Η Ελληνική καταγωγή των αγγλικών λέξεων
February 19th, 2009 | Uncategorized | 5 Comments »
| Η Ελληνική καταγωγή των αγγλικών λέξεων | |
|
|
|
Μερικές ακόμα λέξεις των Αγγλικών βασισμένες στην Ομηρική Ελληνική γλώσσα:
CAN=κάνω
CALL=Καλώ
DIFFERENCE= διφορά, διαφορά
AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ= μετά. Ο Όμηρος λέει: ”θα σας διηγηθώ τι έγινε αυτάρ”.
AMEN = λατινικά: amen. Το γνωστό αμήν προέρχεται από το αρχαιότατο ή μήν = αληθώς, (Ιλιάδα Ομήρου β291-301), ημέν. Η εξέλιξη του ημέν είναι το σημερινό αμέ!
BANK = λατινικά pango από το παγιώ, πήγνυμι. Οι τράπεζες πήραν την ονομασία τους από τα πρώτα ‘τραπέζια’ (πάγκους) της αγοράς.
BAR = λατινικά: barra από το μάρα = εργαλείο σιδηρουργού.
BOSS = από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού.
BRAVO = λατινικό, από το βραβείο.
BROTHER = λατινικά frater από το φράτωρ.
CARE = από το καρέζω.
COLONIE από το κολώνεια = αποικιακή πόλη.
DAY = Οι Κρητικοί έλεγαν την ημέρα ‘δία’. Και: ευδιάθετος = είναι σε καλή μέρα.
DISASTER = από το δυσοίωνος + αστήρ
DOLLAR = από το τάλλαρον = καλάθι που χρησίμευε ως μονάδα μέτρησης στις ανταλλαγές. π.χ. «δώσε μου 5 τάλλαρα σιτάρι». Παράγωγο είναι το τάλληρο, αλλά και το τελλάρo!
DOUBLE = από το διπλούς – διπλός.
EXIST = λατινικά ex+sisto από το έξ+ίστημι= εξέχω, προέχω.
EXIT = από το έξιτε = εξέλθετε
EYES = από το φάεα = μάτια.
FATHER = από το πάτερ (πατήρ).
FLOWER = λατινικά flos από το φλόος.
FRAPPER = από το φραγκικό hrappan που προέρχεται από το (F)ραπίζω = κτυπώ ( F= δίγαμμα).
GLAMO UR = λατινικό gramo ur από το γραμμάριο. Οι μάγοι παρασκεύαζαν τις συνταγές τους με συστατικά μετρημένα σε γραμμάρια και επειδή η όλη διαδικασία ήταν γοητευτική και με κύρος, το gramou r – glamou r, πήρε την σημερινή έννοια.
HEART, CORE = από το κέαρ = καρδιά.
HUMOR = από το χυμόρ = χυμός (Στην ευβοϊκή διάλεκτο, όπως αναφέρεται και στον Κρατύλο του Πλάτωνος, το τελικό ‘ ς’ προφέρεται ως ‘ρ’. Π.χ. σκληρότηρ αντί σκληρότης).
I = από το εγώ ή ίω, όπως είναι στην βοιωτική διάλεκτο.
ILLUSION = από το λίζει = παίζει.
ΙS = από το είς.
KARAT = εκ του κεράτιον, (μικρό κέρας για τη στάθμιση βάρους).
KISS ME = εκ του κύσον με = φίλησέ με (…είπε ο Οδυσσέας στην Πηνελόπη).
LORD = εκ του λάρς. Οι Πελασγικές Ακροπόλεις ονομάζονταν Λάρισσες και ο διοικητής τους λάρς ή λαέρτης. Όπως: Λαέρτης – πατέρας του Οδυσσέα).
LOVE = λατινικό: love από το ‘λάFω’. Το δίγαμμα (F) γίνεται ‘αυ’ και ‘ λάF ω’ σημαίνει ”θέλω πολύ”.
MARMELADE = λατινικά melimelum από το μελίμηλον = κυδώνι.
MATRIX = από το μήτρα.
MATURITY = λατινικά: maturus από το μαδαρός= υγρός.
MAXIMUM = λατινικά: maximum από το μέγιστος.
MAYONNAISE = από την πόλη Mayon, που πήρε το όνομά της από το Μάχων = ελληνικό όνομα και αδελφός του Αννίβα.
ME = από το με.
MEDICINE = λατινικά :medeor από το μέδομαι, μήδομαι = σκέπτομαι, πράττω επιδέξια. Και μέδω = φροντίζω, μεδέων = προστάτης.
MENACE = από το μήνις.
MENTOR = από το μέντωρ.
MINE = από το Μινώαι (= λιμάνια του Μίνωα, όπου γινόταν εμπόριο μεταλλευμάτων. «Κρητών λιμένες, Μίνωαι καλούμεναι». (Διοδ.Σικελ.Ε’84,2).
MINOR = λατινικά: minor από το μινύς = μικρός. Στα επίσημα γεύματα είχαν το μινύθες γραμμάτιον, ένα μικρό κείμενο στο οποίο αναγραφόταν τι περιελάμβανε το γεύμα. Παράγωγο το… menu!
