Archive for May, 2009

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ -ΠΕΡΙ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΩΝ-

May 19th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ 1 -ΠΕΡΙ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΩΝ-


ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ 2 -ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ-


ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ Η ΑΟΡΑΤΗ ΦΥΛΗ!!!

Share:
  • RSS

Το Βατοπέδι δεν είναι παρά η εφαρμογή της βιβλικής εντολής: «κάντε φίλους εκ του μαμωνά της αδικίας»

May 18th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

Μαμωνάς = χρήμα, γενικότερα υλική δύναμη, αλλά και η απορρέουσα εξ αυτής εξουσία.

O ίδιος ο θεοποιημένος Ιουδαίος Ιησούς, δείχνει τον δρόμο της καλά κριμένης αυτής χαλδαιο-χριστιανικής συνταγής (δηλαδή την δόλια χρήσης του χρήματος στην υπηρεσία της ιδεολογίας) λέγοντας: «και εγώ σας λέγω κάμετε φίλους εκ του Μαμωνά της αδικίας, για να σας δεχθούν…» Λουκάς 16.9 Όμως (προσθέτει) προσοχή: «δεν δυνάσθε να δουλεύεται δυο κυρίους Θεόν και μαμωνά» Λουκάς 16.13.

Προσέξτε την λέξη «αδικίας» που σημαίνει ότι ο και καλά αναμάρτητος Γιαχ-σουα με πλήρη επίγνωση, υπογραμμίζει ότι προϊόντα και μηχανισμοί αδικίας, εξαγιάζονται απ’ την χρήση τους!

Και μόνο η δήλωση: «κάντε φίλους εκ του μαμωνά της αδικίας» έπρεπε να καθαιρέσει πάραυτα τον οποιονδήποτε Ιησούς, από οποιοδήποτε βάθρο αγιότητας!

Κάποιοι μπερδεύονται απ’ την δεύτερη δήλωση, νομίζοντας ότι μ’ αυτήν ο Χριστός αναιρεί την πρώτη. Όχι, απλώς με την δεύτερη δείχνει ότι η επαφή των μαθητών του με τον μαμωνά, πρέπει να είναι εξαιρετικά συγκεκριμένη. Για τον Ιησού και τους ραβίνους που κρύβονται πίσω του, η χρήση του χρήματος (ακόμα και του άδικου χρήματος), πρέπει να έχει σκοπό, να κάνει φιλίες και να ανοίγει πόρτες αποδοχής και ιδεολογικής εξουσίας.

Ποτέ η ιδία η σώρευση πλούτου και υλικών αγαθών, δεν πρέπει να γίνει αυτοσκοπός. Δηλαδή η στενή σχέση με τον μαμωνά, δεν πρέπει να επισκιάσει τον αρχικό σκοπό (Κύριο) αλλά ακόμα και με τον μαμωνά της αδικίας, θα πρέπει αδιαλείπτως να υπηρετούν τον αρχικό σκοπό τους, δηλαδή την αδιάκοπη επιβολή των ιουδαιο-χριστιανικών ιδεών.

Άλλοι είναι οι μονολιθικοί πανηλίθιοι και πραγματικοί δούλοι του μαμωνά… οι αμέτρητοι εθνικοί, που ενώ ανέκαθεν είχαν τεραστία οικονομική ευχέρεια, ουδέποτε επιδίωξαν να υπηρετήσουν κάποιο ευρύτερο εξουσιαστικό ή ιδεολογικό σκοπό, πέρα απ’ την προσωπική τους καλοπέραση.

Ο τελευταίος “Ιουδαίος” ακόμα και με την πιο μικρή οικονομική δύναμη, θέλει να βουτήξει το δάχτυλο του στο ιστορικό γίγνεσθαι και να φέρει την ανθρώπινη ιστορία στα μέτρα του. Ο ισχυρότερος οικονομικά εθνικός, πέρα απ’ την διαιώνιση της καλοπέρασής του, ποτέ δεν θα σκεφτεί να επέμβει δυναμικά στην αναδιαμόρφωση της ιστορίας. Αν γνώριζαν ότι η διαχρονική πάλη των ιδεών, πλέκει ασταμάτητα τον ιστό της ιστορίας… θα κατάλαβαν ποιος είναι η αράχνη και πιο είναι μοιραία το θύμα της.

Κοινωνικοί επιστήμονες, οξυδερκείς αναλυτές και ιστορικοί, περιοδικά και χαρισματικοί συγγραφείς, ουδέποτε είδαν οποιαδήποτε οργανωμένη οικονομική ενίσχυση στην πάλη των ιδεών και ιδεολογιών. Κανένας οικονομικά ισχυρός δεν διαισθάνεται τον κίνδυνο γενικής θυματοποίησης. Η χημεία των λαών αλλάζει με ανεπαίσθητους ρυθμούς και εγκλωβίζει λαούς ολοκλήρους στο σύνδρομο του σιγο-βρασμένου βατράχου.

Σήμερα ήμαστε ανίσχυροι μάρτυρες της πλέον γιγαντίας ιστορικής ιδεολογικής (και οικονομικής) επίθεσης της ιουδαιο-κρατούμενης Δύσης προς την αφελή Ανατολή. Κι όμως, η ιδία η πανίσχυρη οικονομικά Ανατολή, δεν ψάχνει τρόπους ιδεολογικής οχύρωσής της απ’ τα ματωμένα συμπεράσματα των αμέτρητων αναλυτών της Δύσης!

Γιαχβιστές λοιπον και μαμωναίοι 10 – 0.

Μ. Καλόπουλος

Mαρκος.10.30

29 Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν• Αληθώς σας λέγω, δεν είναι ουδείς όστις, αφήσας οικίαν ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν εμού και του ευαγγελίου,
30 δεν θέλει λάβει εκατονταπλασίονα τώρα εν τω καιρώ τούτω, οικίας και αδελφούς και αδελφάς και μητέρας και τέκνα και αγρούς… και εν τω ερχομένω αιώνι ζωήν αιώνιον.
…………………….

Η πλέον επίσημη εξήγηση των λόγων της παραβολής του Ιησού: «κατασφάξατε αυτούς ενώπιον μου» Λουκάς 19.27
Αυτά ομως τα άλογα ζώα, (οι Ιουδαίοι) που δεν είναι κατάλληλα για εργασία, για σφαγή έγιναν κατάλληλα. Ιωάννης Χρυσόστομος
Η πλέον επίσημη εξήγηση των λόγων της παραβολής του Ιησού: «κατασφάξατε αυτούς ενώπιον μου» Λουκάς 19.27
Η πλέον επίσημη εξήγηση της παραβολής του Ιησού:
«κατασφάξατε αυτούς ενώπιον μου» Λουκάς 19.27

«Ούτω και ο των Ιουδαίων δήμος, υπό της μέθης και πολυσαρκίας εις κακίαν εσχάτην κατενεχθέντες, εσκίρτησαν, και ουκ εδέξαντο τον ζυγόν του Χριστού, ουδέ το άροτρον της διδασκαλίας είλκυσαν. Όπερ ουν και άλλος προφήτης αινιττόμενος έλεγεν, Ώς δάμαλις παροιστρώσα παροίστρησεν Ισραήλ. Έτερος δε αυτόν μόσχον αδίδακτον εκάλει. Τα δε ταύτα άλογα, προς εργασίαν ουκ όντα επιτήδεια, προς σφαγήν επιτήδειοι γεγόνασι. Δια τούτο και ο Χριστός έλεγεν: Τους εχθρούς μου, τους μη θελήσαντάς με βασιλεύσαι επ’ αυτών, αγάγετε ώδε και κατασφάξατε αυτούς». ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΑ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ 48/846.32-45

