ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΣΙΑ :Θα γίνει χαμός….

Παρακολουθήστε ζωντανά την εκπομπή ΙΧΩΡ όπου και αν είστε. Μεταδίδεται κάθε Παρασκευή στις 21:00http://www.high.gr/
Σήμερα η εκπομπή κανονικά και την Κυριακή στις 17 :00 στην διεύθυνση http://www.skaisat.com/
μπορείτε να δείτε εκπομπή (ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ) του κυρίου Μπεξή, θέμα Ελληνισμός -χριστιανισμός με καλεσμένους τους κυρίους Μουστάκη, Κλήμη καί άλλες εκπλήξεις.
ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ! Θα γίνει χαμός….

Στην Κων/πολη (την Χριστιανική Νέα Ρώμη) ο ένας επίσκοπος συναγωνιζόταν τον άλλον στην καταστροφή Ελληνικών μνημείων(όχι ρωμαϊκών η αιγυπτιακών)  και στο τέλος οι πιο <<τελεσφόροι>> σφαγείς των Ελλήνων εκκλησιαστικοί πατέρες κηρύσσονται “ΆΓΙΟΙ”  και τους μνημονεύουμε ως σήμερα (η απόλυτη κατάντια της αμάθειας και του ξεπεσμού).
Αυτοί οι πατέρες της εκκλησίας διέδωσαν περί παρουσίας δαιμόνων εντός των αγαλμάτων και ερέθισαν την αρρωστημένη φαντασία των αναλφάβητων όχλων (το ίδιο συνεχίζουν και σήμερα για να χαλιναγωγούν το ποίμνιο), οι οποίοι με  οδηγούς τους μοναχούς ισοπέδωναν ότι <<Ελλήνιζε>> με εργαλεία τσεκούρια και σταυρούς. 
Στα χρόνια της βασιλείας του Μ.Θεοδοσίου οι χριστιανικοί όχλοι επικουρούμενοι  από στρατιώτες και απο την καθοδήγηση μοναχών,με πρόφαση ότι επιβάλουν τους νόμους του κράτους κατα των <<εθνικών>> κυνηγούν τους Έλληνες (οχι τους ρωμαίους η τους αιγύπτιους “ειδωλολάτρες” ).
Ήταν προφανές το μίσος τους για την Ελλάδα,ο Λιβάνιος απεγνωσμένα διαμαρτυρήθηκε στον Μ.Θεοδόσιο για τις ενδημικές καταστροφές των ελληνικών αγαλμάτων ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΚΟΝΊΖΟΥΝ ΘΕΟΎΣ και δεν αποτελούν λατρευτικά είδωλα,όπως το άγαλμα του Αλκιβιάδη στην Βέροια της  Συρίας.Στο άγαλμα του Αλκιβιάδη <<θύεσθαι  θυσίας ουδείς ουτώς  αναιδής ως ειπείν αν τολμήσαι>> ,κι όμως απο τους χριστιανούς,ήταν έργο του Φειδία,<<κατακέκοπται και οίχεται και τα Φειδίου χείρες πολλαί διενείμαντο>>.               

«Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες. Πότε από το χρέος μη κινούντες, δίκαιοι κ’ ίσοι, σ’ όλες των τες πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία, γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι κι όταν είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι, πάλι συντρέχοντες, όσο μπορούνε΄ πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδωμένους. Και περισσότερη τιμή τους πρέπει όταν προβλέπουν πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, και οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε…». (Κωνσταντίνος Καβάφης )

ΠΑΙΑΝ ΣΑΛΑΜΙΝΟΜΑΧΩΝ

Ἕν μόνον ἀγαθόν εἶναι, τήν ἐπιστήμην, καί ἕν μόνον κακόν, τήν ἀμαθίαν.
Υπάρχει ένα μόνο καλό, η γνώση, και ένα μόνο κακό, η αμάθεια.
Σωκράτης (470-399)