MODEL = από το μήδος= σχέδιο (η ίδια ρίζα με τη μόδα (= moda).
MOKE = από το μώκος = αυτός που χλευάζει.
MONEY = λατινικό: moneta από το μονία = μόνη επωνυμία της Θεάς Ήρας: Ηραμονία. Στο προαύλιο του ναού της Θεάς στη Ρώμη ήταν το νομισματοκοπείο και τα νομίσματα έφεραν την παράστασή της, (monetae).
MOTHER = από το μάτηρ, μήτηρ.
MOVE = από το ομηρικό αμείβου = κουνήσου!
MOW = από το αμάω = θερίζω.
NIGHT = από το νύχτα.
NO = λατινικό: non, ne εκ του εκ του νη: αρνητικό μόριο ( ”νέ τρώει, νέ πίνει”), ή (νηπενθής = απενθής, νηνεμία = έλλειψη ανέμου.
PAUSE = από το παύση.
RESISTANCE = από το ρά + ίστημι.
RESTAURANT = από το ρά + ίσταμαι = έφαγα και στηλώθηκα.
RESTORATION = λατινικά restauro από το ρά+ίστημι, όπου το ρά δείχνει συνάρτηση, ακολουθία, π.χ . ρά-θυμος, και ίστημι = στήνομαι.
SERPENT = λατινικά serpo από το έρπω (ερπετό). H δασεία ( ‘) προφέρεται ως σ = σερπετό.
SEX = από το έξις. Η λέξη δασύνεται και η δασεία μετατρέπεται σε σίγμα και = s + έξις.
SIMPLE = από το απλούς (η λέξη δασύνεται).
SPACE = από το σπίζω = εκτείνω διαρκώς.
SPONSOR από το σπένδω = προσφέρω (σπονδή).
TRANSFER από το τρύω (διαπερνώ) + φέρω. Transatlantic = διαπερνώ τον Ατλαντικό.
TURBO = από το τύρβη = κυκλική ταραχώδης κίνηση.
YES = από το γέ = βεβαίως.
WATER = από το Ύδωρ (νερό), με το δ να μετατρέπεται σε τ .
Ο Όμηρος ΛΑΒΟΝ ΜΕ οι εγγλέζοι LOVE ME !
ο Όμηρος ΚΙΣΟΝ ΜΕ οι εγγλέζοι KISS ME !
ο ΟΜΗΡΟΣ ΟΝΟΡΕΙΑ=ΗΟΝΟR=ΤΙΜΗ
Όμως ο ΚΥ-ΚΛΟΣ είναι σύνθετη λέξις
Το ΚΥ σημαίνει κάτι σαν ογκώδες ή φουσκωμένο η περικλείον κάτι εξ ου και το ρήμα ΚΥΩ και η ΚΥΗΣΙΣ, ΕΓΓΥΟΣ κλπ
Το βλέπουμε σαν συνθετικό της ΚΥ-Π-Ε-ΡΟΥ, ΤΩΝ ΚΥ-Θ-ΗΡΩΝ (συνώνυμα) αλλά και πρώτο συνθετικό του αρχαίου χαλκού και χρυσού δηλ. ΚΥΠΕΡΟΣ και ΚΟΥΡΑΣΟ.
τΟ ΔΕΎΤΕΡΟ ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ -ΚΛΟΣ στον κυ-κλο σημαίνει κλειστό όπως CLOSE και εύκολα διδάσκεται στα παιδιά από τον κύκλο
Στα χωριά, για όσους θυμούνται την παράδοσι, είχαμε ΚΟΥΡΕΛΟΥΔΕΣ στο πάτωμα για χαλί.
Το ΚΟΥΡΕΛΙ στα αρχαία λεγόταν ΡΑΚ-ΟΣ. Βγάλε την κατάληξι, μένει το θέμα ΡΑΚ-. ΤΟ -Κ- με βαρειά προφορά γίνεται ΓΚ όπως π.χ. Καμήλα-ΓΚαμήλα.
Έτσι το ΡΑΚ γίνεται ΡΑΓΚ=RUG=ΧΑΛΙ AΛΛA KAI KOΥΡΕΛΙ στα …αγγλικά
Oι Λατίνοι, όπως οι Αιολείς το ΕΓΩ=ΙΓΩ=ΙΟ έφαγαν το Γ, σκέφτηκα, στην συνέχεια της διδασκαλίας Αγγλικών μέσω των ελληνικών, μήπως συνηθίζουν και σε άλλες περιπτώσεις την …γραμματοφαγία.
Έβαλα λοιπόν στο γλωσσικό σκόπευτρο την λέξι ΠΙΑΤΟ-εξ ου ΠΙΑΤΕΛΛΑ- για την οποία κανείς δεν αμφιβάλλει ότι είναι ιταλική.
