ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΠΟΛΛΩΝ

Εύγε συνελληνα Απόλλων, ο λόγος σου ήταν ορθός και Ελληνικός!Αυτά σκέφτομαι και εγώ όλη μέρα και δεν βρίσκω ησυχία,ήρθε η ώρα να φανούμε αντάξιοι των Ελλήνων προγόνων μας.ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ!ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ!Η ΠΕΡΗΦΙΝΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ ΜΑΣ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ  ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΝΑ ΤΣΑΛΑΠΑΤΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ!!!

Ο Παπανδρέου προσέτρεξε στο ΔΝΤ, επειδή οι Ρώσοι ετοίμαζαν πακέτο βοήθειας 50 δις;


“Επειδη θεωρω οτι δεν κρυβεις πραγματα,δεν εισαι διαπλεκομενος φιλε μου troktike ακου.Ειμαι κρατικος λειτουργος-αλλα συνηθως εμεις μιλουμε οταν μας διωχνουν απο τη θεση μας-και επειδη θελω να εχω τη συνηδειση μου ησυχη ως ενα βαθμα θα σου πω οτι η αποψη των περισσοτερων υπουργων και αλλων ειναι οτι ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ….

παιζει ΚΑΘΑΡΑ και ΑΝΟΙΚΤΑ το παιχνιδι των ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ.βιαστηκε να προσφυγει στο μηχανισμο στηριξης της ΕΕ και ΔΝΤ επειδη στο τελος του μηνα θα ερχοταν προταση βοηθειας απο την ΡΩΣΙΑ υψους 50 δις ΕΥΡΩ με σταθερο επιτοκιο 4% για παντα και χωρις ανταλλαγματα.Επισης υπαρχει πακετο 60 δις απο την ΚΙΝΑ για επενδυσεις στην Ευρωπη και ενδιαφερον για εξαγοΡα του ΟΣΕ.Ελαβα μερος σε συζητησεις υψηλου επιπεδου και υπηρχε η διαπιστωση οτι με ορισμενες στοχευμενες κινησεις θα λυνοταν το οικονομικο προβλημα της ελλαδος,ομως η ισχυρη αντιδραση του ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και της ομαδας του δεν αφηνε περιθωρια,ηταν σιγουρη η αιτηση βοηθειας.εγω θεωρω προδοσια και εγκλημα την αποφαση και σε λιγες μερες η παραιτηση ! μου θα κανει θορυβο.Τωρα ειμαι ανωνυμος αναγνωστης.Πιστευω να το αναρτησεις,αν οχι να εισαι καλα και να με θυμηθεις σε λιγες μερες.

http://troktiko.blogspot.com/2010/04/blog-post_1632.html

Κι ενώ έψαχνα στο αρχείο των εφημερίδων, πρότερων ετών, για να ανακαλύψω τα κατεψυγμένα “λαβράκια” της ιστορίας, ξαφνικά, σε ένα φύλλο της εφημερίδας “Βήμα” (20 Αυγούστου 1981*), ανάμεσα στις αγγελίες, ξεπρόβαλε μία είδηση τόσο παράξενη που με ανάγκασε να την κοιτάξω δύο και τρεις φορές για να βεβαιωθώ πως τα μάτια μου δεν έβλεπαν “αστεράκια”, αλλά ένα “αστέρι” που απασχολεί την σύγχρονη ζωή των ελλήνων και την σύγχρονη Παιδεία της κυβέρνησης Παπανδρέου…!
Η κυρία Δραγώνα ήταν εκεί! Το όνομά της ανάμεσα σε άλλων υποψηφίων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, για τις εκλογές του 1981!!! Ναι, η κυρία Δραγώνα εκτός από υπεύθυνη γραμματέας του υπουργείου Παιδείας, αρμόδια για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων της χώρας μας, εκτός από ερευνήτρια σε κοινοτικό πρόγραμμα για την εκπαίδευση μειονοτικών ομάδων (παραδόξως η πρόοδος της έρευνας ελέγχεται από την ίδια στο υπουργείο Παιδείας!!!), διετέλεσε και υποψήφια βουλευτής με το κόμμα που μισεί περισσότερο και από την Χαρά Νικοπούλου!!! Ναι, υπήρξε ενεργό στέλεχος, μέλος και υποψήφια για το βουλευτικό αξίωμα με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και μάλιστα η υποψηφιότητά της υποδείχθηκε και εγκρίθηκε παμψηφεί…!
Τι έχει να πει άραγε ο κύριος Σαμαράς; Φαντάζομαι πως θα χαίρεται που έχασε τέτοιο “στέλεχος”, ενώ παραδόξως χαρούμενος με την “μεταγραφή” της κυρίας Δραγώνα δείχνει να είναι και ο κύριος Παπανδρέου!!!
Τελικά, η κυρία Δραγώνα δεν εκλέχθηκε βουλευτής, όμως, ποτέ δεν απογοητεύτηκε και σαν καλή σφήκα (όπως λέμε σαν καλή εργατική μέλισσα) εργάστηκε σιωπηρά και κατάφερε να περάσει στην άλλη όχθη. Στην όχθη των… παλαιότερων αντιπάλων!!!
Οι επιδιώξεις της κυρίας Δραγώνα, όμως, δεν σταμάτησαν τότε, με την υποψηφιότητά της ως βουλευτού στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Η κυρία αυτή “άλλαξε πλώρη” και άνοιξε πανιά για… το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο κατάφερε να μπει και σήμερα να “μεγαλουργεί” στις πλάτες της ελληνικής παιδείας, κυνηγώντας τους αντικυβερνητικούς εκπαιδευτικούς (π.χ. Χαρά Νικοπούλου), κατηγορώντας τους πως δεν είναι καλοί δάσκαλοι επειδή είναι στην αντιπολίτευση… Κι έτσι μαθαίνουμε όλοι μας πως οι καλοί δάσκαλοι είναι μόνο εκείνοι που βρίσκονται στις τάξεις της… αντιπολίτευσης. Είπαμε, η κυρία αυτή ήρθε για να βάλει μέτρα και να δώσει προοπτική στην Ελληνική παιδεία, που θα προτιμούσε να την μεταβάλει σε τουρκική, σκοπιανή, αλβανική ή και χίντι… αρκεί να πάψουν τα ελληνόπουλα να διδάσκονται την ελληνική γλώσσα, την ιστορία και τον πολιτισμό…

