ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

Έτος 1864

ΕΙΣ ΔΟΞΑΝ

ΠΑΤΡΟΣ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΘΕΟΥ

ΠΗΔΑΛΙΟΝ

ΤΗΣ ΝΟΗΤΗΣ ΝΗΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ

ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΗΤΟΙ

ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΙ ΘΕΙΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΤΕ

ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΕΡΟΣ ΘΕΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ ΜΕΝ ΧΑΡΙΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΕΚΤΙΘΕΜΕΝΟΙ

ΔΙΑ ΔΕ ΤΗΣ ΚΑΘ΄ΗΜΑΣ ΚΟΙΝΟΤΕΡΑΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΝ ΤΩΝ ΑΗΔΟΥΣΤΕΡΩΝ ΕΡΜΗΝΕΥΟΜΕΝΟΙ

ΠΑΡΑ

ΑΓΑΠΙΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΚΑΙ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

ΚΑΙ ΜΕΤ΄ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ ΑΝΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΟΡΘΩΘΕΝΤΕΣ

ΨΗΦΩ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΟΦΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΥ

…ΕΝ ΖΑΚΥΝΘΩ . ΕΚ. ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ Ο ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ . ΣΕΡΓΙΟΥ Χ. ΡΑΦΤΑΝΗ…ΑΩΞΔ

Η προδοσία του 1821

Εις την έκδοση του *Πηδαλίου* του 1864 διαβάζει τις την εισαγωγή του Αρχιμ. Ειρηναίου Δεληδήμου :

*Εαν επραγματοποιούντο πλήρος τα όνειρα των οπαδών του Διαφωτισμού , οι ορθόδοξοι λαοί θα εξέρχοντο εκ΄της θλιβεράς των αμάθειας , θα εισήρχοντο εις τον φωτεινόν δρόμον της προόδου , θα ηγάπων τας επιστήμας και την δύναμιν του Ορθού Λόγου , θα προέκοπτον κοινωνικώς και οικονομικώς , συνχρόνως όμως θα απεκόπτοντο από τας ρίζας των και αντί της ορθοδόξου πνευματικότητος πηγαζούσης εκ΄της ταπεινώσεως του ανθρώπου ενώπιον της αγάπης του Θεού , θα επεκράτει και εις αυτούς η αλαζονική αυτοπεποίθεσις της ανθρώπινης διάνοιας* .

Ας θυμηθούμε πως οι διαφωτιστές ήθελαν να διδαχθούνε οι υπόδουλοι *Ελληνική Παιδεία* Κλασσική Ελληνική Γραμματεία . Ιδού λοιπόν το αληθές!

Πράγματι η εκκλησία επολέμησε σφοδρά τους Διαφωτιστές του 1821!!! Εδώ δε η εισαγωγή του Ειρηναίου Δεληδήμου φανερώνει τους λόγους δια τους οποίους έπρεπε να καταστραφεί η Ελληνική Παιδεία που έφερον και ονειρεύοντο να φέρουν στο υπόδουλο Γένος οι Διαφωτιστές .

Αξιοσημείωτον είναι πως παραδέχεται ο Αρχιμ. την θλιβερά , μα σκόπιμη αμάθεια των ορθοδόξων .

Ιδού λοιπόν πως δεν υπήρχε ποτέ *κρυφό σχολειό* εφ΄όσον σκοπός της ορθοδόξου Εκκλησίας ήταν να κρατεί τους υπόδουλους , αμαθείς  έτσι ώστε να μένουν ταπεινοί , αιωνίως ενώπιον της αγάπης του Θεού , σύμφωνα με την εισαγωγή του Αρχιμ. Ειρηναίου Δεληδήμου στο *ΠΗΔΑΛΙΟΝ* της ορθοδόξου Εκκλησία .

Το πηδάλιο , ως γνωστόν , είναι το εργαλείο – ο μηχανισμός , μέσω του οποίου οδηγούμε ένα πλοίο προς μια συγκεκριμένη πορεία .

Η ορθόδοξος Εκκλησία , ως *νοητή ναυς (πνευματικόν πλοίο) , έχει το δικό της *ΠΗΔΑΛΙΟ* , την *ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ* , η οποία περιέχει τους θείους και ιερούς κανόνες των Αγίων Αποστόλων , των Οικουμενικών Συνόδων και τοπικών Συνόδων και των θείων Πατέρων , στους οποίους (κανόνες) προσφεύγουν οι κληρικοί της για να ασκήσουν *κανονικά* τα ιερατικά τους καθήκοντα .

Αντιγράφω εδώ και παραθέτω ασχολίαστους ορισμένους θείους κανόνας από το *Πηδάλιον* δια να φανερώσω τις σχέσεις Χριστιανισμού Ελληνισμού .

ΚΑΝΩΝ ΞΒ΄

*Καλάνδαι ονομάζονται αι πρώται ημέραι του κάθε μηνός , εις τας οποίας οι Έλληνες εσυνήθιζαν να εορτάζουν , δια να απερνούν τάχα όλον τον μήνα με ευθυμίαν (2) και τα βοτά δε και βρουμάλια ελληνικαί ήτον εορταί , τα μεν βοτά , ήτο βοσκήματα και πρόβατα , εις τιμήν του θεού Πανός , ος τις ενομίζετο από τους Έλληνας ότι είναι έφορος των προβάτων και των λοιπών ζώων , τα δε Βρουμάλια , εις τιμήν του Διονύσου . Βρόμιος γαρ ήτο του Διονύσου επίθετον κοντά εις τους Έλληνας από το βρόμον , όπου σημαίνει τον ήχον και την βροντήν , ονομαζόμενος .

Τούτο δε οι Ρωμαίοι (οι Ρωμαίοι , όχι οι Έλληνες) βρουμάλιον ωνόμαζον , ήγουν τον βρόμον και την εορτή βρουμάλια , πληθυντικώς , όπου είναι το ίδιον , ώσαν τα Διονύσια , καθώς τα έλεγαν οι Έλληνες .