«Έτσι και οι Ιουδαίοι, υπό μέθης και πολυσαρκίας σε έσχατη κατάντια κατέληξαν και δεν δέχθηκαν τον ζυγό του Χριστού, ούτε και το άροτρο της διδασκαλίας του τράβηξαν. Όπως και άλλος προφήτης έλεγε, ως θυμωμένο δαμάλι εξοργίσθηκαν. Άλλος δε αυτόν μόσχο ανεπίδεκτο διδαχής αποκαλούσε. Αυτά ομως τα άλογα ζώα, που δεν είναι κατάλληλα για εργασία, για σφαγή έγιναν κατάλληλα. Γι’ αυτό και ο Χριστός έλεγε: τους εχθρούς μου που δεν θέλησαν να βασιλεύσω έπ’ αυτούς φέρετε αυτούς μπροστά μου και κατασφάξατε αυτούς» (Λουκάς 19.27)

Ιωάννης Χρυσόστομος.

http://www.epanellinismos.com/

Share:
  • RSS

Η ορθόδοξη μαφία των ρασοφόρων

May 17th, 2009 | Uncategorized | Comments Off


http://www.youtube.com/watch?v=NAYgRd03jZY
Share:
  • RSS

Η “λεσβία” Σαπφώ

May 16th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

Ένα απόσπασμα από το βιβλίο “ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”
 <> 
Οι Έλληνες δέχονται την πλέον ανθελληνική εκπαίδευση στον κόσμο.
Επειδή οι εχθροί μας δεν μπορούν να σβήσουν την Ελλάδα από τον παγκόσμιο χάρτη, επειδή δεν μπορούν να σχίσουν τις σελίδες της ιστορίας της, επειδή δεν γίνεται να απεκδυθεί ο παγκόσμιος πολιτισμός τις Ελληνικές του ρίζες, βρίσκουν μόνο μια λύση: το ψεύδος…

Σήμερα το όνομα της Σαπφούς είναι συνώνυμο του λεσβιακού έρωτα. Πώς όμως με πoιά βάση, ποιά λογική και για ποιούς σκοπούς μια αρχαία Ελληνίδα, μοναδική στον κόσμο, θεϊκή ποιήτρια, ισάξια του Ομήρου απορρίπτεται ως λεσβία; Στα φράγματα της ποίησής της δεν υπάρχει σαφές ίχνος λεσβιανισμού ούτε ξέρουμε αν υπήρχε ρομαντικός έρωτας μεταξύ γυναικών εκείνη την εποχή. Η Σαπφώ ζούσε σε μια κοινωνία που λάτρευε την φύση – όχι το παρά φύσιν, όπου το μέτρο και ο έντιμος βίος ήταν τρόπος ζωής “παν μέτρον άριστον”. Πώς λοιπόν ήταν λεσβία η δασκάλα που αριστοκρατικές οικογένειες από όλη την Ελλάδα εμπιστεύονταν στα χέρια της τις κόρες τους να τις διδάξει; Η γυναίκα, που όπως λέγεται, τρελά ερωτευμένη με τον Φάωνα αυτοκτόνησε πέφτοντας από ένα βράχο; Η μάνα που έγραφε στίχους για την κόρη, η ποιήτρια που ύμνησε τον γάμο περιγράφοντας τα αισθήματα των κοριτσιών που ήταν έτοιμα να γίνουν σύζυγοι και μητέρες; Που εξυμνούσε τα προτερήματα του γαμπρού και της νύφης, την αγάπη, και τον σεβασμό μεταξύ των συζύγων, την παρθενιά σαν σύμβολο τιμής των νεαρών κοριτσιών, τους θεούς; Γιατί εικασίες και υποθέσεις υπερβαίνουν του καλλιτεχνικού της έργου;

Η ποίηση της Σαπφούς με την βαθειά γνώση της ανθρώπινης ψυχής φαίνεται ενοχλούσε αυτούς που δεν συμπαθούσαν τον Ελληνισμό. Η φήμη της Σαπφούς σαν λεσβία δημιουργήθηκε ήδη από τους Ρωμαϊκούς χρόνους, τον 1 αιώνα μ.Χ., με ένα ποίημα του Οβίδιου. Οι χριστιανοί έκαψαν όλα τα ποιήματά της στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, το 380 μ.Χ., πιθανόν κατά διαταγή του Πάπα Γρηγορίου Ναζιανζηνού (Gregory Nazianzen). Άλλοι λένε ότι τον 7ο αιώνα μ.Χ μερικά ποιήματά της σώθηκαν και διαβάζονταν στην Αίγυπτο και στην Πατριαρχική σχολή επί Κομνηνών. Προσπάθεια τελειωτικής εξαφάνισης κάθε ίχνους του έργου της έγινε σε μια δεύτερη μεγάλη φωτιά το 1073 μ.Χ με διαταγή του Πάπα Γρηγορίου 7ου. Το παράξενο είναι ότι τον μεσαίωνα υπήρχε ομοφυλοφιλία, με την ανεκτικότητα της εκκλησίας. Άρα τα βιβλία της Σαπφούς δεν κάηκαν επειδή η ίδια ήταν δήθεν λεσβία ή επειδή εξυμνούσε την ομοφυλοφιλία – τα βιβλία της κάηκαν και τα αγάλματα που την απεικόνιζαν καταστράφηκαν, γιατί η Σαπφώ ήταν Ελληνίδα, ελεύθερη εκφράστρια των γυναικείων αισθημάτων, του ελληνικού πνεύματος και του παγανισμού, που ήταν σε τέλεια αντίθεση με την καινούργια θρησκεία και ηθική.

Αργότερα με το ομοφυλοφιλικό κίνημα του 19ου αιώνα, ο μύθος της λεσβίας Σαπφούς αναζωπυρώθηκε. Ο Βaudelaire έγραψε το ποίημα Λέσβος και ο Verlaine το ποίημα Σαπφώ. Επειδή όμως τα ποιήματά της Σαπφούς δεν παρουσίαζαν καθαρό λεσβιακό περιεχόμενο, ήταν αναγκαίο να εφεύρουν κάποια άλλη φανταστική ποιήτρια, δήθεν σύγχρονη της Σαπφούς, που τα ποιήματα της παρείχαν αποδείξεις. Το έργο της ανεύρεσης ανέλαβε ο Βέλγος Pierre Louÿs, ποιητής και ρομαντικός συγγραφέας με γνώσεις αρχαίων Ελληνικών, στενός φίλος τους Αndre Gide, του πρώτου υπέρμαχου για τα Δικαιώματα των Ομοφυλοφίλων. Ο Louÿs διέδωσε ότι ανακάλυψε αρχαίους πάπυρους με τα ποιήματα της Μπιλίτης, σύγχρονης της Σαπφούς. Έγραψε μάλιστα και ένα βιβλίο “Τα ποιήματα της Μπιλίτης” με δήθεν μεταφράσεις των ποιημάτων της, που στην πραγματικότητα ήταν τα δικά του ποιήματα.

Το βιβλίο όχι μόνο έγινε ανάρπαστο, αλλά απετέλεσε την καινούργια λεσβιακή βίβλο της εποχής. Αργότερα η απάτη του ξεσκεπάστηκε, αλλά η ρετσινιά έμεινε και η φήμη της Σαπφούς ως λεσβία και της ομοφυλοφιλίας σαν δεδομένο στην αρχαία Ελλάδα παρέμειναν. Το 1955 η πρώτη οργάνωση για λεσβίες στην Αμερική πήρε το όνομα “Κόρες της Μπιλίτης”. Μέχρι και σήμερα η Σαπφώ και ο πολιτισμός της αρχαίας Ελλάδας χρησιμοποιούνται σαν κάλυμμα, που δίνει κύρος και αξία στην προώθηση των εκάστοτε απάνθρωπων ή ποταπών σκοπών και συμφερόντων.

