Ο γιατρός χωρίς σύνορα ΔΡ Ιησούς!!!
February 28th, 2010 | 1 | 1 Comment »



ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΛΛΗΝΩΝΛΟΓΟΣ
ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΚΙ ΑΛΛΑ…ΣΤΟ “ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΙ ΔΕΞΙΟΙ” ΘΑ ΚΟΛΛΗΣΟΥΜΕ;

Πριν αναφερθούμε στα γεγονότα της 24ης Φεβρουαρίου εκφράζουμε τη συμπαράσταση μας στο συναγωνιστή – εκδότη της εφημερίδας “Στόχος” -Σάββα Χατζηπαρασκευά που παραμένει ως πολιτικός κρατούμενος διωκόμενος για τις ιδέες του στη ΓΑΔΑ. Αυτή είναι η αλήθεια κι ας μην προσπαθούν κάποιοι να βρουν δικαιολογίες.
Ο Νόμος εφαρμόζεται επιλεκτικά και κατά περίπτωση όταν εκατοντάδες κακοποιοί και εγκληματίες οι οποίοι δεν χωρούν στις φυλακές αφήνονται ελεύθεροι, ενώ όταν πρόκειται για άτομα που οι Ιδέες του ενοχλούν το σύστημα πάντα υπάρχει χώρος.
Την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010 στις 19.00 ο Μητροπολίτης Αθηνών Ιερώνυμος θέλησε να επισκεφθεί τον ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονα για να στηρίξει ηθικά τον κληρικό, που κλείδωσε την πόρτα του Ναού την Τετάρτη, προκειμένου χωρίς πρόβλημα τα ΜΑΤ της πράσινης χούντας να συλλάβουν τους νεαρούς εθνικιστές και πατριώτες!
Όταν εισήλθε ο Ιερώνυμος στην Εκκλησία αμέσως σχεδόν όλοι οι Ενορίτες άδειασαν τον Ναό και έμειναν μέσα σε αυτόν μόνον πέντε δέκα άτομα ενώ σύμφωνα με πληροφορίες πριν εισέλθει στον Ιερό Ναό ακούστηκαν και αποδοκιμασίες όπως «ανάξιος, ανάξιος».

Προχθές η ελλαδική κυβέρνησις έστειλε στην Βεργίνα το κλιμάκιο των ευρωπαίων ελεγκτών. Αυτοί εζήτησανόμως οδηγό με ξεναγό γνώστες της ΕΒΡΑΪΚΗΣ γλώσσας
Ο ΝΟΩΝ ΝΟΗΤΩ
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΟΚ
ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ (ΛΑΘΡΟ)ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΪΝΗ ΖΩΝΗ ΜΕ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ .
Ελληνικό διδασκαλείο στη Νίβιτσα
Η κίνησή μας δημιούργησε πρόσφατα ένα ελληνικό διδασκαλείο στην Νίβιτσα της Βορείου Ηπείρου. Με την άδεια του διευθυντή του αλβανικού σχολείου, το διδασκαλείο μας στεγάσθηκε σε αίθουσα του αλβανικού σχολείου του χωριού για μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Η κίνησή μας φρόντισε για την αποστολή βιβλίων και γραφικής ύλης. Μεγάλος ενθουσιασμός επεκράτησε στα παιδιά. Όμως μετά από λίγες μέρες Αλβανός επιθεωρητής εκπαίδευσης αφίχθη από τους Αγίους Σαράντα και απαγόρευσε την χρήση του αλβανικού σχολικού κτηρίου από το ελληνικό διδασκαλείο.
Έτσι προσωρινά τα μαθήματα διενεργούνται στο σπίτι της δασκάλας μέχρι να βρεθεί κάποιος πιο κατάλληλος χώρος για να στεγασθεί. Η Νίβιτσα είναι χωριό στον δρόμο Αγίων Σαράντα – Χιμάρας και ιστορικά θεωρείται ότι ανήκει στην ευρύτερη ιστορική περιοχή της Χιμάρας. Τέκνο της υπήρξε ο Δημήτριος Δούλης, υπουργός στρατιωτικών της κυβέρνησης της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου. Τα τελευταία χρόνια γνωστοί έγιναν οι αγώνες των Νιβιτσιωτών κατά των αλβανικών προσπαθειών να υφαρπάξουν την παραλία του χωριού, την Κακομαία.
Ελληνικό διδασκαλείο στην Άρτα της Αυλώνος
Στην Άρτα της Αυλώνος βρίσκεται ένα ακόμα διδασκαλείο που δημιούργησε η «Αναγέννηση». Μετά από προσπάθειες βρέθηκε η κατάλληλη δασκάλα και έτσι σε μικρή οικία που ανήκει στην εκκλησία ξεκίνησαν τα μαθήματα. Μεγάλη η προσέλευση των μαθητών που με ενθουσιασμό άρχισαν και πάλι να διδάσκονται στην μητρική τους γλώσσα. Το διδασκαλείο αυτό, όπως και το άλλο στην Νίβιτσα, λειτούργησε χάρη στην οικονομική στήριξη που μας προσφέρουν οι κυρίες Κωνσταντίνα Αιλιανού – Τσίγκου, Δανάη Τούλια, Μελίνα Ζέκου και Κλεονίκη Σηφάκη καθώς και ο πτέραρχος ε.α. κ. Παναγιώτης Καραγιάννης. Ακόμα η βοήθεια που σε πολλούς τομείς μας προσέφερε η γενική γραμματεύς του συλλόγου «Οι φίλοι της Μαριούπολης» κ. Ασπασία Σχοινά ήταν πραγματικά πολύτιμη.