Στα αγγλικά όμως, την βλέπουμε σαν PLATE ενώ την πιατέλλα ή δίσκο σαν PLATTER. Ο συνειρμός είναι φανερός εδώ. Πράγματι, το PLATE βοά ότι παράγεται από το ελληνικό ΠΛΑΤΥ. Και βέβαια οι Έλληνες γνωρίζουμε ότι το πιάτο το έλεγαν ΠΙΝΑΚΙΟΝ όπου όμως ο κάθε ΠΙΝΑΞ είναι ΠΛΑΤΥΣ άρα εννοιολογικά ΠΙΝΑΚΙΟΝ=ΠΛΑΤΥ=PLATE.
Τόσο εύκολα λοιπόν διδάσκουμε την …αγγλική δήθεν λέξι PLATE ενώ ταυτοχρόνως εξηγούμε στα παιδιά την έννοια του ΠΙΝΑΚΙΟΥ=ξεχασμένη ελληνική λέξι.
Ένα βήμα παρακάτω εφ’ όσον τεκμηριώνουμε ΠΛΑΤΥ= PLATE, είναι ώρα να ταυτίσουν τα παιδιά την λέξι PLATE με την ελληνική ΠΛΑΤΕΙΑ.
Πολύ εύκολα όμως τους εξηγούμε ότι ΠΛΑΤΕΙΑ= PLACE=PLAZA (και η ΠΛΑΖ που είναι επίπεδη) διότι το Σ με το Ζ εναλλάσσονται στην προφορά όπως ΚΟΣΜΟΣ προφέρεται ΚΟΖΜΟΣ. Όμως τους εξηγούμε ότι λόγω γλωσσικής πενίας, PLACE γενικά λένε οποιοδήποτε μέρος. π.χ. το τζάκι=fire-place…
Από το ΠΛΑΤΥ=PLAZA οι Ιταλοί έφαγαν το Λ και το έκαναν PIAZZA και ελληνιστί ΠΙΑΤΣΑ=ΠΛΑΤΕΙΑ.
Επομένως τρώγοντας το Λ στο ΠΛΑΤΥ έχουμε το ΠΙΑΤΟ ως ιταλικό ΑΝΤΙΔΑΝΕΙΟ.
Ενδιαφέρον όμως έχει το ότι η συχνή εναλλαγή Π-Φ των γραικοπελασγικών (κλέφτης-κλέπτης, επτά-εφτά, σκέπτομαι-σκέφτομαι, πιττακός-φιττακός, σφόγγος-σπόγγος κλπ κλπ πατερ-father plate-flat) ισχύει όλως παραδόξως σε πελασγογενείς γλώσσες όπως τα αγγλικά. Οπότε στα αγγλικά αλλάζοντας το Π=P με Φ=F στο PLATE, μας δίνει το FLAT (και ΠΑΤΕΡ=FATHER) που σημαίνει ΠΛΑΤΥ-ΕΠΙΠΕΔΟ.

5 Responses
Η διαχρονική εξέλιξη της διδασκαλίας της Βυζαντινής Μουσικής στα Ωδεία
Την μέγιστη διάσταση μεταξύ των Ελλήνων μουσικών δυτικής και ανατολικής παιδείας καθρεφτίζουν τα πρακτικά και άλλες περιγραφές της συνεδρίασης μελών του Εκκλησιαστικού Μουσικού Συλλόγου Κωνσταντινούπολης και του διευθυντή του Ωδείου Αθηνών Γεωργίου Νάζου, που έγινε στις 25 Ιουλίου 1903, με εντολή του Ιωακείμ Γ’ και μετά από αίτημα του μητροπολίτη Αθηνών Θεόκλητου, με σκοπό να διαμορφώσει ο Νάζος γνώμη περί της βυζαντινής μουσικής “ίνα κατόπιν σκεφθή κατά πόσον είναι δυνατός ο σχηματισμός ιδίου τμήματος διδασκαλίας εν τω Ωδείω Αθηνών” (Ταχυδρόμος Κωνσταντινούπολης, 25 Ιουλίου 1903). Οι περιγραφές δείχνουν πως ο Νάζος είχε την ακλόνητη πεποίθηση πως οι γνώσεις όσων ζητούσε τις πληροφορίες ήταν ασφαλώς κατώτερες από τις δικές του. Σε ενημερωτική επιστολή προς τον πατριάρχη, τα μέλη του συλλόγου λένε ρητά πως δεν χρειάζονταν να ταξιδέψει ο Νάζος στην Κωνσταντινούπολη για να λύσει τις απορίες του, πως ο σύλλογος προσπάθησε “όσον ήν εφικτόν, ίνα διαφωτίση αυτόν, το πρώτον ήδη, κατά την ιδίαν ομολογίαν, ερχόμενον εις συνάφειαν με το θέμα τούτο της βυζαντινής μουσικής προς ήν τυγχάνει όλως ξένος” και πως ο Νάζος δεν ενδιαφέρθηκε για τις εργασίες του Συλλόγου “Εφ ώ και κρίνας περιττόν ίνα επιμείνει εις μακροτέρα σύσκεψιν, απήλθε”. Το συμπέρασμα του Νάζου όπως το εκθέτει στον αθηναϊκό τύπο στην επιστροφή του, είναι ότι η εκκλησιαστική μουσική δεν έχει επαρκώς επιστημονικές βάσεις ώστε να συμπεριληφθεί στα τμήματα του ωδείου. Τελικά την οργάνωση και επιχορήγηση του τμήματος βυζαντινής μουσικής του Ωδείου Αθηνών ανέλαβε ο μητροπολίτης Θεόκλητος, και το Ωδείο Αθηνών παρείχε μόνον στέγη». «Τον Σεπτέμβριο του 1904 ήρθε από την Κωνσταντινούπολη ο Κωνσταντίνος Ψάχος, ως διευθυντής του τμήματος. Όρισε το πρόγραμμα και την διδακτέα ύλη που αποτελείται από “κλασσικά μόνο μουσικά κείμενα και όλες οι νεότερες συνθέσεις έχουν αποκλειστεί”, και οργάνωσε τακτικές εκδηλώσεις με τους σπουδαστές του τμήματος, εκκλησιαστικής μουσικής αλλά και δημοτικής στις οποίες συμμετείχαν καθηγητές οργάνων του Ωδείου».