Προσπάθησα να μην κατευθύνω τις αποδείξεις αλλά επέτρεψα τις αποδείξεις να κατευθύνουν εμένα. Δεν μ’ ενδιαφέρει ν’ αποδείξω ή να μην αποδείξω την ύπαρξη του Ιησού της Καινής Διαθήκης. Προσπαθώ να κρίνω, να ζυγίσω αμερόληπτα τις αποδείξεις που υπάρχουν. Βρήκα πολλές και τις εξέτασα, τις μοιράστηκα μαζί σου, κι είμαι υποχρεωμένος να πω ότι, αν δεν υπάρξουν ισχυρότερες αποδείξεις, ο ιστορικός Ιησούς δεν αποδεικνύεται από τις μέχρι τώρα ότι υπήρξε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ο Ιησούς υπήρξε, αλλά ότι οι αποδείξεις που υπάρχουν δεν είναι αρκετές για να το αποδείξουν.
Για να καταδικάσεις ή να αθωώσεις έναν άνθρωπο χρειάζεσαι αρκετές αποδείξεις που να δικαιολογούν την απόφασή σου, και σχεδόν για κάθε φανταστική υπόθεση υπάρχουν πολλές. Δεν αρκεί όμως αυτό. Οι υποθέσεις που ήδη έχουμε αναλύσει αποτυγχάνουν να μας δώσουν εγγύηση, αντίθετα, μας δίνουν διαβεβαίωση να υποστηρίξουμε το αντίθετο, ότι ο Ιησούς ήταν ένας μύθος, όπως ήταν ο Μίθρας, ο Ηρακλής, ο Σαμψών, ο Άδωνης, ο Μωϋσής, ο Ερμής, ο Ρα, ο Κρίσνα, ο Βούδας.
Το στοιχείο της φαντασίας είναι διάχυτο μέσα σ’ όλα τα Ευαγγέλια. Προσεκτική ανάλυση των διαφόρων συμβάντων θα έπειθε τον κάθε αμερόληπτο αναγνώστη ότι, ενώ περιλαμβάνουν όλα τα ουσιώδη συστατικά για μια δραματική παρουσίαση, στερούνται των απαιτήσεων της πραγματικής ιστορίας.
Οι ανοιχτοί ουρανοί, οι ύμνοι των αγγέλων, το κοπάδι των αρνιών, οι βοσκοί, οι μάγοι, η φάτνη, η μητέρα και το βρέφος, το αστέρι, τα δώρα, όλα αυτά, ενώ αποτελούν υπέροχο σκηνικό για θεατρικό έργο, είναι αμφισβητήσιμο υλικό για Ιστορία. Κανένα ιστορικό πρόσωπο δεν έχει ποτέ γεννηθεί κατά τέτοιον θεαματικό τρόπο. Η Ευαγγελική περιγραφή του Ιησού είναι μια ωραιοποιημένη και εντυπωσιακή δραματική δημιουργία που χρησιμεύει σαν εισαγωγή για κάποιον φανταστικό ήρωα. Παρόμοιες θεατρικές σκηνοθεσίες έχουν χρησιμοποιηθεί πάρα πολλές φορές για φανταστικούς ήρωες. Όλοι οι Σωτήρες Θεοί γεννήθηκαν υπερφυσικά. Όλοι ήταν μισοί θεοί, μισοί άνθρωποι. Όλοι κατάγονταν από βασιλείς. Θαύματα ακολουθούσαν την γέννησή τους. Ο Ιησούς δεν αποτελεί εξαίρεση. Απορρίπτουμε ως μυθική την ιστορία γέννησης του Φοίβου Απόλλωνα. Γιατί να δεχτούμε ότι είναι Ιστορία η γέννηση του Ιησού; Είναι στο χέρι των ιερέων του Εβραιοχριστιανισμού να μας αποδείξουν ότι ενώ ο θεάνθρωπος της Ελλάδος ήταν μύθος, ο θεάνθρωπος της Παλαιστίνης ήταν ιστορικός.
Το δραματικό στοιχείο φαίνεται επίσης και στην περίπτωση της προδοσίας του Ιησού. Ο Ιησούς, ο οποίος κηρύττει καθημερινά σε ναούς, σε δημόσια μέρη, στην έρημο, στα βουνά, στις πόλεις, κοντά στην θάλασσα, ο οποίος τρέφει χιλιάδες με θαύματα, τα θαύματα του οποίου ακούστηκαν μέχρι τα πέρατα του κόσμου, που ακολουθείται από χιλιάδες ανθρώπους και που για να τον πλησιάσει κανείς πρέπει να ανοίξει τρύπα στην στέγη του σπιτιού, παρουσιάζεται τόσο άγνωστος που οι εχθροί του χρειάζεται να καταφύγουν στο τέχνασμα της δωροδοκίας ενός εκ των ακολούθων του με τριάντα αργύρια για να τους τον δείξει, και μάλιστα μ’ ένα φιλί! Αυτά μπορεί να δημιουργούν καταπληκτικές σκηνές επάνω στο σανίδι ενός θεάτρου, ή στις κινηματογραφικές ταινίες, αλλά δεν γίνονται έτσι τα πράγματα στην ζωή.
Οι συγγραφείς των Ευαγγελίων μας πηγαίνουν και στον κήπο της Γεσθημανή για να δούμε τον πρωταγωνιστή μέσα στην αγωνία του να μάχεται τον δικό του πόλεμο μόνος, χωρίς βοήθεια ή συμπόνια από τους ακολούθους του. Μας τον δείχνουν εκεί, γονατισμένο, να κλαίει, με ιδρώτα σαν σταγόνες αίματος, στην σκιά ενός τρομακτικού φόβου. Με τρόμο προσεύχεται… ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο…Και ρωτάμε σοβαρά, είναι δυνατόν ένας Θεός που κατέβηκε από τον ουρανό σκόπιμα να πιεί αυτό το ποτήρι και να γίνει ο μαρτυρικός Σωτήρας της ανθρωπότητας, να ζητάει να γλιτώσει από την μοίρα που του ορίστηκε στην αιωνιότητα;
Η αντίθετη άποψη, ότι δηλαδή ο δισταγμός του Ιησού την παραμονή της σταύρωσής του, καθώς και η κραυγή απόγνωσής του επί του Σταυρού, σκόπευε να δείξει ότι ήταν τόσο ανθρώπινος όσο και θεϊκός, δεν λύνει την δυσκολία. Αν, όντως, ήταν έτσι, τότε ο Ιησούς απλά έπαιζε θέατρο, δείχνοντας έναν φόβο που δεν αισθανόταν και προσποιούμενος ότι τρέμει έναν θάνατο που δεν μπορούσε να τον πειράξει. Απ’ την άλλη, αν ο Ιησούς πράγματι ήταν πανικοβλημένος με τον ερχομό του θανάτου του, δείτε πόσο πιο γενναίοι ήταν πολλοί από τους οπαδούς του οι οποίοι αργότερα αντιμετώπισαν κινδύνους και βασανιστήρια κατά πολύ χειρότερα από τα δικά του! Ειλικρινά πιστεύουμε ότι βάζοντας οι συγγραφείς στο στόμα του Ιησού τα προηγούμενα λόγια και παρουσιάζοντάς τον να κλείνει την δημόσια καριέρα του με τα λόγια Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες, είχαν να κάνουν με έναν συμβολικό Ιησού, ένα ιδεώδες, έναν ήρωα του έργου τους, κι όχι με έναν ιστορικό χαρακτήρα.
Σωκράτης και Ιησούς! Συγκρίνετε την συμπεριφορά του Σωκράτη στην φυλακή μ’ αυτήν του Ιησού στον Κήπο της Γεσθημανή. Ο Έλληνας φιλόσοφος, που έμεινε έναν μήνα περίπου στην φυλακή, είναι γαλήνιος. Ο Ιησούς αναστατωμένος. Ο πιστός φίλος του Σωκράτη Κρίτων, τον παρακαλεί να δραπετεύσει και ο Σωκράτης απαντάει ότι πρέπει κανείς να σέβεται τους νόμους της πατρίδας του και να μην τους παραβαίνει. Ο Ιησούς ζητάει απ’ τον Θεό να μην πεθάνει!
Ενώ παρακολουθούμε την κλεψύδρα της ζωής του Σωκράτη να αδειάζει, μέχρι την δύση του ήλιου που θα πιει το κώνειο, βλέπουμε έναν φιλόσοφο να είναι γενναίος και ελεύθερος. Βλέπουμε πώς ετοιμάζεται να πεθάνει αυτή η Ελληνική ψυχή, που γνώριζε την σχέση που πρέπει να έχει ο άνθρωπος με την ζωή και την στάση που πρέπει να κρατήσει απέναντι στον θάνατο. Ο Ιησούς φωνάζει, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες!
Να το πω ακόμη μία φορά. Ακόμη κι αν ήταν ο άνθρωπος μέσα στον Ιησού, κι όχι ο Θεός, που δείλιασε, αυτό θα ήταν άδικο για την μνήμη των χιλιάδων μετέπειτα μαρτύρων του που πέθαναν με χειρότερο θάνατο απ’ ότι ο Ιησούς.