συνέχεια στο http://kostasxan.blogspot.com/2010/04/blog-post_7680.html

Υ.Γ.: * Και για όσους νομίζουν πως πρόκειται για φωτομοντάζ, μπορούν να απευθυνθούν στο kostasxan@gmail.com και ευχαρίστως θα τους αποστείλω το σχετικό αρχείο – σελίδα της εφημερίδας σε μορφή PDF

Βυζάντιο. Πώς το Βυζάντιο δολοφόνησε κάθε τι το ελληνικό.

 Τα βυζαντινά αυτά τέρατα, που θέσπισαν δολοφονικούς νόμους κατά των Ελλήνων και της ελληνικής παιδείας και παράδοσης, θεωρούν οι ρασοφόροι και οι βυζαντινολάτρες ως συνεχιστές του ελληνικού πολιτισμού, και δίχως ίχνος ντροπής τολμούν να μιλούν για ελληνικό Βυζάντιο!

Και μόνον τα ντοκουμέντα που θα παρουσιαστούν στο παρόν άρθρο αρκούν και περισσεύουν για να φανερωθεί ότι όλη αυτή η συμμορία των βυζαντινοαπολογητών εργάζεται συνειδητά υπέρ του αμαρτωλού και ανθελληνικού χριστιανικού ιερατείου, το οποίο κινδυνεύει – έτσι κι αλλιώς – θανάσιμα από την αποκάλυψη της ανθελληνικότητας του βασικού τους ιστορικού στηρίγματος.

Ο ιστορικός αναλφαβητισμός που μαστίζει την χώρα της Ελλάδος, επιτρέπει να ζούμε καταστάσεις παραλογισμού, αυτού του είδους, όπου μπορούν να ακούγονται εκφράσεις όπως ελληνικό Βυζάντιο. Ο δολοφόνος να συνεχίζει το έργο του θύματός του! Μα τότε για ποιον λόγο να τον δολοφονήσει! Πότε ακούστηκε να δολοφονεί κανείς τον ομοϊδεάτη συμπατριώτη του!

  Ας προσέξουμε δε και την τακτική αλλά και το ήθος της κλίκας των βυζαντινοαπολογητών. Των Γεωργιάδηδων, φερ’ ειπείν. Ο Αδωνις Γεωργιάδης – παρακολούθησα ολόκληρη την πορεία του και μάλιστα συνέγραψα στην εφημερίδα του «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ», ομολογώ ότι δεν είχα μυριστεί τότε τίποτε από το βρομερό του σχέδιο – ξεκίνησε παριστάνοντας τον ένθερμο λάτρη του ελληνικού πολιτισμού, δίχως να ανακατεύει καθόλου την χριστιανική και βυζαντινή του βλέψη. Μόλις λοιπόν έκρινε ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, άρχισε, στην αρχή δειλά-δειλά, να ξεφουρνίζει τη χριστιανική του πίτα και στην συνέχεια και την βυζαντινή του παπάρα. Προσωπικά, μόλις αντιλήφθηκα το σχέδιο και την τακτική του, του έστειλα μια επιστολή με την οποία τον ξέχεζα πατόκορφα.