Έτσι λοιπόν σε ένα Ωδείο οργανώθηκαν δωρεάν (πλην της εγγραφής) μαθήματα στη Βυζαντινή Μουσική, με σκοπό, προφανώς, να επανδρωθούν τα ψαλτήρια των εκκλησιών. Όμως, παρά τη φιλότιμη πρωτοβουλία, υπήρξαν ορισμένα τρωτά του όλου εγχειρήματος, που προκάλεσαν και συνεχίζουν να προκαλούν δυσλειτουργίες, οι οποίες δεν εξαφανίζονται ούτε πρόκειται ποτέ να εκλείψουν, αφού βασική αρχή που διέπει τα μαθήματα της βυζαντινής μουσικής είναι α) η αποθάρρυνση της κριτικής, β) η αποθάρρυνση της υποβολής ερωτήσεων, γ) η διδασκαλία στο στυλ «έτσι είναι και αν σ’ αρέσει», δ) η εξεύρεση δασκάλων στο πόδι («Γίνε εσύ Γιώργο», «Γίνε εσύ Κάλι», «Γιώργο εσύ ήρθες πρώτος, πάρε τη δεύτερη τάξη», «Όχι Κάλι, εσύ να τους αναλάβεις», «Εγώ Κάλι, μπορώ να αναλαμβάνω φροντιστηριακά όσους πάνε πιο αργά, για να μην καθυστερούν την πρόοδο της δικής σου διδασκαλίας Κάλι», «Χρειάζεται να το πούμε στον διευθυντή σπουδών;» «Όχι, δεν νομίζω, δεν θα του πούμε τίποτα» «Εσύ πήγες να κάνεις μάθημα με το Γιώργο;» «Ερωτήσεις, τι ερωτήσεις, δείξε μου τι ερώτηση θέλεις και θα σου απαντήσω …… α… δεν μπορώ να σου απαντήσω γιατί το βιβλίο ναι μεν γράφει για βυζαντινή μουσική, αλλά δεν το έχει γράψει αποκλειστικά βυζαντινολόγος…. Δεν ξέρω που θα πας να πάρεις απαντήσεις…» «Πήγες στο Γιώργο;», «Διαβάστε τους Ήχους στο Βιβλίο του Ψάχου», «Διαβάστε μόνοι σας για τα συστήματα στη Βυζαντινή Μουσική… δεν μπορούμε να τα λέμε εδώ μέσα, διαβάστε τα μόνοι σας» «Δεν συμφωνώ με την Κάλι που σας παίζει στο πιάνο την ώρα που λέτε την κλίμακα. Είναι διαφορετικά τα διαστήματα στη Βυζαντινή Μουσική», «Εγώ δεν συμφωνώ με την Κάλι που σας πήγε αμέσως στο Νέον Αναστασιματάριον», «Εγώ, αντίθετα με την Κάλι, μπορώ να σας συστήσω, γράψτε στο τετράδιό σας, να αγοράσετε ένα Τονοδότη [=φυσαρμόνικα της βυζαντινής] από του Νάκα». «Μα πως θα καταλαβαίνω ποιο είναι το Πα, ποιο είναι το Βου και ποιο είναι το Γα;» «Είναι εύκολο ξεκινάς από το C που είναι το Πα, το D είναι το Βου, μετά πάμε σε άλλα που δεν αντιστοιχούν μεταξύ τους και μετά βρισκόμαστε στο Ζω». «Και πως ξέρουμε ποια δεν αντιστοιχούν;» «Όταν το αγοράσεις φέρτο εδώ και θα σου δείξω». «Λοιπόν τόσο καιρό που είμαι εδώ κανένας δεν μου έχει εξηγήσει τίποτα, μας λένε διαβάστε αυτό στο βιβλίο διαβάστε εκείνο στο βιβλίο, διαβάζω μόνος μου στο σπίτι μου και ότι απορίες έχω τις ρωτάω σε φόρουμ στο διαδίκτυο», «δεν σου επιτρέπω να μου μιλάς έτσι, εγώ έχω φάει εδώ μέσα τη φωνή μου» «Τελειώσαμε!» (σηκώνεται και δείχνοντας την πόρτα) «δεν θα εμπλακώ εγώ σ’ αυτά»….. «Εσύ ποιο έχεις;» «Εγώ έχω το Κύριε Εκέκραξα», «Εσύ;» «Εγώ έχω το Σφραγισθέντος του μνήματος», «Εσύ;» «Εγώ έχω το ανάπαυσον τη ζωή ημών», ο καθένας το τροπάρι του, καμία σχέση με τους άλλους).
