ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ ΦΩΣ (Κ.Παλαμάς)
February 27th, 2009 | Uncategorized | Comments Off
|
||
|
||
Η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» διέθεσε μαζί με το φύλλο τής 18ης Οκτ. 2007 ένα τεύχος και ένα CD για τον Ρήγα Βελεστινλή ή Φεραίο. Στο βιβλίο περιέχονται ενδιαφέρουσες μελέτες για το σημαντικό αυτό Έλληνα διανοητή, ενώ στο CD έχουν συμπεριληφθεί σε μορφή pdf διάφορα γραπτά του. Με αυτή την αφορμή παραθέτω τα ακόλουθα περιστατικά που αναφέρονται στην αντιμετώπιση του Ρήγα από την ορθόδοξη εκκλησία.
Λίγο πριν το έτος 1800 και την έναρξη του 19ου αιώνα κυκλοφορεί στα Βαλκάνια το λεγόμενο «Σύνταγμα του Ρήγα», με το οποίο προβάλλει ο λαμπρός αυτός αγωνιστής έναν τύπο άμεσης δημοκρατίας που στηρίζεται στις αντιλήψεις του Γάλλου Διαφωτιστή Ρουσό. Τα κύτταρα της Δημοκρατίας του είναι οι «τοπικές συναθροίσεις των πολιτών». Καμία θέση για οποιαδήποτε «επικρατούσα θρησκεία» δεν προβλέπεται στο σύνταγμα του Ρήγα. Ούτε λέξη για χριστιανισμό και ορθοδοξία! «Η Ελληνική Δημοκρατία (…) δεν θεωρεί τας διαφοράς των λατρειών με εχθρικόν μάτι» και «Ο αυτοκράτωρ λαός είναι όλοι οι κάτοικοι του βασιλείου τούτου, χωρίς εξαίρεσιν θρησκείας και διαλέκτου, Ελληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί, Βλάχοι, Αρμένηδες, Τούρκοι και κάθε άλλο είδος γενεάς». Όπως είναι αυτονόητο, ο Ρήγας και τα γραπτά του αντιμετωπίζονταν εχθρικά από τον ορθόδοξο εκκλησιαστικό μηχανισμό, ο οποίος υπηρετούσε ασμένως και σταθερά τους Οθωμανούς.
Το έτος 1798, εφιστά ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε’, αργότερα θύμα ο ίδιος της οθωμανικής εξουσίας, αλλά τότε ακόμα υπερασπιστής και εγγυητής της υποταγής των ραγιάδων στους Οθωμανούς, με εγκύκλιό του προς τους ορθοδόξους αρχιερείς την προσοχή για τον «κίνδυνο» από την κυκλοφορία του «Συντάγματος του Ρήγα»:
«Διά της παρούσης ημετέρας πατριαρχικής επιστολής δηλοποιούμεν τή αρχιερωσύνη σου, ότι συνέπεσεν εις χείρας ημών εν σύνταγμα εις μίαν κόλλαν χαρτί ολόκληρον, μεγάλην, εις απλήν φράσιν (r)ωμαϊκήν, επιγραφόμενον “νέα πολιτική διοίκησις των κατοίκων της Ρούμελης των μικρών εν τή μεσογείω νήσων και της Βλαχομπογδανίας” και ανεμνήσθημεν του ποιμαντικού χρέους. Και διά τούτο γράφομεν τή αρχιερωσύνη σου να επαναγρυπνής, εις όλα τα μέρη της επαρχίας σου με ακριβείς ερεύνας και εξετάσεις, όταν εμφανισθή τοιούτον σύνταγμα, ως άνωθεν, εις τύπον ή χειρόγραφον, να συνάξης πάντα τα διασπειρόμενα, και να τα εξαποστέλλης εις ημάς εν τάχει, μή επιμένων τα πλείονα, αλλ’ αμέσως όσα άν εμπίπτωσι κατά μικρόν να εξαποστέλλης.
Και πρόσεχε, αδελφέ, ινα μη φανής παραμελών εις την τοιαύτην ποιμαντικήν και άγρυπνόν σου ταύτην αρχιερατικήν επιστασίαν, και εκ της επαρχίας σου εμφανισθή τοιούτον σύνταγμα διασπειρόμενον και δεν το φανερώσης πρός ημάς και εξαποστείλης τα τοιαύτα, αλλά δι’ άλλου τινός ή σταλθή ενταύθα ή ακουσθή, ότι αποδεικνύεις σεαυτόν ανίκανον, και του ποιμαντικού χρέους ελλειπέστατον και αγρήγορον, και εκ τούτου υποπίπτεις εις ανυποληψίαν και ποινήν παρά Θεού και της εκκλησίας εξ αποφάσεως.