Όσο για το ήθος του και το ανάλογο των ομοϊδεατών του, μπορεί κανείς να το συνοψίσει μέσα σε δυο λέξεις: επαγγελματίες απόγονοι. Μια σιχαμερή νοοτροπία απέναντι στο ελληνικό ήθος. Επί πλέον οι κύριοι αυτοί γράφουν – μερικοί και εμπορεύονται – ψευδεπίγραφα βιβλία για να υποστηρίξουν φυσικά το ανιστόριτο ελληνικό βυζάντιο και την ανύπαρκτη μεγαλοσύνη του χριστιανισμού και του κηφηναριού των ρασοφόρων. Μέχρι και ο Γ. Καρατζαφέρης έγραψε βιβλίο που αναφέρεται, αν δεν κάνω λάθος, σε αγίους! Αυτός ο χριστιανός που είναι κολλητός με το άγιο πνεύμα!

Κι όμως την ζημιά, την υπέρ του ιστορικού αναλφαβητισμού, η οποία συντηρεί την εξουσία του ιερατείου πάνω στο πεπρωμένο του ελληνικού λαού, την κάνουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό κάποιοι άλλοι. Δεν είναι παρά οι δάσκαλοι και οι καθηγητές. Παρακολουθώ αυτήν την αμαρτωλή ιστορία εδώ και τέσσερις δεκαετίες άμεσα, εκπαιδευτικός ων. Όπου και να συναντήσω συναδέλφους, γυρίζω την κουβέντα στο θέμα αυτό. Έχω «ψαρέψει» δεκάδες επί δεκάδων μαθητές σχετικά με το θέμα που μας απασχολεί εδώ. Και δεν γίνεται η ζημιά τόσο στο γυμνάσιο και στο λύκειο, όσο στο δημοτικό. Για κάποιους λόγους που τους γνωρίζουν καλύτερα οι μορφωμένοι παιδαγωγοί, ότι κολλήσει στο μυαλό του μαθητή του δημοτικού δεν ξεκολλά αργότερα με τίποτα.

Εάν λοιπόν αληθεύουν αυτά που αναφέρω περί δημοτικού, τότε ο κάθε γονιός πρέπει να βρει τρόπο προστασίας του παιδιού του, μεταξύ των άλλων, από τον ιστορικό αναλφαβητισμό και από την διδασκαλία της αναποδογυρισμένη κυριολεκτικά ιστορία της χριστιανικής θρησκείας, όσο δύσκολος κι αν είναι αυτός ο αγώνας.

Και μια κι ο λόγος περί δημοτικού σχολείου, και παρ’ όλο που δεν κομίζω γλαύκαν εις Αθήνας, ξανατονίζω προς τους μετέχοντες του διαφωτιστικού κινήματος ότι πρέπει να ρίξουν μεγαλύτερο βάρος των προσπαθειών τους προς την κατεύθυνση της διάλυσης του σκότους που επικρατεί στα δημοτικά σχολεία της χώρας. Το παιχνίδι παίζεται και χάνεται, μέχρι στιγμής μέσα στον χώρο αυτόν.

Read the rest of this entry »

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΘΕΟ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ…

Εάν δεν ήταν το σπίτι του Εθνικού Ήρωα της μάχης στο Χάνι της Γραβιάς και ήταν το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε ή έζησε κανένας πολιτικός της δημοκρατίας ή κομμουνιστής θα το είχαν κάνει… Μουσείο!«Τρίζουν τα κόκκαλα του Οδυσσέα Ανδρούτσου! Γκρεμίστηκε το σπίτι που γεννήθηκε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος παρά τις προσπάθειες του Πολιτιστικού Συλλόγου «Πρέβεζα» που ζητούσε από τη Δημοτική αρχή να προχωρήσει σε δράσεις για τη σωτηρία, την ανάδειξη και αξιοποίηση της ιστορικής αυτής πτυχής της πόλης. «Το σπίτι που ανήκε σε ιδιώτες δεν είναι χαρακτηρισμένο διατηρητέο, πρόκειται, να κατεδαφισθεί και στη θέση του, να ανεγερθεί τριώροφη οικοδομή! Για το εν λόγω σπίτι που είναι φορέας μνήμης μιας ηρωικής μορφής, ο…σύλλογος «Πρέβεζα» έκανε στο παρελθόν προς τις εκάστοτε δημοτικές αρχές συγκεκριμένη πρόταση που έβλεπαν θετικά και οι ιδιοκτήτριές του. Δηλαδή ο δήμος να αναλάβει την ανέγερση ενός διώροφου σπιτιού που το αρχιτεκτονικό του σχέδιο να μας πληροφορεί για την ιστορικότητα του χώρου και ο μεν όροφος να αποδίδονταν στις ιδιοκτήτριες το δε ισόγειο να περιερχόταν στα περιουσιακά στοιχεία του δήμου και να διαμορφώνονταν σε ένα χώρο αφιερωμένο στον Οδυσσέα Ανδρούτσο και την οικογένειά του. Η πρόταση ποτέ δεν απασχόλησε τις δημοτικές αρχές, αλλά ούτε και τις προβλημάτισε, για την σωτηρία, ανάδειξη και αξιοποίηση του ιστορικού σπιτιού. Η κατεδάφιση της παλιάς κατοικίας έγινε την Κυριακή ενώ στην θέση της θα ανεγερθεί νέα τριώροφη οικοδομή…»