Ποιος άνθρωπος, όμως, ή Θεός, δεν θα ενστερνιζόταν τον θάνατο με ενθουσιασμό και χωρίς μεμψιμοιρίες όταν ήξερε ότι με τον θάνατό του, ο θάνατος και η αμαρτία δεν θα υπήρχαν πια; Ποιος θα έκαμνε πίσω από έναν σταυρό που θα έσωζε εκατομμύρια επί εκατομμυρίων από την αιώνια φωτιά; Πρέπει, πράγματι, να είναι κάποιος φάντασμα για να κλαίει και να φωνάζει σαν φοβισμένο παιδάκι επειδή δεν μπορεί να έχει το στέμμα χωρίς τον σταυρό! Τι θέαμα για τους αληθινούς ήρωες που συνωστίζονται στους διαδρόμους της Ιστορίας! Είναι δύσκολο να βλέπουμε τον τρεμάμενο και λιπόψυχο Σωτήρα του κόσμου, το πρόσωπό του γεμάτο ιδρώτα, το αίμα να κυλάει από το μέτωπό του, την τρεμάμενη φωνή του να λέει Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες, είναι δύσκολο να γινόμαστε μάρτυρες αυτού του γεγονότος και να μην νοιώθουμε λύπη γι αυτόν. Φτωχέ Ιησού! Θα σώσεις τον κόσμο, αλλά ποιος θα σώσει εσένα;
Αν συγκρίνουμε την δίκη του Ιησού μ’ εκείνη του Σωκράτη, δεν μπορεί να μας διαφύγει η ψεύτικη φύση της πρώτης. Ο Σωκράτης ήταν τόσο γνωστός στην πόλη των Αθηνών, που δεν χρειαζόταν οι κατήγοροί του να δωροδοκήσουν κανέναν απ’ τους μαθητές του για να τον προδώσει. Ο Ιησούς θα έπρεπε να ήταν πολύ περισσότερο γνωστός στην Ιερουσαλήμ απ’ ότι ο Σωκράτης στην Αθήνα. Καθημερινά κήρυττε στις συναγωγές και τα θαύματά του τού έδιναν τέτοια δόξα που ο δύστυχος Σωκράτης δεν απολάμβανε.
Ο Σωκράτης δεν οδηγείται στην φυλακή την νύχτα με δεμένα χέρια και πόδια. Ο Ιησούς συλλαμβάνεται υπό το φως δαυλών, αφού προδίδεται απ’ τον Ιούδα μ’ ένα φιλί, και μεταφέρεται μπροστά στους ιερείς. Όλα αυτά είναι καταπληκτική θεατρική σκηνοθεσία, και δεν είναι τίποτα πέραν αυτού.
Οι μαθητές του Σωκράτη συμπεριφέρονται σαν πραγματικοί άνδρες, οι μαθητές του Ιησού είναι ηθοποιοί. Φεύγουν μακριά του, κρύβονται και ακολουθούν από απόσταση. Ένας απ’ αυτούς τον αρνείται, ο κόκορας λαλεί και ο αποστάτης μετανοεί. Αυτό κι αν δεν είναι θεατρικό!
Ο Σωκράτης παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ατάραχος και κράτησε περήφανη στάση. Παρόλο που ο ρήτορας Λυσίας προσφέρθηκε να γράψει την απολογία, ο Σωκράτης δεν δέχθηκε. Ούτε κι ο ίδιος ετοίμασε κάποιο γραπτό κείμενο. Στους φίλους του έλεγε ότι δεν χρειαζόταν να γράψει τίποτα, γιατί ολόκληρη την ζωή του προετοίμαζε την απολογία του, με τον τρόπο ακριβώς που έζησε, μη βλάπτοντας κανέναν.
Μπροστά στους δικαστές του ο Σωκράτης υπερασπίστηκε μόνος του τον εαυτόν του. Αντιμετώπισε την κάθε κατηγορία μία-μία και εξηγεί στους παρευρισκόμενους γιατί δεν φοβάται τον θάνατο. Τους αποχαιρετάει δε με τα συγκλονιστικότερα λόγια που έχει πει ποτέ άνθρωπος, ή Θεός αν θέλεις, πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη: Αλλά γαρ ήδη ώρα απιέναι, εμοί μεν αποθανουμένω, υμίν δε βιωσομένοις. Οπότεροι δε ημών έρχονται επί άμεινον πράγμα, άδηλον παντί πλην ή τω θεώ. “Αλλά τώρα πια είναι ώρα να φύγουμε, εγώ για να πεθάνω, κι εσείς για να ζήσετε. Ποιοι από εμάς πηγαίνουν σε καλύτερο μέρος, κανείς δεν ξέρει παρά μόνον ο θεός.”
Οι eεβραιοχριστιανικές εκκλησίες είναι γεμάτες από εικόνες που δείχνουν την αγωνία του Ιησού. Δάκρυα αίματος τρέχουν στα μάγουλά του, το κεφάλι του γερμένο στα πλάγια, μια έκφραση ατέλειωτου πόνου στα χαρακτηριστικά του, πράγματι καταρρέει υπό το βάρος του σταυρού του. Συγκρίνετε αυτήν την εικόνα με την ηρεμία του Σωκράτη όταν πίνει το κώνειο στην φυλακή.
Ο Ιησούς, σύμφωνα με δύο ευαγγελιστές, αρνείται να ανοίξει το στόμα του στην δίκη του. Αυτό μπορεί να είναι θεατρικά εντυπωσιακό, αλλά δεν είναι Ιστορία. Δεν μπορεί να διανοηθεί κανείς ότι ένα πραγματικό πρόσωπο που κατηγορείται όπως ο Ιησούς, να αρνείται την μεγάλη ευκαιρία να διαψεύσει τις εναντίον του κατηγορίες. Η απολογία του Σωκράτη έμεινε στην Ιστορία. Η Σιωπή του Ιησού είναι αίνιγμα, όχι τόσο μεγάλο όμως, γιατί οι βιογράφοι του ήθελαν να βάλουν και μία δόση μυστηρίου στην ιστορία τους.
Ας συγκρίνουμε και τον τρόπο που έγιναν οι δημόσιες δίκες του Σωκράτη και του Ιησού. Στο Αθηναϊκό δικαστήριο υπάρχει τάξη και νόμος, στην κυριολεξία αναρχία στην δίκη της Ιερουσαλήμ. Μάρτυρες και κατήγοροι πηγαίνουν στον Ιησού, τον χαστουκίζουν κι οι δικαστές δεν κάνουν τίποτα. Το δικαστήριο βρίσκεται στα χέρια του όχλου που φωνάζει Σταύρωσον αυτόν, ξανά και ξανά. Ο Ρωμαίος δικαστής αν και δεν βρίσκει ένοχο θανάτου τον Ιησού, αναφέρεται ότι τον παραδίδει στον όχλο για να τον σκοτώσουν αφού τον μαστιγώσουν. Κανένας Ρωμαίος δικαστής δεν θα φερόταν έτσι όπως υπονοείται ότι φέρθηκε ο Πιλάτος, εναντίον ενός κατηγορουμένου ανθρώπου που βρισκόταν σε δίκη για την ζωή του. Όλα όσα ξέρουμε για πολιτισμένη κυβέρνηση, όλα όσα ξέρουμε για το δικαστικό σύστημα της Ρώμης, βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση μ’ αυτήν την εμπνευσμένη διήγηση ενός υποτιθέμενου ιστορικού συμβάντος. Αν ποτέ ο Ιησούς είχε δικαστεί και καταδικαστεί σε Ρωμαϊκό δικαστήριο τότε μας λείπει μία ακόμη περιγραφή του που να γίνεται πιστευτή.
Ξέρω ότι οι πιστοί θα θεωρήσουν βλασφημία την σύγκριση του Εβραίου Ιησού με τον Έλληνα Σωκράτη, αλλά αυτό μάλλον πρέπει να αποδοθεί στην προκατάληψη παρά στην λογική. Τα ευαγγέλια είναι γεμάτα από τις εικόνες που μόλις σου περιέγραψα. Εάν όντως ήταν πραγματικός και υπέφερε, όπως αναφέρουν τα ευαγγέλια, του αξίζει αγάπη και λύπηση, αλλά γιατί να μετατρέπουμε ολόκληρο τον κόσμο σ’ έναν μαύρο πίνακα και πάνω του να ρίχνουμε την φιγούρα του Ιησού; Ποιος από εμάς, που είμαστε φτωχοί, αδύναμοι και αμαρτωλοί, δεν θα ήταν ευτυχής να δώσει την ζωή του, αν επρόκειτο να σώσει τον κόσμο; Νομίζεις ότι θα τρέμαμε, θα κλαίγαμε και θα λιποθυμούσαμε ή θα είμαστε οι πιο γενναίοι όταν με τον θάνατός μας θα γινόμασταν οι θεϊκοί Σωτήρες της ανθρωπότητας;
Όταν ο Έλληνας φαντάρος, ο έφηβος, ο συνταξιούχος, η Ελληνίδα γυναίκα, η Ελληνίδα μάνα, μπορούν να πάρουν τα παιδιά τους, τις ελπίδες τους, τις ζωές τους, όλο τους το είναι, και να τα βάλουν μπροστά στις κάνες των κανονιών του Ιταλού και του Γερμανού, το ’40, πεθαίνοντας με την ιαχή “Αέρα” στα χείλη τους, ποιος θα διστάσει να κάνει το ίδιο, όταν όχι η σωτηρία μιας χώρας μόνον, αλλά ολόκληρης της υφηλίου, εξαρτάται απ’ αυτό;
Αυτά είναι μοναδικά παραδείγματα ηρωϊσμού στα χρονικά της ανθρωπότητας, που θα έκαμναν τα μάγουλα του Ιησού να κοκκινίσουν από ντροπή, αν οι βιογράφοι του ήταν ειλικρινείς και δεν ήθελαν να προσβάλουν την μνήμη του.