Αυτά γίνονται στην πρώτη ώρα. Στο δεύτερο μέρος της διδασκαλίας μαζεύονται όλοι ανακατεμένοι όλων των ετών, του α’ έτους, του β’ έτους, του γ’ έτους, του δ’ έτους του ε’ έτους και όλοι οι παλιοί που δεν έχουν πάρει το δίπλωμά τους και παρατείνεται επ’ αόριστον η παραμονή τους στο Ωδείο. Εκεί γίνεται η Ψαλτική και η Χορωδία.
Στην Ψαλτική, εμφανίζεται κάποιος εθελοντής δάσκαλος και με ρυθμό πολυβόλου αναφέρει τις λειτουργίες, όρθρους, ολονυκτίες, τα βιβλία του Ψάλτη και συνεχίζει, ενώ άλλοι τον καταλαβαίνουν (οι παλιοί), άλλοι δεν καταλαβαίνουν και χασμουριούνται (οι καινούργιοι). Αυτό συνεχίζεται μέχρις ότου εμφανιστεί ο υπεύθυνος για όλη τη βυζαντινή μουσική δάσκαλος.
Τα λόγια του είναι λίγο πολύ γνωστά και συνεχώς επαναλαμβανόμενα: «Δεν ξέρετε τι είναι το ισοκράτημα;» «Κανείς δεν θα πάρει δίπλωμα, αν δεν μάθει το ισοκράτημα», «Τα βιβλία, ξέρετε ποια είναι τα Ψαλτικά Βιβλία;» «Κανένας δεν θα πάρει δίπλωμα αν δεν ξέρει τα Ψαλτικά Βιβλία» «Μανώλη φέρε τα Ψαλτικά βιβλία και εξήγησέ τους εδώ και τώρα ποια είναι» «Αν έρχεται κανείς εδώ για να πάρει και να μην προσφέρει, αυτόν δεν θα τον αφήσω να συνεχίσει». «Σκεφτείτε να βρεθείτε σε μια εκκλησία και να μην υπάρχουν ψάλτες, τι θα κάνετε; Δεν θα πρέπει να τρέξετε στο ψαλτήρι να βρείτε τα βιβλία και να ψάλετε; Αν δεν ξέρετε τα βιβλία;».
Τώρα θα κάνουμε χορωδία. Θα ψάλουμε το «Κύριε Ελέησον». Η πρώτη σειρά θα ψάλλει το Κύριε Ελέησον και η δεύτερη θα κάνει το «ισοκράτημα». «Αυτό είναι το ισοκράτημα». Έτσι θα το κάνουμε κάθε φορά, μέχρι να το μάθετε»
Συμπέρασμα: Για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει τη βυζαντινή μουσική, αλλά συγχρόνως να διατηρήσει και την αξιοπρέπειά του υπάρχουν οι εξής λύσεις:
α) Να περιμένει και άλλο, μέχρι που η εκκλησία που θα μείνει χωρίς κανέναν ψάλτη και οι καινούργιοι, που θα βγαίνουν από τα χρηματοδοτούμενα από την εκκλησία Ωδεία όπως παραπάνω δεν θα φτάνουν ούτε κατ’ ελάχιστο να καλύψουν τα κενά, και τότε θα υποχρεωθούν οι υπεύθυνοι σε συστηματική διδασκαλία, επιπέδου, ή
β) Να διαβάζει μόνος του, από τα βιβλία του, από το Νέον Αναστασιματάριον, με τη συνοδεία απαγγελίας που υπάρχει σε software που μπορεί να κατεβάσει οποιοσδήποτε μέσω ειδικού φόρουμ της Βυζαντινής Μουσικής και να μην έχει ανάγκη κανέναν δάσκαλο και τις ιδιορρυθμίες του, να εκφράζεται με απόλυτη ελευθερία στο διαδίκτυο χωρίς τη λογοκρισία κανενός και να παίρνει βοήθεια από όποιον την δίνει απλόχερα ελεύθερα διαδικτυακά ή
γ) Να περιμένει να καταργηθεί επιτέλους αυτή η αμανετζίδικη βυζαντινή μουσική των ψαλτών και να αντικατασταθεί όπως και στη Δύση από πολυφωνική μουσική, με συμμετοχή μάλιστα και του εκκλησιάσματος, για να λέγεται και στην ουσία εκκλησία, όπου συμμετέχουν ενεργητικά και οι πιστοί και είναι γνωστό ότι κανένας Απόστολος ή πατέρας της εκκλησίας δεν έχει απαγορεύσει κάτι τέτοιο, απλά επικράτησαν τόσους αιώνες τα στραβά μυαλά!