Προστάζει λοιπόν ο παρών Κανών , ότι τα τοιαύτα Ελληνικά , αλλά δη  και η κατά την πρώτην Μαρτίου τελούμενη πανήγυρις δια την ευκρασίαν τάχα του έαρος , να ασηκωθούν ολοτελώς από την πολιτείαν των Χριστιανών . Μήτε χοροί απλώς δημόσιοι γυναικών να γίνονται , ούτε εορταί και χοροί από άνδρας ή γυναίκας εις όνομα των ψευδοθεών . Ορίζει δε προς τούτοις , ότι μήτε άνδρας να φορή ρούχα γυναικεία , ούτε γυναίκα ρούχα ανδρίκια αλλά μήτε να μουρώνονται με μουτσούνας και προσωπίδας (μάσκες θεάτρου) Κωμικάς , ήτοι παρακινούσας εις γέλωτας , ή Τραγικάς ήτοι παρακινούσας εις θρήνους και δάκρυα , ή Σατυρικάς , ήτοι ιδίας των Σατύρων και Βάκχων , οίτινες εις τιμήν του Διονύσου , ως εκστατικοί και δαιμονισμένοι , εχόρευον (1) και ότι τινάς να μην επικαλήται το όνομα του συγχαμερού Διονύσου (ός τις ενομίζετο πως ήτο δοτήρ του οίνου και έφορος) , (Υ.Γ.: και ο Ιησούς είναι δοτήρ οίνου: Το πρώτο του θαύμα ήταν να κάνει κρασί για χάρη ευτυχίας γάμου) , όταν πατώνται τα σταφύλια στους ληνούς , μήτε να γελά και να καγχάζη , όταν βάλλεται ο νέος οίνος εις τα πιθάρια .

Λοιπόν όποιος από του νυν και εις το εξής , αφ΄ου έμαθε περί τούτων , εν΄ γνώσει επιχειρήσει να κάμη κανένα από τα προορηθέντα ταύτα δαιμονιώδη και Ελληνικά , ει μεν είναι Κληρικός , ας καθαίρεται , ει δε λαϊκός ας αφορίζεται* .  

ΚΑΝΩΝ ΗΔ

Λόγοι για τις Γενοκτονίες , διώξεις , βασανισμούς και σφαγές εναντίων των Έλλήνων .

*Η των Ελλήνων συνήθειαις πρέπει να μισούνται από τους Χριστιανούς , δια τούτο ο παρών Κανών αφορίζει εκείνους τους Χριστιανούς όπου κατά την συνήθειαν των Ελλήνων ομνύσυν ή εις τους ψευδωνύμους θεούς εκείνων , λέγοντες μα Δία , ή εις τα στοιχεία , οίον μα το Δία , μα τον Ουρανόν και άλλα παρόμοια , καθώς και ο ΠΑ΄του Βασιλείου Κανών εις επιτίμια (ποινές) υποβάλλει αυτούς . Πλην ο μεν Βασίλειος ένδεκα χρόνους κανονιζει εκείνους οπού χωρίς μεγάλη ανάγκην βασάνων αρνηθούν την πίστιν και φάγουν ειδωλόθυτα και ομόσουν όρκους των Ελλήνων , καθώς αυτοί δηλ. τους πιστεύουν . Ο δε παρών Κανών της Συνόδου αφορίζει , ως λέγει ο Βαλσαμών όχι μόνον τούτους αλλά και τους μη αρνηθέντας την πίστην χριστιανούς , ομνύοντας δε όρκους κατά την συνήθεια των Ελλήνων . Δι ό και ο τοιούτος όρκος αλλά δη και πας ο κατά αδοκίμου θρησκείας ομοθείς , ου φυλάττεται , κατά το ιθ΄κεφ. του ιγ΄τιτλ. Φωτίου* .

Λοιπόν! Έλλην ή Χριστιανός

Ξεκάθαρα φαίνεται ότι άνθρωπος με κοσμοαντίληψη *Ελληνοχριστιανισμού* δηλαδή *Ελληνοχριστιανός* δεν δικαιολογείται από τους πιο πάνω θείους Κανόνες , όπου *Η των Ελλήνων συνήθειαις πρέπει να μισούνται από τους Χριστιανούς* .

Τότε όσοι μιλούν σήμερα ή άλλοτε , περί του ιδεολογήματος αυτού -του Ελληνοχριστιανισμού- πρέπει σύμφωνα με τους θείους Κανόνες να ΑΦΟΡΙΖΟΝΤΑΙ!

Στο *Πηδάλιον* , όπως αναδεικνύεται από το περιεχόμενο του , είναι η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής είναι η απάλειψη της αξιοπρέπειας κι ευτυχίας , είναι η επιβολή του σκοταδισμού , της μισαλλοδοξίας και ιδιαιτέρως της Πολιτιστικής Οπισθοδρόμησης των Ελλήνων . Είναι καταστροφή των Ελληνικών παραδόσεων .

Η Ελλάδα ερείπια

- Το *ες έδαφος φέρειν* εκφράζει το *Πηδάλιον* ως εξής : *Είδώλων ναοί και βωμοί και ξόανα πρέπει να κατακρημνίζωνται* . Οι *θεόπνευστες* αυτές εντολές παρουσιάζονται με κάθε λεπτομέρεια σε τέσσερις πυκνογραμμένες σελίδες . Πρόκειται για αποφάσεις που λήφθησαν από την Ζ΄Οικουμενική Σύνοδο που συγκροτήθηκε το 783 μ.χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας επί Κωνσταντίνου και της μητέρας του Ειρήνης . Σε αυτήν την Σύνοδο συμμετείχαν 367 ορθόδοξοι πατέρες .

- Στον Κανόνα ΟΖ΄ της ΣΤ΄Οικουμενικής Συνόδου , η οποία συνήλθε το 691 μ.χ. στην Κωνσταντινούπολη , συνίσταται στους πιστούς να μην πλένωνται: *Είναι ανδρείον και σωφρονέστατον πράγμα το να απέχη τινάς από λουτρά…Η ηδονική εκείνη υγρασία του λουτρού χαυνόνει και εκθηλύνει το σώμα και η εν τω λουτρώ γύμνωσις φέρει εις ενθύμησιν την άδοξον εκείνη γύμνωσιν , όπου ο Αδάμ μετά την παρακοήν . Και απλώς ειπείν τα λουτρά άλλο καλόν δεν προξενούσι , πάρεξ ηδονάς σαρκικάς και φαντασίας ατόπους , έξω μόνον αν λούεται τινάς δι ανάγκης ασθένειας* .

Στο *Πηδάλιον* λοιπόν παρουσιάζεται η ακαθαρσία του σώματος ως προσόν . Οι φυσιολογικές – βιολογικές λειτουργίες βαπτίζονται *αμαρτίες* .

- *Να μην πλησιάζη κανείς εις τα θέατρα , ότι ταύτα κάμνουσι τους ανθρώπους μοιχούς τελείους* . Πρόκειται για απόφαση της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου Κανών ΚΔ΄. Στην ερμηνεία των αποφάσεων του Νικοδήμου (ο Αγιορείτης , που συνέγραψε (με την βοήθεια του Αγαπίου του ιερομονάχου) το *ΠΗΔΑΛΙΟΝ*) αναφέρονται οι σχετικές διδαχές του Ιωάννη του Χρυσόστομου . *Πομπή του σατανά τα θέατρα . Η εν τοις θεάτροις διατριβή πορνείας ακολασίας , ασελγείας απάσας έτεκε* .