Όθεν εντελλόμεθά σοι σφοδρώς να εγρηγορής όλαις δυνάμεσιν, εν πάσι τοίς μέρεσι της επαρχίας σου, και κώμαις και χωρίοις παραλίοις και μεσογείοις, να μήν παραμπέση τοιούτον σύνταγμα εις ανάγνωσιν τώ χριστιανικώ εμπιστευθέντι σοι λαώ, όπερ να μήν εμφανισθή πρώτον τή αρχιερωσύνη σου, ότι πλήρες υπάρχει σαθρότητος εκ των θολερών αυτού εννοιών, τοίς δόγμασι της ορθοδόξου ημών πίστεως εναντιούμενον.» («Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», τόμος ια’).
Ήδη τον Ιούλιο 1797 ο Σουλτάνος είχε στείλει εντολή στον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε’, με την οποία του ζητούσε «να διδάσκη πάντας τους βασιλικούς ραγιάδες τα της υπακοής των χρέη» και να καταδίδει «τους εναντία πράττοντας» ώστε να τιμωρηθούν. Αυτές ακριβώς τις εντολές υλοποιούσε ο Γρηγόριος και όταν διαπιστώθηκε αργότερα από την οθωμανική εξουσία ότι δεν ήταν σε θέση να εκτελέσει σωστά τα καθήκοντα που του ανατέθηκαν, δολοφονήθηκε προς παραδειγματισμό.
Ο γαλλικός στρατός είχε καταλύσει το έτος 1797 τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας και βρισκόταν στα Επτάνησα του Ιονίου πελάγους. Οι κάτοικοι της Πελοποννήσου είχαν αναρτήσει εικονίσματα του Ναπολέοντα μαζί με τους αγίους στα εικονοστάσια, ενώ ο ελληνόφωνος χώρος δεχόταν πλήθος επαναστατικών φυλλαδίων εναντίον της οπισθοδρομικής οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τον Σεπτέμβριο του 1798 η πατριαρχική εγκύκλιος προς τους Επτανήσιους χριστιανούς ανέφερε: «Ο πονηρός και αρχέκακος όφις, αφού δολίως επλάνεσε την ανθρωπότητα, επινοήσας το γένος των Γάλλων δεκτικώτερον της πονηρίας, έχυσεν δαψιλώς εις τας ψυχάς αυτών τον ιόν της αποστασίας». Εκ διαβόλου λοιπόν το γένος των Γάλλων – ο ίδιος διάβολος μάλλον που τον «είδε» προ ημερών ο κ. Άνθιμος να υποστηρίζει τους Σκοπιανούς. Ένας διεστραμμένος διάβολος, όντως, που υποστηρίζει πάντα τους εχθρούς των παπάδων, αίσχος!
Και για να ξέρουμε πόσο δολεροί ήταν οι εκ διαβόλου Γάλλοι, σε αντίθεση με τους Οθωμανούς, διαβάζουμε σε μια «πατριαρχική εγκύκλιο» εκείνης της εποχής που τυπώθηκε στο πατριαρχικό τυπογραφείο της Κων/πολης και την οποία είχε συντάξει μάλλον ο παθιασμένος φιλο-οθωμανός κληρικός Αθανάσιος Πάριος, άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας εννοείται (γιορτάζεται στις 24 Ιουνίου): οι «άθεοι» Γάλλοι «μητρογαμούσι και θυγατρογαμούσι και αδελφογαμούσιν ανυποστόλως και αδεώς οι σοφώτατοι». Προσωπικά, διαβλέπω και ένα παράπονο εκ μέρους του συγκεκριμένου κληρικού: καλά, τόσοι και τόσοι είμαστε εδώ διαθέσιμοι, με τις μητέρες, τις θυγατέρες και τις αδελφές σας πηγαίνετε βρε καταραμένοι Γάλλοι;
Αργότερα, το 1801, κατηγορούνται ο Ρήγας και οι σύντροφοί του σε επιστολή ενός μητροπολίτη ότι: «εσκόπευον να κάμουν επαναστάσεις κατά του κραταιοτάτου Σουλτάνου· αλλ’ ο μεγαλοδύναμος Θεός τούς επαίδευσε κατά τας πράξεις των με τον θάνατον οπού τους έπρεπε». Είναι προφανής η έκφραση της παροιμιώδους χριστιανικής αγάπης από τους ηγέτες του εκκλησιαστικού μηχανισμού, ιδίως όταν θίγονται τα έσοδά τους με επαναστάσεις και ανακατατάξεις. Και επίσης προφανές είναι το δίπολο, απ’ τη μια ο πονηρός διάβολος που είχε συμμαχήσει με τους Γάλλους, κι απ’ την άλλη ο μεγαλοδύναμος θεός που στηρίζει τους Οθωμανούς, ώστε να εξασφαλίσουν η αυτοκρατορία και ο σουλτάνος μακροημέρευση.
