ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

Μελετώντας κανείς τους αρχαίους επιστήμονες μένει έκθαμβος από τις γνώσεις τους και συγχρόνως αναρωτιέται γιατί και πώς καταστράφηκαν τα έργα τους. Τα λιγοστά σπέρματα της σοφίας τους που γλύτωσαν από τους ζηλόφθονες βαρβάρους, μπήκαν σε νάρκωση για να ξυπνήσουν συνειδήσεις μόλις πριν δύο-τρεις αιώνες. Έτσι δόθηκε πάλι το εμπύρευμα για τη συνέχιση της Αναζήτησης του ανθρώπου. Διαβάζοντας για τα έργα του μεγάλου αστρονόμου Ίππαρχου του Ρόδιου που έζησε το δεύτερο αιώνα προ Χριστού, αναρωτιόμαστε που θα έφθανε σήμερα η επιστήμη αν υπήρχε αυτή η Συνέχεια.

Ο Ίππαρχος θεωρείται ο πατέρας της αστρονομίας. Είναι ο πρώτος που διαίρεσε τους κύκλους των οργάνων σε 360 μοίρες. Διαπίστωσε και αυτός τη σφαιρικότητα της γης και κατασκεύασε την πρώτη υδρόγειο σφαίρα! Εφεύρε τον “αστρολάβο”, όργανο για τη μέτρηση των συντεταγμένων των αστεριών. (Βιβλίο: «Περί της των απλανών συντάξεως»). Στον “Κατάλογο των αστεριών του Ιππάρχου” υπάρχουν στοιχεία για τους 1.039 πιο λαμπρούς ορατούς αστέρες της εποχής του.

Εξέδωσε χρονολογικό κατάλογο για τις εκλείψεις της Σελήνης και βάση των εκλείψεων αυτών υπολόγισε τη μέση απόσταση Σελήνης-Γης σε 33, 66 επί τη διάμετρο της γης, ενώ σήμερα γνωρίζουμε πως είναι 30, 20. (Βιβλίο: «Περί μεγεθών και αποστημάτων Ηλίου και Σελήνης»). Για να αντιληφθούμε τη σοφία του Ιππάρχου – αφού δεν γνωρίζουμε με τι επιστημονικά εργαλεία εργαζότανε- αναφέρουμε πως προσδιόρισε τη διάρκεια του έτους σε 365,246667 ενώ η πραγματική είναι 365, 242217 ημέρες!

(συνέχεια του άρθρου)

Το μόνο που υπενθυμίζει στο σημερινό επισκέπτη ότι ο τόπος ήταν κάποτε ιερός, είναι οι κόγχες που υπάρχουν δίπλα στο ποτάμι.

Το Μαντείο του Τροφωνίου στη Λιβαδειά ήταν κατά τη μυθολογική παράδοση για τολμηρούς επισκέπτες. Βρισκόταν στις παρυφές της Λιβαδειάς, εκεί που αναβλύζουν οι πηγές του ποταμού της Έρκυνας. Δεν ήταν απλό να επισκεφθεί κάποιος το μαντείο και να πάρει χρησμό. Χρειαζόταν προετοιμασία ημερών, ώστε να καθαρθεί και σωματικά και ψυχικά. Ο ενδιαφερόμενος πρώτα προσευχόταν και πλενόταν στα ψυχρά νερά του ποταμού. Κατόπιν προσέφερε θυσίες στους θεούς και την κρίσιμη νύχτα, πριν την κάθοδο στον λεγόμενο «Λάκκο του Αγαμήδη», έπινε νερό από τις δύο πηγές που ήταν δίπλα.

Η μία λεγόταν της Λήθης, για να ξεχάσει ό,τι τον βάραινε και η άλλη της Μνημοσύνης, για να θυμάται ό,τι θα έβλεπε και θα άκουγε στο Μαντείο. Έπειτα έφθανε πια η στιγμή να κατέβει στα βάθη του υποχθόνιου μαντείου: έβαζε τα πόδια του μέχρι τα γόνατα μέσα στo άνοιγμα του εδάφους που αποτελούσε την είσοδο του μαντείου, τη λεγόμενη «απαγωγό οπή» κι εκείνη τον τραβούσε απότομα μέσα. Σύμφωνα με το μύθο ο επισκέπτης του μαντείου έλειπε για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα πολλών ωρών και ακόμη και ημερών, ώσπου να τον ξεβράσει έξω η ίδια τρύπα, όπως ακριβώς τον ρούφηξε.