Απίστευτο κείμενο: Πορφύριος Γάζας – Έτσι εξολόθρευσε ο χριστιανισμός τον ελληνισμό!

Ο Πορφύριος (378-420), καταγόμενος από πλούσια αριστοκρατική γενιά της Θεσσαλονίκης, φεύγει στην Αίγυπτο όπου ασπάζεται το μοναχικό βίο στην περίφημη Σκήτη, κατόπιν στις όχθες του Ιορδάνη και τελικά στα Ιεροσόλυμα όπου χειροτονείται ιερέας και στην συνέχεια επίσκοπος Γάζης.
………………………….

Αν μετά απ΄ όλη αυτή την αηδιαστική ομολογία της θηριωδίας του επισκόπου Παρφύριου, ακόμα δεν μπορείτε να διακρίνετε την απίστευτη τρομοκρατία, την θεατρική θεολογική κοροϊδία, και την κυριολεκτική σφαγή του πολιτισμού απ΄ τον χριστιανισμό… τότε τίποτε και ποτέ δεν θα μπορέσει να σας μεταπέσει.
Μ. Καλόπουλος

Όταν φτάσαμε εκεί (στη Γάζα) υπήρχε το ονομαστό είδωλο της Αφροδίτης. Κρατούσαν δε οι χριστιανοί το τίμιο ξύλο (σταυρό) του Χριστού, και βλέποντας ο ενοικών (μέσα στο άγαλμα) δαίμον, μη μπορώντας να αντικρίσει το φοβερό σημείο, εξελθών εκ του μαρμάρου με αταξία πολύ, έριξε την στήλη και την θρυμμάτισε σε πολλά κομμάτια. Πέφτοντας δε έσπασε το κεφάλι και τον ώμο δυο ειδωλολατρών που παρευρίσκοντο εκεί και χλεύαζαν τον άγιο λαό. Πολλοί δε των Ελλήνων βλέποντας το σημείων γενόμενο επίσπευσαν, και ενωθήκαν μαζί μας και εισήλθαν στην εκκλησία…
Την δεκάτην δε ημέρα κατεύθασε ο θαυμάσιος Κυνήγιος, έχοντας μαζί του τον Ύπατο και τον Δούκα, πολύ στρατιωτική δύναμη και πολιτική εξουσία. Πολλοί δε των ειδωλολατρών έφυγαν απ την πόλη στα γύρω χωριά και πόλεις, ο δε Κυνήγιος κατάσχεσε (κειμ: εμητάτευσεν) τα σπίτια των φυγάδων. Προσκαλώντας δε τους πολίτες τον Δούκα και τον Ύπατο, τους έδειξε βασιλικά γράμματα (διατάγματα) που παρήγγειλαν να καταστρέφουν τα είδωλα και να παραδοθούν στο πυρ (κείμ: πυρί παραδοθήναι). 
Read the rest of this entry »

» Λέγει λοιπόν στον άγιο Γεώργιο (κάποιος Μαγνέντιος) ν’ αναστήσει, αν είναι αληθινός ο θεός του, ένα νεκρό, που κείτονταν εκεί κοντά τους από τα παμπάλαια χρόνια πεθαμένος. Ο άγιος γίνεται μία φωτεινή λαμπάδα τώρα, έτοιμος να καεί, για να φωτίσει τους ειδωλολάτρες να πιστέψουν. Γονατίζει πάνω στον τάφο, σηκώνει το νου και τα χέρια του και προσεύχεται στον Θεό. Ω θεία, ω αγία πίστη του αγίου Γεωργίου! Ο νεκρός ανοίγει τον τάφο του, ανασταίνεται, προσκυνάει τον άγιο και δοξάζει τη δύναμη και τη θεότητα του Χριστού. Ο βασιλιάς και η σπείρα του τα ’χουν χαμένα. Ρωτούν τον αναστημένο νεκρό, ποιός είναι, κι αυτός τους αποκρίνεται πως ζούσε, πριν ακόμη έρθει ο Χριστός στον κόσμο. Κι επειδή ήταν ειδωλολάτρης, καιγόταν μέσα σε φωτιές, τόσα χρόνια που ήταν πεθαμένος…

» Μαζί του κι ένας άλλος πρώην ειδωλολάτρης που ο άγιος του ανάστησε το νεκρό βόδι του, για να οργώνει το χωράφι του, μαρτύρησε κάτω από τα σπαθιά των απίστων.