Πηγή:
http://chaonia.blogspot.com/2010/02/47.html
Ελευθερία λόγου
Η επίσημη άποψη από πλευράς κρατικής εξουσίας λέει ότι ο Ελληνισμός επέζησε χάρις στο Χριστιανισμό, ο οποίος στους μαύρους αιώνες της σκλαβιάς κλπ όμως ουδέν ψευδέστερο τούτου γιατί η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού υπήρξε μια ΟΛΕΘΡΙΑ σχέση που οδήγησε στην ολοσχερή καταστροφή του Ελληνισμού από τον Χριστιανισμό. Το θέμα αυτό ήταν απαγορευμένο μέχρι σήμερα και γνωστό μόνο σε όσους μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε ξενόγλωσση και σπάνια βιβλιογραφία. Η απαγόρευση προερχότανε τόσο από το ορθόδοξο ιερατείο όσο και από την πολιτική ηγεσία του τόπου που στην ουσία είναι κι αυτή υποχείριο του ιερατείου της ορθοδοξίας είτε διότι και αυτοί φοβούνται να εκφραστούν ελεύθερα διακυβεύοντας την πολιτική τους υπόσταση είτε διότι είναι κι αυτοί φανατικοί χριστιανοί που εν ονόματι της ορθοδοξίας θέτουν σε δεύτερη μοίρα την ελληνική τους υπόσταση.
Όμως, επειδή έτυχε να γεννηθούμε στην Ελλάδα κι επειδή αυτός ο τόπος δημιούργησε έναν πολύ σπουδαίο πολιτισμό, πρέπει να αισθανόμαστε θλίψη στη σκέψη ότι φανατικοί χριστιανοί κατέστρεψαν, έσφαξαν, έκαψαν κι έκαναν ότι μπορούσαν, επί αιώνες, με αποτέλεσμα ένα απειροελάχιστο τμήμα της κληρονομιάς των προγόνων μας να διασωθεί από το μένος τους. Πρέπει να θλιβόμαστε γιατί μεγαλώσαμε και μορφωθήκαμε ιστορικά, διδασκόμενοι λεπτομερώς Ρωμαϊκή και Βυζαντινή ιστορία, χωρίς ίχνος αναφοράς στην Ελλάδα. Σαν να μην υπήρξε η πατρίδα μας για χίλια πεντακόσια και πλέον χρόνια. Συνεπώς ανακύπτει ένα απλό το ερώτημα: τι συνέβαινε στην Ελλάδα επί Μ. Θεοδοσίου, επί Ιουστινιανού κλπ; Καλοί οι πόλεμοι του Βυζαντίου σε Δύση και Ανατολή, κάλλιστοι ο Βελισάριος και ο Ναρσής, αλλά τι γινόταν στην Πελοπόννησο, στη Στερεά, στην Αθήνα, στα νησιά; Ποτέ δεν μας δίδαξαν. Οι ιστορικοί μας βρίσκονταν (και βρίσκονται) σε αφασία ενώ οι κυβερνήσεις ασφαλώς επιδίωξαν να αποκρύψουν όσα έγιναν εκείνα τα χρόνια στην Ελλάδα. Αλλιώς, ο Χριστιανισμός ως “θρησκεία της αγάπης” θα βρισκόταν σε πολύ, μα πολύ δυσχερή θέση απέναντι στους Έλληνες. Θα αναφέρουμε στη συνέχεια τέσσερα βιβλία, τα οποία ρίχνουν λίγο φως σ’; αυτά το 1500 χρόνια:
1. Διαμ. Κουτουλά. Το Βυζάντιο έναντι των Ελλήνων Εθνικών. Εκδόσεις ΔΙΟΝ, Θεσσαλονίκη 1998.
2. Λιβανίου. Υπέρ των Ελληνικών Ναών. Εκδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ ΕΠΙΛΟΓΗ, Θεσσαλονίκη 1998.
3. Ιουλιανού. Εκδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ ΕΠΙΛΟΓΗ, Θεσσαλονίκη 1997.