Ο Κανόνας ΟΕ΄ εναντιώνεται και στην μουσική : *Σφοδρότατα μεν ελέγχει εκείνους , όπου ανακατόνουσι με τα πνευματικά άσματα τα εξωτερικά των θεάτρων σχήματα και θέσεις και ασήμους φωνάς (οποία είναι και τώρα τα τερερίσματα και νενανίσματα και τα άλλα άσημα λόγια) και λέγει , ότι ταύτα είναιίδια , όχι των δοξολογούντων τον θεόν αλλά των παιζόντων και ανακατονόντων τα των δαιμόνων παίγνια* . Ο Χρυσόστομος που είναι συντάκτης του Κανόνα αυτού (ΟΕ΄) , έχει ανακηρυχθεί προστάτης της παιδείας μας και η μνήμη του τιμάται στα σχολεία του νεοελληνικού κρατιδίου κατά την επίσημη αργία των τριών Ιεραρχών στις 30 Ιανουαρίου .

Ο Κανόνας ΝΑ΄ απαγορεύει και τους μίμους : *Καθόλου απαγορεύει η αγία και οικουμενική σύνοδος τους λεγομένους μίμους* .

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται κι ο Κανόνας ΝΓ΄ της τοπικής συνόδου της Καρθαγένης (418 μ.χ.) : *Ούτε εκείνους οπού στήνουσι σκηνάς και τέντας και μέσα εις αυτάς υποκρίνονται διάφορα πρόσωπα* .

- Δεν είναι μόνον οι τέχνες στο στόχαστρο των πατέρων . Ο Κανόνας ΛΣΤ΄της συνόδου της Λαοδικείας (364 μ.χ.) στρέφεται κατά των μαθηματικών και των επιστημόνων . (Ελληνική Γραμματεία) .

- Στον Κανόνα Θ΄του Μεγάλου Βασιλείου περιγράφονται οι σχέσεις οι σχέσεις των δύο φύλων στο πλαίσιο της ορθόδοξης οικογένειας : *Η γυναίκα δεν έχει την άδεια να αφήνει τον άνδρα της , αλλά κι αν δέρνει αυτή εκείνος , πρέπει να υπομένει κι όχι να χωρίζεται , κι αν την προίκα της ξοδεύει  , κι αν με άλλες γυναίκες πορνεύει , αυτή πρέπει να καρτερεί….Ώστε η μεν γυναίκα , που άφησε τον άνδρα της μοιχαλίδα είναι αν πάρει άλλον , ο δε αφεθείς αυτός άνδρας , αν πάρει άλλην , συγχωρείται* .

Επομένως , σύμφωνα με την ορθοδοξία , η εκμετάλλευση , ο ξυλοδαρμός και η υποβάθμιση της συζύγου (γυναίκας) είναι έργο ευλογημένο .

Ή όπως λέμε στην Αμερική ,  physical abuse , shovenism , misogyny  , gender discrimination are praiseworthy attributes – virtues pleasing the Christian Heavenly Father . Not Surprised !!! 

- *Πρέπει να εμποδίζωνται εκείναι αι γυναίκες , ή άνδρες , οπού πηγαίνουν επάνω εις τα μνήματα των συγγενών τους και κλαίουν , ωσάν να μην είχαν ελπίδα , ότι θέλουν αναστηθούν , μη νοούντες οι άγνωστοι , ότι ο θάνατος των ορθοδόξων χριστιανών δεν είναι θάνατος , αλλά ύπνος , από τον οποίον έχουν να εξυπνήσουν εν τη ημέρα της αναστάσεως* . Από τον Κανόνα ΠΓ΄της ΣΤ΄ οικουμενικής συνόδου .

Χωρισμός από τις ρίζες , από τους απογόνους . Κάθε μνήμη με το Ελληνικό παρελθόν με τον Ελληνικό Λόγο , με την Απολλόνια Αλήθεια πρέπει να μισείται , να αποφεύγεται ! *Cultural disintegration* .