» Εκείνο, όμως, που έδωσε τη χαριστική βολή στον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα και τράβηξε τους περισσότερους ειδωλολάτρες στη θρησκεία του Χριστού, ήταν η επίσκεψη του αγίου στο ναό των ειδώλων, με την κρυφή ελπίδα του Μαγνεντίου, πως θα τον γυρίσει στη λατρεία των ειδώλων.

Ο «ΚΑΘΑΙΡΕΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ»
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΑΣ

  Read the rest of this entry »

Στην Κων/πολη (την Χριστιανική Νέα Ρώμη) ο ένας επίσκοπος συναγωνιζόταν τον άλλον στην καταστροφή Ελληνικών μνημείων(όχι ρωμαϊκών η αιγυπτιακών) και στο τέλος οι πιο (τελεσφόροι) σφαγείς των Ελλήνων εκκλησιαστικοί πατέρες κηρύσσονται “ΆΓΙΟΙ” και τους μνημονεύουμε ως σήμερα (η απόλυτη κατάντια της αμάθειας και του ξεπεσμού).
Αυτοί οι πατέρες της εκκλησίας διέδωσαν περί παρουσίας δαιμόνων εντός των αγαλμάτων και ερέθισαν την αρρωστημένη φαντασία των αναλφάβητων όχλων (το ίδιο συνεχίζουν και σήμερα για να χαλιναγωγούν το ποίμνιο), οι οποίοι με οδηγούς τους μοναχούς ισοπέδωναν ότι (Ελλήνιζε) με εργαλεία τσεκούρια και σταυρούς.
Στα χρόνια της βασιλείας του Μ.Θεοδοσίου οι χριστιανικοί όχλοι επικουρούμενοι από στρατιώτες και απο την καθοδήγηση μοναχών,με πρόφαση ότι επιβάλουν τους νόμους του κράτους κατα των (εθνικών) κυνηγούν τους Έλληνες (οχι τους ρωμαίους η τους αιγύπτιους “ειδωλολάτρες” ).
Ήταν προφανές το μίσος τους για την Ελλάδα,ο Λιβάνιος απεγνωσμένα διαμαρτυρήθηκε στον Μ.Θεοδόσιο για τις ενδημικές καταστροφές των ελληνικών αγαλμάτων ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΚΟΝΊΖΟΥΝ ΘΕΟΎΣ και δεν αποτελούν λατρευτικά είδωλα,όπως το άγαλμα του Αλκιβιάδη στην Βέροια της Συρίας.Στο άγαλμα του Αλκιβιάδη (θύεσθαι θυσίας ουδείς ουτώς αναιδής ως ειπείν αν τολμήσαι) ,κι όμως απο τους χριστιανούς,ήταν έργο του Φειδία,(κατακέκοπται και οίχεται και τα Φειδίου χείρες πολλαί διενείμαντο).

