δουν τα Γλυπτά στις τρεις διαστάσεις, σαν να βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Μοιάζουν µε κανονικές φωτογραφίες των Γλυπτών. Φορώντας τα ειδικά γυαλιά όµως, ο θεατής αποκτά την αίσθηση του βάθους πεδίου και των όγκων των αντικειµένων.Επειτα από έξι χρόνια πειραµάτων (αρχικά µαζί µε καλλιτέχνες στη Γερµανία και έπειτα µόνη της στην Αθήνα) τόσο σε ψηφιακές όσο και σε εκτυπώσεις µε µεθόδους κλασικής τυπογραφίας, η καλλιτέχνις δηµιούργησε την πρώτη τρισδιάστατη φωτογραφία που µπορεί να εκτυπωθεί όπως µια απλή. Η έκθεση αποτελείται από τέσσερις ενότητες (µετόπες, αετώµατα, ζωφόρος και Ερέχθειο) µε συνολικά 180 έργα. Η τεχνική που έχει αναπτύξει µοιάζει περισσότερο µε την τεχνική γλύπτη που πρώτα φροντίζει να αποκτήσει το ειδικό κράµα της πρώτης ύλης του (πολλές φωτογραφίες από διαφορετικές αποστάσεις και γωνίες οι οποίες συνθέτονται) και µετά µε παρεµβάσεις στην επιφάνεια δίνει την τελική µορφή.

«Ο σκοπός της έκθεσης, εκτός από τη διαµαρτυρία, είναι ενηµερωτικός και εκπαιδευτικός» σηµειώνει η Κική Παρδάκη, που ασχολείται µε τον χώρο της διαφήµισης, της γραφιστικής και της τρισδιάστατης φωτογραφίας. Γι’ αυτόν τον λόγο το έργο συνοδεύεται από επεξηγηµατικό και τεκµηριωµένο κείµενο περίπου δέκα λέξεων και σήµανση στο σχέδιο κάτοψης του Παρθενώνα που δείχνει το σηµείο από το οποίο αφαιρέθηκαν τα Γλυπτά. Τα έργα µετά τον πρώτο τους σταθµό στην Αθήνα θα παρουσιαστούν σε αποµακρυσµένα σχολεία της Ελλάδας.

ixorcosmos.gr

Ενα βήµα ακόµη πιο κοντά στην εικόνα που του χάρισε τη φήµη του σηµαντικότερου θεραπευτικού κέντρου όλου του αρχαίου ελληνικού κόσµου έρχεται το Ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο. Η περίφηµη Θόλος του, το αινιγµατικό και µεγαλύτερο κυκλικό µνηµείο της αρχαιότητας, ετοιµάζεται να φτάσει τα 8,10 µ. ύψος, να αποκτήσει το περίφηµο ασπρόµαυρο δάπεδό της που έκρυβε έναν µυστικό λαβύρινθο και επτά ακόµη κίονες κορινθιακού ρυθµού.

Το Στάδιο θα µπορεί πλέον να φιλοξενήσει περί τους 2.000 καθήµενους θεατές και η θολωτή δίοδός του όχι απλώς θα αποκατασταθεί, αλλά και θα επιτρέπει στους επισκέπτες να τη διαβούν! Και η καρδιά του Ιερού της Αρχαίας Επιδαύρου, ο ναός του Ασκληπιού, θα δεχθεί τις πρώτες βοήθειες ώστε να µην κινδυνεύει το ευαίσθητο δάπεδο του σηκού. Ολα τούτα που πήραν µετ’ επαίνων το πράσινο φως από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συµβούλιο θα υλοποιηθούν βεβαίως εφόσον εξασφαλιστούν 3 εκατ. ευρώ από το νέο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης (ΕΣΠΑ).