Γι’ αυτό, όταν ακούμε ότι «η εκκλησία ηγήθηκε του απελευθερωτικού αγώνα κατά των Οθωμανών» αρκεί, αντί άλλων επιχειρημάτων, να διαβάζουμε φωναχτά το περιεχόμενο των παραπάνω και άλλων συναφών πατριαρχικών εγκυκλίων.
| Η ορθοδοξία αφόρισε την επανάσταση και πρόδωσε τα παλικάρια στους Τούρκους
1. «Οι ήρωες του 1821 πολέμησαν για του Χριστού την πίστη την αγία!».
Φωνάζουν οι χριστιανοί δημαγωγοί. Απαντούμε: τα παλικάρια του 1821 έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τους παπάδες και του «Χριστού την πίστη την αγία», γιατί αν τους άκουγαν θα ήμασταν ακόμα δούλοι στους Τούρκους. Η ορθοδοξία αφόρισε την επανάσταση και πρόδωσε τα παλικάρια στους Τούρκους. Τα παλικάρια μας δεν πολέμησαν λοιπόν για του «Χριστού την πίστη την αγία», γιατί έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις χριστιανικές προτροπές για υποταγή στον σουλτάνο. Πολέμησαν για την Ελλάδα όχι για τον χριστιανισμό. Εκτός και αν θεωρούνται εφ όρου ζωής χριστιανοί όσοι βαπτίζονται ακουσίως σε νηπιακή ηλικία. Ένας παπάς στο κυριακάτικο ένθετο «ορθοδοξία και ελληνισμός» έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει όσους παραχαράσσουν την ιστορία του 1821 ώστε να …οικειοποιηθούν την δόξα της εκκλησίας!!! Δηλαδή η αποκάλυψη της προδοτικής στάσης της ορθοδοξίας γίνεται για να οικειοποιηθούμε τους λαμπρούς αγώνες της. Μάλιστα, αύριο θα πάμε να εξομολογηθούμε και θα ζητήσουμε να μας συγχωρήσει ο κύριος Παρασκευαίδης… Και συνεχίζει: «…η αρνητική θεώρηση των πραγμάτων (η αποκάλυψη της προδοσίας του παπαδαριού το 1821) ροκανίζει τα εθνικά μας νεύρα, αποδυναμώνει τον κοινωνικό μας κορμό και απογυμνώνει την ιστορία μας(πού είσαι Γκαίμπελς να πάρεις μαθήματα προπαγάνδας από τους παπάδες της ορθοδοξίας). Έτσι πέρα από την παραχάραξη και την νόθευση(!!όποιος κατηγορεί το παπαδαριό γιατί αφόρισε τους Κολοκοτρωναίους νοθεύει την ιστορία…) ανοίγουμε ρωγμές στο ιστορικό μας σώμα, αχρηστεύουμε την σπονδυλική στήλη του έθνους(! δηλαδή όποιος αποκαλύπτει την προδοσία του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε αχρηστεύει την σπονδυλική στήλη του Έθνους)». Να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε από το ανθελληνικό παπαδαριό. Όπως ίσως να παρατήρησαν οι αναγνώστες, αυτός ο παπάς μετακυλύει έξυπνα το ζήτημα, λέγων ότι κατηγορία κατά της εκκλησίας ισούται με κατηγορία κατά του έθνους. Αυτό ακριβώς το τέχνασμα χρησιμοποιεί ο Μπιλ Λάντεν και η παρέα του: «όποιος επιτίθεται σε εμάς, επιτίθεται σε 1 δις μουσουλμάνους». Έξυπνο τέχνασμα του Μπιλ Λάντεν αλλά τουλάχιστον έπρεπε να μας πει ότι το αντέγραψε από το παπαδαριό των ορθοδόξων. Και συνεχίζει