Λοιπόν! Έλλην ή Χριστιανός

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΥΒΡΕΙΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ.!!!!!
—————
ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ
————
ΟΡΔΟΔΟΞΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
“Ούτε ιερό ούτε όσιο” δεν έχουν σίγουρα όσοι πασχίζουν απεγνωσμένα να επιβάλουν στις συνειδήσεις μας ως “ιερή” τη φλόγα που ανάβει με τη μέθοδο των κατόπτρων στην Ολυμπία από μια ηθοποιό που παριστάνει την… “ιέρεια” και επικαλείται τον… Απόλλωνα, το “θεό του φωτός”…
Και ο ταλαίπωρος λαός μας, που έχει απόλυτη άγνοια για το θέμα, φουσκώνει από εθνική υπερηφάνεια, επειδή τάχα όλες οι χώρες του κόσμου περιμένουν να τους δώσουμε την… “ιερή φλόγα” μας για να πραγματοποιήσουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες!
Για τους περισσότερους βέβαια δεν είναι παρά μια καλοστημένη εντυπωσιακή φανφάρα με φολκλορικά στοιχεία� κάτι σαν το “άρτος και θεάματα” με τα οποία “ψυχαγωγούσαν” το μαινόμενο ρωμαϊκό όχλο οι αιμοδιψείς αυτοκράτορες της ειδωλολατρικής παλαιάς Ρώμης στο Κολοσσαίο… Υπάρχουν όμως και εκείνοι οι δύστυχοι νοσταλγοί της παραφροσύνης του Ιουλιανού του Αποστάτη και Παραβάτη, του ψυχοπαθούς εκείνου και ταλαιπωρημένου πλάσματος που μόλις πήρε στα χέρια του την εξουσία άρχισε να βγάζει τα εφιαλτικά του απωθημένα ενάντια στους Χριστιανούς και την Εκκλησία!
Αυτοί οι ταλαίπωροι δήθεν “εθνικοί υπερέλληνες” καθυβρίζουν και βλασφημούν ξεδιάντροπα τον Σωτήρα του Κόσμου, τον Ενανθρωπήσαντα Υιόν και Λόγον του Θεού, τον Κύριόν μας Ιησούν Χριστόν! Καθυβρίζουν και απειλούν την Αγία μας Εκκλησία και τους Χριστιανούς! Και θέλουν λέει να… επαναφέρουν την αρχαία θρησκεία των Ελλήνων, το δωδεκάθεο!!!
Ταλαίπωροι αρνησίχριστοι και αντίχριστοι! Δούλοι καί έρμαια του Σατανά, του “Εωσφόρου” (πρβλ. “θεός του φωτός”…), του “ολετήρος” (=καταστροφέως, όπως και “απόλλων” από το απόλλυμι=καταστρέφω)!!!
Διότι ο Σατανάς, όταν λόγω της υπερηφανείας του εξέπεσε από τη Χάρη του Θεού – ακριβώς επειδή ο αποστάτης ήθελε να λατρευτεί σαν… “θεός” – επεχείρισε και πέτυχε το μιαρό σκοπό του στα ειδωλολατρικά έθνη, ανάμεσα στα οποία και οι αρχαίοι πρόγονοί μας, που παρά την σοφία και τον πολιτισμό τους υστερούσαν ως προς την γνώση της Αλήθειας, αφού δεν λάτρευαν τον αληθινό Θεό. Γι’ αυτό και έχοντας επίγνωση ότι βρίσκονται στο πνευματικό σκότος της ειδωλομανίας προσπάθησαν δια της φιλοσοφίας να αναζητήσουν την Αλήθεια. Μάταια όμως! Γιατί η Αλήθεια δεν είναι επινόημα του ανθρώπινου νου και της διανόησης. Η Αλήθεια είναι Πρόσωπο, είναι Ενυπόστατος, είναι ο Χριστός! Και τον Χριστόν δεν Τον “ανακαλύψαμε” ούτε Τον “επινοήσαμε”, αλλά ο Ίδιος αποκαλύφθηκε στην ανθρωπότητα.
Και μόλις οι πανέξυπνοι πρόγονοί μας έμαθαν για τον Χριστόν από το κήρυγμα των Αγίων Αποστόλων – και μάλιστα του Αποστόλου των Εθνών Παύλου – έσπευσαν εκουσίως και ενσυνειδήτως να αποδεχθούν τη Χριστιανική Πίστη και να αποδοκιμάσουν την πλάνη και το σκότος της ειδωλομανίας! Οι Έλληνες έγιναν οι πρώτοι που εντάχθηκαν στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Και αυτοί οι αρχαίοι πρόγονοί μας είναι που θα μάς καταδικάσουν και θα μάς χλευάσουν εάν τώρα – μετά από 2.000 χρόνια – προσπαθούμε δήθεν να… αναστήσουμε τη νεκρή και ατελέσφορη και σκοταδιστική πλάνη των ειδώλων που εκείνοι με προθυμία και ενθουσιασμό απαρνήθηκαν!!!
Για όλους αυτούς τους λόγους με μεγάλη οδύνη και ντροπή ακούμε όλα αυτά τα σαχλά και γελοία περί “ιερής φλόγας”, περί “ιερού βράχου της Ακροπόλεως” και κάθε παρόμοια ανοησία!
Έλληνες, στώμεν καλώς! Ας προσκολληθούμε στον Χριστό μας, στην Παναγία μας, στους Αγίους μας, γιατί μόνο Αυτοί μας έχουν σώσει μέχρι τώρα άπειρες φορές και θα εξακολουθούν να μας σώζουν! Όσο για τους εφιαλτικούς ολύμπιους δαίμονες ο προορισμός τους είναι μαζί με τον αρχηγό τους Εωσφόρο το ατελεύτητον πυρ της γεέννης!!!
———–
ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΥΒΡΙΖΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ..ΤΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΑΣ ΜΙΣΟΣ ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΏΝΩΝ ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΓΙΑΤΙ ΕΣΕΙΣ ΗΣΑΣΤΑΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΑΤΕ !!!!ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΜΑΡΩΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ …..ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ!!! ΜΑ ΤΟΝ ΔΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΦΕΛΕΙΣ..

ΥΠΑΤΙΑ & Οχι Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ 2/3

ΥΠΑΤΙΑ & Οχι Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ 3/3

ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΓΕΝΙΕΣ ΠΟΥ ΓΑΛΟΥΧΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝ ΩΣ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ!ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΑΘΕΙ  ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ! ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΑ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΑΝΗΜΠΟΡΑ ΣΤΟ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΓΝΙΑ!!!

ΔΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ:

ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ:
Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη
ΣΤ’ Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των
Οθωμανών να ενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία

Τουρκικά σχολικά βιβλία
Σελίδα19:

«Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».

-Σελίδα 21:

«Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη».! !
-Σελίδα 65:

«Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».

-Σελίδα 110:

«Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».
Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται
σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου
οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που
τιτλοφορείται τα
«Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και
κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του
Τούρκου Καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.
Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές Ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της
Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο Ελληνικός ήταν τουρκικής προέλευσης!

Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναΐους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο. Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά
ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού»,του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και
πολιτισμούς»!
Ακόμη πιο προχωρημένη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ
(Turk Yunaniliskilerivefiliki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι
ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο
το…2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας
και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.
Η εργασία του εγκρίθηκε απ’ το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. ..

Πηγή:
Εφημερίδα ΤΟ ΘΕΜΑ – Νίκος Χειλαδάκης

*Στην ενταύθα Ελλάδα με την προτροπή της Κωνσταντινούπολης εισέβαλαν οι ορδές των νεοφώτιστων χριστιανών Γότθων καθοδηγούμενες από ομάδες φανατικών καλόγερων . Τότε , το έτος δηλαδή 397 μ.χ. , έγινε στην Πελοπόννησο η μεγαλύτερη γενοκτονία που γνώρισαν ποτέ οι Έλληνες . Έτσι άνοιξε ο δρόμος για την επιβολή του *νέου δόγματος* . Όπως γράφει ο Ζώσιμος : προς βοήθεια των Ελλήνων έσπευσε από την Ιταλία ένας Βάνδαλος (!) στρατηγός του ρωμαϊκού στρατού , ο Στηλίχων** . Όμως έφτασε πολύ αργά , ήδη είχε σφαγή ανηλεώς ή εξανδραποδιστεί ο μη χριστιανικός πληθυσμός όλων των πόλεων της Πελοποννήσου . Όλοι όσοι δεν πρόλαβαν να καταφύγουν στα βουνά της Λακωνίας και της Αρκαδίας , ηβηδόν (ως και οι έφηβοι) εσφάγησαν* .

Την γενοκτονία των Ελλήνων περιγράφουν πολλοί χριστιανοί χρονογράφοι της εποχής ο Ευνάπιος , ο Ζώσιμος , ο Σωζόμενος κ.α.

Ο Προκόπιος γεννήθηκε γύρω στο 500 μ.χ. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου , του ρήτορα , του νομικού συμβούλου του στρατηγού Βελισαρίου . Ανέλαβε σημαντικές αποστολές στην υπηρεσία της Ρώμης . Γνώρισε μεγάλες τιμές στην αυτοκρατορική αυλή της Νέας Ρώμης (Βυζάντιο) .

Το 560 μ.χ. του αποδόθηκε ο τιμητικός τίτλος του *Illustris* (Επιφανής) . Το 562 γίνεται έπαρχος .

Τα στοιχεία αυτά μαρτυρούν ότι ήταν ένα πρόσωπο που γνώριζε καλά τα όσα συνέβαιναν στα ανώτατα κλιμάκια της εκχριστιανισμένης ρωμαϊκής διοίκησης η οποία έδρευε στην Κωνσταντινούπολη .