4. Maria Dzielska. Υπατία η Αλεξανδρινή. Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ, Αθήνα 1997.
Τα βιβλία αυτά αναφέρονται ακριβώς στις μαύρες μέρες του Ελληνισμού στα χρόνια του Βυζαντίου. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, οι Έλληνες έγιναν Ρωμαίοι πολίτες (από εκεί προέρχεται και το “Ρωμιός”) κι ότι το «Βυζάντιο» είναι η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που ονομάστηκε Βυζάντιο για να «χρυσώσει το χάπι» για μας τους Έλληνες. Επομένως, σε ότι αφορά την Ελλάδα, το Βυζάντιο (ή το ορθότερο Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) ήταν κατακτητής. Κι έτσι συμπεριφέρθηκε. Ανυπολόγιστες οι καταστροφές, οι διωγμοί, οι εξανδραποδισμοί, οι ισοπεδώσεις των ναών, οι διώξεις κλπ που προκλήθηκαν από τους Ρωμαίους κατακτητές του Βυζαντίου. Κι όλα αυτά από αυτοκράτορες που συχνά αποκαλούμε (εμείς!!!) Μεγάλους. Με εξαίρεση έναν. Τον περίφημο Ιουλιανό που, τι ειρωνεία, η επίσημη ιστορία αποκάλεσε “παραβάτη” και “αποστάτη”. Αυτός ο παραβάτης και αποστάτης ήταν εκείνος που πρόσφερε στον Ελληνισμό την τελευταία του αναλαμπή. Θα έπρεπε ακόμα, αντί να διδάσκομαι με τόσες λεπτομέρειες το συγκινητικό δράμα των πρώτων Χριστιανών στις ρωμαϊκές αρένες, να διδάσκομαι παράλληλα τους φρικιαστικούς διωγμούς των «Εθνικών» Ελλήνων (Έλληνες είμαστε!) από τους Χριστιανούς, όταν αργότερα ο Χριστιανισμός έγινε πλέον καθεστώς.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΤΟΥΛΑ
Στο μικρό βιβλίο αλλά σημαντικό του κ. Δ. Κουτουλά δίνεται με συντομία η περίοδος 4ος-6ος αιώνας μ.Χ., και μάλιστα μόνο σε ότι αφορά τη βυζαντινή αυτοκρατορική πολιτική απέναντι στους Έλληνες. Σημειώνουμε εδώ από τον πρόλογο του συγγραφέα: «Η πλειοφηφία των Ελλήνων της κυρίως Ελλάδας καθώς και μεγάλο τμήμα του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας και της Αιγύπτου παρέμεινε πιστό στο Δωδεκάθεο, στη λατρεία της Ίσιδος, του Σέραπι ή στον Μιθραϊσμό και μόνο δια πυρός και σιδήρου απαρνήθηκε την πατρογονική πίστη του και ύστερα από πολλούς αιώνες προσχώρησε στο Χριστιανισμό. Οι διωγμοί των Ελλήνων Εθνικών στο Βυζάντιο υπήρξαν απηνείς, ιδιαίτερα στα χρόνια του Μ. Θεοδόσιου και του Ιουστινιανού. Μεγάλα ονόματα εθνικών ελλήνων φιλοσόφων και επιστημόνων βρήκαν οικτρό θάνατο στα χέρια των χριστιανών διωκτών τους, όπως η φιλόσοφος Υπατία, ο νεοπλατωνικός Σώπατρος κλπ»
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΒΑΝΙΟ
Ο Λιβάνιος υπήρξε ο πολυγραφότερος συγγραφέας της αρχαιότητας και ίσως όλων των εποχών. Σώζονται 1560 επιστολές του και δεκάδες λόγοι του αλλά μην περιμένετε να τα βρείτε στη γλώσσα του και γλώσσα μας. Ο Λιβάνιος δεν είναι καλοδεχούμενος από τους ρωμιούς. Γεννήθηκε το 314 μ.Χ στην Αντιόχεια και σπούδασε στην Αθήνα της οποίας είχε όνειρο να αντικρίσει “καπνό αναθρώσκοντα”. Επέστρεψε στην Αντιόχεια όπου ίδρυσε σχολή η οποία επί 40 χρόνια είχε τη μεγαλύτερη φήμη στην αυτοκρατορία. Μαθητές του υπήρξαν ο Μέγας Βασίλειος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ο πρώτος διατηρούσε πάντα το σεβασμό για το δάσκαλο του. Ο δεύτερος, όμως, δεν υπήρξε καθόλου “Χρυσόστομος” απέναντι στο Λιβάνιο. Το 362 μ.Χ, αντιδρώντας στον αυτοκράτορα Ιουλιανό, χριστιανοί έκαψαν το ναό του Απόλλωνα, στο προάστιο Δάφνη της Αντιόχειας. Ο Λιβάνιος υποστήριξε ότι τη φωτά έβαλε ανθρώπινο χέρι, ενώ ο Ιωάννης Χρυσόστομος θεώρησε ότι τη φωτά έβαλε ο Θεός. Άλλωστε, ένα από τα σημαντικότερα επιχειρήματα των χριστιανών που κατέστρεφαν τους αρχαίους ναούς ήταν ότι, παρά την πράξη τους, οι θεοί τους άφηναν ατιμώρητους. Επομένως, αυτοί οι θεοί δεν υπήρχαν. Απαντώντας, λοιπόν, στο Λιβάνιο, ο Χρυσόστομος τον αποκαλεί «ω μιαρέ ω ληρόσοφε άθλιε και ταλαίπωρε».
Στο βιβλίο αυτό θα βρείτε το αρχαίο κείμενο και μετάφραση των έργων του Λιβάνιου: θρήνος για τον Ιουλιανό, Υπέρ των Ελληνικών Ναών και Προς αυτούς που τον είπαν κουραστικό. Στο Υπέρ των Ελληνικών Ναών, που ο Λιβάνιος απευθύνει το 386 μΧ στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, ικετεύει σπαρακτικά για τη διάσωση του ελληνικού πολιτισμού. Κι αυτά συμβαίνουν μόλις 15 χρόνια μετά τη Μεγάλη Σφαγή των Ελλήνων, για την οποία ο χριστιανός χρονογράφος Σωζομενός γράφει: «Όλοι σχεδόν οι Ελληνιστές θανατώθηκαν δόθηκε διαταγή να καούν και άλλοι να σκοτωθούν με το ξίφος. Και κοντά σ’ αυτούς, για τον ίδιο λόγο, σ’ ολόκληρη την επικράτεια έχασαν τη ζωή τους όσοι λάμπρυναν τη φιλοσοφία Αλλά έχαναν τη ζωή τους ακόμα και άνθ��ωποι που δεν ήσαν καν φιλόσοφοι και που απλώς φορούσαν ρούχα ίδια με των φιλοσόφων».