Κειμενο:Από την Ελληνική Αγωγή τεύχος 77

Μέχρι και πλαστογράφοι στρατεύθηκαν για να αποδείξουν την δήθεν ομοφυλοφιλική τάσι των Αιολίδων της Λέσβου. Κάποιος ονόματι Yves Battistini(5) εξέδωσε το 1996 σε Ελληνικό εκδοτικό οίκο βιβλίο με τον τίτλο εις το όποιο αναφέρει κάποιους στίχους του Ανακρέοντος. Οι στίχοι έχουν ως εξής: .Νεοελλ.απόδοσις: .

Κατά πρώτον, οι στίχοι δηλώνουν σαφέστατα ότι η Σαπφώ εδιώκετο ερωτικώς από έναν άνδρα, τον ποιητή Ανακρέοντα, ο οποίος διεκδικούσε τον έρωτά της επειδή ακριβώς δεν ήτο ομοφυλόφιλη, ενώ επειδή δεν της άρεσε ο Ανακρέων, εξ αιτίας της λευκής του κόμης, λόγω δηλαδή της ηλικίας του, ερωτοτροπούσε, όπως λέει ο ίδιος, με άλλον άνδρα προφανώς νεώτερο (και όχι με γυναίκα). Εξ άλλου, ο σοφιστής και γραμματικός του 2ου προς 3ου μ.Χ. αιώνος Αθήναιος(6) εις το έργο του γράφει πως η Σαπφώ ήτο ξακουστή ως προς τον έρωτά της επίσης για κάποιον άνδρα, ονόματι Φάωνα (και όχι με γυναίκα): .

Κατά δεύτερον, ο Battistini μετέφρασε τον στίχο ως εξής: !Και είναι περιττό να πούμε πόσοι εκ των και Ελλήνων, καθηγητών και μη, υιοθέτησαν και υιοθετούν τοιούτου είδους χωρίς καν να κοιτάνε το αρχαίο κείμενο.

Βεβαίως, όλες αυτές οι απόψεις και επικρίσεις ήλθαν να προστεθούν εις την γενικοτέρα διαστρεβλωμένη, μονόχνωτη και πεζή αντίληψι των πλείστων εκ των συγγραφέων-ερευνητών, σχετικώς με τον παιδαγωγικό έρωτα και τις έννοιες εραστής και ερώμενος εις την αρχαία Ελλάδα.

Θα ήτο αρκετό, αντί να αναμασούν απόψεις τρίτων να πρόσεχαν απλώς τους ιδίους τους σχετιζομένους με το θέμα αρχαίους συγγραφείς.

Από την άλλη πλευρά όμως υπήρξαν και συγγραφείς που είδαν τον Σαπφικόν έρωτα εις την πραγματική του διάστασι, σε αυτήν δηλαδή του αγνού, παιδαγωγικού έρωτος (της Ουρανίας Αφροδίτης), ερχόμενοι έτσι εις αντίθεσιν προς τας κατηγορίας. Ο ιερεύς και φιλόσοφος Πλούταρχος(7) αναφέρει εις τα του πως όταν άκουγε στίχους της Σαπφούς και του Ανακρέοντος εις τα συμπόσια, άφηνε κάτω το ποτήρι του από σεβασμό: . Ο Μάξιμος ο Τύριος, ( ρήτωρ και φιλόσοφος του 2ου π.Χ. αιώνος υποστήριξε εις τας του ότι ο έρως μεταξύ της Σαπφούς και των μαθητριών της ήτο καθαρά φιλοσοφημένος και παιδαγωγικός παρομοιάζοντάς τον μάλιστα με τον Σωκρατικό έρωτα: .Ο σοφιστής του 2ου αιώνος μ.Χ. Λουκιανός ο Σαμοσατεύς(9), αναφέρει εις το έργο του , δηλαδή και μας εξηγεί ακριβώς για ποιόν λόγον η Σαπφώ εσυκοφαντήθη για τάχα αισχρή φιλία: . Ο λεξικογράφος Σουίδας(10), εις το ομώνυμο του 12ου αιώνος, αναφερόμενος σε τρεις από τις φίλες της Σαπφούς, την Ατθίδα, Τελεσιππα και Μεγάρα λέει: , ότι υπήρξαν δηλαδή προς αυτές συκοφαντίες για τάχα αισχρή φιλία.

Ο λεξικογράφος Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς(11) λέει εις το περίφημο του 4ου αιώνος: , ότι έπεσαν δηλαδή κατηγορίες αστήρικτες εις τις γυναίκες της Λέσβου. Επιπλέον, υποστηρικτικός προς την Σαπφώ είναι και ο συγγραφεύς του Οξυρυγχιανού παπύρου του 3ου αιώνος μ.Χ. (Papyri Oxyrhynchus, Grenfell & Hunt) ενώ κατά τους νεωτέρους χρόνους ο Welcker (Sappho von einem herrschenden Vorurtheil befreut, 1816), ο Reinach (Pour mieux connaitre Sappho, Acad. Inscr. et Belles lettres, 1911), ο Wilamowitz (Sappho und Simonides, Brl 1912), καθώς και οι μελέτες των δικών μας Ι.Παυλιδου (Σαπφώ η Μυτιληναία, Ερλάγγη, 1888) και Δ.Γρ.Βερναρδάκη (Η δεκάτη μούσα, εις ημερολόγιον Μεγάλης Ελλάδος, 1927).

Αλλά και οι συγγραφείς των καλλιτέρων εγκυκλοπαιδειών κατέληξαν, βάσει των μελετών τους, ότι οι κατηγορίες εναντίον της Σαπφούς ήσαν αβάσιμες:

α) Εγκυκλοπαίδεια Ήλιος(12): .

β) Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση(13): .

γ) Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη(14): .

δ)Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα(15): .
Όλα τα παραπάνω στοιχεία λοιπόν αποδεικνύουν ότι η δεκάτη μούσα, η θεική Σαπφώ και οι Αιολίδες της Λέσβου, δεν είχαν μεταξύ τους καμμία αισχρή φιλία παρά μόνον τον αγνό και παιδαγωγικό έρωτα, αυτόν που ο Σωκράτης θεωρούσε ένθεο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1)Σαπφούς: Άπαντα
2)Οβίδιος: Ηρωίδες, xv18
3)Ανώνυμος: Περί ύψους, 10
4)Τατιανός: Προς Έλληνας, 33
5)Yves Battistini: Σαπφώ, σελίδες 41-42
6)Αθήναιος: Δειπνοσοφισταί, 13-70
7)Πλούταρχος: Συμποσιακά, Z 711-D
Μάξιμος: Διαλέξεις, xviii-9
9)Λουκιανός: Περί του μη ραδίως πιστεύειν την διαβολήν, 143-13
10)Σουίδας: Λεξικόν
11)Ησύχιος: Λεξικόν
12)Εγκυκλοπαίδεια Ήλιος: τόμος ΙΣΤ, σελις 863
13)Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση: τόμος Σ, σελις 181
14)Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη: τόμος 11, σελις 335
15)Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα: τόμος 53,
σελίδες 179-180

 
Share:
  • RSS

Απελευθέρωση από την Θρησκεία. Μπορεί να επιτελεστεί;

May 12th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

Ερώτηση: Είναι δίκαιος ο νόμος του Θεού;

Αυτή η ερώτηση, πιθανόν κατά τον Μεσαίωνα, να θεωρούνταν ως η απόλυτη μορφή βλασφημίας προς τον Θεό. Διότι είναι μια ερώτηση που δεν νοείται να απασχολήσει έναν πιστό. Είναι η ερώτηση που δεν μπορεί να τεθεί, διότι πολύ απλά, εμμέσως πλην σαφώς κάνοντας αυτήν την ερώτηση, κρίνουμε τα του Θεού. Βγάζουμε δηλαδή τον εαυτό μας έξω από την παράδοσή μας, την χριστιανική στο παράδειγμά μας, και ως παρατηρητές προσπαθούμε να την κατανοήσουμε. Όσο όμως είμαστε, ζούμε κι ενεργούμε βάση της παράδοσής μας, θεωρώ αδύνατη την όποια αμφισβήτηση προς αυτήν. Κι αυτό γιατί αμέσως θα κατανοούσαμε πως είμαστε δέσμιοι στην ίδια μας την παράδοση! Κάτι που θα μας τρέλαινε…

Ένα πουλί που πετά ελεύθερο στους αιθέρες, αν το πιάναμε και το κλείναμε σε ένα κλουβί θα ήταν πολύ δύσκολη έως αδύνατη η προσαρμογή του μέσα σε αυτό. Ένα πουλί όμως που μεγάλωσε μέσα σε αυτό το κλουβί, εκτός του ότι δεν γνωρίζει τι θα πει ελεύθερο πέταγμα στους αιθέρες, δεν μπορεί και να το συνειδητοποιήσει. Αυτή η προσαρμογή μέσα στο κλουβί είναι η παράδοσή μας. Και ο μόνος τρόπος για να βγούμε από αυτό το κλουβί είναι η αμφισβήτηση αυτής.