Έγραψε το έργο *Ιστορία* όπου περιγράφονται οι πολεμικές επιχειρήσεις του Ιουστινιανού αυτοκράτορα και *Περί κτισμάτων*όπου με στομφώδη γλώσσα κολακεύει το αυτοκρατορικό ζεύγος Ιουστινιανό και Θεοδώρα .

Ωστόσο ο επίσημος ιστορικός του αυτοκράτορα , αυτός ο Προκόπιος που ανέλαβε να αφήσει αιώνιο και δοξασμένο το όνομα του Ιουστινιανού , είναι ο ίδιος ο οποίος εν΄αγνοία όλων των σύγχρονών του , κρυφά και προσεκτικά αποφάσισε (για χάρη των επόμενων γενεών) να γράψει και ένα τρίτο βιβλίο , το λεγόμενο *Ανέκδοτα* το περιεχόμενο του οποίου είναι ο αληθινός βίος του Ιουστινιανού , της Θεοδώρα , των συνεργατών τους …..Γράφει ο Προκόπιος στον πρόλογο αυτού του ιστορικού βιβλίου *….σε πολλές περιπτώσεις αναγκάστηκα να αποκρύψω τις αιτίες των γεγονότων που έχω αναφέρει στα προηγούμενα βιβλία μου….Ο Λόγος είναι , ότι ήταν αδύνατο να καταγραφούν οι πράξεις με τον πρέποντα τρόπο , όσο οι αυτουργοί τους ήταν στην ζωή , γιατί αν με ανακάλυπταν , δεν θα μπορούσα να γλιτώσω από τον πιο οικτρό θάνατο και δεν θα μπορούσα να είμαι σίγουρος ούτε καν για την ασφάλεια των πιο στενών μου συγγενών….*

Οι γενοκτονίες κατά των Ελλήνων : η καταστροφή του Ελληνικού Έθνους , του Ελληνικού Πολιτισμού της Ελληνικής Γραμματείας και της Ελληνικής Παιδείας .

Ένα άλλο αποτρόπαιο έγκλημα κατά της Ελλάδας και σε συνέπεια κατά της ανθρωπότητας , ένα τραγικό θέατρο μίσους που και σήμερα αποκρύπτετε , διασώζει ο Ρωμαίος ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος στο 19ο βιβλίο του έργου του (*RERUM GESTARUM LIBRI XXXI*) 31 τόμων .

Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος ήταν ο ιστορικός του Ρωμαίου Χριστιανού αυτοκράτορα Κωνστάντιου του Β΄, κατά την εποχή του οποίου άρχισαν οι πιό αποτρόπαιοι διωγμοί εναντίων των Ελλήνων .

Στην σημερινή πόλη του Δυτικού Ισραήλ την Beth Sian , γνωστή στους Έλληνες όλους εκείνων των αιματοβαμμένων χρόνων ως Σκυθόπολης  , τον 4ο αι. μ.χ. γύρω στο 341 λειτούργησε το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης , για δύο δεκαετίες (20 έτη) , δηλαδή καθ΄όλην την διάρκεια της κατοχής του Βυζαντινού θρόνου από τον δευτερότοκο γιο του Μεγάλου Κωνσταντίνου , τον Κωνστάντιο τον δεύτερο .

Η Σκυθόπολις υπήρξε ο τόπος συγκέντρωσης βασανισμού και θανάτωσης των Ελλήνων , όλων όσων δηλαδή αρνήθηκαν να ασπασθούν το δόγμα του Χριστιανισμού . Αναφερόμενος ο Εμμανουήλ Ροΐδης στου Αμμιανού Μαρκελλίνου το Ιστορικά , γράφει στο έργο του *Πάπισσα Ιωάννα* σημ. 200 :

*Ήρκει να κατηγορηθή τις (κάποιος Έλληνας – Εθνικός) υπό κακόβουλου κατασκόπου ότι έφερε τον τράχηλο φυλακτήριον κατά του πυρετού , ή εφάνη παρακαθήμενος πλησίον τάφου ή ερειπίου ίνα καταδικασθή εις θάνατον ως ειδωλολάτρης ή νεκρομάντις . Εκ΄των απώτατων άκρων της αυτοκρατορίας εσύρεντο αλυσόδετοι πάσης τάξεως και ηλικίας πολίται (Έλληνες) ων οι μεν απέθνησκον καθ΄οδόν , οι δε εν τοις δεσμοτηρίσις , οι δε επιζώντες εστέλλοντο εις Σκυθόπολις … πόλιν όπου είχον στηθή τα βασανιστήρια και το σφαγείον* . Ammianus Marceihnus *History Books 14- 19 : (Laesae maiestatis multi arcessiti dammati (12)) Constantius Et Gallus . Harvard University Press . John C. Polfe)

Το σφαγείον της Σκυθόπολης υπήρξε επινόηση – ενός νοσηρού εγκεφάλου – του Επισκόπου Αλεξάνδρειας Γεωργίου . Σκοπός του Γεωργίου ήταν η καθολική εξόντωση των Ελλήνων – η γενοκτονία αυτών – καθώς εκείνοι εστέκοντο ως αρνητές του Χριστιανισμού .

Ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄ δέχθηκε και έστειλε στην Ανατολή τον αρχιγραμματέα της Αυλής του τον Παύλο , περιβόητο για την σκληρότητά του , αποκαλούμενο και *Τάρταρο* .

Αυτός ο Παύλος και ο Γεώργιος σε συνεργασία οργάνωσαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Σκυθόπολης .

Γράφει ο Αμμιανός Μαρκελλίνος : Το ανθρωπόμορφο αυτό κτήνος , ο Παύλος , διέθετε τόση εξουσία και δύναμη ώστε *με ένα νεύμα του μόνο εξηρτάτο η ζωή όλων όσων περπατούσαν στην γη* . 19 : 12, 13

Αναφέρει ο Ροΐδης , ανακαλώντας τα ιστορικά του Αμμιανού Μαρκελλίνου , μεθόδους βασανιστηρίων εναντίων των Ελλήνων :

*Εις την Σκυθόπολιν όπου είχε στηθή το χριστιανικό κρεουργίον….Εκεί συνεδρίαζαν ευσεβείς δικασταί (χριστιανοί ευσεβείς) αμιλλώμενοι τις πλοίονας ειδωλολάτρας (Έλληνες Εθνικούς) να οπτήση επί  σχάρας , να βράση εντός ζέοντος ελαίου , ή να κατακόψη μεληδόν* .

Η Σκυθόπολης και τα απάνθρωπα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκεί επί 20 συνεχή έτη αποκαλύπτουν:

1ον : Τον τρόπο με τον οποίο επεβλήθη ο χριστιανισμός στον Ελληνικό κόσμο.