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΔΡΑΓΩΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΕΚΤΟΥΡΚΙΣΕΙ ΤΗ ΘΡΑΚΗ ΕΙΣΑΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ
Μια απίστευτη εξέλιξη ήρθε να ενισχύσει τον αγώνα των Πομάκων για την αναγνώριση της ιδιαιτερότητάς τους. Δυστυχώς, όχι από την Ελλάδα, αλλά από την Τουρκία. Ο πρωθυπουργός της χώρας που επεξεργάζεται και προωθεί την πολιτισμική γενοκτονία μας, σε δηλώσεις του στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του αλλά και στα τουρκικά ΜΜΕ, μεταξύ των μειονοτήτων της Τουρκίας, αναγνώρισε για πρώτη φορά τους Πομάκους, ως μη Τουρκική ομάδα, η οποία μάλιστα βρίσκεται σε κατώτερο επίπεδο από την Τουρκική εθνική ομάδα. Συγκεκριμένα, δήλωσε «επιθυμούμε να άρουμε όλες τις δυσκολίες, ώστε να μην υπάρχει μέσα στην Τουρκία των 72 εκ. κατοίκων η ανώτερη εθνική ταυτότητα του Τούρκου και οι κατώτερες των Λαζών, τωνΚούρδων, των Κιρκασίων των Πομάκων και των άλλων ομάδων».
Πραγματικά, στην Τουρκία συμβαίνουν συγκλονιστικές αλλαγές και κανείς δεν περίμενε να ακουσθεί από στόμα Τούρκου πρωθυπουργού αυτή η φράση. Τη στιγμή που στην Ελληνική Θράκη κυβερνήσεις, βουλευτές, νομάρχες, δήμαρχοι και άλλοι παράγοντες κρύβονται και στρουθοκαμηλίζουν απέναντι στο Πομακικό, μόνο και μόνο για να έχουν τα εύσημα και τις ψήφους των εθνικιστών, στην ίδια την Τουρκία οι εξελίξεις τους ξεπερνούν.
Τι μπορούν να πουν τώρα όσοι τουρκόφρονες στη Θράκη (μουσουλμάνοι βουλευτές, τουρκόφωνες εφημερίδες, μαϊμου-μουφτήδες και άλλοι) αρνούνται την ύπαρξή μας ή προπαγανδίζουν ανοησίες του τύπου ότι οι Πομάκοι είναι Τούρκοι; Η φράση του Ταγίπ Ερντογάν είναι για εμάς η καλύτερη πιστοποίηση της διαφοράς μας από τους Τούρκους. Η ίδια η Τουρκία αναγνωρίζει ότι δεν είμαστε Τούρκοι.
Πλησιάζει η ώρα κσι στην Ελλάδα, όπου πολλοί θα ντρέπονται για όσα κάνουν και για όσα δεν κάνουν (κυβέρνηση, βουλευτές, πανεπιστήμια κ.ά.). Η ιστορία δεν γυρνάει πίσω. Οι Πομάκοι θα επιβιώσουνείτε το θέλουν είτε όχι. Περιμένουμε και από τον Έλληνα πρωθυπουργό μια ανάλογη δήλωση αναγνώρισης της ύπαρξής μας!

http://www.zagalisa.gr/

Προς: κ. Hillary R. Clinton Υπουργό Εξωτερικών Υπουργείο Εξωτερικών ΗΠΑ
Εξοχότατη κυρία Υπουργέ,

Ως αντιπρόσωποι της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ, μια από τις μεγαλύτερες Ελληνοαμερικανικές οργανώσεις με αυτή την επιστολή θέλουμε να αναφερθούμε σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ στην έκδοση του Απριλίου 2010 (http://www.state.gov/documents/organization/138927.pdf) (σελ. 20-25) το οποίο βρίσκουμε ιδιαίτερα δυσάρεστο και προκλητικό. Το εν λόγω άρθρο γράφτηκε από τη Stephanie Rowlands, σύζυγο του Αμερικανού Διπλωμάτη στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στα Σκόπια, Ryan Rowlands. Το άρθρο με τίτλο «Σκόπια, Η Αρχαία Μακεδονία χτίζει μια Σύγχρονη Δημοκρατία», βρίσκεται στη σελίδα 20 αλλά περιέργως περιγράφεται ως το “άρθρο του Μηνός” και εμφανίζεται στην πρώτη σελίδα του περιοδικού. Θα επικεντρωθούμε σε μερικά σημεία που θεωρούμε πως είναι απαράδεκτα να προέρχονται από δημοσίευση του Υπουργείου Εξωτερικών του κράτους.
Read the rest of this entry »

Λίγα μέτρα χωρίζουν το φτωχόσπιτο από τα συρματοπλέγματα των συνόρων. Από την πολυθρόνα της η υπερήλικη γυναίκα κοιτάζει με ανυπομονησία προς το παράθυρο. Το σώμα της είναι105 χρόνων, στη δύση της ζωής, αλλά το βλέμμα της βγάζει σπίθες.
Σαν 20χρονο κορίτσι. Είναι πρωί και περιμένει τα “παιδιά” της, τους φαντάρους, που “φυλάνε Θερμοπύλες”, να έρθουν να τη βοηθήσουν για να υψώσει την ελληνική σημαία στο φυλάκιο των Μαρασίων. Στο Δήμο Τριγώνου, στον βόρειο Έβρο. Είναι το καθήκον της, η δουλειά της. Αυτό που κάνει εδώ και 50 χρόνια. Της αρέσει να τη βλέπουν οι Τούρκοι στρατιώτες της άλλης πλευράς. “Για να φαίνεται η σημαία απέναντι, εκεί όπου γεννήθηκα”, λέει η ίδια.
Συμβολίζει τη Μάνα. Όσοι έκαναν τη στρατιωτική θητεία τους στον Έβρο, οι σημερινοί σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, τη θυμούνται με λατρεία και ευγνωμοσύνη.
Στο σπίτι της έβρισκαν καταφύγιο. Τους μαγείρευε, τους έπλενε, τους συμβούλευε. Έβλεπε τα φανταράκια σαν δικά της παιδιά.
Η Βασιλική Λαμπρίδου – Φωτάκη γεννήθηκε το 1904 στο Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης. Από παιδί γνώρισε την ορφάνια και την πίκρα της προσφυγιάς, καθώς οι προστάτες – συγγενείς της μετακινήθηκαν κυνηγημένοι από τους Τούρκους στην Αδριανούπολη.
Με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκε προσωρινά στο Ελληνοχώρι Διδυμότειχου και έπειτα στο Σάκο της Νέας Ορεστιάδας. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Και όταν έχασε τα τρία σε νεαρές ηλικίες, άρχισε να αντιμετωπίζει σαν δικά της παιδιά όλα τα Ελληνόπουλα και ιδιαίτερα τα στρατευμένα. Το 1962 εγκαταστάθηκε οριστικά στα Μαράσια. Το σπίτι της είναι το τελευταίο του οικισμού, δίπλα στο ακριτικό φυλάκιο.