Επομένως, στο αρχικό ερώτημα του αν είναι δίκαιος ο νόμος του Θεού, αν θα αναρωτηθούμε υπάρχει μία περίπτωση να αναζητήσουμε το γιατί είναι δίκαιος αυτός ο νόμος. Αμέσως βρισκόμαστε έξω από την παράδοση και την παρατηρούμε, ή αλλιώς την κρίνουμε. Αυτή είναι αμφισβήτηση. Υπάρχει όμως και η περίπτωση πριν καν κατανοήσουμε το ερώτημα να ανατρέξουμε να δικαιολογήσουμε την παράδοσή μας και να δηλώσουμε ευθέως πως σεβόμαστε ότι είναι από τον Θεό, από μια υπερβατική πηγή αγάπης, δικαιοσύνης και θεσμών γενικότερα που ο άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει πλήρως και πρέπει να ακολουθεί.

Πως νοείτε λοιπόν να ακολουθούμε κάτι που στην ουσία δεν θα μπορέσουμε ποτέ ως άνθρωποι να το κατανοήσουμε; Πως νοείτε για ένα πουλί που από γεννηθείς ξυπνάει, τρώει και κοιμάται μέσα σε ένα κλουβί να σκεφτεί ότι μπορεί να πετάξει στους αιθέρες, αν πρώτα δεν αμφισβητήσει την ιδέα του ότι το κλουβί είναι ο κόσμος και τα όρια μέσα στα οποία μπορεί να κινηθεί; Πόσο εύκολη και πόσο δύσκολη είναι αυτή η κριτική σκέψη;

Ακριβώς, αυτήν την δυσκολία έρχεται να επισφραγίσει η κλασσική ρήση του νεοέλληνα που λέγει χαρακτηριστικά «έτσι τα βρήκα, έτσι θα πάω» που ερμηνεύεται πως όπως τα βρήκα τα πράγματα έτσι και θα τα αφήσω μέχρις ότου να πεθάνω. Δεν χωρά αμφισβήτηση στην παράδοση.

Αυτή η στασιμότητα στη σκέψη και στην κριτική υποδηλώνει δέσμευση στην παράδοση, από την μία ένα είδος δουλείας προς αυτήν και από την άλλη ένα είδος φόβου, πως αν απομακρυνθούμε από αυτήν, αν αλλάξουμε, αν την κοιτάξουμε κατάματα αυτή θα καταρρεύσει και θα διαλυθεί. Για αυτό η παράδοση της θρησκείας μας έχει παραμείνει 2000 χρόνια τώρα και είναι το σημείο όπου στηρίζονται οι άνθρωποι. Για αυτό υπάρχει ο φόβος του Θεού, που είναι από τους βασικότερους λόγους επάνω στον οποίο στηρίζεται η πίστη.

Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχει σε αρκετά σημεία η δήλωση ότι όποιος αντικρίσει τον Θεό θα καεί. Γιατί υπάρχει άραγε αυτή η δήλωση, αφού η ίδια η Αγία Γραφή σημειώνει σε άλλα σημεία πως είναι αδύνατο να δει κανείς τον Θεό; Τι εννοεί αυτή η αντίφαση;

Σημαίνει, θα έλεγα, πως είναι απαγορευτικό για έναν χριστιανό να δει τον Θεό, δηλαδή να αμφισβητήσει την υπόστασή του, τον νόμο του, τους θεσμούς του γιατί αμέσως σημαίνει πως δεν είναι πιστός, είναι εκτός θεοκρατικής κοινωνίας, που σημαίνει ότι είναι άπιστος, είναι με τον Διάβολο, είναι ψεύτης και κάθε τι το αρνητικό.

Αυτά τα απόλυτα όρια είναι ρητά διατυπωμένα και προκαθορισμένα από τον ίδιο τον Θεό και ο άνθρωπος δεν νοείται να τα πλησιάσει. Δεν νοείται για το πουλί να κοιτάξει πέρα από τα κάγκελα του κλουβιού του, διότι γνωρίζει πως δεν υπάρχει ζωή έξω από το κλουβί του, επομένως όχι απλά δεν το απασχολεί το ζήτημα αλλά δεν νοείται κιόλας για αυτό.

Όμως ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να αμφισβητήσει ακόμη και τον Θεό του. Αυτό περνάει και μέσα από την Γένεση, έστω και με την όποια αρνητική χροιά της αποδίδουν τα χριστιανικά κείμενα. Το πουλί μέσα στο κλουβί έχει έναν «απαγορευμένο καρπό» που δεν πρέπει να φάει, γιατί αμέσως θα συνειδητοποιήσει ότι είναι φυλακισμένο ενώ είναι πλασμένο έτσι από την φύση του να πετά στους αιθέρες. Και όπως κάθε λογικό πλάσμα έτσι και αυτό, μόλις συνειδητοποιούσε αυτή του την δυνατότητα, θα ποθούσε την ελευθερία του!

Για εμάς λοιπόν ποιος είναι αυτός ο «απαγορευμένος καρπός» και γιατί είναι «απαγορευμένος»;

Η αμφισβήτηση, η έρευνα, η κατανόηση του τι εστί θρησκεία, του τι εστί Θεός, μας βοηθάει να κατανοήσουμε την θέση μας ανάμεσα στο πλήθος. Αμέσως συνειδητοποιούμε όχι τι είμαστε αλλά γιατί είμαστε. Γνωρίζουμε, σημαίνει απελευθερωνόμαστε από την παράδοσή μας, επομένως αναγνωρίζουμε πως η παράδοση μας αφορούσε το παρελθόν μας, ότι δεν ζούμε πλέον στο παρελθόν κι ότι μελετούμε το παρελθόν, δηλαδή την παράδοση, με σκοπό πλέον να την κατανοήσουμε και να την ερμηνεύσουμε.

Όσο είμαστε «δούλοι» της παράδοσης, δεν μπορούμε να την δούμε ως παρελθόν, διότι ζούμε μέσα σε αυτήν, η παράδοσή μας είναι το παρόν μας, δηλαδή είμαστε εναρμονισμένοι με τις ιδέες της, επομένως δεν μπορούμε όχι μονάχα να την αμφισβητήσουμε, αλλά ούτε καν να την κατανοήσουμε!

Είμαστε όπως το πουλί, που όσο βρίσκεται μέσα στο κλουβί, δεν μπορεί να σκεφτεί ότι είναι φυλακισμένο, διότι είναι κάτι πέραν της νόησής του. Για αυτό θεωρώ πως η αθεΐα, η συνειδητοποιημένη τουλάχιστον αθεΐα όπως την αποκαλώ, είναι το κλειδί της απελευθέρωσης από το νοητό κλουβί της προσωπικότητάς μας, της θρησκείας μας. Είναι το κλειδί, η βάση πάνω στην οποία μπορούμε να χτίσουμε μιαν αυτονομία, τόσο ατομική όσο και κοινωνική.