Τσάμπα μάγκες ψάλτες μαζεύτηκαν στην ιστοσελίδα http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?mop=modload&name=Splatt_Forums&file=viewtopic&topic=23268&forum=36 στην οποία άρχισε μια συζήτηση για τη λογοκρισία που είχε πέσει από την εκκλησία στην μεταρρύθμιση της βυζαντινής μουσικής από τον Χρύσανθο το 1814.
Είναι ενδεικτικό μιας περίεργης νοοτροπίας των ψαλτών μας που δεν έχουν μάθει ποτέ να ανέχονται τη γνώμη του άλλου και προκαλούν, επιτίθενται, ειρωνεύονται κλπ αυτόν που διατυπώνει διαφορετική θέση από τη δική τους, προκαλώντας τον να μπει στη δική τους ιστοσελίδα http://analogion.com , στην οποία κάνουν κουμάντο οι ίδιοι οι ψάλτες, και σε διαγράφουν από μέλος με την πρώτη ευκαιρία (ενώ οι ίδιο δεν παθαίνουν τίποτα από τους συντονιστές ψάλτες συναδέλφους τους) και διαγράφουν και όλα τα ποστ με περιεχόμενο που δεν συμβιβάζεται με τη σκοταδιστική νοοτροπία τους.
Γραφτείτε και εσείς ως μέλη στην ιστοσελίδα http://www.musicheaven.gr και πάρετε μέρος στη συζήτηση ζητώντας να πέσει φως στη λογοκρισία και στους διωγμούς που υπέστη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ο μεγάλος μεταρρυθμιστής της βυζαντινής μουσικής Χρύσανθος εκ Μαδύτου.
Μην ακούσετε τα τετριμμένα επιχειρήματα των ψαλτών «μην διαβάζεις βιβλία καθηγητών πανεπιστημίου και γενικά ανθρώπων που δεν είναι ψάλτες», «πήγαινε βρες έναν έμπειρο ψάλτη και κάτσε κάτω από τον ώμο του και θα σε μάθει»… κλπ. ή «έλα στη δική μας ιστοσελίδα, τι θες εδώ;» (αν πας στη δική τους ιστοσελίδα, την έβαψες, εκεί δεν γίνονται συζητήσεις, γίνονται πάντα διαγραφές διαφωνούντων.) .
Αλλοίμονο αν με αυτά που γράφεις δυσαρεστήσεις τον κάποιον Αρχιμανδρίτη εκεί μέσα . Την έβαψες. Όλοι θα σε κυνηγούν, ώστε να μην καταφέρεις να γράψεις ένα κείμενο που να το διαβάζουν άλλοι άνθρωποι, αφού θα φαίνεσαι ότι απολογείσαι στους κυνηγούς σου (Panagiotis, ilias nektarios, stapaman, dimskrekas, mmamais, domesticus).
Οι τσάμπα μάγκες, δηλαδή οι ψάλτες, κρύβουν την αμάθειά τους ως προς τη βυζαντινή μουσική, στην δική τους ιστοσελίδα όπου μόλις βρουν κάποιον που μιλάει σε διαφορετική γλώσσα, και το κυριότερο μόλις βρούν κάποιον που έχει διαβάσει ένα βιβλίο, εκτός από τα ψαλτικά βιβλία που είναι τα μοναδικά βιβλία που έχουν στη βιβλιοθήκη τους, δημιουργούν μια τεχνητή ένταση, τον ειρωνεύονται, τον βρίζουν, και στην πρώτη ευκαιρία, καλούν τον δικό τους άνθρωπο, τον «συντονιστή» Παναγιώτη, ο οποίος διαγράφει το «διαφορετικό» μέλος, και έτσι η ιστοσελίδα τους συνεχίζει με τους αμαθέστατους ψάλτες να αναρτά κείμενα, και μετά άλλα κείμενα, χωρίς τον παραμικρό σχολιασμό, χωρίς την παραμικρή ανάλυση, χωρίς την παραμικρή σύγκριση π.χ. με τη δυτική μουσική.
Συζητήσεις Ψαλτών στο http://analogion.com/forum/showthread.php?t=14700 (Συζητούν οτιδήποτε άλλο εκτός από α) την ιστορία της εξορίας από την Εκκλησία μας του μεγάλου μεταρυθμιστού της βυζαντινής σημειογραφίας, Χρύσανθου εκ Μαδύτου, ποιοι την έκαναν, ποιοι φρόντισαν να λογοκρίνουν τα έργα του, ποιοι κρατάνε στο σκοτάδι όλα αυτά τα στοιχεία και απαγορεύουν κάθε συζήτηση επ’ αυτού, όπως και για οτιδήποτε δείχνει τη σχέση που έχει η βυζαντινή σημειογραφία με την αντίστοιχη της Δυτικής Μουσικής, από την οποία και προήλθε μετά τη μεταρρύθμιση που έγινε. Ίσως για να μην αναγκαστούν να τη σπουδάσουν, όπως θα έπρεπε):
dimskrekas: Θέμα: Ψαλτολογικές δυσφημίσεις.