Το πρώτο βήµα στο πλούσιο Ιερό δίπλα στο θέατρο όπου σήµερα φιλοξενείται το Φεστιβάλ είναι η αναστήλωση της περίφηµης µαρµάρινης κιονοστοιχίας της Θόλου, καθώς 7 από τους 14 εσωτερικούς κίονες που διαθέτουν από τα ωραιότερα και αρχαιότερα κορινθιακά κιονόκρανα θα λάβουν θέσεις (εν µέρει από νέο υλικό) στο µνηµείο. Οσο για τους 7 δωρικούς εξωτερικούς κίονες (από τους 26 αρχικά) έχουν ήδη δώσει στο µνηµείο την τρίτη του διάσταση σε ύψος 6,90 µ., ενώ βάσει των µελλοντικών επεµβάσεων που υπογράφει η αρχιτέκτων Γιούλη Αναστασιάδου θα προστεθούν το επιστύλιο και τµήµα της ζωφόρου, δίνοντας στο µνηµείο της Θόλου τελικό ύψος 8,10 µ.

(η συνέχεια εδώ)

Ενα εντυπωσιακό σπήλαιο με σταλακτίτες και πλούσιο διάκοσμο ανακάλυψαν οι… μπουλντόζες κοντά στον Ψηλορείτη, κατά τη διάρκεια εργασιών για τη διάνοιξη δρόμου από Ηράκλειο προς Ανώγεια. Μάλιστα, οι μπουλντόζες «έπεσαν» πάνω στο σπήλαιο προκαλώντας ζημιές σε ένα τμήμα του. Αμέσως οι εργασίες σταμάτησαν και άρχισαν οι έρευνες από τους σπηλαιολόγους-αρχαιολόγους.Από τα πρώτα στοιχεία των ερευνών γίνεται γνωστό ότι το τμήμα που καταστράφηκε από τα μηχανήματα αποτελεί αίθουσα «τυφλού» σπηλαίου με πλούσιο διάκοσμο, από τον οποίο έχει απομείνει μέρος του δαπέδου διαστάσεων 1,50 επί 1,80.

Κατά τη διάρκεια της εκσκαφής, αποκαλύφθηκε μικρή οπή βάθους δύο μέτρων, η οποία οδηγεί στο κάτω μέρος του σπηλαίου διαστάσεων 50 μέτρων μήκους, πλάτος 3,5 μέτρων και ύψος οροφής έως και 6 μέτρα. Σύμφωνα με τους σπηλαιολόγους, ο διάκοσμος του σπηλαίου είναι πλουσιότατος, με μεγάλη ποικιλία σπηλαιοθεμάτων σε πολύ καλή κατάσταση. Παράλληλα, υπάρχει σταγονοροή και μικρές λιθωματικές λεκάνες με νερό.

Πρόταση
Οι σπηλαιολόγοι προτείνουν προς το υπουργείο Πολιτισμού και στον ανάδοχο εργολάβο να εξετάσουν εναλλακτική λύση ως προς την εκτέλεση του έργου οδοποιίας, προειδοποιώντας ότι, εάν συνεχιστούν οι εργασίες, το σπήλαιο θα καταρρεύσει.

Πηγή…

Στην Ιταλία
Η πρώτη όπερα γράφτηκε στα μέσα του 16ου αιώνα και ανήκει στον μουσικά ώριμο Κλάουντιο Τζιοβάνι Αντόνιο Μοντεβέρντι. Ο Μοντεβέρντι είναι ο συνθέτης που θεωρείται ότι δημιούργησε στη μουσική το πέρασμα από το αναγεννησιακό στιλ στο μπαρόκ. Η πρώτη όπερα με αρχαιοελληνικό θέμα είναι «Ο Ορφέας» (L’Orfeo). Ανέβηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 1607, στη Μάντοβα της Ιταλίας, με κείμενο του Αλεσάντρο Στρίτζο του Νεότερου, και χαρακτηρίζεται ως favola in musica (έμμουσος θρύλος).

Ορφέας και χορευτές σε παράσταση της ομώνυμης όπερας του Μοντεβέρντι στο Εδιμβούργο.