Είναι το κλειδί που μας δίδαξε η παράδοσή μας. Όχι φυσικά η χριστιανική αλλά η αρχαία ελληνική. Τι αξιοπερίεργο, δεν νομίζετε; Η ίδια η παράδοση να μας περνά την ιδέα της αμφισβήτησης της ιδίας της παράδοσης; Κι όμως, αυτό το κλειδί είναι αυτό που οδήγησε σε αυτό το μεγαλείο τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό που κάνει όλους μας σήμερα να τον θαυμάζουμε. Αλλά χάσαμε το κλειδί αυτό διότι δεν μας απασχόλησε ποτέ, μα ποτέ, το ερώτημα:

Πως έφτασαν οι αρχαίοι έλληνες να γίνουν αυτό που έγιναν;

 
Share:
  • RSS

Αν στην βιβλιοθήκη του σπιτιού σας δεν έχετε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σε ένα σπίτι δίχως φώς.”

May 11th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.
ΧΕΝΡΙ ΜΙΛΛΕΡ

Αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονο μας.
ΟΥΙΣΤΟΝ ΤΣΩΡΤΣΙΛ

Όταν η κοιτίδα του ευγενεστέρου πολιτισμού που γνώρισε η ανθρωπότης, η χώρα που της οφείλομε ότι καθιστά την ζωή ανώτερη και ωραιότερη, υφίσταται τέτοια επίθεση, η θέση όλων των αληθινών ανθρώπων είναι στο πλευρό της.
ΜΑΚΕΝΖΙ ΚΙΝΚ Πρωθυπουργός Καναδά

Ο πολιτισμός μας περνάει σήμερα κρίση…. κρίση φαινομενικά οικονομική αλλά πρωτίστως κρίση πνευματική, κρίση πολιτισμού. Δεν έχω να προτείνω άλλη θεραπεία από την επιστροφή στην Ελλάδα.
ΡΕΝΕ ΠΟΟΥΞ Γάλλος δημοσιογράφος

Η Ελλάδα έδωσε το παράδειγμα που καθένας από μας πρέπει να ακολουθήση, ώσπου οι σφετεριστές της ελευθερίας, οπουδήποτε της γης κι αν βρίσκονται, υποστούν την δίκαιη τιμωρία της.
ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ ΡΟΥΣΒΕΛΤ Πρόεδρος ΗΠΑ

Ο ανθρωπισμός κατά το Ελληνικό πρότυπο είναι η πρώτη αξία και η μοναδική αρετή του ανθρώπου, πού περιλαμβάνει μέσα της όλες τις άλλες.
KI ELBETIUS

Ο Δυτικός κόσμος ανάγει την γέννησή του στους Έλληνες, πού πρώτοι έκαναν το βήμα από τα φυλετικά ήθη στο ανθρώπινο φρόνημα.
Κ.ΠΟΠΕΡ
Οι Έλληνες δημιούργησαν σε πολλούς τομείς διαχρονικά πρότυπα, και γι’ αυτό θα έπρεπε να τους θεωρήσει κανείς ως τον πνευματικά υγιέστερο λαό του κόσμου.”
ΕΓΚΟΝ ΦΡΙΝΤΕΛ (EGON FRIEDELL)

Η Ελλάς είναι το εκτυφλωτικό φώς. Μ’ αυτήν όλες οι απορίες λύονται, τα σύννεφα διαλύονται.
ΑΛΕΝ ΖΙΠΕΝ Γάλλος πολιτικός

Όλα τα πολιτισμένα έθνη εις ότι αφορά την δραστηριότητα τού πνεύματος, είναι αποικίες της Ελλάδος.
ΧΕΝΡΙ ΜΕΧΝ

Χωρίς Ελληνομάθεια δεν υπάρχει παιδεία.
ΤΟΛΣΤΟΙ

Στη Βίβλο υπάρχουν εικόνες, μύθοι, μια θρησκεία, μόνο πού δεν υπάρχει σκέψη, στοχασμός. Είναι οι Έλληνες πού πρώτοι άρχισαν πραγματικά να στοχάζονται, οι πρώτοι πού δημιούργησαν ένα εξελιγμένο αστικό πολιτισμό.
Χ.Λ.ΜΠΟΡΧΕΚ

Δεν γνώρισα κανένα που να εμπνέει τόσον σεβασμό όσο οι Έλληνες φιλόσοφοι.
ΝΙΤΣΕ

Αν στην βιβλιοθήκη του σπιτιού σας δεν έχετε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σε ένα σπίτι δίχως φώς.”
ΤΖΩΡΤΖ ΜΠΕΡΝΑΡ ΣΩ

Είναι ντροπή να λέγονται μορφωμένοι όσοι δεν μελετούν τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς.
ΡΑΜΠΕΛΕΣ Γάλλος ιστορικός

Αυτό που χρειάζεται η Δύση σήμερα, είναι να ξαναγυρίσει στην αρχαία Ελληνική Γραμματεία.
ΡΟΖΕ ΓΚΑΡΩΝΤΥ Φιλόσοφος-συγγραφεύς

Οι Ελληνες είχαν το χάρισμα να απορούν για πράγματα που οι άλλοι λαοί τα νόμιζαν αυτονόητα.
ΒΛΟΥΦΙΛΝΤ

Τα μαθηματικά ως επιστήμη βρήκαν τον δρόμο τους εις τον αξιοθαύμαστο λαόν των Ελλήνων. Η διαπίστωση ότι οι Αιγύπτιοι δεν είχαν ιδέα της γεωμετρίας ως επιστήμης, ενισχύεται από την άγνοια αυτών ως προς τον υπολογισμό του ύψους κ.λ.π.
ΚΑΝΤ

Αν η διορατικότης των Ελλήνων συμβάδιζε με την ιδιοφυία τους, τότε ίσως και η βιομηχανική επανάσταση να άρχιζε χίλια χρόνια πριν από τον Κολόμβο. Και στην εποχή μας τότε δεν θα προσπαθούσαμε να περιφερόμαστε απλώς γύρω από την Σελήνη, αλλά θα είχαμε φθάσει και σε άλλους κοντινούς πλανήτες.
ΑΡΘΟΥΡ ΚΛΑΡΚ

Όταν γνωρίσουμε σε βάθος την αρχαία Ελληνική επιστήμη και μελετήσουμε τις προτάσεις της, θα μπορούμε να προχωρήσουμε με μεγαλύτερα βήματα στην κατανόηση του Σύμπαντος και των μυστικών του.
ΤΖΩΡΤΖ ΜΠΗΝΤΛ βραβείο Νόμπελ Φυσικής

Ο κόσμος είναι η διαστελλόμενη Ελλάς και η Ελλάς είναι ο συστελλόμενος κόσμος.
ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ

Η Ελλάς καταληφθείσα, τον άγριον νικητή κατέκτησε, και τις τέχνες εισήγαγε εις το αγροίκο Λάτιν.
ΟΡΑΤΙΟΣ Ρωμαίος ποιητής

Είμαι από την Σικελία, δηλαδή την Μεγάλη Ελλάδα και υπάρχει ακόμη πολύ από την Ελλάδα στην Σικελία. Το μέτρο, η αρμονία και ο ρυθμός ζουν ακόμη. Εξ’ άλλου είμαι και ο ίδιος εγώ Ελληνικής καταγωγής. Ναι, ναι μην εκπλήσσεσθε. Το οικογενειακό μου όνομα είναι Πυράγγελος. Το Πυραντέλλο δεν είναι παρά η φωνητική παραφθορά του Πιράτζελο-Πιραντέλλο.
ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΛΟ

Αν δεν υπήρχε η ανδρεία και η γενναιοψυχία των Ελλήνων, δεν γνωρίζομε ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.
ΟΥΙΣΤΟΝ ΤΣΩΡΤΣΙΛ

Ρίξτε ένα βλέμμα στον μικρό κατάλογο των εθνών που υπετάχθησαν υπό του Αξονα από το 1938, και θα δείτε ότι η γενναιοψυχία των Ελλήνων φωτίζει σαν ήλιος ένα σκοτεινό κόσμο.
ΚΑΝΤΙΤΟΥΣ Άγγλος συγγραφεύς

Κανείς δεν τολμούσε να προείπε, ότι οι Έλληνες πού 500 χρόνια π.χ. είχαν ρίξει στην θάλασσα τους παντοκράτορες Πέρσες, θα επαναλάμβαναν κατά το 1940 αυτό το κατόρθωμα. Και όμως οι Έλληνες κατέπληξαν τον κόσμο με ένα νέο Μαραθώνα.
ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ Γκάβελγκάντε

Πρώτη η Ελλάς μας δίδαξε πως οι ελεύθεροι άνθρωποι μπορούν να είναι γενναίοι, και ότι καμιά ήττα δεν είναι παντοτινή. Ο μικρός αυτός λαός απεδείχθη αντάξιος της ιστορίας του.
ΑΛΜΠΕΡΤ ΚΑΜΥ

Η χώρα μας, στην οποία τιμάται ιδιαιτέρως η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμό τον αγώνα των Ελλήνων στην Αλβανία. Μας συγκινεί τόσο πολύ ώστε παραμερίζοντας κάθε άλλο αίσθημα φωνάζουμε: ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ.
ΗΜΕΡΑ Ιαπωνική εφημερίδα 7 Δεκεμβρίου 1940.

Πολεμήσατε άοπλοι εναντίον ενόπλων και νικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλιώς γιατί είσθε Έλληνες. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας είμαστε ευγνώμονες, γιατί χάρη στις δικές σας θυσίες κερδίσαμε τον απαιτούμενο καιρό να προετοιμάσουμε την άμυνά μας. Έλληνες, σας ευγνωμονούμε.
ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

Ο θαρραλέος αγώνας αυτού του λαού του σχετικά μικρού έθνους, για το δικαίωμα να ζει χωρίς επεμβάσεις από δικτατορικά έθνη προκαλεί σεβασμό και θαυμασμό όλων των λαών που αγαπούν την ελευθερία.
ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ, 3 Απριλίου 1941

Μετά την τελική νίκη και λύτρωση η Ελλάδα θα πάρει όλα όσα της ανήκουν, και θα ζήσει υπερήφανα και ηρωικά μέσα στους νικητές.
ΟΥΙΣΤΟΝ ΤΣΩΡΤΣΙΛ

Η Ιστορική δικαιοσύνη μου επιβάλει να διατυπώσω ότι μεταξύ των εχθρών οι οποίοι ευρίσκοντο απέναντι ημών, ο Έλλην στρατιώτης προ πάντων, πολέμησε με το μεγαλύτερον θάρρος. Παρεδόθη μόνον όταν η εξακολούθησις της αντιστάσεως δεν ήτο πλέον δυνατή και δεν είχε πλέον κανένα λόγο… Επολέμησεν εντούτοις τόσον γενναίως ώστε και οι πολέμιοί του δεν δύνανται να του αρνηθούν την εκτίμησιν των… Ούτω οι αιχμάλωτοι Έλληνες απελύθησαν αμέσως, λαμβανομένης υπ’ όψιν της ηρωικής στάσεως των στρατιωτών αυτών
Adolph Hitler, Reichstag 4 Μαίου 1941

Share:
  • RSS

Η εκκλησία δεν έχει λεφτά

May 10th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

Share:
  • RSS

Τζιροπούλου – Προσοχή στην Ακρόπολι

May 10th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

   

Share:
  • RSS

Ο Επίκουρος οι γυναίκες και ο χριστιανισμός

May 10th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

ο Επίκουρος έγραψε για τις γυναίκες:

Η γυναίκα σου να σε σέβεται πρέπει
και όχι να σε φοβάται,
διότι δεν την πήρες για υπηρέτρια,
αλλά για σύντροφο στη ζωή.

Μια σύγκριση αυτών των αντιλήψεων με τις αντίστοιχες χριστιανικές, δείχνει ποια ανατολίτικη οπισθοδρομικότητα εισήχθη στον ευρωπαϊκό χώρο με τη θρησκεία από την Ιουδαία (πρωτίστως ο Παύλος):

Οι γυναίκες να υποτάσσεσθε στους άνδρες σας στα πάντα (Κορινθ. Α’)
Ομοίως οι γυναίκες υποτάσσονται στους άνδρες τους (Κολασσ. Γ’
)

Share:
  • RSS

Επίκουρος

May 10th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

Επίκουρος (341-271 π.Χ.)


Γεννήθηκε στη Σάμο, γιος του Αθηναίου Νεοκλή, ήταν ιδρυτής της Σχολής των Επικουρείων στην Αθήνα.

“Μη σε στεναχωρεί ο θάνατος. Όσο είσαι ζωντανός δεν έχεις σχέση μ’αυτόν, μα κι όταν πεθάνεις, πάλι δεν έχεις να κάνεις μ’αυτόν, διότι τότε δεν θα’χεις να κάνεις με τίποτα”.
………………………………………………..

“Επιθυμεί ο Θεός να αποτρέψει το κακό, μα δεν είναι ικανός;

Τότε δεν είναι παντοδύναμος …;

Είναι ικανός, αλλά δεν το επιθυμεί;

Τότε είναι μοχθηρός..

Είναι και ικανός και το επιθυμεί;

Τότε από πού προέρχεται το κακό;

Μήπως είναι και ανίκανος και δεν το θέλει;

Τότε γιατί τον αποκαλούμε Θεό”.

Όταν λέμε ότι σκοπός είναι η ηδονή
δεν εννοούμε τις ηδονές του ασώτου και
αυτές που βρίσκονται μέσα στις απολαύσεις,
όπως νομίζουν μερικοί που το
αγνοούν και δεν το παραδέχονται ή
είναι κακώς πληροφορημένοι.
Αλλά εννοούμε να μην πονάει το σώμα
και να μην ταράσσεται η ψυχή.

Το πιο φρικτό από τα κακά, ο θάνατος,
δεν είναι τίποτα για μας (τους επικούρειους),

επειδή όταν υπάρχουμε εμείς, αυτός δεν υπάρχει,

και όταν επέλθει ο θάνατος,
τότε δεν υπάρχουμε εμείς.

Η σωστή γνώση πως ο θάνατος
δεν είναι τίποτα για μας,
κάνει απολαυστική τη θνητότητα της ζωής,
όχι επειδή της προσθέτει άπειρο χρόνο,
αλλά επειδή την απαλλάσσει από τον
πόθο της αθανασίας.

                                 
                                                    Η γυναίκα σου να σε σέβεται πρέπει
                                                              και όχι να σε φοβάται,
                                                      διότι δεν την πήρες για υπηρέτρια,
                                                         αλλά για σύντροφο στη ζωή.


                                             Με το κάθε κομμάτιασμα της Γης βέβαια
                                              άλλη είναι η πατρίδα για τον καθένα.
                                     Αλλά εάν δούμε όλη την επιφάνεια αυτού του κόσμου,
                                         τότε μία είναι η πατρίδα όλων μας, όλη η Γη,
                                                και μία η κατοικία μας, όλος ο κόσμος.

                                                                                   Δεν μας φοβίζει ο θεός,
                                                          δεν μας ανησυχεί ο θάνατος,
                                                           εύκολα αποκτιέται το Καλό,
                                                          εύκολα υποφέρεται το Κακό.