Όταν έβγαινε, ήταν συγκλονισμένος -στην αρχή λέγεται ότι δεν θυμόταν ούτε το όνομά του- και επιπλέον έχανε το χαμόγελό του κι έπρεπε να τον αναλάβουν οι ιερείς για να τον συνεφέρουν. Μόλις ανακτούσε την ομιλία του και την πρόσφατη μνήμη του, τον ανέκριναν για να τους διηγηθεί τα πάντα που είδε ή άκουσε εκεί κάτω, όλα αυτά που του συνέβησαν. Ο μύθος λέει ότι ο επισκέπτης πάθαινε κάποιο είδος παροδικής κατάθλιψης και για όποιον ήταν σκυθρωπός υπήρχε η ρήση: “εκ του Τροφωνίου μεμάντευται”.

Ο σύγχρονος επισκέπτης χάνεται όχι πια στις υπόγειες διαδρομές του μαντείου του Τροφωνίου, αλλά στην ξεχωριστή ομορφιά του τοπίου, στην ειδυλλιακή περιοχή της Κρύας στη Λιβαδειά, όπου ο ποταμός της Έρκυνας δίνει ζωή στους αιωνόβιους πλατάνους και στις ρίζες τους που σαν περίτεχνα έργα θαυμαστού γλύπτη ξεχωρίζουν μέσα στα πλούσια τρεχούμενα νερά.

Πηγή…

 Ο Διόνυσος Ζαγρέας, ο θεός των φυσικών καρπών του έρωτα, του αίματος, του νερού, κατέχει μια σημαντική θέση στην ιεραρχία του αρχαιοελληνικού πάνθεου.

  Το είδωλο που αντιπροσωπεύει την υπακοή στα συναισθήματα, παρελαύνει ως μύστης σε όλες τις εκδηλώσεις του χτες και του σήμερα. Από τις επαρχίες της Αρχαίας Ελλάδας έως τη Σαγκάη του 2010 διονυσιακά δρώμενα στήνονται με σκοπό  την αναγέννηση του ανθρώπινου πνεύματος.

Το μίσος και η κατάρα της Ήρας

  Ο Διόνυσος συνδέεται με την έννοια της γονιμότητας και της βλάστησης. Η απεριόριστη πόση οίνου φέρνει την επιθυμητή έκσταση, η οποία αναγκάζει τους ανθρώπους να πετάξουν  το πέπλο της λογικής. Αποδεσμεύονται από τη ρουτίνα και χορεύουν στους έντονους ρυθμούς της φρενίτιδας και εξαγνίζουν τη ψυχή.

 Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Διόνυσος γεννιέται από το μηρό του Δία και παραδίδεται στις Υάδες, νύμφες, οι οποίες αναλαμβάνουν να τον φροντίζουν . Εκείνος προκειμένου να τις ευχαριστήσει για όλα όσα του  προσέφεραν, δημιουργεί τον αστερισμό των Υάδων που λαμποκοπά στον ουρανό και αποκαλύπτει το δρόμο της αλήθειας μέσα στο βαθύ σκοτάδι της νύχτας. Η Ήρα τον μισεί θανάσιμα. Για το λόγο αυτό τον καταριέται και εκείνος χάνει τα λογικά του. Ωστόσο η Ρέα , όταν τον συναντά στη Φρυγία, τον θεραπεύει και τον διδάσκει την μυστηριακή φύση των ιεροτελεστιών που επιβάλλει το ένδυμα του θεού και του συστήνει τις Μαινάδες, τους Σειληνούς, τους Σάτυρους , τον Πάνα, τον Πρίαπο και τους Κενταύρους που τον ακολουθούν πιστά σε κάθε του βήμα.

Διονυσιακές τελετές…
Read the rest of this entry »

Στα Ιερά των Κλιτύων της Ακροπόλεως

Γιατί ο αρχαίος Αθηναίος επισκεπτόταν τα Ιερά στις Κλιτύες της Ακροπόλεως. Το Ιερό των Νυμφών και τα γαμικά έθιμα.