Ο μύθος είναι ο γνωστός σε εμάς από την ελληνική μυθολογία, αλλά καθώς η εποχή του Μοντεβέρντι απαιτούσε ηθικοπλαστικά διδάγματα και η τέχνη του μουσικού δράματος υπηρετούσε την τέρψη, το τέλος της ιστορίας είναι αίσιο. Έτσι, στην όπερα του Μοντεβέρντι, ο Απόλλωνας χαρίζει στον Ορφέα την αθανασία, με την προϋπόθεση να ζήσει, ως σύζυγος, το ανθρώπινο πεπρωμένο.

(η συνέχεια εδώ)

Εάν οι νόμοι είναι η ηθική ενός κράτους, τότε τα αρχεία είναι σίγουρα η μνήμη του. Χιλιάδες έγγραφα που περιέχουν από σημαντικά στρατιωτικά στοιχεία μέχρι απλές δικαστικές αποφάσεις φυλάσσονται με προσοχή στα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Μέσα σε ένα σύγχρονο κτίριο, σε ειδικές συνθήκες και θερμοκρασίες, προστατευμένα από πάσης φύσεως απειλές, όπως έντομα, μούχλα, τρωκτικά, αλλά και από τον ίδιο τον χρόνο, τα αρχεία χαρίζουν ιστορικούς θησαυρούς σε όσους έχουν την υπομονή και τη γνώση για να τα χρησιμοποιήσουν. Την περασμένη Τετάρτη, τα ΓΑΚ γιόρτασαν την Παγκόσμια Ημέρα των Αρχείων.

Τα προηγούμενα χρόνια, η συλλογή των αρχείων από τις δημόσιες υπηρεσίες ήταν μια αρκετά επίπονη εργασία, καθώς συχνά οι δημόσιες υπηρεσίες δεν ήταν συνεργάσιμες, δεν γνώριζαν τις υποχρεώσεις τους ή απλώς αδιαφορούσαν για τη σημασία των αρχείων που έχουν συγκεντρώσει. «Η Δημόσια Διοίκηση δεν είχε αρχειακή συνείδηση. Εχουμε κληθεί να σώσουμε αρχεία που ήταν σε άθλια κατάσταση και χρειάστηκαν εντατική επεξεργασία προκειμένου να αποδοθούν στο κοινό, άλλες φορές η σωτηρία τους δεν κατέστη δυνατή. Για παράδειγμα, όταν κληθήκαμε να ελέγξουμε τα αρχεία του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας την περίοδο που αυτό μετακόμιζε, μπήκαμε σε ένα υπόγειο με χαλασμένες σωληνώσεις και γεμάτο ποντίκια, ενώ οι στοίβες με τα έγγραφα ήταν σκεπασμένες με μια άσπρη σκόνη που -όπως διαπιστώσαμε- ήταν θαλασσινό αλάτι.

(η συνέχεια εδώ)

Αυθεντικό και εξαιρετικής σπανιότητας είναι το άγαλμα τύπου «Αλεξάνδρου» που κατασχέθηκε στη Βόρεια Ελλάδα σε χέρια αρχαιοκάπηλων, σύμφωνα με τη διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης Πολυξένη Αδάμ-Βελένη. Ορίστηκε από το ΚΑΣ επικεφαλής της εκτιμητικής επιτροπής του κατασχεθέντος αρχαίου. Μαζί με τις συναδέλφους της Δέσποινα Ιγνατιάδου και Ρόζα Προσκυνητοπούλου θα αποφανθούν περί της αγοραστικής αξίας του αγάλματος. Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν πρόκειται για έργο του Λυσίππου ή όχι. Απαιτείται, όπως λέει, συγκριτική μελέτη και με άλλα, από τα ελάχιστα που υπάρχουν.