2ον : Τον λόγο και τον βάρβαρο απάνθρωπο τρόπο με τον οποίο κατεστράφη ο λαμπρότερος πολιτισμός της Γης και οι δημιουργοί αυτού – οι Έλληνες .

3ον : Αποκαλύπτουν επίσης γιατί τα μετέπειτα Ρωμαϊκά (Βυζαντινά) αυτοκρατορικά διατάγματα που θεσμοθετούσαν την *επί Ελληνισμού θανατική καταδίκη* εφαρμόσθηκαν χωρίς καμία αντίδραση ή εξέγερση , όπως χωρίς καμία αντίσταση από τους Έλληνες επήλθε ο αφανισμός 80 και πλέον πόλεων της κυρίως Ελλάδας από τον Χριστιανό Αλάριχο , μετά Βυζαντινής αυτοκρατορικής διαταγής σαράντα (40) χρόνια αργότερα .

4ον :Αποκαλύπτουν επίσης αυτά τα απάνθρωπα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Σκυθόπολη ότι : δεν υπήρξε ποτέ Ελληνικότητα του Βυζαντίου , ούτε ποτέ Ελληνορωμαϊκό κράτος , εφ΄όσον ήταν οι εκχριστιανισμένοι Ρωμαίοι αυτοκράτορες του Βυζαντίου που άρχισαν τους διωγμούς κατά των Ελλήνων . Ούτε δε ποτέ υπήρξε ελληνοχριστιανισμός , εφ΄όσον ήταν οι Ταγοί της χριστιανοσύνης και το εβραιογενές χριστιανικό δόγμα που :

- Έσβησαν τα Φώτα του Ελληνικού Πνεύματος .

-  Κατέστρεψαν την Ελληνική Παιδεία .

- Κατεδάφισαν τα αμίμητα αρχαία Ελληνικά αριστουργήματα χωρίς να αφήσουν ούτε μία πόλη όρθια .

- Έκαψαν τις βιβλιοθήκες και εκατοντάδες χιλιάδες τόνων Ελληνικά επιτεύγματα εις όλους τους κλάδους των επιστημών , κατά 99,99% κατέστρεψαν την Ελληνική Γραμματεία .

- Σχεδόν αφάνισαν την Ελληνική φυλή από τον πλανήτη γη , επιφέροντας της πολλές γενοκτονίες .

- Παρέδωσαν την σβήνουσα Ελλάδα στους Τούρκους και

- κατάντησαν τους Έλληνες πολιτιστικά στείρους .

Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές εκείνων των Ρωμαιοβυζαντινών χρόνων οι συνεχείς διώξεις και γενοκτονίες κατά των Ελλήνων πήραν την ζωή 19.000.000 + Ελλήνων από τα 20.000.000 . Λιγότεροι από 1.000.000 επέζησαν εφ΄ όσον μετά βίας και τρόμου έσκυψαν κεφαλή προς το εβραιογενές θεό και το χριστιανικό του δόγμα , όπου η κύρια εντολή αυτού ήταν και είναι :

Λέγει ο Ιησούς Χριστός : *Όσο για τους εχθρούς μου , αυτούς που δεν με θέλησαν για βασιλιά τους φέρτε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου* . *Κατά Λουκάν* (ΙΘ΄, 27) .

Και προστάζει ο Πατέρας του Ιεχωβά του οποίου εκλεκτός λαός είναι οι Εβραίοι : *εξεγερώ τα τέκνα σου Σιών επί τα τέκνα των Ελλήνων* . (*Ζαχαρίας* Θ΄13 – 15) .

Note : Σημείωση

Για λόγους φορολογικούς κυρίως , από τον αυτοκράτορα Καρακάλλα , το έτος 212 μ.χ. , με την *CONSTITUTIO ANTONIANA* απονεμήθηκε η ιδιότης του Ρωμαίου πολίτου σε όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας .

Έτσι οι Έλληνες εθεωρούντο πια ρωμαίοι υπήκοοι και η ταυτότητά τους εκτός του ότι καταδιώχθηκε και κατεστράφηκε *δια ποινής θανάτου* από το χριστιανικό κατεστημένο , υπέφερε και την ρωμαϊκή πολιτική αλλοίωση .

Ammianus Marcellinus with an English Translation by John C. Rolfe P.H.D.  LITT. D. UNIVERSITY OF PENNSYLVANIA IN THREE VOLUMES

London , William Heinemamm LTD Cambridge Massachusetts , Harvard University Press MCMLYI