Mουσική: Μίμης Πλέσσας, από το έργο: “Ορφέας και Ευρυδίκη”.
Ζεϊμπέκικος Χορός

ΒΙΝΤΕΟ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ: ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ο Στωϊκισμός εμφανίζεται στην αρχή ως αντήχηση και τελειοποίηση του Κυνισμού. Ο Κυνισμός θέτει ως ουσία για τη συνείδηση να υπάρχει άμεσα, ως φυσική συνείδηση. Η απλότητα είναι η απλή φυσικότητα, η αμεσότητα του ατόμου, προκειμένου δι’ αυτό, και, μέσα στην πολλαπλή κίνηση της επιθυμίας, της απόλαυσης, της θεώρησης ποικίλων πραγμάτων ως ουσιαστικών και της πράξης ως το ίδιο, να διατηρηθεί ουσιαστικά η εξωτερικά απλή ζωή. Ο Στωϊκισμός ανυψώνει αυτήν την απλότητα στη σκέψη, και η άμεση φυσικότητα δεν είναι το περιεχόμενο και η μορφή του αληθινού είναι της συνείδησης, αλλά, το ότι η λογικότητα της φύσης έχει συλληφθεί με την σκέψη στο βαθμό που αυτό, μέσα στην απλότητα της σκέψης, είναι αληθινό ή καλό. Κατά τους Στωϊκούς, όλες οι λειτουργίες της γνώσης γίνονται μες στην ψυχή, που είναι μια ουσία ειδικής μορφής, δηλαδή το «πνεύμα».
Ο Στωϊκισμός περιλαμβάνουν και τα εξής:
1. την ανάπτυξη μιας βασικής επιστημολογίας, μιας ψυχολογίας της πράξης και ένα περίγραμμα περί της ψυχολογικής ανάπτυξης
2. κατηγοριοποιήσεις των κύριων παθών και των οποομάδων τους, οι οποίες λειτουργούν ως ένα διαγνωστικό σχήμα για ανάλυση και παρέμβαση.
3. αναφορές σε μαθήματα μέσα στην τάξη που καλύπτουν είναι ευρύ φάσμα πληροφοριών, και περιέχουν θεωρία, αρχές, πρότυπα και στρατηγικές, που έχουν ως στόχο την αλλαγή του συνήθους τρόπου σκέψης, του συναισθήματος και της πράξης.
4. προσωπικές επιστολές, που σκόπευαν στη σύναψη (εδραίωση, υποστήριξη, καθοδήγηση) της φιλίας και των σχέσεων
5. ηθικά δοκίμια, που ανέλυαν και ερμήνευαν μια ποικιλία υπαρξιακών θεμάτων
6. γραφές δραματικών έργων και σχολιασμούς σε έργα δράματων
7. στοχαστικές σημειώσεις – ημερολόγια, που γράφτηκαν από ένα αυτοκράτορα για πολιτικές και στρατιωτικές υποθέσεις

Αν κάποιος μελετά τα στοιχεία που υπάρχουν για τα πάθη από τον Κιτιέα μέχρι τον Σένεκα, τον Επίκτητο και τον Μάρκο Αυρήλιο,

Στο θέμα της ψυχής οι Στωϊκοί κοινώς ξεχωρίζουν 3 δυνάμεις ή λειτουργίες της.
1. εμφάνιση ή παρουσίαση (φαντασία) που είναι η αντίληψη δεδομένων δια μέσου των αισθήσεων.
2. η έγκριση (συγκατάθεση) είναι η ερμηνεία των πληροφοριών που λαμβάνονται. Υπάρχει μία γνωστική καταγραφή των εντυπώσεων σε σχέση με 2 σημεία: α) υπάρχει το περιεχόμενο της φαντασίας, το οποίο είναι βασικά υπόθεση περιγραφής και β) υπάρχει το αξιολογικό επίπεδο του περιεχόμενου π.χ. η καλοσύνη, η κακία.
3. παρόρμηση (ορμή) είναι η εκκίνηση της πράξης που έρχεται (ως απάντηση) σε εκείνο που είναι καλό, κακό ή αδιάφορο (ή επιθυμητό) και που εδραιώθηκε κατά τη φάση της συγκατάθεσης

Σε ότι τώρα αφορά την ίδια τη Φιλοσοφία, οι Στωϊκοί τη χώριζαν ακριβέστερα σε εκείνα τα 3 μέρη, τα οποία είναι: 1. Λογική, 2. Φυσική ή φιλοσοφία της φύσεως και 3. Ηθική, ιδιαίτερα ως προς την πρακτική πλευρά.