Είναι μια ευγενική και υπερήφανη γυναίκα. Και οι 7.000 κάτοικοι του Τριγώνου τη σέβονται και την εκτιμούν. Όπως και οι σημερινοί φαντάροι που μαθαίνουν την ιστορία της, λέει η Ανθή, που την επισκέπτεται καθημερινά, στο πλαίσιο του προγράμματος “Βοήθεια στο Σπίτι”. Τα κορίτσια που δουλεύουν στο πρόγραμμα αλλά και οι γυναίκες του Στρατού την έχουν αγκαλιάσει, τώρα που έχει την ανάγκη των άλλων. Την κάνουν μπάνιο, της ψωνίζουν, της δίνουν τα φάρμακά της, την εξυπηρετούν σε ό τι τους ζητήσει. Τα απογεύματά της τα περνά με τα παιδιά της, τους φαντάρους, μέχρι να πέσει για ύπνο.
Πάντα έχει παρέα μέσα στο σπίτι της. Ακόμη και ο Διοικητής της Μονάδας πίνει μαζί της το καφεδάκι του. Το 2007 η Ακαδημία Αθηνών τη βράβευσε για την πολυετή προσφορά της στα στρατευμένα νιάτα. Η πρόταση για τη βράβευση έγινε από γυναικεία σωματεία της Θεσσαλονίκης και το δήμαρχο Τριγώνου Έβρου, κ.Μαν.Χατζηπαναγιώτου.

“Η τιμή που έγινε στο πρόσωπό της αποτέλεσε τιμή προς όλες τις γυναίκες και τους άνδρες του Τριγώνου Έβρου, που αποτελούν το ζωντανό προμαχώνα της πατρίδας μας στην πιο νευραλγική περιοχή των συνόρων μας,” λέει ο δήμαρχος Τριγώνου Έβρου.

http://www.epanellinismos.com/

Η ανύπαρκτη πόλη Ναζαρέτ

ΣΤΟ: http://ccrccr.com/jesus3.pdf

Ένα άλλο μυστήριο αποτελεί η πόλη Ναζαρέτ, από την οποία λέγεται ότι καταγόταν ο Ιησούς. Η προσαγόρευση Ναζωραίος για τον Ιησού αναφέρεται στην Καινή Διαθή δώδεκα φορές. Για παράδειγμα, στο Ματθαίος 2,23 αναγράφεται: «και ελθών κατώκησεν εις πόλιν λεγόμενην Ναζαρέτ, όπως πληρωθεί το ρηθέν δια των προφητών, ότι Ναζωραίος κληθήσεται». Επίσης, στο σταυρό που θανατώθηκε υπήρχε η επιγραφή «Ιησούς Ναζωραίος Βασιλεύς των Ιουδαίων» (Ιωάννης 19,19)! Πέρα απ’ αυτό, ως Ναζωραίος αναφέρεται και ο ληξιαρχικός πατέρας του Ιησού, ο Ιωσήφ. Όμως μια πόλη της Παλαιστίνης και συγκεκριμένα της Γαλιλαίας με το όνομα Ναζαρέτ δεν υπήρξε ποτέ πριν και κατά τη διάρκεια της ζωής του Ιησού και παρουσιάζεται για πρώτη φορά μέσα από τα ευαγγέλια. Η πόλη αυτή φαίνεται να «ιδρύθηκε» από τους χριστιανούς θεολόγους.