                                                                                                                                              Επίκουρος

Share:
  • RSS

:Ο μύθος του σπηλαίου- Πλάτων

May 9th, 2009 | Uncategorized | Comments Off


http://www.youtube.com/watch?v=nsuwZoPrfec

Ο μύθος αυτός διηγείται πως ένας μακρύς διάδρομος καταλήγει σε ένα σκοτεινό σπήλαιο, κάτω από τη γη, όπου βρίσκονται από την παιδική τους ηλικία πολλοί άνθρωποι, αλυσοδεμένοι σε αλλεπάλληλες σειρές με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούν να δουν μόνο μπροστά τον τοίχο της σπηλιάς. Δεν μπορούν να κοιτάξουν ούτε πίσω, ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Ούτε τους εαυτούς τους δεν μπορούν να δουν. Σ’ αυτή την κατάσταση βρίσκονται σ’ όλη τους τη ζωή.
Πίσω τους είναι αναμμένη μια φωτιά. Μπροστά από τη φωτιά και πίσω από τις πλάτες τους, περνοδιαβαίνουν με ταχύτητα άνθρωποι «θαυματοποιοί» που μεταφέρουν, κρατώντας πάνω στα κεφάλια τους, διάφορα αντικείμενα, των οποίων μόνο τις σκιές βλέπουν οι δεσμώτες να προβάλλονται στον τοίχο της σπηλιάς, εξαιτίας της λάμψης που παρέχει η φωτιά κι ακούν την ηχώ από τις φωνές τους.
Επειδή οι άνθρωποι αυτοί σε ολόκληρη τη ζωή τους τα μόνα πράγματα που έχουν δει είναι οι σκιές των πραγμάτων, έχουν την εντύπωση ότι οι σκιές που βλέπουν πάνω στον τοίχο είναι τα ίδια τα πράγματα.
Εάν όμως κάποιος από τους αλυσοδεμένους ανθρώπους του σπηλαίου κατορθώσει να ανέβει πάνω στη γη και, κάτω από το φως του ήλιου πλέον, δει τα πράγματα, θα καταλάβει την πλάνη στην οποία ζούσε όσο ήταν κάτω από τη γη. Θα αντιληφθεί τότε ότι οι σύντροφοι του, που εξακολουθούν να βρίσκονται αλυσοδεμένοι στο σπήλαιο, ζουν βυθισμένοι μέσα στις ψευδαισθήσεις.
Κατά τον Πλάτωνα, ο απελεύθερος δεσμώτης είναι ο φιλόσοφος, ο οποίος βλέπει τα ίδια τα όντα, τις ιδέες, και όχι τα είδωλά τους. Οι αλυσοδεμένοι σύντροφοι του είναι οι κοινοί άνθρωποι που, έχοντας εθισθεί στις απατηλές παραστάσεις των αισθητών πραγμάτων, ζουν, χωρίς να το ξέρουν, μέσα στο ψέμα. Πάντοτε βέβαια, για τον Πλάτωνα, υπάρχει η δυνατότητα απεμπλοκής των αλυσοδεμένων ανθρώπων από τις πλάνες τους. Για να το πετύχουν αυτό, χρειάζεται να αποδεσμευτούν από τις αλυσίδες τους. Αυτές συμβολίζουν τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες μας στις οποίες ζούμε καθημερινά και μας υποχρεώνουν να παρατηρούμε μόνο τα απατηλά είδωλα των ιδεών, των αληθινών όντων. Αντί για τις αισθήσεις όμως θα πρέπει να εμπιστευτούμε το νου μας, βασιζόμενοι στις αποδείξεις που μας παρέχει ο ορθός λόγος και η καθαρή σκέψη.

Ο μύθος του σπηλαίου, βρίσκεται στο 7ο κεφάλαιο της «Πολιτείας» του Πλάτωνα

Share:
  • RSS

Ένα από τα λιγοστά χάλκινα αγάλματα ελληνικού εργαστηρίου της ρωμαϊκής εποχής βρέθηκε στο βυθό της Αδριατικής

May 8th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

Στο βυθό της Αδριατικής διασώθηκε ένα από τα λιγοστά χάλκινα αγάλματα ελληνικού εργαστηρίου της ρωμαϊκής εποχής.

Το μοναδικό ίσως διασωθέν χάλκινο άγαλμα εντοπίστηκε εν μέσω εκατοντάδων θραυσμάτων άλλων χάλκινων αντικειμένων (πιθανόν και άλλων αγαλμάτων) σε βάθος 10,5 μέτρων στο βυθό της Αδριατικής – δύο μόλις χιλιόμετρα βόρεια του λιμένα του Μπρίντιζι .

Η υποβρύχια έρευνα Ιταλών αρχαιολόγων έγινε το 1992 οπότε και ανασύρθηκε απ το βυθό ο θησαυρός της Ρωμαϊκής περιόδου και έκτοτε τα σπάνια ευρήματα, που ονομάστηκαν «Ο κύκλος των χαμένων χάλκινων του Μπρίντιζι», μελετώνται από ειδικούς ερευνητές.

Τα πρώτα επιστημονικά συμπεράσματα που αφορούν στην ταυτοποίηση του αγάλματος (ανήκει στον Αιγυπτιακής καταγωγής Πολυδεύκη – κάτοικο Αθηνών κατά το 2ο αιώνα μ.Χ και αγαπημένο μαθητή του Ηρώδη του Αττικού) ανακοινώνονται για πρώτη φορά διεθνώς σήμερα στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο Διεθνούς αρχαιολογικού συνεδρίου με τίτλο «Κλασική παράδοση και νεωτερικά στοιχεία στην πλαστική της ρωμαϊκής Ελλάδας» που διοργανώνεται στο Τελλόγλειο Ιδρυμα του ΑΠΘ.

Στην εισήγηση της ανακοίνωση με τίτλο «Μπρούτζινα αρχαία από την Αδριατική: Ένα άγαλμα του Πολυδεύκη από τη θάλασσα του Μπρίντιζι» η αρχαιολόγος – συνεργάτης του πανεπιστημίου του Σαλέντο κ. Κάτια Μαννίνο παρουσιάζει για πρώτη φορά διεθνώς στην επιστημονική κοινότητα της τελική ταυτοποίηση του αγάλματος που έχει ύψος 1,50 μέτρα και διατηρήθηκε σχεδόν ανέπαφο στο βυθό της θάλασσας των Ρωμαίων επι 20 σχεδόν αιώνες.

Οι ερευνητές δεν έχουν καταλήξει για τις ακριβείς συνθήκες υπο τις οποίες το άγαλμα αλλά και τα εκατοντάδες άλλα χάλκινα αντικείμενα βρέθηκαν στη θάλασσα καθώς δεν εντοπίστηκαν εμφανή ίχνη ναυαγίου με αποτέλεσμα να εικάζεται ότι τα χάλκινα (και άρα βαριά) αντικείμενα που μεταφέρονταν από την Ελλάδα (προϊόντα κλοπής, αφιερώματα στον αυτοκράτορα , μεταφερόμενα για να καταστραφούν και να χρησιμοποιηθεί το πανάκριβο υλικό κατασκευής τους σε άλλη χρήση) στο κέντρο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ή σε κάποια αποικία της, ρίχτηκαν στη θάλασσα προκειμένου να γλιτώσουν το πλήρωμα από τυχόν κίνδυνο βύθισης.

«Πρόκειται για ιδιαίτερα σπάνιο εύρημα – ένα από τα λιγοστά που απέμειναν από εκείνη την εποχή καθώς το υλικό κατασκευής τους ήταν ιδιαίτερα ακριβό με αποτέλεσμα συχνά να καταστρέφονται (να λιώνονται) προκειμένου να χρησιμοποιηθεί το ακριβό υλικό τους» τονίζει η καθηγήτρια της αρχαιολογίας στο ΑΠΘ κ. Θεοδοσία Στεφανίδου – Τιβερίου- μέλος της οργανωτικής επιτροπής του διεθνούς συνεδρίου της Θεσσαλονίκης.