Η ΦΥΣΙΚΗ:

Είναι μάλλον μια σύνοψη στοιχείων που πήραν από τους αρχαίους φυσικούς, διαμορφωμένη σύμφωνα με την ηρακλείτεια φυσική. Οι 3 σχολές εκείνης της περιόδου είχαν καθεμία μία πολύ ιδιαίτερα καθορισμένη ορολογία, πράγμα που δεν μπορούμε τόσο να ισχυριστούμε για τη φιλοσοφία του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη πρέπει επομένως, τώρα, να εξοικειωθούμε με τις επιμέρους εκφράσεις και τη σημασία τους. Η κύρια ιδέα είναι η εξής: ο λόγος, ο προσδιοριστικός λόγος, είναι αυτό που κυβερνά, που κυριαρχεί, που παράγει, που διαπερνά τα πάντα, η υπόσταση και η δραστικότητα που βρίσκονται στη βάση όλων των φυσικών μορφών ως προϊόντων του λόγου, το λόγο αυτό, θεωρημένο στη λογικά αποτελεσματική του δράση, τον ονόμαζαν θεό. Πρόκειται για μια νοήμονα κοσμική ψυχή επειδή ακριβώς τον ονόμαζαν θεό, έχουμε να κάνουμε με πανθεϊσμό όλη η φιλοσοφία είναι πανθεϊστική, η έννοια, ο λόγος βρίσκεται μέσα στον κόσμο. Οι Στωϊκοί θεωρούσαν τη μελέτη της φύσης ουσιαστική και ωφέλιμη, ακριβώς γιατί τον καθολικό της νόμο, τον καθολικό λόγο, τον γνωρίζουμε από αυτή τη μελέτη, με σκοπό κατόπιν από εκεί να γνωρίσουμε τα καθήκοντα μας, το νόμο για τον άνθρωπο και να ζήσουμε σύμφωνα με το λόγο, με το νόμο της φύσης, και να συμφωνήσουμε με εκείνο τον καθολικό νόμο.
Ονομάζουν τη φωτιά κατ’ εξοχήν στοιχείον, επειδή από αυτή, ως πρώτη, συντίθεται όλα τα υπόλοιπα (συνίστασθαι) με μεταβολή (μεταβολήν), και όλα λειώνουν και διαλύονται στην ίδια, σαν αυτή να είναι η τελική τους κατάσταση. Έτσι, ο Ηράκλειτος και ο Στωϊκισμός συνέλαβαν με ακρίβεια την καθολική αιώνια λειτουργία της φύσης.
Για τον Θεό και του Θεούς μιλούν πάλι με τον τρόπο της συνηθισμένης παράστασης, και λέγουν ότι ο Θεός είναι ο Αγέννητος και ανώλεθρος εργοδηγός ολόκληρης αυτής της τάξης και του συστήματος, ο οποίος ενίοτε καταβροχθίζει μέσα του ολόκληρη την υπόσταση, και πάλι τη γεννάει από μέσα του. Άλλωστε μιλούν για τη μορφή του κόσμου, για τα 4 επιμέρους στοιχεία –σύμφωνα με τον Ηράκλειτο- λέγοντας ότι «η φωτιά είναι ανάμεσα τους το δραστικό στοιχείο, και αυτό που περνά στα υπόλοιπα στοιχεία που είναι οι μορφές του». Το σύμπαν, μια φορά, είναι η ενότητα της μορφής και της ύλης, και ο θεός η ψυχή του κόσμου, ως φύση ή το σύμπαν, είναι το Ον της διαμορφωμένης ύλης. Λείπει το ουσιαστικό της ένωσης και του σχίσματος αυτής της αντίθεσης.

Η ΛΟΓΙΚΗ

Η πνευματική πλευρά της φιλοσοφίας. Οι Στωϊκοί όριζαν ότι η επιστημονική αρχή είναι η εσκεμμένης παράσταση που είναι το αληθινό και το αγαθό. Ή αληθινό και αγαθό είναι αυτό που γίνεται αντιληπτό, αυτό που συμφωνεί με το λόγο όμως, το να συμφωνεί με τον λόγο όμως, σημαίνει ακριβώς να έχει γίνει αντικείμενο σκέψης, να έχει γίνει αντιληπτό. Γιατί το αληθινό και το αγαθό έχουν τεθεί ως περιεχόμενο, ως το Ον ο λόγος παραμένει η απλή μορφή. Πρόκειται για τον Ορθόν λόγο, όπως ο Ζήνων αποκαλούσε επίσης το κριτήριον. Που ονομάζεται και «κριτήριο της αλήθειας» των Στωϊκών, που είναι το μέτρο και το κριτικό θεμέλιο κάθε αλήθειας. «Η απλή παράσταση (φαντασία) δι’ αυτή είναι μια φαντασία (τύπωσις), και ο Χρύσιππος χρησιμοποιεί την έκφραση αλλοίωση (΄ετεροίωσις)». Για να είναι αληθινή η παράσταση, πρέπει να γίνει κατανοητή, να τη συλλάβουμε.

Η ΗΘΙΚΗ

Τους Στωϊκούς, όμως τους στιγμάτισε η Ηθική τους φιλοσοφία. Που την «χωρίζουν» σε μερικές ενότητες.
Α) Η έννοια της Αρετής. Η Αρχή των Στωϊκών είναι γενικά η εξής: ο άνθρωπος πρέπει να ζει σύμφωνα και αρμονικά με την φύση, γιατί σε αυτή οδηγεί η φύση. Όπου αυτό είναι που μας υπαγορεύει η Αρετή. Η σκέψη πρέπει να καθορίζει αυτό που συμφωνεί με την φύση, όμως, αυτό μόνο είναι που καθορίζεται από τον λόγο. Ο λόγος; Τι είναι ο λόγος; Αυτό που συμφωνεί με την φύση. Η αρετή είναι αυτό που γενικά είναι σύμφωνο με την ουσία ή το νόμο των πραγμάτων. Αρετή, είναι ν’ ακολουθείς αυτό που έχεις σκεφθεί, δηλαδή τον καθολικό νόμο, τον Ορθό λόγο. Ο άνθρωπος οφείλει να πράττει ως άνθρωπος με διαμορφωμένη σκέψη. Πρέπει να πράττει σύμφωνα με τη διορατικότητα του, και να υποτάσσει τις ορμές του.
Β) Όμως η άλλη πλευρά στο καλό είναι η εξωτερική ύπαρξη και η συναίνεση των περιστάσεων, της εξωτερικής φύσης στον τελικό σκοπό του ανθρώπου. Το καλό είναι αυτή η συμφωνία με το νόμο, που εκφράζεται σε σχέση με τη βούληση είναι το αντικείμενο ως πρακτικό. Το αν είναι ένας άνθρωπος είναι ταυτόχρονα ενάρετος και ευτυχισμένος δεν εξαρτάται ούτε μόνον από την εξωτερικότητα ούτε μόνο από την αυτοσυνείδηση. Σε ότι αφορά την χρησιμότητα, η ηθική δε χρειάζεται να είναι τόσο ανελαστική απέναντί της γιατί, κάθε καλή πράξη είναι πράγματι χρήσιμη, έχει πραγματικότητα, παράγει κάτι καλό. Χρησιμότητα δε σημαίνει τίποτε άλλο από το να ξέρουμε αυτό που κάνουμε, να έχουμε συνείδηση, για τις πράξεις μας.