Στα ιστορικά έργα του Ιώσηπου Φλάβιου, ο οποίος ήταν αρχιστράτηγος των γαλιλαιϊκών στρατευμάτων στην εξέγερση κατά της Ρώμης και ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, συνελήφθη και κρατήθηκε αιχμάλωτος από το έτος 67 μ.Χ., δεν αναφέρεται πουθενά αυτή η πόλη, αν και τα στρατεύματά του στρατοπέδευαν στην περιοχή της σημερινής Ναζαρέτ. Κατά τις συγκρούσεις για την κατάληψη της γειτονικής πόλης Sepphoris, η οποία απείχε μερικά χιλιόμετρα από τον οικισμό που ονομαζόταν αργότερα Ναζαρέτ, έπρεπε να αποτελεί αυτή η Ναζαρέτ από στρατηγικής σκοπιάς σημείο οπισθοχώρησης ή στρατοπέδευσης των στρατευμάτων του. Μία πόλη Garis, 5 χλμ. νοτιοανατολικά της Sepphoris, που δεν υπάρχει πια και αναφέρεται πράγματι από τον Ιώσηπο (Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 6,3) ως τοποθεσία του στρατοπέδου του, βρίσκεται ακριβώς στη θέση που υπάρχει η μεταγενέστερα αναφερόμενη Ναζαρέτ. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι μέχρι το 70 μ.Χ. δεν φαίνεται να υπήρχε κατ’ όνομα μια πόλη Ναζαρέτ.

Αλλά και στους προηγούμενους αιώνες, στην π.Χ. εποχή, πουθενά δεν υπάρχει αναφορά στην πόλη Ναζαρέτ. Στην Παλαιά Διαθήκη, η οποία αποτελεί την πολιτική και θρησκευτική ιστορία του ιουδαϊκού λαού, γίνεται αναφορά σε χιλιάδες πόλεις, χωριά και οικισμούς, πολλά ονόματα που έπαψαν να αναφέρονται κατά τη μεταγενέστερη εποχή. Όμως, σε κανένα σημείο της Π.Δ. δεν αναφέρεται κάποιος οικισμός που θα μπορούσε να ταυτιστεί κατ’ όνομα ή λόγω ιστορικών γεγονότων με την πόλη που ονομάστηκε Ναζαρέτ. ‘Αρα τυχόν εικασίες ότι μπορεί να υπήρχε παλαιότερα το όνομα Ναζαρέτ, να περιέπεσε για δεκαετίες ή και αιώνες στη λήθη και να επανήλθε αργότερα, δεν ευσταθούν.

Το Ταλμούδ, μια συλλογή ιουδαϊκών νόμων που γράφτηκε μετά τα χριστιανικά ευαγγέλια (3ος αι.), αναφέρει πολλούς μικρούς και μεγάλους γαλιλαιϊκούς οικισμούς, αλλά ούτε μία φορά τη Ναζαρέτ. Γενικότερα, ουδείς ιστορικός ή άλλος συγγραφέας, πριν ή λίγο μετά τον Ιησού, αναφέρει ποτέ το όνομα αυτής της πόλης. Η μόνη «πηγή» που «ιδρύει» και περιγράφει τη Ναζαρέτ, είναι η χριστιανική παράδοση, στην οποία αναφέρεται ακόμα ότι εκεί υπήρχε και συναγωγή, άρα θα έπρεπε να είναι ένας μεγαλύτερος οικισμός και όχι μια μικρή ομάδα κατοικιών ή ένας σταθμός αγροτικής παραγωγής. Παραμένει λοιπόν ανεξήγητο, πώς είναι δυνατόν να υπήρχε στο σταυρό του Ιησού επιγραφή που αναφερόταν σε μια πόλη, η οποία δεν υπήρχε καν εκείνη την εποχή ή πριν από αυτήν. Και πώς αναφέρεται αυτή η πόλη στα ευαγγέλια που λέγεται ότι γράφτηκαν μέσα στον 1ο αιώνα αλλά δεν αναφέρεται στο Ταλμούδ που γράφτηκε δύο αιώνες αργότερα …

Κατά μία «αιρετική» εκδοχή ο χαρακτηρισμός Ναζωραίος (ή αλλιώς Ναζηραίς ή Ναζηραίος) σήμαινε στα εβραϊκά ο κεχρισμένος. Επειδή όμως οι θεόπνευστοι πατέρες του χριστιανισμού δεν κατανοούσαν αυτή τη σημασία, νόμισαν ότι ήταν προσδιορισμός με τοπική-εθνική σημασία και «κατασκεύασαν» μια πόλη Ναζαρέτ. Τότε όμως, πώς αναφέρεται ο Ματθαίος στην πόλη Ναζαρέτ που κατοίκησε ο Ιησούς; Η μόνη δυνατή εξήγηση είναι ότι όλα αυτά προέρχονται από προσθαφαιρέσεις μεταγενέστερων «επιμελητών», οπότε εξηγούνται έτσι και οι πάμπολλες αντιφάσεις μεταξύ των «ιερών βιβλίων».

http://ermionh.blogspot.com/

Τους έχουν καταλάβει και στο εξωτερικό ότι κάνουν πόλεμο στην πατρίδα μας,δείτε το εκπληκτικό βίντεο!!! 

Είναι η εφημερίδα του ελληνικού κινήματος, Στοιχίζει  1 €!