Το κείμενο Υπέρ των Ελληνικών Ναών, του Λιβάνιου αποτελεί τη συγκλονιστικότερη στιγμή της ελληνικής ιστορίας. Ένας πολιτισμός που επί χίλια χρόνια λάμπρυνε την ανθρωπότητα, εκπροσωπείται πλέον από έναν 80χρονο γέροντα που βλέποντας τα πάντα να γκρεμίζονται, στην κυριολεξία, γύρω του, ορθώνει το ανάστημα του προς τον αυτοκράτορα Μέγα Θεοδόσιο, τον ηθικό αυτουργό των ανυπολόγιστων καταστροφών. Στέγασε, του φωνάζει, δημόσιες υπηρεσίες, μην τα γκρεμίζεις!
Αλλά η σφαγή τελειωμό δεν είχε. Πάμε στο 529 μ.Χ, επί Ιουστινιανού. Γράφει ο, χριστιανός επίσης, χρονογράφος Ιωάννης Μαλάλας τα εξής: «Τη χρονιά αυτή, έγινε μεγάλος διωγμός των Ελλήνων. Πολλών οι περιουσίες δημεύτηκαν. Ανάμεσα τους έχασαν τη ζωή τους οι (ακολουθούν ονόματα). Όλα αυτά προκάλεσαν μεγάλο φόβο. Ο ίδιος βασιλιάς (ο Ιουστινιανός) όρισε να μη πολιτεύονται οι ελληνίζοντες, στους οποίους δόθηκε τρίμηνη προθεσμία να ασπαστούν την ορθόδοξη πίστη». Είναι ίσως χαρακτηριστικό ότι το Ανάθεμα εναντίον αυτών που μελετούν διεξοδικά τα ελληνικά μαθήματα που εξαπολύθηκε το 787μΧ στη Σύνοδο της Νίκαιας, εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να διαβάζεται ανελλιπώς στις εκκλησίες, την Κυριακή της Ορθοδοξίας!
Λίγα χρόνια μετά από την προσπάθεια του Λιβάνιου να διασώσει τον ελληνικό πολιτισμό από το μένος του Μ. Θεοδοσίου, επί αυτοκράτορας Αρκαδίου 395-408, εισβάλλει εντέχνως κατευθυνθείς στην Ελλάδα ο Γότθος Αλάριχος (396-399), χριστιανός το θρήσκευμα, ακολουθούμενος από χιλιάδες μοναχούς. Ο αρχηγός της φρουράς στις Θερμοπύλες, κι αυτός χριστιανός, αφήνει ελεύθερη τη διέλευση. Ολόκληρη η Στερεά Ελλάδα καταστράφηκε ολοσχερώς, πλην της καλά οχυρωμένης Αθήνας. Το ιερό της Ελευσίνας παραδόθηκε στη φωτιά, μαζί με τους ιερείς. Στη συνέχεια, οι φανατικές ορδές πέρασαν στην Πελοπόννησο. Ο ευνούχος Ευτρόπιος, φανατικός χριστιανός, υπαγόρευσε στον Αρκάδιο, το 396, νόμο με τον οποίο διετάσσετο η κατεδάφιση όλων των ναών που είχαν απομείνει όρθιοι.Ο Ευτρόπιος βοήθησε τον Ιωάννη Χρυσόστομο να γίνει Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 398 κι εκείνος, με τη σειρά του, τον γλίτωσε από το θάνατο, κρύβοντας τον στην Αγία Σοφία, ένα χρόνο αργότερα, όταν έπεσε στη δυσμένεια του Αρκαδίου.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΑΝΟ
Ερχόμαστε τώρα στο τρίτο βιβλίο που περιέχει, στο αρχαίο πρωτότυπο και σε μετάφραση, τα έργα Για την απέχθεια προς τα γένια ή Μισοπώγων, Κατά Χριστιανών και Επιστολές, του περίφημου αυτοκράτορα Ιουλιανού. Τα κείμενα είναι μαγευτικά και δεν θα αναφερθούμε σε αυτά. Απλώς, σε επίρρωση όσων γράφουμε στην αρχή του παρόντος σημειώματος, μεταφέρουμε εδώ τις δυο πρώτες παραγράφους από την Εισαγωγή των επιμελητών της έκδοσης:
«Σκεφθήκατε ποτέ πώς θα μπορούσε να γραφτεί η ιστορία της ύστερης Ελληνικής αρχαιότητας από έναν σύγχρονο ιστορικό; Ασφαλώς, αν ο ιστορικός μας δεν περιοριστεί στη μελέτη των όσων έχουν γράφει οι άλλοι συνάδελφοι του, σύγχρονοι ή του πρόσφατου παρελθόντος, όπως Παπαρρηγόπουλος, Gibbon, Κορδάτος κλπ, θα πρέπει οπωσδήποτε να ανατρέξει στις πηγές, δηλαδή στα κείμενα των συγγραφέων της εποχής εκείνης.