ΠΗΓΕΣ:
Εισαγωγικό σημείωμα των εκδόσεων «Ζήτρος»
G. W. F. HEGEL: «Φιλοσοφία των Στωϊκών», που εμπεριέχεται στην εισαγωγή του «Ζήτρου»
«Φιλοσοφικο Λεξικο» των Ρόζενταλ και Γιουντίν.
«η Στωϊκή θεωρία περί των παθών» του Donald Blakely

ΠΛΑΤΩΝ (ΤΙΜΑΙΟΣ ΙΓ’)

<<…ως προς τούτο πρέπει να πιστεύσωμεν όσους ωμίλησαν προ ημών,οι οποίοι ήσαν,καθώς έλεγον,απόγονοι των θεών και ασφαλώς εγνώριζον πολύ καλώς τους προγόνους των.Είναι αδύνατον λοιπόν να μη πιστεύωμεν εις τους απογόνους των θεών…>>

Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ κατά τη ρωμαϊκή περίοδο σε άλλα ελληνικά ιερά έγιναν σοβαρές λεηλασίες και καταστροφές, η Ακρόπολη διατήρησε την παλαιά της αίγλη και εξακολούθησε να συγκεντρώνει τα πλούσια αφιερώματα των πιστών. Η τελευταία επέμβαση στο χώρο έγινε μετά την επιδρομή των Ερούλων τον 3ο αι. μ.Χ., οπότε κατασκευάσθηκε οχυρωματικό τείχος με δύο πύλες στη δυτική πλευρά, από τις οποίες η μία, η δυτική, σώζεται μέχρι σήμερα και είναι γνωστή με το όνομα Beule, από το όνομα του Γάλλου αρχαιολόγου που έκανε έρευνες στο χώρο το 19ο αιώνα.
Στους επόμενους αιώνες τα μνημεία της Ακρόπολης υπέστησαν σοβαρές βλάβες από φυσικά αίτια ή από ανθρώπινες επεμβάσεις. Με την επικράτηση του χριστιανισμού και ιδιαίτερα από τον 6ο αι. μ.Χ., τα μνημεία μετατράπηκαν σε χριστιανικές εκκλησίες. Ο Παρθενώνας αφιερώθηκε στην Παρθένο Μαρία, που στη συνέχεια ονομάσθηκε Παναγιά η Αθηνιώτισσα, ενώ στα τέλη του 11ου αιώνα αποτέλεσε τη μητρόπολη της Αθήνας. Στη ζωοφόρο ανοίχτηκαν παράθυρα, που κατέστρεψαν αρκετά από τα γλυπτά της. Ανάμεσα στον Παρθενώνα και το Ερεχθείο κτίστηκε ναός τής Αγίας Τριάδας, ενώ τα Προπύλαια διαμορφώθηκαν σε ναό των Αρχαγγέλων!Το Ερέχθειο είχε μετατραπεί σε ναό του Σωτήρος ή της Θεοτόκου, ο ναός της Αθηνάς Νίκης σε εκκλησάκι και τα Προπύλαια σε επισκοπική κατοικία. Ο βράχος της Ακρόπολης αποτελούσε το φρούριο της πόλης. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1204-1456), τα Προπύλαια μετατράπηκαν σε ανάκτορο των Φράγκων ηγεμόνων, ενώ στην Τουρκοκρατία (1456-1833) η Ακρόπολη και πάλι έγινε το φρούριο της πόλης, όπου κατοικούσε ο Τούρκος φρούραρχος. Το 1687, κατά τη διάρκεια του Β΄ Ενετοτουρκικού πολέμου, ο λόφος πολιορκήθηκε από τον Φ. Μοροζίνι και στις 26 Σεπτεμβρίου 1687, μία βόμβα των (χριστιανών!)Ενετών ανατίναξε τον Παρθενώνα που είχε μετατραπεί σε πυριτιδαποθήκη. Η επόμενη σοβαρή καταστροφή στα μνημεία σημειώθηκε μεταξύ των ετών 1801-1802, με τη διαρπαγή του γλυπτού διάκοσμου του Παρθενώνα από το (χριστιανό) λόρδο Έλγιν και την αφαίρεση γλυπτών από το ναό της Αθηνάς Νίκης και το Ερέχθειο. Η Ακρόπολη πέρασε οριστικά στην κυριαρχία των Ελλήνων το 1822 και πρώτος φρούραρχός της ορίσθηκε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος.
Πηγή: Υπουργείο Πολιτισμού,
http://www.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=2384

Πρέπει να ξυπνήσουμε τον κόσμο, ότι έκαναν οι Χριστιανοί με τους ναούς των προγόνων μας που κατεδάφιζαν, σήμερα μόνοι τους το ομολογούν και υπερηφανεύονται ότι κατεδάφιζαν τους Ναούς του υψίστου πολιτισμού παγκοσμίως.
Δείτε εδώ …. και τις ομολογίες τους που θα χρειαστούν στις μελλοντικές δίκες, στις οποίες θα πρέπει ενώπιον της δικαιοσύνης να δώσουν απαντήσεις και εξηγήσεις, καθώς και να δικαστούν για τα εγκλήματα των προγόνων τους οι απόγονοι που συνεχίζουν να υποστηρίζουν εις γνώσιν τους τα εγκλήματα κατά του Ελληνισμού.
Οι εξηγήσεις που θα δώσουν πρέπει να είναι λογικές και δεν θα είναι εύκολο εκεί να πείσουν τους δικαστές ότι στους Ναούς υπήρχαν Δαιμόνια, και οι Διαβολάκια ! Οι δικαστές δεν θα είναι αμόρφωτοι, τσοπάνιδες κτηνοτρόφοι ή δούλοι και ανήλικα παιδιά, αλλά θα είναι μορφωμένοι και εξοπλισμένη με κάθε είδους γνώση.
Πρέπει ενώπιον του δικαστηρίου της λογικής να δώσουν απαντήσεις, πώς ο “Αγίος” Νικόλαος κατέστρεφε με τις προσευχές τους ναούς ; Με όλες τις λεπτομέρειες πρέπει να πουν την αλήθεια ότι τα εκρηκτικά ήταν γνωστά στην Αρχαία Ελλάδα, και ότι το εμπόδιο ήταν οι μορφωμένοι και φιλόσοφοι που τα γνώριζαν πολύ καλά, οι αμόρφωτοι και οι δούλοι αυτά δεν τα γνώριζαν, και αυτούς ήθελε ο Χριστιανισμός …… τους αμόρφωτους για να αναγάγει σε θαύμα Θεού μια πολύ ανθρώπινη πράξη καταστροφής Ναών με εκρηκτικά.

