ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

Εν αρχή η Ευρυνόμη, η Θεά των Πάντων, αναδύθηκε γυμνή από το Χάος, αλλά δεν βρήκε τίποτε στέρεο για να ακουμπήσει τα πόδια της, και έτσι διαχώρισε τη θάλασσα από τον ουρανό χορεύοντας μόνη πάνω στα κύματα.
Η Ευρυνόμη χόρεψε κατά τα νότια, και ο αέρας που αναδεύθηκε πίσω της, φάνταξε κάτι καινούριο και ξεχωριστό, κάτι για να αρχίσει έργο δημιουργίας. Η Ευρυνόμη στράφηκε κι άδραξε αυτόν το βόρειο άνεμο, τον έτριψε μέσα στα χέρια της, και ιδού! Ο μέγας όφις Οφίων.
Η Ευρυνόμη χόρεψε, έξαλλα και ο Οφίων κουλουριάστηκε γύρω στα θεϊκά μέλη, και ορέχτηκε να σμίξει μαζί της.
Κατόπιν, η Ευρυνόμη έλαβε μορφή περιστέρας, πλανήθηκε πάνω στα κύματα, και όταν πέρασε ο καιρός που έπρεπε, γέννησε το Αβγό του Σύμπαντος. Με την προσταγή της, ο Οφίων κουλουριάστηκε επτά φορές γύρω στο αβγό, ώσπου το αβγό άνοιξε και χωρίστηκε στα δύο. Από μέσα του κύλησαν όλα όσα υπάρχουν, τα παιδιά της Ευρυνόμης: ο ήλιος, η σελήνη, οι πλανήτες, τα αστέρια, η γη με τα βουνά και τους ποταμούς της, με τα δέντρα, τα βότανά της και τα ζωντανά πλάσματα.

Η Ευρυνόμη και ο Οφίων έστησαν το σπιτικό τους στο όρος Όλυμπο. Όμως ο Οφίων εξόργισε την Ευρυνόμη υποστηρίζοντας ότι αυτός ήταν ο δημιουργός του Σύμπαντος. Ευθύς εκείνη τον χτύπησε στο κεφάλι με τη φτέρνα της, του πέταξε τα δόντια, και τον εξόρισε στις σκοτεινές σπηλιές κάτω από τη γη.
Κατόπιν, η Θεά δημιούργησε τις επτά πλανητικές δυνάμεις, ορίζοντας μια Τιτανίδα και έναν Τιτάνα για καθεμιά. Τη Θεία και τον Υπερίωνα για τον Ήλιο, τη Φοίβη και τον Άτλαντα για τη Σελήνη, τη Διώνη και τον Κρίο για τον πλανήτη Άρη, τη Μήτι και τον Κοίο για τον πλανήτη Ερμή, τη Θέμιδα και τον Ευρυμέδοντα για τον πλανήτη Δία, την Τηθύ και τον Ωκεανό για την Αφροδίτη, τη Ρέα και τον Κρόνο για τον πλανήτη Κρόνο.

Αλλά ο πρώτος άνθρωπος ήταν ο Πελασγός, προπάτορας των Πελασγών, που ξεπήδησε από το έδαφος της Αρκαδίας και τον ακολούθησαν μερικοί άλλοι, που ο Πελασγός τους έμαθε να φτιάχνουν καλύβες, να τρώνε βελανίδια και να ράβουν χιτώνες από χοιρόδερμα.

 Θυμωμένος με τον Προμηθέα για την κλοπή της φωτιάς, ο Δίας διέταξε τον Ήφαιστο να φτιάξει με χώμα και νερό μια κόρη όμορφη σαν τις θεές και να της δώσει ανθρώπινη φωνή και δύναμη. Έτσι κι έγινε.
Ο Ήφαιστος την έπλασε, η Αθηνά και οι Χάριτες της έδωσαν γοητεία, χάρη και δώρα πολύτιμα. Την ονόμασαν Πανδώρα, αφού οι Θεοί της είχαν δώσει τα πάντα. Όμως ο Ερμής της έδωσε την πονηριά, την τέχνη του ψεύδους και τον άστατο χαρακτήρα. Κατόπιν την χάρισαν στον Επιμηθέα ο οποίος παράκουσε την συμβουλή του αδερφού του να μη δεχτεί ποτέ κανένα δώρο από τον Δία και την παντρεύτηκε.
Η Πανδώρα κατέβηκε στη γη, όπου οι άνθρωποι ζούσαν ευτυχισμένοι δίχως αρρώστιες. Είχε μαζί της ένα κουτί το οποίο κατά παραγγελία των Θεών δεν έπρεπε ποτέ να ανοίξει. Εκείνη όμως γεμάτη περιέργεια το άνοιξε και τότε ξεχύθηκαν στον κόσμο όλες οι αρρώστιες, οι συμφορές και τα βάσανα. Όταν η Πανδώρα έκλεισε το σκέπασμα απέμεινε στο κουτί μόνο η Ελπίδα.