Αναρωτιέται όμως κανείς πως θα ήταν δυνατό, ένας ερευνητής που δεν γνωρίζει Λατινικά, Αρχαία Ελληνικά και ξένες γλώσσες, να μελετήσει τις πηγές, όταν τα νέα Ελληνικά είναι η μόνη Ευρωπαϊκή γλώσσα στην οποία δεν έχουν ποτέ μεταφραστεί και εκδοθεί τα περισσότερα έργα των Ελλήνων συγγραφέων της ύστερης αρχαιότητας (Ι). ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ για τους Νεοέλληνες οι Λιβάνιος, Ευνάπιος, Ζώσιμος, Αμμιανός Μαρκελίνος, Αίλιος Αριστείδης, Δίων Κάσσιος και τόσοι άλλοι»
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΤΙΑ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ
Η Υπατία έμεινε στην ιστορία ως η μεγαλύτερη νεοπλατωνική φιλόσοφος μετά τον Πλωτίνο. Το Μάρτιο του 415 μΧ, στη διάρκεια της Σαρακοστής, ένας όχλος από μοναχούς και παραβολάνους έστησε καρτέρι έξω από το σπίτι της Υπατίας. Τι ήταν όμως οι περιβόητοι “παραβολάνοι”; Η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας χρησιμοποιούσε ως σωματοφύλακες, ως “μπράβους” όπως θα λέγαμε σήμερα, χειροδύναμους άντρες χαμηλής μόρφωσης, τους οποίους στρατολογούσε κυρίως από το λιμάνι, με σκοπό να τρομοκρατούν αιρετικούς κλπ. Μόλις έφθασε η Υπατία στο σπίτι της, τα αγριεμένα πλήθη: “την τράβηξαν έξω από την αμαξά της και την έσυραν στην εκκλησία που ονομαζόταν Καισάρειον. Έσκισαν τα ρούχα της και την κατακρεούργησαν με όστρακα. Όταν κομμάτιασαν το σώμα της, μετέφεραν τα κομμάτια σε κάποιο σημείο που λεγόταν Κιναρώνας και τα έκαψαν.” Όπως αναφέρεται από πολλές πηγές, εμπνευστής και εντολέας της εκτέλεσης ήταν ο ίδιος ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κύριλλος, ο οποίος ανακηρύχθηκε «άγιος»
Τόση δημοκρατία, από τη χούντα είχαμε να δούμε…(Άρθρο 120 του Συντάγματος παράγραφος 4)
ΚΟΙΤΑΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ, ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΣΟΥ, ΜΕΤΡΑΣ ΤΑ, ΚΛΕΜΕΝΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΥΡΟΥΛΑΚΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΟΜΙΣΘΙΑΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΑΡΕΧΕΙ Η ΞΕΝΟΚΙΝΗΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΚΟ; ΑΡΚΕΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ ΕΣΥ; ΠΕΣ ΑΛΕΥΡΙ…

ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ.
ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ. ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΦΡΟΥΡΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΕΚΛΕΙΝΑΝ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ.
150 ΑΛΗΤΕΣ ΨΕΥΤΟΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΜΕ ΣΤΥΛΙΑΡΙΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΚΟΝΤΑΡΙΑ ΗΤΑΝ ΣΕ ΠΑΡΑ ΔΙΠΛΑ ΠΑΡΚΟ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥΣ.
ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ΜΗΧΑΝΗ ΜΕ ΔΥΟ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΦΟΡΟΥΣΑΝ ΚΡΑΝΗ ΟΠΩΣ ΕΠΙΒΑΛΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ. ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ (50 ΑΤΟΜΑ) ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΥΣ ΟΡΜΗΞΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΤΥΠΗΣΕΙ.
ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΥΡΛΙΑΖΑΝ ΛΙΑΝΙΣΤΕ ΤΟΥΣ.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΕΛΠΙΖΩ ΟΙ ΑΘΩΟΙ ΑΥΤΟΙ ΜΗΧΑΝΟΒΙΟΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ.
ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ 6ου ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΕΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤ ΣΕ ΕΝΑ ΓΚΑΡΑΖ ΚΑΙ ΕΣΠΡΩΧΝΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Ή ΤΟΝ ΑΠΩΘΟΥΣΑΝ
ΑΙΣΧΟΣ, ΑΙΣΧΟΣ, ΑΙΣΧΟΣ
—————————————————————————————————–
Στον Αγιο Παντελεήμονα συνεχίζονται οι προσαγωγές.
Οι αστυνομία του Χρυσοχοϊδη συνέλαβε του Ελληνες υπό τα βλέμματα των λαθρομεταναστών!!!!!
http://deltio11.blogspot.com/
ΟΙ ΑΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΣΟΡΟΣ ΑΛΩΝΙΖΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ!ΕΠΕΙΔΗ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ!!!ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΝ !!ΤΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΣΟΡΟΣ!!! Η ΕΒΡΑΙΟ ΔΙΚΤΑΚΤΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ΕΔΡΑΙΩΘΕΊ ΚΑΛΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΟΥΝ ΤΟ ΧΑΤΙΡΙ!!
ΦΤΟΥΣ ΣΑΣ ΞΕΦΤΙΛΕΣ!!!

Εμείς οι Έλληνες, εμείς οι Εθνικοί, αυτοοριζόμαστε με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια και επιμονή μέσω της συγκεκριμένης ελληνικής, πολυθεϊστικής εθνογονίας που φθάνει μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, έως τη χαραυγή του ανθρώπινου Πολιτισμού. Τιμούμε τους προγόνους μας και αναγνωρίζουμε ως Θεούς, Θεές και Ήρωες, τους ίδιους που αναγνώριζαν και τιμούσαν οι πριν από εμάς ελεύθεροι κάτοικοι αυτού του ιερού τόπου. Η αντίληψη που εμείς έχουμε για τον Κόσμο, αυτό το σοφά διατεταγμένο Άπειρο, είναι αντίληψη πολυθεϊστική. Ο Κόσμος, κατ’ εμάς, εξελίσσεται ακολουθώντας σπειροειδή κίνηση, σε μια σύμπραξη του θεϊκού (αθάνατου) με το ανθρώπινο (θνητό) στοιχείο. Εντός αυτού του μη γραμμικού και δυναμικού συστήματος, ο «Θεός» νοείται μόνον ως εσωτερικό και αναπόσπαστο κομμάτι του και ως δύναμη που εγγυάται απλώς την συνέχεια και σταθερότητα της αενάου σπειροειδούς κινήσεως. Το «κάλεσμα» του θνητού να υψωθεί πνευματικά από το τιτανικό στο θεϊκό, και η φυσική ροπή του ανθρώπου προς το Θείο, έχει οδηγήσει, όσο καιρό υπάρχουμε ως Έθνος Ελληνικό, τις πιο φωτισμένες διάνοιες στα υψίπεδα της πρόσληψης του Κόσμου ως αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή ως Κόσμημα, το οποίο χαίρονται Θεοί και άνθρωποι σε μια τέλεια συναρμογή.