Look also LOEB CLASSICAL LIBRARY Books 14 – 19 , ISBN 0-674-99331-4

Η σημασία της ελληνική φιλοσοφίας

Γιατί καταγινόμαστε στην ελληνική φιλοσοφία ακόμα σήμερα, 1400 χρόνια από τότε που ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έκλεισε (529 μ. Χ.) την τελευταία ελληνική φιλοσοφική σχολή, την Πλατωνική Ακαδημία της Αθήνας; Μιάμιση χιλιετηρίδα χριστιανική παιδεία δεν έφτασε να ξεπεράσει αυτή την «ειδωλολατρική» φιλοσοφία και να την κάνει άχρηστη για μας; Η φιλοσοφία των νέων χρόνων δεν προχώρησε τόσο πέρα από τα πορίσματα της ελληνικής διανόησης όσο η φυσική επιστήμη κ’ η τεχνική προχώρησαν πέρα από το σκαλοπάτι που το είχαν φτάσει στην ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα, ώστε να μη χρειαζόμαστε να διδαχτούμε τίποτε απ’ αυτή; Μήπως κάθε λαός και κάθε εποχή δεν έχουν τη δική τους φιλοσοφία, και μπορεί η φιλοσοφία ενός από καιρό περασμένου λαού, όπως οι Έλληνες, να έχει για μας άλλο ενδιαφέρον παρά της αρχαιομάθειας; Τέτοια ερωτήματα είναι υποχρεωμένος να θέτει όποιος καταπιάνεται με τη μελέτη της ελληνική φιλοσοφίας και να προσπαθήσει ν’ απαντήσει σ’ αυτά.
Πρώτα είναι χωρίς άλλο μια ιστορική περιέργεια, που τραβάει και το νεότερο άνθρωπο σ’ αυτή τη μελέτη. Η ελληνική φιλοσοφία είναι σπουδαίο συστατικό της ευρωπαϊκής πνευματικής ζωής, που χωρίς αυτή δε θα μπορούσε να καταλάβομε την ανάπτυξή της. Μα σ’ αυτό το καθαρά ιστορικό αντίκρισμα η ιστορία της φιλοσοφίας προβάλλει σα μέρος της ιστορίας του πολιτισμού, πρώτα του πολιτισμού του ελληνικού λαού. Κ’ είναι μέρος της χωρίς άλλο, αφού το καθέ φιλοσοφικό σύστημα κ’ οι προσωπικοί του δημιουργοί ριζώνουν στη γενική πνευματική ιδιοσυγκρασία του καιρού, άρα είναι ιστορικά καθορισμένοι, ακόμα κι όταν ξεπερνούν την εποχή τους, και με τα διανοήματά τους δείχνουν καινούργιους δρόμους στις κατοπινές γενεές. Όμως η ιστορία της φιλοσοφίας έχει και τους ιδιαίτερους της νόμους, γιατί οι προσπάθειες των φιλοσόφων να λύσουν το κοσμικό πρόβλημα δεν παρουσιάζουν εξωτερική μονάχα και λίγο πολύ τυχαία αλληλουχία, παρά το ένα πρόβλημα φυτρώνει από το άλλο μ’ εσωτερική αναγκαιότητα, το ένα σύστημα σέρνει το άλλο πίσω του σαν προκοπή ή σα συμπλήρωμα, σαν αντίφαση ή σαν αντίθεση. Έτσι κ’ η ιστορία της φιλοσοφίας ενός λαού καθρεφτίζει την ανάπτυξη της διανόησής του κ’ η ιστορία της γνώσης καταντάει, από τη δική της μεριά, ένα κομμάτι γνώση της ιστορίας.
Μπορούμε όμως να μιλήσουμε για ιστορία της φιλοσοφίας σε γενική έννοια; Ο κάθε λαός, ο κάθε πολιτισμένος κάν λαός, δεν κατάφερε να κάνει φιλοσοφία. Πολλοί λαοί έχουν αγίους, προφήτες, θρησκευτικούς μεταρρυθμιστές, πολύ λίγοι όμως φιλοσόφους. Από τους λαούς της αρχαιότητας υπολογίσιμοι είναι, εκτός από τους Έλληνες, μονάχα οι Ινδοί κι οι Κινέζοι. Για τους τελευταίους, αυτοί που ξέρουν τα φιλοσοφικά συγγράμματα, λένε πως η γλώσσα τους ακόμα δεν είναι κατάλληλη για φιλοσοφία. Το βαθύτερο τους σύστημα, ο ταοϊσμός του Λάο – Τσε, είναι περισσότερο μυστικισμός παρά φιλοσοφία, ενώ ο Κονγ – Τσε, που κατά τη δική του μαρτυρία είταν «μεταδότης κι όχι δημιουργός» και σφιχτοκρατιόταν από τη θρησκεία, είταν περισσότερο κήρυκας ηθικής παρά φιλόσοφος και δεν είχε αντίληψη για μεταφυσικά ζητήματα. Είναι αλήθεια πως οι Ινδοί έβγαλαν διάφορα φιλοσοφικά συστήματα, η ινδική φιλοσοφία όμως, ακόμα και στα πιο υλιστικά της συστήματα, δε χάνει ποτές την επαφή με τη θρησκεία, δε γίνεται δηλαδή ποτές ανεξάρτητη, και με τον απόκοσμό της χαρακτήρα είναι κάτι ολότελα ασυμβίβαστο με τη δική μας φύση. Όπως κι αν είναι όμως, δεν υπάρχει καμία συνάφεια ανάμεσα στη φιλοσοφική διανόηση των Κινέζων και των Ινδών είτε ανάμεσα στη διανόηση ενός από τους λαούς αυτούς και των Ελλήνων. Οι τρεις αυτοί λαοί δημιούργησαν τη φιλοσοφία τους αντλώντας από τη δική τους ουσία. Η ελληνική φιλοσοφία όμως έγινε η γενάρχισσα ολόκληρης της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας. Οι φιλοσοφικές ιδέες που βρίσκομε στα βιβλία των Ρωμαίων δεν είναι πρωτότυπες παρά δανεισμένες από τους Έλληνες και μεταδομένες με το φόρεμα της λατινικής γλώσσας στο μεσαιωνικό και νεότερο κόσμο.
Η ελληνική φιλοσοφία έχει, όπως όλα τα δημιουργήματα της ελληνικής διάνοιας, το γνώρισμα του πηγαίου και του θεμελιακού για την ανάπτυξη ολόκληρου του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού. Ποτές ένας λαός δεν αντίκρισε την ουσία του και τους θεσμούς, τα ήθη κ’ έθιμα που ανάβλισαν απ’ αυτή, με τόσο μεγάλη απροκαταληψία όση οι Έλληνες, κανένας δεν κοίταξε το γύρω κόσμο κι ολόκληρο το σύμπαν με ανοιχτότερο μάτι. Κ’ η απροκαταληψία αυτή, ζευγαρωμένη με μια δυνατή αίσθηση της πραγματικότητας, που της αντιστοιχούσε μια όχι λιγότερο δυνατή αφαιρετική ικανότητα, τους έκανε ικανούς να καταλάβουν πολύ νωρίς τις θρησκευτικές τους παραστάσεις αυτό που είταν: πλάσματα της καλλιτεχνικής φαντασίας, και στη θέση ενός μυθικού κόσμου να βάλουν έναν άλλο φτιαγμένο με τη δύναμη της ανεξάρτητης ανθρώπινης διανόησης, του λόγου, που είχε την απαίτηση να εξηγεί την πραγματικότητα από φυσικά αίτια. Αν δεν είναι μικρότερη εκδούλευση το να βλέπει και να θέτει κανείς τα προβλήματα – γιατί το να έχει κανείς απορίες για τις καθιερωμένες, τις απλοϊκές αντιλήψεις, το θαυμάζειν, είναι η αρχή της φιλοσοφίας – από το να τα λύνει, ήδη από την άποψη αυτή οι Έλληνες κατάφεραν πράματα που θα μείνουν. Όλα τα βασικά ζητήματα της φιλοσοφίας, της θεωρητικής όσο και της πραχτικής, τα έθεσαν κι απάντησαν με τη χαρακτηριστική για το ελληνικό πνεύμα διάφανη καθαρότητα. Δημιούργησαν τις βασικές έννοιες της φιλοσοφίας, κ’ επειδή φιλοσοφία και φυσική είταν στην αρχή αχώριστες έφτιαξαν επίσης μεγάλο μέρος από τις έννοιες της φυσικής επιστήμης, που μέσα σ’ αυτές κινείται και μ’ αυτές δουλεύει ολόκληρη η κατοπινή ευρωπαϊκή φιλοσοφία κ’ επιστήμη. Θεμελίωσαν όλους τους βασικούς κλάδους της φιλοσοφίας, σχημάτισαν όλες τις τυπικές μορφές της κοσμοθεωρίας. Ακόμα κ’ η εκκλησιαστική φιλοσοφία του Μεσαίωνα, η Σχολαστική, δεν μπόρεσε να κάνει χωρίς αυτή και, σαν κινδύνευε να ναρκωθεί σ’ ένα παρανοημένο αριστοτελισμό, είταν πάλι το γνήσιο, το ξαναζωντανεμένο στην Αναγέννηση, ελεύθερο ελληνικό πνεύμα, που ξύπνησε τη νόηση και την έρευνα της εποχής σε καινούργια ζωή κι άνοιξε το δρόμο στη νεότερη φιλοσοφία. Κι αν στην τελευταία αυτή, με την ανάπτυξη των καθέκαστα επιστημών, και τα φιλοσοφικά προβλήματα έγιναν πολυπλοκότερα, πάλι τα βγάζει πέρα καλύτερα στις μπερδεψιές όποιος δε χάνει από το μάτι τις μεγάλες βασικές γραμμές της φιλοσοφικής διανόησης, που οι Έλληνες τις τράβηξαν μια για πάντα, και ξέρει ν’ ανάγει το περίπλοκο σε απλά αρχικά διανοήματα και να το καταλαβαίνει ξεκινώντας από τέτοια.
Όμως οι διανοητικές οικοδομές των Ελλήνων φιλοσόφων δεν πρέπει να περνούν μονάχα για προπαιδεία της νεότερης φιλοσοφίας, παρά να έχουν σαν εξαιρετική συμβολή στην ανάπτυξη της πνευματικής ζωής του ανθρώπου την ιδιαίτερη αξία τους. Είταν οι Έλληνες που ασφάλισαν ύστερα από αγώνα τη λευτεριά και την αυτοτέλεια της φιλοσοφικής διανόησης, που διαλάλησαν κ’ επίβαλαν την αυτονομία του λογικού, και μάλιστα από δυο απόψεις. Η «σοφία» στην ελληνική έννοια σήμαινε πάντα δίπλα στη θεωρητική ερμηνεία του κόσμου ένα ορισμένο πραχτικό αντίκρισμα της ζωής. Εκείνο λοιπόν που ξεχωρίζει τον Έλληνα «σοφόν» είναι, κοντά στην ανεξαρτησία της επιστημονικής διανόησης, η επίσης καθαρά λογικά θεμελιωμένη εσωτερική ελευθερία για τη ρύθμιση της ζωής, η «αυτάρκεια». Οι πρωτοπόροι Έλληνες φιλόσοφοι έζησαν κι όλας πάντα σα φιλόσοφοι. Αυτό ο Νίτσε το είπε «θαρρετή ξαστεριά φιλοσοφικής ζωής» και το είχε παράπονο που αυτό δεν βρίσκει στους φιλοσόφους των νέων χρόνων. Αν η απουσία θρησκευτικής δογματικής ευνοούσε τις προσπάθειες για τη δημιουργία και διάδοση της φιλοσοφικής ερμηνείας του κόσμου, η πραχτική φιλοσοφία, μια που έλειπε ηθική θεμελιωμένη στην αυθεντία της θρησκείας, γέμιζε κυριολεχτικά ένα κενό στην πνευματική κ’ ηθική ζωή του λαού, μια θέση που σε άλλους λαούς την έπιανε η πίστη στην αποκάλυψη, που κανόνιζε και την πραχτική ζωή. Αυτό έδωσε στην ελληνική φιλοσοφία τη μεγάλη της δημοτικότητα και θέση στη ζωή των Ελλήνων κι αργότερα των Ρωμαίων πολύ σπουδαιότερη και πολύ σημαντικότερη από κείνη που πήρε η φιλοσοφία των νέων χρόνων. Η τελευταία, παρόλες τις θεωρητικές επαγγελίες για την ανεξαρτησία της, είταν πάντα περιορισμένη από τη δύναμη της εκκλησιαστικής ζωής και μιας ηθικής μπλεγμένης με τη θρησκεία κ’ έμεινε υπόθεση των λογίων και χτήμα μικρού σχετικά κύκλου. Η ελληνική φιλοσοφία, αντίθετα, επειδή βλάστησε από το πνεύμα του λαού όπως πριν απ’ αυτήν η τέχνη κ’ η ποίηση, είναι οργανικό συστατικό του ελληνικού πολιτισμού και της ανήκει η ίδια υπέρχρονη σημασία, όπως στ’ άλλα δημιουργήματα των Ελλήνων, που με αυτά έχει στα καλύτερα της έργα κοινή την ξετελειωμένη καλλιτεχνική μορφή. Όπως τα τραγούδια του Ομήρου, όπως τα αριστουργήματα της αττικής τραγωδίας και της τέχνης των χρόνων του Περικλή, και το γέννημα αυτό του ελληνικού νου στέκεται εμπρός μας με αμάραντη δροσερότητα.