Με μεγάλη έκπληξη περιήλθε εις γνώσιν μου κμν εναντίον του φόρουμ μας. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η διαστρεβλωτική άποψη του αννωνύμου συντάκτη του κμν συλλήβδην περί του φόρουμ, προκαλώντας παράλληλα συνειρμούς ταύτισης περιφερθέντων κατά καιρούς ”ωνίων” που συγκαταριθμεί την ελαχιστότητά μου μαζί με άλλες προσωπικότητες του φόρουμ. Αντιγράφω την αναφορά:
”Αλλοίμονο αν με αυτά που γράφεις δυσαρεστήσεις τον κάποιον Αρχιμανδρίτη εκεί μέσα . Την έβαψες. Όλοι θα σε κυνηγούν, ώστε να μην καταφέρεις να γράψεις ένα κείμενο που να το διαβάζουν άλλοι άνθρωποι, αφού θα φαίνεσαι ότι απολογείσαι στους κυνηγούς σου (Panagiotis, ilias nektarios, stapaman, dimskrekas, mmamais, domesticus).”
…………..
Υγ Η ιστοσελίδα δεν παρατίθεται, και γιατί βρίθει banners τα οποία δε συνάδουν με τα ψαλτολογιακά και όχι μόνο ήθη…
ixadin: Για ποιο κείμενο μιλάς;
τις ο κρινόμενός μοι; αντιστήτω μοι άμα. Και τις ο κρινομενός μοι. Εγγισάτω μοι.
Μακρυγιάννης:
Μπορεί να είμαστε λίγοι και αδύναμοι, μα έχουμε μαζί μας τον Παντοδύναμο Θεό και θα νίκήσουμε
Νομίζω πως το σωστό είναι να μας πείτε την ιστοσελίδα
Χαίροις Καρακάλλου θειας Μονής, άνθος πανευώδες, και Μαρτύρων κλέος σεπτόν. Χαίροις της Καπούρνης βλαστός δεδοξασμένος, Χριστού Οσιομάρτυς, Γεδεών ένδοξε.
Ybulbu:
Επειδή ουδέν κρυπτόν υπό το google, η σελίδα είναι αυτή και η «καταγγελία από αναγνώστη» είναι με αφορμή αυτή την κουβέντα στο musicheaven στην οποία συμμετέχουν πολλά μέλη του forum.
“Ο θέλων μουσικήν μαθείν και θέλων επαινείσθαι
θέλει πολλάς υπομονάς, θέλει πολλάς ημέρας…”
17 μέλη είπαν “Ευχαριστούμε ybulbu!” για αυτή τη δημοσίευση: Βασίλης Κιαμηλίδης (23-12-10), ΓΙΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (23-12-10), aposapostolopoulos (24-12-10), despotis.n (23-12-10), dimskrekas (23-12-10), Λεωνίδας (24-12-10), Κων/νος Βαγενάς (23-12-10), georg1rst (23-12-10), Μακρυγιάννης (23-12-10), ilias nektarios (24-12-10), μάρκελλος (23-12-10), Nikolaos (23-12-10), ΡΟΥΣΤΕΜΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (23-12-10), Roumelis Ioannis (23-12-10), Sotres (24-12-10), stapaman (23-12-10), π. Μάξιμος (23-12-10)
stapaman:
Στον ανώνυμο “καταγγέλοντα” έχω να πω (επωνύμως) τα παρακάτω:
1. Ευχαριστώ για την διαφήμιση! Όχι για ‘μένα, για τη φουκαριάρα τη μάνα μου!
2. Οι κορώνες ανωνύμων καταγγελόντων περί “τζαμπαμαγκισμού”, επιστρέφονται μετά σχετικού οπτικοακουστικού υλικού για περαιτέρω μελέτη.
3. Στις γλυκανάλατες διαπιστώσεις περί αμάθειας και βιβλιοθηκών των ψαλτών, τι να πω, χαίρομαι που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι όπως ο “καταγγέλων” με πραγματικά πλούσια βιβλιοθήκη…
4. Το σημαντικότερο όλων: http://www.youtube.com/watch?v=sIiwiZfekpg
Καλά Χριστούγεννα!
Μετά της προσηκούσης τιμής,
Σ. Π. Μ.
Τζάμπα μάγκας, αμαθής και ψάλτης
23 μέλη είπαν “Ευχαριστούμε stapaman!” για αυτή τη δημοσίευση: Βασίλης Κιαμηλίδης (23-12-10), ΓΙΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (23-12-10), aposapostolopoulos (24-12-10), chanendes (23-12-10), despotis.n (23-12-10), dimitrios.zaganas (23-12-10), dimskrekas (23-12-10), Λεωνίδας (24-12-10), Κων/νος Βαγενάς (23-12-10), Κωνσταντινου Αλεξανδρος (23-12-10), ΝΙΚΟΣ Π. (24-12-10), ilias nektarios (24-12-10), μάρκελλος (23-12-10), Lakedaimonios (23-12-10), Nikolaos (23-12-10), ΡΟΥΣΤΕΜΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (23-12-10), npapadimit (23-12-10), Σωτηρης Γεντης (Χθες), Σωτήρης Μ. (23-12-10), Roumelis Ioannis (23-12-10), Sotres (24-12-10), Stathis (23-12-10), π. Μάξιμος (23-12-10)
π. Μάξιμος: Μη ταρασσέσθω υμών η καρδία!