Εμείς οι Έλληνες, εμείς οι Εθνικοί, διατρέξαμε με την παρουσία μας όλη την ιστορική περίοδο μέχρι τους άκρως ενδιαφέροντες σημερινούς καιρούς, και τα πιο φωτισμένα τέκνα μας έκαναν συνεχώς την σποραδική εμφάνισή τους ακόμα κι όταν το σκοτάδι κάλυπτε σχεδόν τα πάντα και οι μαυροφορεμένοι κατακτητές αντιμετώπιζαν με φωτιά και ξίφος το «ελληνίζειν». Γι αυτή την ανά τους αιώνες παρουσία μας, δεν απαιτήθησαν ούτε.. εξορισμένα διαστημόπλοια, ούτε.. “μυστικές” (συνεπώς ιστορικά ανύπαρκτες) ομάδες «Ε», ούτε.. κούφιες γαίες για να μας κρύψουν, πόσο μάλλον.. εξωγήινες συνωμοσίες και άλλα σχετικά. Όλη αυτή η παραμυθητική παράνοια αποτελεί μεσσιανικό (ήτοι ΜΗ ελληνικό) κατασκεύασμα που μεταθέτει την αναγκαία ΠΡΑΞΗ αναγεννήσεως του Έλληνα, από το χειροπιαστό και πραγματικό ΤΩΡΑ σε κάποιο “μακρινό” ΠΟΤΕ.
Τα μόνα που απαίτησε από τα βάθη της αρχαιότητος μέχρι τώρα η Ιστορία από τους Έλληνες ήσαν, είναι και θα είναι η Αυτενέργεια, η Γνώση, καθώς και η Αφοβία απέναντι στη χειρότερη μορφή μισανθρωπίας που μπορεί να εμφυτευθεί σε ζωντανό πλάσμα. Και η οποία υπαγορεύει το ΜΙΣΟΣ με μοναδικό της κριτήριο την ταύτιση ή διαφορά στην αντίληψη περί Θεών και Κόσμου. Αυτός είναι και ο λόγος που καταγγέλλεται ο λεγόμενος Μονοθεϊσμός ως η αρχική πηγή της όποιας Μη Ανοχής και Μισαλλοδοξίας.
Ίσως, σε κάποιους, η εικόνα της νύν εν Ελλάδι “κρατούσης” Θρησκείας, την οποία πλάθουν και μεταφέρουν τα δουλικά προς την εν λόγω Θρησκεία ΜΜΕ, να δίνει την εντύπωση μίας.. παντοδυναμίας ή να δημιουργεί φόβο με αλλεπάλληλες έμμεσες και άμεσες απειλές ότι θα πατάξει ΟΛΟΥΣ τους αλλοθρήσκους. Ωστόσο, για κάποιους άλλους πολίτες οι οποίοι γνωρίζουν κάτι περισσότερο από τον μέσο καταναλωτή τηλεπληροφορίας, μόνο παντοδυναμία δεν μπορούν να υποσχεθούν τα πηχτά σκοτάδια απέναντι σε μια Αλήθεια διάπυρη. Όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η παγερή σιωπή , ο κενός λόγος, ο φόβος, η δεισιδαιμονία και η εθελοδουλία είναι τα.. βιοηθικά προτάγματα που ταιριάζουν στην Ελλάδα (για Ορθοδοξία βεβαίως ούτε λόγος..) η Ιστορία μας διδάσκει ότι στην Ελλάδα ταιριάζουν τα ακριβώς αντίθετα, δηλαδή Παρρησία, Ελευθεροπρέπεια, Αφοβία, συγκροτημένος Πολιτικός λόγος. Πάνω σ΄ αυτές τις αρχές-πρότυπα πορευόμαστε λοιπόν και εμείς υποσχόμενοι τον «απέραντο Πανικό σ΄ αυτούς που μας εχθρεύονται».
Τι είδους ενόχληση θα αισθανόταν άραγε η κακομαθημένη “κρατούσα” Θρησκεία αν οι λίγες χιλιάδες των -κατ’αυτήν- “ειδωλολατρών” ζούσαμε σύμφωνα με τα προγονικά μας νομιζόμενα, τη στιγμή μάλιστα που έχουμε πολλές φορές δηλώσει ότι διόλου δεν μας ενδιαφέρει μία με το ζόρι αποχριστιανοποίηση των λοιπών ελλαδιτών. Μία ξεκάθαρη απάντηση στο παραπάνω ερώτημα θα έθετε ένα τέλος και στην προ ετών απορία μας για την καταστροφική μανία των «διωγμιτών» απέναντι στα ελληνικά καλλιτεχνήματα. Γνωρίζουν άριστα οι σκοταδιστές ότι η ουσιαστική, αδογμάτιστη και εις βάθος μελέτη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας αναπόφευκτα οδηγεί σ΄ αυτό που ο μύστης του Ελληνικού Πολυθεϊσμού L. Menard αναγνωρίζει ως εξαγνισμό στη ζείδωρο πηγή («αφήστε με εις τη ζείδωρο πηγή να εξαγνιστώ εκεί που η θεϊκή Ελλάς εγνώρισε την αλήθεια»). Η Ελληνική Παιδεία πάντα θα οδηγεί τα πιο φωτισμένα τέκνα της στη λατρεία της αρχέγονης και αειρέουσας Πηγής της Γνώσης και της Συμπαντικής Σοφίας των Θεϊκών Νόμων. Είμαστε πολύ αυθεντικοί για να πιστέψουμε στη λογική άρνηση του Κόσμου που οδηγεί ο κομπασμός περί εξωκοσμικού “Δημιουργού”. Από τη μία, άφοβα και τολμηρά καταδεικνύουμε το με ποιόν τρόπο επεβλήθη στην πραγματικότητα η πολυ(αυτο)διαφημισμένη “Θρησκεία της Αγάπης”, καθώς και με ποιόν τρόπο ασταμάτητα δουλεύει για την διατήρηση του επί γης πνευματικού Σκότους. Από την άλλη, με οξυδέρκεια διαβλέπουμε τους συμβολισμούς των μυθολογικών αφηγήσεων, και ανιχνεύουμε τις μεγάλες και ιερές Αλήθειες.