Εδώ όμως θέλω να περάσουμε από τις Χριστιανικές καταστροφές στις καταστροφές στην σύγχρονη εποχή πλέον όχι από τον Χριστιανισμό αλλά από τις Ιδεολογίες πολιτικές.
Τις τελικές καταστροφές που γίνονται με την υπογραφή των πολιτικών κομμάτων Αριστερών και Δεξιών.
Είναι δυνατόν, μπορεί να χωρέσει ο ανθρώπινος ΝΟΥΣ ότι σήμερα το πεδίο των Μαραθωνομάχων είναι το οικόπεδο του Αχιλλέα Καραμανλή ;
Οι εκεί που υπήρχαν Αρχαία σήμερα φιγουράρουν τα ωραία κτήρια των επιχειρηματιών, το ότι το Αεροδρόμιο των Σπάτων έγινε για να θάψει από κάτω μια ολόκληρη πόλη ;
Εάν πούμε ότι απλά σε όλα ευθύνονται μονον αυτοί που έχουν την ταυτότητα του Χριστιανισμού και μόνο ερωτώ γιατί οι κομμουνιστές που δεν είναι χριστιανοί μιας και είναι Άθεοι ποτέ δεν αντέδρασαν για αυτές τις λεηλασίες του πολιτισμού μας από τους υπόλοιπους που είναι χριστιανοί ; Έχω αυτήν την απορία διότι οι κομμουνιστές δεν είναι ένας ή δύο άτομα είναι μια δύναμη στην Βουλή σχεδόν 50 Βουλευτών ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ …
Δεν άκουσα καμία διαμαρτυρία, κανένα ενδιαφέρον !
Ακούω μόνο μπουρδολογίες για δήθεν Λαϊκούς Εργατικούς Αγώνες !

Όπως βλέπουμε δεν είναι μόνο θέμα του Χριστιανισμού αλλά γενικά του Ιουδαϊσμού, όπου έχει την σφραγίδα του ο Ιουδαϊσμός εκεί προκαλούνται οι καταστροφές.

epanellinismos

Χρηματοδότηση Χίτλερ από Αμερικανοαγγλικά και εβραικά κεφάλαια,Τράπεζα διεθνών διευθετήσεων, Αντονυ Σάτον, Χένρυ Φορντ και Μοργκαν, το διεθνές “αφυλο” κεφάλαιο των υπερπλουσίων ολιγαρχών…

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ_26/10/1996 http://video.google.com/vid… ΑΙΤΙΑ Β΄Π.Π._ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ_2/11/1996 http://video.google.com/vi…

Πολύς λόγος γίνεται τώρα τελευταία για το Μακεδονικό ζήτημα. Ακούμε συνεχώς για τις διεκδικήσεις των Σκοπιανών εις βάρος της Ελλάδας. Δυστυχώς όμως αυτό είναι ένα μέρος της αλήθειας. Οι καιροσκόποι και ταυτόχρονα αφελείς Σκοπιανοί είναι θύματα, όπως και οι Έλληνες, των ίδιων αφανών κέντρων που κινούν τα νήματα απο το παρασκήνιο.
Οι Σκοπιανοί προφανώς δεν γνωρίζουν ότι οι Εβραίοι ανέκαθεν επεδίωκαν ένα «ανεξάρτητο» κράτος στον χώρο της Μακεδονίας με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη. Παραθέτω μια απο τις πολλές αναφορές Εβραίων συγγραφέων για τη Θεσσαλονίκη αλλά και τη Μακεδονία απο το βιβλίο «Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης» της Ρένας Μόλχο: «Οι Εβραίοι σοσιαλιστές υιοθέτησαν την άποψη του Αβραάμ Μπεναρόγια που υποστήριζε τη δημιουργία μιας σοσιαλιστικής ομοσπονδίας στην οποία η κάθε εθνότητα θα μπορούσε να διατηρεί την ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα με απόλυτη ελευθερία και παράλληλανα συνεργάζεται με τις άλλες για την επίτευξη ενός κοινού στόχου,του σοσιαλισμού».

