February 4th, 2011 | 1 | Comments Off
Λέμε ότι το σύμπαν δεν έχει όρια. Και αυτό επειδή απλούστατα, δεν γνωρίζουμε τα όρια του. Αν και είναι λάθος να λέμε ότι κάτι δεν υπάρχει, όταν αυτό το κάτι δεν το γνωρίζουμε… Αρκετοί στην πορεία της ζωής διαπιστώνουν ότι και κάτι άλλο δεν έχει όρια και μάλιστα είναι και αήττητο. Η βλακεία. Αυτό δεν χωρεί αμφιβολία. Είναι διαπιστωμένο. Τελευταία, όλο και πιο συχνά ακούμε ότι και η σάτιρα δεν έχει όρια. Μόνο που αυτό είναι άγνωστο ποιος το αποφάσισε και από πού θεσπίστηκε. Η σάτιρα ως γνωστόν καυτηριάζει τα κακώς κείμενα της εξουσίας και την ίδια την εξουσία και καλά κάνει. Όταν όμως απευθύνεται σε μεμονωμένα άτομα χωρίς δύναμη και εξουσία, αυτό λέγετε πλάκα. Και όλοι ξέρουν ότι η πλακά έχει όρια. Πρέπει λοιπόν να γίνει διαχωρισμός της σάτιρας από την πλάκα. Αυτή δε η «σάτιρα» – πλακά όταν ξεπεράσει τα όρια μπορεί να αδικήσει και να βλάψει τον σατιρηζόμενο όπως θα δούμε παρακάτω. Read the rest of this entry »
February 3rd, 2011 | 1 | Comments Off
Αγαπητέ Κύριε Καλόπουλε,
Έρχομαι κι εγώ, σε συνέχεια της ανάρτησης στη ιστοσελίδα σας ανοικτής επιστολής με τίτλο «Επιστολή ενός χριστιανού… που αξιοποιεί έμπρακτα τη Βίβλο!» και του προηγούμενου δικού μου άρθρου με τίτλο «Τα ταγκαλάκια, ο Παΐσιος και η ελληνική απάντηση» (που επίσης βρίσκεται στην ιστοσελίδα σας από πρόσφατη ανάρτηση), να αναδείξω μερικές «εξέχουσες προσωπικότητες» της χριστιανικής ορθοδόξου μας θρησκείας και πίστεως, που η εκκλησία μας θεωρεί ως μοναδικές εκλεκτές φυσιογνωμίες και ποιοτικά πρότυπα ζωής, αφού τους στόλισε με το φωτοστέφανο του αγίου και της αγίας και μας προτρέπει με αυτό τον τρόπο να μιμηθούμε τον «παραδειγματικό άγιο» βίο τους!…
Ποιους μας προτρέπει λοιπόν να σεβόμεθα, να τιμούμε και να προσκυνούμε;
Τον «θεοφόρο θεράποντα» άγιο Βάρβαρο, τον “Μυροβλύτη”, ο οποίος εορτάζεται στις 15 Μαΐου. Από το Αγιολόγιό του διαβάζουμε ότι: «Ο άγιος αυτός ήταν βάρβαρος, λεηλατούσε και έτρωγε σάρκες ανθρώπων… Κάποια φορά όρμησε να φάει έναν ιερέα μαζί με το βοηθό του που λειτουργούσαν, αλλά ο Θεός άνοιξε τα μάτια του και είδε Άγγελο Κυρίου να συλλειτουργεί με τον ιερέα, μετανόησε και τέθηκε υπό την πνευματική καθοδήγηση του ιερέα, αφού κατηχήθηκε και βαπτίστηκε χριστιανός. Τότε με την άδεια του πνευματικού του, για τρία χρόνια βάδιζε σαν τετράποδο και έτρωγε χόρτα και ρίζες από διάφορα φυτά. Κάποτε όμως, ένας γεωργός τον πέρασε για αρκούδα και τον κτύπησε θανάσιμα στη δεξιά του πλευρά, και έτσι παρέδωσε την αγία του ψυχή στο Θεό. Στον τόπο όπου μαρτύρησε αναβλύζει μύρο και γίνονται ιάσεις ασθενειών».
Μπορεί σαν τετράποδο να βρώμαγε από την απλυσιά, αλλά σαν νεκρός μυροβολούσε. Τώρα, πού είναι ο μυροβόλος τάφος του και αν ακόμα αναβλύζει μύρο μη με ρωτήσετε. Δεν υπάρχει πουθενά αυτή η πληροφορία, όσο κι αν έψαξα να τη βρω… Ίσως κάποιος καλός χριστιανός μας βοηθήσει να μάθουμε… Πάντως μεγάλη η χάρη του αγίου Βάρβαρου!!!! Read the rest of this entry »
February 2nd, 2011 | 1 | Comments Off
Ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι το μαρμάρινο ιστορικό λιοντάρι του Πειραιά που κοσμεί τον προλιμένα κοντά στον Ι.Ν Ζωοδόχου Πηγής δεν είναι το αυθεντικό!!!
Το πρωτότυπο άγαλμα-σύμβολο που στεκόταν για αιώνες στην είσοδο του λιμανιού και που ήταν ο λόγος για τον οποίο ο Πειραιάς στον μεσαίωνα ονομαζόταν Πόρτο Λεόνε, έχει κλαπεί και βρίσκεται στην Βενετία.
Το αυθεντικό
Η ιστορία του είναι συγκλονιστική και ήδη έχουν ξεκινήσει προσπάθειες από φορείς της πόλης το Λιοντάρι της Πόλης να γυρίσει πίσω. Κανείς δεν γνωρίζει ποιος και πότε το έχει κατασκευάσει. Άλλοι υποστηρίζουν ότι φτιάχτηκε στην Κλασσική Περίοδο, άλλοι στην Ρωμαϊκή και άλλοι πιστεύουν ότι ανήκει ακόμα και στην Ρωμαϊκή Περίοδο. Η πρώτη αναφορά του Πειραιά ως Πόρτο Λεόνε συναντάται σε ναυτικό χάρτη του γενοβέζου Πέτρο Βισκόντι το 1328. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έχει φτιαχτεί νωρίτερα. Read the rest of this entry »