Με δυο λόγια είμαστε Έλληνες στο ΕΔΩ και το ΤΩΡΑ δηλώνοντας το ανοικτά και δημόσια, όσο κι αν αυτό δυσαρεστήσει το πολυκέφαλο μονοθεϊστικό αδιέξοδο.
ΠΗΓΗ ΔΙΙΠΕΤΕΣ
Oι σύγχρονες έρευνες επιχειρούν να καθορίσουν τα εγκεφαλικά κυκλώματα τα οποία ξεχειλίζουν από δραστηριότητα όταν πιστεύουμε πως αντιμετωπίζουμε το θείο, και όταν νοιώθουμε πως μεταφερόμαστε από μια βαθιά προσευχή, ένα εξυψωτικό τελετουργικό ή μια μυστικιστική μουσική. Αν και το πεδίο είναι εντελώς ανεξερεύνητο, και οι απαντήσεις πολύ αβέβαιες, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο. Οι πνευματιστικές εμπειρίες είναι τόσο οικείες στους πολιτισμούς, διαμέσου των εποχών και των πίστεων, λέει ο Wulff, ώστε <<να υποθέτουμε έναν κοινό πυρήνα που μοιάζει με αντανάκλαση της δομής και των διαδικασιών του ανθρώπινου εγκεφάλου>>.
Όπως το περιμέναμε, ο προμετωπικός φλοιός, η έδρα της προσοχής, διεγείρεται: ο Baime, τελικά, συγκεντρώνεται βαθιά. Όμως υπάρχει μια απρόσμενη ηρεμία στην εγκεφαλική δραστηριότητα. Ένας αριθμός νευρώνων στους ανώτερους πλευρικούς λοβούς, κοντά στην κορυφή και στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, σκοτεινιάζει. Αυτή η περιοχή, επονομαζόμενη ως <<περιοχή ελέγχου προσανατολισμού>>, επεξεργάζεται πληροφορίες για το χώρο και το χρόνο, και για τον προσανατολισμό του σώματος στο χώρο. Αυτή καθορίζει το που τελειώνει το σώμα και που αρχίζει ο έξω κόσμος. Ειδικότερα, η αριστερή περιοχή ελέγχει την αίσθηση της οριοθέτησης του φυσικού σώματος και η δεξιά περιοχή την αίσθηση του φυσικού χώρου στον οποίο βρίσκεται το σώμα. (Μια βλάβη σε αυτή την περιοχή μπορεί να προκαλέσει αναπηρία στην ικανότητα κίνησης στο φυσικό χώρο, αφού δεν μπορούμε πια να προσδιορίσουμε τις απαραίτητες αποστάσεις και γωνίες.
ΟΡΑΜΑΤΑ
Είναι γεγονός πως κάποιες από τις ίδιες εγκεφαλικές περιοχές που εμπλέκονται στην εμπειρία της μηλόπιτας παράγουν επίσης πνευματιστικές εμπειρίες. Όταν η εικόνα ενός σταυρού ή ενός Torah επενδυμένου με ασήμι, εκκινούν μια αίσθηση θρησκευτικού δέους, αυτό συμβαίνει επειδή η περιοχή επεξεργασίας εικόνας του εγκεφάλου, η οποία ερμηνεύει αυτά που τα μάτια βλέπουν και συνδέει εικόνες με συναισθήματα και αναμνήσεις, έχει μάθει να συνδέει τέτοιες εικόνες με τέτοια αισθήματα. Τα οράματα που εγείρονται σε μια προσευχή ή μια τελετουργία δημιουργούνται επίσης στη συσχετιζόμενη περιοχή ενώ ηλεκτρική διέγερση των κροταφικών λοβών (οι οποίοι βρίσκονται κατά μήκος των πλευρών του κεφαλιού και αποτελούν την έδρα των κυκλωμάτων των επιφορτισμένων με τον έλεγχο της ομιλίας, της θεολογικής θεώρησης και της ενότητας) παράγει επίσης οράματα.