Επιφυλακτικοί είναι οι αρχαιολόγοι και ως προς τη χρονολόγηση του έργου, αν δηλαδή κατασκευάστηκε τον 4ο ή 3ο αιώνα π.Χ. Οταν συντηρηθεί και μελετηθεί, θα εκτεθεί πιθανότατα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

(η συνέχεια εδώ)

Ενα μεγάλο γεγονός της αρχαιότητας, που έχει χαρακτηριστεί ορόσημο της επικράτησης της Δύσης απέναντι στην Ανατολή, έρχεται να ζωντανέψει 2.500 χρόνια μετά, μέσα από τα σύμβολα που δημιούργησε, την τέχνη που ενέπνευσε, τον αθλητισμό που σημάδεψε, τους θρύλους που γέννησε. Η Μάχη του Μαραθώνα, μία από τις κρισιμότερες μάχες του αρχαίου κόσμου, η νικηφόρα έκβαση της οποίας προσδιόρισε τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά και ολόκληρη την Ιστορία της Ευρώπης, θα γιορταστεί φέτος.

Ενώ αναμένεται η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΤ για το είδος των εκδηλώσεων που αυτό θα οργανώσει, το Ιδρυμα της Βουλής συμμετέχει στον επετειακό εορτασμό με ένα δικό του αφιέρωμα: την έκθεση «Η Μάχη του Μαραθώνα: Ιστορία και Θρύλος», τα εγκαίνια της οποίας θα γίνουν στις 16 του μήνα (8 μ.μ.), από τον πρόεδρο της Βουλής Φίλιππο Πετσάλνικο, στον νέο χώρο του Ιδρύματος, Αμαλίας 14. Με υλικό που έχει συγκεντρωθεί από πολλά εγχώρια μουσεία (Αρχαιολογικό Μαραθώνα, Ολυμπίας, Εθνικό Αρχαιολογικό, Ακροπόλεως, Μπενάκη κ.ά.) και ξένα (Βρετανικό Μουσείο, Μουσείο της Πόλης της Μπρέσια), αλλά και πολλούς φορείς (ΕΡΤ, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, Αρχαιολογική Σχολή κ.ά.), η έκθεση φιλοδοξεί να δείξει τη σημασία της νίκης μέχρι και τη νεότερη εποχή.

(η συνέχεια εδώ)

Δρεπάνια, τανάλιες, σπάτουλες, πήλινες θερμοφόρες, μεταλλικές βεντούζες, αντικείμενα αλλά και παραστάσεις με χειρουργικές σκηνές σε μια μεγάλη έκθεση για την αρχαία ιατρική στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Το κουτί της Πανδώρας ήταν γεμάτο με κακά και ασθένειες. Ενα καλό περιείχε μόνον, την ελπίδα. Αφού λοιπόν η Πανδώρα άφησε να δραπετεύσουν τα κακά, έκλεισε το καπάκι προτού να φύγει και η ελπίδα. «Μ΄ από την άλλη αμέτρητες πίκρες ανάμεσα γυρνούνε στους ανθρώπους. Οι αρρώστιες, άλλες τη μέρα κι άλλες τη νυχτιά, ακάλεστες ζυγώνουν τους ανθρώπους φέρνοντας στους θνητούς κάθε κακό- και σιωπηλές γιατί ο βαθύβουλος Δίας τη μιλιά τους έχει πάρει» λέει ο Ησίοδος στα «Εργα και Ημέραι».

Ο μεγάλος λοιμός που έπληξε την Αθήνα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου όχι μόνον αποδεκάτισε τον πληθυσμό της αλλά έκρινε σε μεγάλο βαθμό και την έκβαση της ιστορίας της. Η ιατρική της εποχής δεν κατόρθωσε να τους βοηθήσει. Από την άλλη όμως ένα κρανίο του 2ου π.Χ. αιώνα με σαφή σημάδια εγχείρησης, που βρέθηκε πριν από μερικά χρόνια στη Χίο-και δεν είναι το μόνο-, δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν ήταν ανυπεράσπιστοι απέναντι σε ασθένειες ή σε τραυματισμούς. Τότε και τώρα υγεία και ίαση συνιστούν ένα από τα πλέον σημαντικά κεφάλαια της ζωής του ανθρώπου. Ταυτόχρονα όμως αποτελούν το πεδίο όπου οι αρχαίοι Ελληνες κυριολεκτικά μεγαλούργησαν βάζοντας το θεμέλιο λίθο της κλινικής ιατρικής.

(συνέχεια του άρθρου)