Το νόημα της επίσκεψης στα Ιερά της Ακροπόλεως

Ποιο ήταν το νόημα της επίσκεψης στα Ιερά της Ακροπόλεως. Η αυτοσυνειδησία και η απάντηση στα οντολογικά ερωτήματα του ανθρώπου. Οι τρεις καταστάσεις: Θεός – Άνθρωπος – Ζώον.
(To βίντεο είναι χωρισμένο σε δύο μέρη)

Μέρος 1

Μέρος 2

Άδεια για την εκταφή του λείψανου του επιστήμονα και καλλιτέχνη Leonardo Da Vinci, από το Κάστρο Amboise στην κοιλάδα Loire όπου αναπαύεται, ζήτησαν επιστήμονες οι οποίοι θεωρούν ότι αν έχουν στα χέρια τους το κρανίο του διάσημου καλλιτέχνη της Αναγέννησης, θα είναι σε θέση να αναπαράγουν το πρόσωπό του και έτσι, να το συγκρίνουν με αυτό της Μόνα Λίζα.

Η πραγματική ταυτότητα της Mona Lisa αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και έρευνας εδώ και αιώνες και δεν είναι λίγοι οι μελετητές του Da Vinci που εικάζουν ότι ο Homo Universalis της Αναγέννησης στο περιβόητο πορτρέτο απεικονίζει τον ίδιο τον εαυτό του, υπό γυναικεία αμφίεση, λόγω της αγάπης που έτρεφε για τους γρίφους στα έργα του. Οι υποθέσεις για την ταυτότητα της Μόνα Λίζα περιλαμβάνουν είναι πολυάριθμες, άλλοι εικάζουν ότι πρόκειται για την Lisa Gherardini, σύζυγο εμπόρου από την Φλωρεντία, ενώ άλλοι ότι είναι η ίδια η μητέρα του Da Vinci.

Ομάδα Ιταλών μελετητών θεωρεί πως αν είχε στα χέρια της το κρανίο του Leonardo Da Vinci, θα ήταν σε θέση να αναπαράγουν τα χαρακτηριστικά του και έτσι να προχωρήσουν σε σύγκριση με την Τζοκόντα.

Οι ερευνητές λένε πως βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις με Γάλλους αξιωματούχους καθώς και τους ιδιοκτήτες του Κάστρου Amboise, στην κοιλάδα Loire της Γαλλίας, όπου βρίσκεται ο τάφος του Da Vinci. Η πρόταση φέρεται να έχει γίνει αποδεκτή, αλλά η επίσημη έγκριση αναμένεται να δοθεί το καλοκαίρι.

O Leonardo Da Vinci είχε αρχικά ταφεί σε μια εκκλησία η οποία καταστράφηκε κατά την Γαλλική Επανάσταση του 1789, και το λείψανο του μεταφέρθηκε και ενταφιάστηκε στο μικρό παρεκκλήσι του Saint-Hubert το 1874. Στον τάφο υπάρχει μια επιγραφή που αναφέρει ότι «εκτιμάται» ότι τα λείψανα ανήκουν στον μεγάλο δάσκαλο της Αναγέννησης. Ο Leonardo Da Vinci πέθανε το 1519, σε ηλικία 67.

Το πρώτο βήμα θα είναι η επιβεβαίωση ότι τα οστά είναι πράγματι του Da Vinci, χρησιμοποιώντας τη χρονολόγηση με άνθρακα καθώς και δείγματα DNA και οδοντοστοιχιών από άρρενες απόγονούς του στην Μπολόνια της Ιταλίας.

Όπως είναι αναμενόμενο, η πρόταση έχει προκαλέσει και αντιδράσεις μεταξύ των μελετητών του έργου του μεγάλου δασκάλου, οι οποίοι είναι κατά της εκταφής των οστών του Da Vinci. «Ακούγεται λίγο φαντασιόπληκτο, λίγο τρελό, λες και το μικρόβιο του Leonardo του έχει γραπώσει για τα καλά το μυαλό. Αν ο ίδιος τα άκουγε όλα αυτά, θα έριχνε ένα καλό γέλιο» λέει ο πρώην έφορος των σχεδίων του μεγάλου καλλιτέχνη στο μουσείο Getty, Nicholas Turner.

Πηγή: tvxs