Όπως σήμερα οι Σκοπιανοί αμφισβητούν την ελληνικότητα της Μακεδονίας έτσι και πριν ένα αιώνα αλλά και πιο πρόσφατα οι Εβραίοι αμφισβητούσαν τους «κατακτητές» όπως ονομάζουν τους Έλληνες, που «απελευθέρωσαν» την Θεσσαλονίκη. Οι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί σήμερα είναι οι ίδιοι με αυτούς που οι Εβραίοι χρησιμοποίησαν όταν οι Έλληνες απελευθέρωσαν την Θεσσαλονίκη. Οι Εβραίοι τότε προσπάθησαν μέσω του Διεθνούς Εβραιοσιωνισμού να επηρεάσουν τις Μεγάλες Δυνάμεις. Οι Σκοπιανοί σήμερα το κάνουν με τα λεφτά του εβραϊκής καταγωγής Τζώρτζ Σόρος.
Η Ελλάδα έχει το προνόμιο να είναι η μοναδική χώρα της υφηλίου -εμείς δε γνωρίζουμε άλλη-, που όλοι οι γείτονές της διεκδικούν εδάφη της.
Οι Αλβανοί διεκδικούν την Τσαμουριά, μέχρι τον Αμβρακικό Κόλπο (ψιλοπράγματα δηλαδή). Και είναι μαχητικοί αφού έχουν την στήριξη των Αμερικανο-Εβραίων (όλοι ξέρουν αυτήν την αλήθεια, φοβούνται όμως να το πούν και ρίχνουν την ευθύνη στους κακόμοιρους Αμερικάνους, που στέλνουν τα παιδιά τους να πεθάνουν για να πραγματοποιηθούν τα σχέδια των Σιωνιστών. Είναι πράγματι πολύ λυπηρό και ταυτόχρονα επικίνδυνο για την ανθρωπότητα).
Οι Σκοπιανοί διεκδικούν μέχρι τον Όλυμπο και έχουν και αυτοί την στήριξη των Αμερικανο-Εβραίων.
Οι Βούλγαροι διεκδικούν τη Θράκη και είναι πρόσφατη η σχετική διαμαρτυρία τους για τα φυλλάδια τουρισμού που περιείχαν τον Ορφέα που είναι Βούλγαρος κατά τη γνώμη τους (περίοδος Αβραμόπουλου).
Οι Τούρκοι διεκδικούν Θράκη, Αιγαίο, Δωδεκάνησα. Έχουν την στήριξη των «Αμερικάνων» και οι χάρτες του ΝΑΤΟ μοιάζουν όλο και πιο πολύ με τους Τουρκικούς.
Συνάντησα πριν λίγες μέρες ένα φίλο απο την Κέρκυρα και μου έλεγε ότι κέντρα που σχετίζονται με μυστικές εταιρείες στο νησί διαδίδουν φήμες ότι θα ήταν καλύτερα να ήταν αυτόνομη η Κέρκυρα. Ταυτόχρονα η Κέρκυρα εμφανίζεται σε αμερικάνικες ιστοσελίδες σαν αυτόνομη. Μερικές φορές εμφανίζεται και σε αλβανικούς χάρτες σαν Αλβανικό έδαφος. Και επιπλέον μεγάλο μέρος του νησιού έχει εξαγοραστεί από μεγιστάνες που συνήθως «δηλώνουν» Άγγλοι ή Γερμανοί, αλλά οι ντόπιοι ξέρουν ότι όλοι είναι πλούσιοι κάτοικοι της Αγγλίας και των υπολοίπων Ευρωπαϊκών χωρών και είναι Εβραϊκής καταγωγής, με αλλαγμένα ονόματα όμως.
Η Κρήτη εμφανίζεται και αυτή αυτόνομη σε αμερικανικές ιστοσελίδες. Γίνονται τεράστιες εξαγορές εδαφών απο τα ίδια κέντρα. Θυμηθείτε τη τελευταία αγορά από «Τραπεζίτες του Λονδίνου», τεράστια έκταση πουλήθηκε απο τη Μονή Τοπλού στο Βάϊ στην βορειο-ανατολική Κρήτη και μετά από λίγες μέρες μεγάλες εφημερίδες των Αθηνών (Ελευθεροτυπία, Βήμα κ.α) μας πληροφόρησαν ότι η εταιρεία αυτή μετονομάστηκε σε «Ελληνική Επενδυτική».
Αρχικά εμφανιζόταν σαν εταιρεία των Τραπεζιτών Λαζάρντ. Προφανώς για να μην ανησυχούν οι Κρητικοί, έτσι και αλλιώς η Κυβέρνηση μέσα στον ύπνο το βαθύ δεν ανησυχεί. Είναι όλα μπίζνες. Ταυτόχρονα, εφημερίδα της Κρήτης έγραψε για πολλές εκατοντάδες ή χιλιάδες ξένους που εγκαθίστανται στο νησί και που αλλάζουν τα ονόματά τους σε ελληνικά. Γιατί; Σίγουρα έχουν κάποιο σχέδιο στο μυαλό τους. Αμφιβάλλει κανείς ότι δεν αλλάζουν τα ονόματα γιατί τα βαρέθηκαν; Ποιός Έλληνας όταν πάει σε άλλη χώρα αλλάζει το επώνυμό του; Είναι εύκολο να αλλάξεις το επώνυμό σου σε άλλες χώρες, χωρίς να περάσεις από χιλιάδες ανακρίσεις; Γιατί ξέρουν ότι όποιος αλλάζει το όνομά του θέλει να κρύψει κάτι. Ποιά υπηρεσία τους το επιτρέπει; Μήπως πρέπει να επέμβει ένας εισαγγελέας του νησιού να ρωτήσει αυτές τις αρμόδιες υπηρεσίες και να τους τραβήξει τα «αυτιά»;
Η Γαύδος διεκδικείται και απο την Τουρκία και απο την… Λιβύη. Εμφανίστηκε στο διαδίκτυο χάρτης με τη Γαύδο να ανήκει στα χωρικά ύδατα της Λιβύης! Απίστευτο αν είναι αληθινό!
Ας προσέξουμε μερικά σημαντικά σημεία:
Είναι βέβαιο ότι δεν είναι τυχαίο που όλοι αυτοί διεκδικούν τμήματα της χώρας μας! Κινούνται απο μόνοι τους; Σίγουρα οι ταυτόχρονες διεκδικήσεις υποδεικνύουν την ύπαρξη κέντρου και αυτό είναι βέβαια οι γνωστοί Παγκόσμιοι Τραπεζίτες.
Σε όλες αυτές τις χώρες δραστηριοποιείται το εβραϊκό ίδρυμα Σόρος. Αυτοί ενθαρρύνουν τους Σκοπιανούς, τους Αλβανούς και όλους τους άλλους (νηστικούς) διεκδικητές. Χρηματοδοτούν αυτές τις χώρες και τις αναγκάζουν να υπακούουν στις απαιτήσεις τους.
Στην Ελλάδα το ίδρυμα Σόρος προωθεί την αλλαγή σχολικών βιβλίων. Να θυμήσουμε ακόμα ότι το Ίδρυμα Σόρος είναι «εκτελεστικό όργανο» των Ρόθτσιλντ. Η ειδικότητα των Ρόθτσιλντ είναι η δανειοδότηση χωρών -αυτοί μας δανειοδότησαν «γενναιόδωρα» το 1821 και τα ξεχρεώσαμε πρόσφατα, αφού το πληρώσαμε το αρχικό δάνειο δεκάδες φορές πάνω από την αρχική του αξία. Τώρα ο κύριος Ρόθτσιλντ έχει επαφές με Αλβανία και ο Φάτος Νάνο τον επισκεπτόταν τακτικά στο εξοχικό του στη Κέρκυρα. Δεν ήταν δυνατόν η Αλβανία να μην χρωστάει τίποτα! Τώρα ο κύριος Ρόθτσιλντ ταξιδεύει τακτικά στο φίλο του τον Καντάφι, έτσι λέει, μετά την ταπείνωση των Λίβυων και τον εξαναγκασμό τους σε αποζημίωση για το δυστήχημα του Λόκερμπι, σε λίγο το εξωτερικό χρέος της Λιβύης θα εκτοξευθεί στα «ουράνια».
Πρέπει να αντιληφθεί ο ελληνικός Λαός ότι αυτά τα πράγματα οι πολιτικάντηδες τα ξέρουν αλλά τα αποκρύπτουν (επιμελώς) και πρέπει οι πολίτες να δραστηριοποιηθούν. Ας προσέχουν ιδιαίτερα οι Κρητικοί.
Από Αντιπληροφόρηση