ο παπάς: «Αμφισβήτηση του σωτηρίου ρόλου της εκκλησίας μας μονάχα όσους κινούνται εθνικά επιζήμια και πνευματικά ανάπηρα θα εξυπηρετούσε». Προσέξτε την εξίσωση-τέχνασμα: όσοι αποκαλύπτουν τον προδοτικό ρόλο την εκκλησίας στην τουρκοκρατία κινούνται …αντεθνικά! Μα αγαπητοί μας παπάδες εμείς δεν αμφισβητούμε τον σωτήριο ρόλο της εκκλησίας στην τουρκοκρατία, ούτε βεβαίως τους αγώνες της. Η εκκλησία αγωνίστηκε με ζήλο, με μανία ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ. Εμείς λοιπόν δεν αμφισβητούμε τους αγώνες της ορθοδοξίας υπέρ των Τούρκων, ούτε τον σωτήριο ρόλο της υπέρ των σουλτάνων. Διότι χωρίς την ορθοδοξία οι Έλληνες θα είχαν απελευθερωθεί τουλάχιστον δύο αιώνες πριν το 1821. Η οθωμανική αυτοκρατορία επιβίωσε τόσους αιώνες χάρις τον «σωτήριο» ρόλο της ανθελληνικής ορθοδοξίας. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ένα άλλο τέχνασμα των παπάδων: Όταν τους κατηγορούμε για τα εγκλήματα που διέπραξαν συλλογικώς κατά του Ελληνισμού τότε ελλείψει άλλης δικαιολογίας τα χρεώνουν σε ένα άτομο π.χ. Θεοδόσιο Α. Αν όμως κάποιος απ αυτούς τύχει και είναι περισσότερο Έλλην παρά χριστιανός όπως ο Διονύσιος Τρίκκης ή ο Παπαφλέσσας και πολεμήσουν υπέρ την Ελλάδος τότε πιστώνουν όλους τους παπάδες με την δόξα του. Ένα τελευταίο τέχνασμα των ρασοφόρων σχετικά με την γνωστή προδοσία και αφορισμό που διέπραξαν κατά του Ρήγα Φερραίου και των συντρόφων του: Στο κανάλι High tv εμφανίζεται ο γνωστός παπα-Μεταλληνός μαζί με έναν δημοσιογράφο. Ερώτηση του δημοσιογράφου: «Γιατί αφορίστηκε ο Ρήγας από την εκκλησία;». Απάντηση: «Ο αφορισμός δεν εστρέφετο κατά του προσώπου του Ρήγα Φεραίου αλλά ήταν απόρριψη των αντιχριστιανικών ιδεών της Γαλλικής επαναστάσεως που αυτός πρέσβευε». Έξυπνο σόφισμα του παπα-Μεταλληνού που μετακυλύει τον αφορισμό από το πρόσωπο του Ρήγα Φεραίου στις ιδέες του υπέρ της Γαλλικής επαναστάσεως. Δηλαδή κατά τον παπα-Μεταλληνό έπρεπε να μείνουμε δούλοι στους Τούρκους για να μπορεί αυτός και η παρέα του να προσκυνούν τον ραβίνο Τζεσουά. 2. «Η ορθοδοξία έσωσε την γλώσσα μας». Η ορθοδοξία/χριστιανισμός/βυζάντιο έσωσαν την Ελληνική γλώσσα με τα ευαγγέλια, μας λέγουν οι χριστιανοί δημαγωγοί. Ουδέν ψευδέστερον τούτου, διότι: α) Οι Τούρκοι σουλτάνοι όταν εξέδιδαν φιρμάνι(διαταγή) στις τουρκοκρατούμενες Ελληνικές περιοχές τις έγραφαν σε ελληνικά με την βοήθεια μεταφραστών. Δεν ήταν δυνατόν να απαιτούν από τους Έλληνες υπόδουλους να ξέρουν τουρκικά. Το ίδιο συνέβηκε και με τους Γερμανούς Ναζί στην διάρκεια της κατοχής. Όταν εξέδιδαν διαταγές τις εξέδιδαν στα ελληνικά. Όχι από αγάπη προς την Ελλάδα αλλά γιατί απλούστατα δεν