Η επιληψία των κροταφικών λοβών -ανώμαλη έκρηξη ηλεκτρικής δραστηριότητας σ’ αυτές τις περιοχές- κάνει το ίδιο σε ακραία μορφή. Αν και μερικές μελέτες έχουν εκφράσει αμφιβολίες για τη σύνδεση μεταξύ της επιληψίας των κροταφικών λοβών και της θρησκευτικότητας, άλλες έχουν βρει πως η προϋπόθεση φαίνεται να είναι η ζωηρή εκκίνηση, θρησκευτικές εικόνες και φωνές του τύπου Zan d’ Arc. Στον νέο της βιβλίο <<Lying Awake>>, ο μυθιστοριογράφος Mark Salzman φαντάζεται την ιστορία μιας μοναχικής καλόγριας η οποία, μετά από χρόνια αδυναμίας να νοιώσει πραγματικά την παρουσία του Θεού, αρχίζει να βλέπει σκεπτομορφές. Το φαινόμενο είναι επιληψία κροταφικών λοβών. Η Αδελφή Ιωάννα του Σταυρού πρέπει ν’ αγωνιστεί με το αν έχει τα κατάλληλα μέσα, με τα οποία θα μπορούσε ίσως να την θεραπεύσει. -αλλά επίσης θα έχανε και τα οράματά της. Ο Dostoevsky, ο Saint Paul, ο Saint Teresa της Avila, ο Proust και άλλοι πιστεύεται πως είχαν επιληψία κροταφικών λοβών, ζώντας κατατρεγμένοι, με πνευματικά προβλήματα.
Αν και η επιληψία κροταφικών λοβών θεραπεύεται, οι ερευνητές υποπτεύονται πως στις στιγμιαίες εξάρσεις ηλεκτρικής δραστηριότητας, τις επονομαζόμενες <<στιγμιαίες ταλαντώσεις κροταφικών λοβών>>, πιθανόν να εμφανίζονται μυστικιστικές εμπειρίες. Για να ελέγξει αυτή την ιδέα, ο Michael Persinger από το Laurentian University του Καναδά προσάρμοσε ένα αθλητικό κράνος με ηλεκτρομαγνήτες στο κεφάλι ενός εθελοντή. Το κράνος παρήγαγε ένα ασθενές μαγνητικό πεδίο, όχι ισχυρότερο από αυτό που παράγει η οθόνη ενός υπολογιστή.
Το πεδίο προκάλεσε εξάρσεις ηλεκτρικής δραστηριότητας στους κροταφικούς λοβούς, οι οποίες, όπως παρατήρησε ο Persinger, παρήγαγαν αισθήσεις τις οποίες οι εθελοντές περιέγραψαν σαν υπερφυσικές ή πνευματιστικές, μια εξωσωματική εμπειρία, μια αίσθηση της θεότητας. Υπέθεσε ότι οι θρησκευτικές εμπειρίες προκαλούνται από ασθενή ηλεκτρικά ρεύματα στους κροταφικούς λοβούς, και τέτοια ρεύματα μπορούν να προκληθούν από ένα ατύχημα, μια προσωπική κρίση, έλλειψη οξυγόνου, υπογλυκαιμία ή και απλή κούραση -λόγος για τον οποίο, εύκολα επηρεαζόμενοι άνθρωποι, να <<βρίσκουν τον Θεό>>τέτοιες στιγμές. Γιατί οι κροταφικοί λοβοί; Ο Persinger υπέθεσε πως η αριστερή μας πλευρά των κροταφικών λοβών ελέγχει την αίσθηση του εαυτού. Όταν αυτή η περιοχή διεγείρεται ενώ η δεξιά παραμένει ήρεμη, τότε η αριστερή το ερμηνεύει σαν μια αίσθηση καταδίωξης, σαν ο εαυτός να φεύγει από το σώμα, ή σαν Θεό.
<<Ήμουν μόνος κάποια εποχή … ένοιωσα πως … επέστρεφα από τη μοναξιά της εξατομίκευσης στη συναίσθηση της ενότητας με όλα όσα είναι … γη, παράδεισος και θάλασσα αντηχούν σαν σε μια απέραντη λέξη περικυκλωμένη από αρμονία … ένοιωσα τον εαυτό μου ένα μαζί τους>>.
Είναι μια εμπειρία σαν αυτή, που περιγράφεται από τον γερμανό φιλόσοφο Malwida von Meysenburg στα 1900, μια αντίληψη των πάντων; <<Δεν μπορεί ο καθένας που μελετά τέτοιες αντιδράσεις να τις ταξινομήσει ως εμπειρίες ενότητας>>, είπε ο Robert K. C. Forman, ένας ειδικός σχετικά με τη θρησκεία από το Hunder College της Νέας Υόρκης. <<Αυτό σημαίνει πως μερικοί άνθρωποι μπορεί, εκ γενετής ή από ιδιοσυγκρασία να έχουν προδιάθεση σε μυστικιστικές δεξιότητες>>. Αυτοί που είναι περισσότερο ανοιχτοί σε μυστικιστικές εμπειρίες, τείνουν επίσης να είναι ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες γενικότερα. Συνήθως είναι δημιουργικοί και καινοτόμοι, με ευρύτητα στα ενδιαφέροντα καθώς και ανεκτικοί στο διαφορετικό (όπως διαπιστώθηκε από τους εθελοντές). Επίσης, διαθέτουν γρήγορη φαντασία, σημειώνει ο David Wulff, <<αναπτύσσοντας μια ικανότητα να αναστέλλουν την υπολογιστική διαδικασία της διάκρισης μεταξύ φανταστικών και πραγματικών συμβάντων>>.<< Αφού όλοι μας έχουμε αυτά τα εγκεφαλικά κυκλώματα που μεσολαβούν στις πνευματιστικές εμπειρίες, πιθανότατα πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν την ικανότητα να έχουν τέτοιες εμπειρίες>>, λέει ο Wulff. <<Αν είμαστε ορθολογιστές, ελεγχόμενοι, χωρίς ροπή προς τη φαντασία, τότε πιθανότατα αντιστεκόμαστε στην εμπειρία>>.