Ως «συγκλονιστικό και ιδιαίτερα σπάνιο» χαρακτηρίζει το εύρημα η Ιταλίδα αρχαιολόγος κ. Μαννίνο – εισηγήτρια του θέματος στο Διεθνές συνέδριο της Θεσσαλονίκης.

Ο χάλκινος ελληνικής καταγωγής Πολυδεύκης μετα την πολυετή μελέτη και συντήρηση του εκτίθεται από τον περασμένο μήνα στο περιφερειακό μουσείο F. Ribezzo του Μπρίντιζι.

http://www.express.gr/news/politismos/165189oz_20090508165189.php3

Share:
  • RSS

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

May 8th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

Γ’άλλοι φοιτητές του πανεπιστημίου Παρίσι 5 έστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας στον υπουργό παιδείας της Γαλλίας κ. Ξαβιέ Νταρκός γραμμένη στα … αρχαία ελληνικά!!!!

http://diaspora-grecque.com/

Share:
  • RSS

Αρχιμήδης ο Συρακούσιος

May 8th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

 

Αρχιμήδης ο Συρακούσιος

287π.Χ.-212π.Χ.

Ο μεγαλύτερος μαθηματικός και η πιο εξέχουσα διάνοια όλων των εποχών και των εθνών. Γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στις Συρακούσες. Ο πατέρας του Φειδίας είχε δεσμούς φιλίας και συγγένειας με το βασιλικό γένος των Συρακουσών. Ο ίδιος ο Αρχιμήδης μάλιστα υπήρξε και θείος του τελευταίου Βασιλιά Ιέρωνα του Β’. Ταξίδεψε στην Αίγυπτο, όπου ήρθε σε επαφή με τον κόνωνα τον Σάμιο, τον Δοσίθεο ενώ, συνδέθηκε με βαθειά φιλία με τον Ερατοσθένη.
Το έργο που κληροδότησε στην ανθρωπότητα είναι τεράστιο, τουλάχιστον από τα διασωθέντα και από τα κείμενα του Πλούταρχου και του Ανθέμιου (5ος αι. μ.Χ.) όπου εκεί Αρχιμήδης χαρακτηρίζεται «θειότατος», λόγω του θαυμασμού που προκάλεσαν στον Ανθέμιο τα καυστικά κάτοπτρα που χρησιμοποίησε εναντίον των Ρωμαίων κατά την τρίχρονη πολιορκία των Συρακουσών. Ο Αρχιμήδης κάλυψε πολλούς τομείς όπως η γεωμετρία, η μηχανική, η βαλλιστική (πολιορκιτική), οπτική, αρχιτεκτονική, αστρονομία, υδραυλική. Επίσης το έργο του διακρίνεται και από πλήθος εφευρέσεων. Στον χώρο της εφαρμοσμένης μηχανικής ο Αρχιμήδης επινόησε ιδιοφυείς μηχανές κάθε είδους.
Εφηύρε τον Ρωμαϊκό ζυγό (καντάρι), το τρίσπαστο (ανυψωτική τριπλή τροχαλία) και τον ατέρμονα κοχλία «έλιξ του Αρχιμήδους» , μηχανή άντλησης νερού από ποταμούς και φρέατα (η οποία χρησιμοποιείται ακόμα και στις μέρες μας σε περιοχές της Β. Αφρικής).
Για την μέτρηση του χρόνου κατασκεύασε ένα υδραυλικό ρολόι το οποίο υπολόγιζε με μεγάλη ακρίβεια τις ώρες (και ειδοποιούσε για την αλλαγή της ώρας).
Μεγάλη φήμη απέκτησαν και οι πολεμικές μηχανές του Αρχιμήδη : «αρχιτρόνιτο» (πυροβόλο ατμού – το οποίο πολλούς αιώνες αργότερα «επανα- ανακάλυψε» και ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι) , «καταπέλτες» , «άρπαγες» (ένας μηχανισμός ο οποίος ανύψωνε και αναποδογύριζε τα εχθρικά πλοία) και «συστοιχίες κατόπτρων» για την καύση των Ρωμαϊκών εχθρικών πλοίων.
Απ’ τα διασωθέντα έργα του Αρχιμήδη, επειδή δεν μπορούμε να τα ταξινομήσουμε χρονολογικά, δεν δύναται να παρακολουθήσουμε την πορεία της σκέψης του:



Σώζονται
-Περί Σφαίρας και κυλίνδρου
-Κύκλου μέτρησις
-Κωνοειδή και σφαιροειδή
-Ψαμμίτης
-Οχουμένων (Υδροστατική)
-Στομάχιον
-Περί των μηχανικών θεωρημάτων προς Ερατοσθένην έφοδος
-Λήμματα
-Βοεικόν πρόβλημα
-Αρχαί της Γεωμετρίας
-Περί του Υδραυλικού ωρολογίου
-Περί ελίκων
-Επιπέδων ισορροπιών
-Περί επταγώνου
-Τετραγωνισμός παραβολής

Χάθηκαν (27 περίπου)
-Περί τριγώνων
-Περί τετραπλεύρων
-Περί 13 ημικανονικών πολυέδρων
-Αριθμητικά
-Περί ζυγών
-Κεντροβαρικά
-Πλινθίδες και κύλινδροι
-Κατοπτρικά
-Ισοπεριμετρικά
- Στοιχεία μηχανικών
-Ισορροπίαι
- Σφαιροποιΐα
-Στοιχεία επί των στηρίξεων
-Περί παραλλήλων
-Περί βαρύτητος και Ελαφρότητος
-Περί κοίλων παραβολικών καυστικών κατόπτρων
-Προοπτική
-Επισίδια βιβλία (Στατιστική)
-Βαρυουλκός, Υδροσκοπίαι, Πνευματική
-Καύση δια των κατόπτρων
-Περί αρχιτεκτονικής
-Περί δρομομέτρων (οδόμετρα πλοίων)
-Στοιχεία των μαθηματικών
-Περί της διαμέτρου
-Συγγράματα εν επιτομή
-Περί τετραγωνισμού του κύκλου
-Δεδομένα

ΔΟΣ ΜΟΙ ΠΑ ‘ΣΤΩ ΚΑΙ ΤΑΝ ΓΑΝ ΚΙΝΑΣΩ

Share:
  • RSS

ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΑΤΕ… ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

May 7th, 2009 | Uncategorized | Comments Off

ΕΜΕΙΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΚΑΠΗΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΛΑΣΑΡΟΥΝ ΨΕΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ!!!

ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΓΕΝΙΕΣ ΠΟΥ ΓΑΛΟΥΧΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝ ΩΣ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ!ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΑΘΕΙ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ! ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΑ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΑΝΗΜΠΟΡΑ ΣΤΟ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΓΝΙΑ!!!

   

Τουρκικά σχολικά βιβλία
Σελίδα19:

«Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».

-Σελίδα 21:

«Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη».! !
-Σελίδα 65:

«Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».

-Σελίδα 110:

«Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».
Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται
σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου
οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που
τιτλοφορείται τα
«Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και
κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του
Τούρκου Καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.
Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές Ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της
Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο Ελληνικός ήταν τουρκικής προέλευσης!

Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναΐους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο. Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά
ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού»,του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και
πολιτισμούς»!
Ακόμη πιο προχωρημένη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ
(Turk Yunaniliskilerivefiliki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι
ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο
το…2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας
και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.
Η εργασία του εγκρίθηκε απ’ το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. ..

Πηγή:
Εφημερίδα ΤΟ ΘΕΜΑ – Νίκος Χειλαδάκης

Share:
  • RSS