ήταν δυνατόν να απαιτούν από τους Έλληνες να ξέρουν γερμανικά. Το ίδιο συμβαίνει όπου και όταν ένας κατακτητής κατακτήσει μια περιοχή: εκδίδει διατάγματα στην τοπική γλώσσα. Αρα το ίδιο έκανε και το πολυφυλετικό-πολυεθνικό βυζάντιο. Σε κάθε περιοχή εξέδιδε διαταγές στην τοπικώς επικρατούσα γλώσσα. Όχι ότι ήθελε να διατηρήσει την ελληνική γλώσσα, γιατί τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι και η οθωμανική αυτοκρατορία έσωσε την ελληνική γλώσσα επειδή εξέδιδε τα φιρμάνια που αφορούσαν την Ελλάδα στα ελληνικά. β) Εις ότι αφορά τα ευαγγέλια: Αν κάποιος σήμερα ήθελε να διαδώσει μία διεθνιστική ιδεολογία σίγουρα θα έγραφε τα «ευαγγέλια» της ιδεολογία του στα αγγλικά η οποία υπερισχύει ως διεθνής γλώσσα. Εάν έκανε το ίδιο στα 1700-1800 τότε θα έπρεπε να τα γράψει στα γαλλικά. Εάν όμως έπρεπε να διαδώσει μια διεθνιστική ιδεολογία πριν 2000 χρόνια θα έπρεπε να το κάνει στα ελληνικά διότι τότε η ελληνική ήταν ότι είναι σήμερα τα αγγλικά: διεθνής γλώσσα. Αρα όχι ότι μας έκαναν χάρη οι χριστιανοί, απλώς αν έγραφαν τα ευαγγέλια τους σήμερα θα τα έγραφαν στα αγγλικά. γ) Από το επιχείρημα «ο χριστιανισμός έσωσε την ελληνική γλώσσα», εξ αντιδιαστολής συμπεραίνεται ότι η Ελληνική γλώσσα …κινδύνευε να χαθεί από την … Ελληνική Θρησκεία!!! Δηλαδή οι χριστιανοί δημαγωγοί, δούλοι του Γιαχβέ, μας λέγουν ότι εμείς, μέχρι που ο χριστιανισμός έγινε επίσημη θρησκεία δεν προσέχαμε την γλώσσα μας και περιμέναμε τους Ναζωραίους να την προστατεύσουν. Προσπαθούν να μας πείσουν οι χριστιανοί δημαγωγοί ότι από το 11.000 που εμφανίζεται η γλώσσα μας(ίσως και πολύ πιο πριν) οι Έλληνες πρόγονοί μας και η Ελληνική Θρησκεία δεν …προστάτευαν την γλώσσα μας αλλά περίμεναν την συμμορία των Ναζωραίων για να την προστατεύσει!!! Να πώς μορφώνεται κανείς βλέποντας εκπομπές του κυρίου Αδωνι Γεωργιάδη που μας μαθαίνει ότι το βυζάντιο και ο χριστιανισμός έσωσαν την γλώσσα μας. Εξ αντιδιαστολής λοιπόν η Εθνική μας Θρησκεία πρέπει να την κατέστρεψε… «Όχι, δεν είπαμε κάτι τέτοιο» θα μας πει ο κ. Γεωργιάδης. Απλώς ο χριστιανισμός διατήρησε την Ελληνική γλώσσα. Εμείς θα απαντούσαμε στον κύριο Γεωργιάδη: Γιατί τότε δεν λέτε ότι και η Εθνική Θρησκεία αλλά και ο χριστιανισμός έσωσαν την ελληνική γλώσσα; Έτσι, για τα μάτια του κόσμου. Κάντε την προπαγάνδα σας υπέρ του χριστιανισμού αλλά μην θάβετε την Εθνική μας Θρησκεία. Μην φοβάστε, δεν θα σας αφορίσει ο κ. Χριστόδουλος. Μην είστε τόσο δούλοι του ιουδαιοχριστιανισμού κύριοι χριστιανοί. Θα σας ακούει η Υπατία από εκεί που βρίσκεται και θα τρίζουν τα κόκαλα της με τα ψέματα που λέτε. Πέστε και μία αλήθεια, έστω και μισή αλήθεια… |