Η ιστορία έχει δείξει ότι ο τόπος μας, όσες φορές αποζητάει την αναγέννηση του, την κάθαρση του, στρέφεται πίσω, στο παρελθόν του, στην απώτερη ιστορία του. Σήμερα φαίνεται ότι συμβαίνει το ίδιο και μάλιστα η στροφή που παρατηρείται σήμερα έχει ως θέμα του την σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού. Το ιερατείο της ορθοδοξίας μιλάει για ελληνοχριστιανικό πολιτισμό και μάλιστα θεωρεί ότι ο χριστιανισμός αποτελεί συνέχεια του ελληνισμού τον οποίο διαδέχθηκε όταν εμφανίσθηκε ο χριστιανισμός στον ελληνικό χώρο.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΤΙΑ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ
Η Υπατία έμεινε στην ιστορία ως η μεγαλύτερη νεοπλατωνική φιλόσοφος μετά τον Πλωτίνο. Το Μάρτιο του 415 μΧ, στη διάρκεια της Σαρακοστής, ένας όχλος από μοναχούς και παραβολάνους έστησε καρτέρι έξω από το σπίτι της Υπατίας. Τι ήταν όμως οι περιβόητοι “παραβολάνοι”; Η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας χρησιμοποιούσε ως σωματοφύλακες, ως “μπράβους” όπως θα λέγαμε σήμερα, χειροδύναμους άντρες χαμηλής μόρφωσης, τους οποίους στρατολογούσε κυρίως από το λιμάνι, με σκοπό να τρομοκρατούν αιρετικούς κλπ. Μόλις έφθασε η Υπατία στο σπίτι της, τα αγριεμένα πλήθη: “την τράβηξαν έξω από την αμαξά της και την έσυραν στην εκκλησία που ονομαζόταν Καισάρειον. Έσκισαν τα ρούχα της και την κατακρεούργησαν με όστρακα. Όταν κομμάτιασαν το σώμα της, μετέφεραν τα κομμάτια σε κάποιο σημείο που λεγόταν Κιναρώνας και τα έκαψαν.” Όπως αναφέρεται από πολλές πηγές, εμπνευστής και εντολέας της εκτέλεσης ήταν ο ίδιος ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κύριλλος, ο οποίος ανακηρύχθηκε «άγιος».

http://apollonios.pblogs.gr/