Δημήτρη, αυτό είναι παλιό και το είχε καταγγείλει ήδη ο Διαχειριστής. Δεν μπορώ να ψάχνω, αν και θα είναι σβησμένα. Τα εμπλεκόμενα ανώνυμα μέλη διεγράφησαν. Θα θυμάστε όλη την ιστορία, που και κάποια στιγμή πήγαν να μπλέξουν και τον Γιώργο Μ. ως υποστηρικτή τους και μέλος δήθεν του musicheaven.
Πάντως εκείνο που θυμάμαι είναι, ότι στη σύγχυσή τους, «Αρχιμανδρίτη» εννοούσαν τον Κουμπαρούλη!
«άξιον εστι το αρνίον το εσφαγμένον λαβείν την δύναμιν και τον πλούτον και σοφίαν και ισχύν και τιμήν και δόξαν και ευλογίαν» (Αποκ. Ε’ 12)
15 μέλη είπαν “Ευχαριστούμε π. Μάξιμος!” για αυτή τη δημοσίευση: Βασίλης Κιαμηλίδης (23-12-10), ΓΙΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (23-12-10), chanendes (23-12-10), despotis.n (23-12-10), dimskrekas (23-12-10), Λεωνίδας (24-12-10), Κων/νος Βαγενάς (23-12-10), ΝΙΚΟΣ Π. (24-12-10), ilias nektarios (24-12-10), μάρκελλος (23-12-10), Nikolaos (23-12-10), Panagiotis (23-12-10), Roumelis Ioannis (23-12-10), Sotres (24-12-10), stapaman (23-12-10)
stapaman:Και μάλιστα εκ της Ι.Α. Αυστραλίας!
Πάντως, δεν πρόλαβε να “κρυώσει” το πληκτρολόγιο από το:
Αρχικό μήνυμα από π. Μάξιμος «.. και ελλείψει ψαλτολογικών ωμοτήτων.. προς εκτόνωσιν»
και ιδού.
9 μέλη είπαν “Ευχαριστούμε stapaman!” για αυτή τη δημοσίευση: ΓΙΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (23-12-10), aposapostolopoulos (24-12-10), dimitrios.zaganas (23-12-10), dimskrekas (23-12-10), ilias nektarios (24-12-10), μάρκελλος (23-12-10), Nikolaos (23-12-10), Roumelis Ioannis (23-12-10), π. Μάξιμος (23-12-10)
Γιώργος Μ. :
Τώρα, δεν θα πω ότι δεν το θυμάμαι, γιατί δικαίως θα μου πείτε ότι δεν ξέρω τι μου γίνεται…
Πάντως, επί της ουσίας: αυτά είναι μέσα στα δεδομένα του διαδικτύου, που έχει τα θετικά και τα αρνητικά του. Νομίζω ότι είναι πράγματα αναπόφευκτα πια, που απλά τα αποδέχεσαι και προχωράς.
8 μέλη είπαν “Ευχαριστούμε Γιώργος Μ.!” για αυτή τη δημοσίευση:
καρα..: Δε νομιζω οτι αξιζει ποτε να αχολουμεθα με Μ—–Σ!!!!!!!
ilias nektarios:
Ηθελα να ηξερα,ποιος ειναι αυτος που γραφει αυτες τις μ……!!!!!!!!!!
Ειχαμε μια συζητηση περι αυτου του θεματος με ενα μελος του ψαλτολογιου,στην αντιστοιχη ιστοσελιδα,αλλα δεν το πηρα αμεσως γραμμη οτι το θεμα μεταφερθηκε εδω προς συζητηση!…
Καλα το ειχα ψιλιαστει,πως κατι περιεργο συμβαινει απο προχθες που διαβασα αυτες τις αισχροτητες!…
Nομιζω οτι η περιφρονηση,ειναι το καλυτερο…
__________________
Ψαλώ τω Θεώ μου,έως υπάρχω..
http://www.saintlucas.gr/ENORIAKH_ZOH/MAXIMOS.htm
Υπάρχουν πολλοί που υποβάλλουν ερωτήσεις και προτάσεις για τη βυζαντινή μουσική, όπως παρακάτω (http://www.sfbyzantini-aigio.gr/gr/index.php?option=com_content&view=article&id=25:2010-03-23-11-11-17&catid=13:2010-03-03-09-57-16&Itemid=7 ). Φυσικά, απάντηση δεν παίρνουν. Αν μπουν στο http://analogion.com για να τις συζητήσουν, τρώνε διαγραφή από τους αμαθείς Ψάλτες, τους οποίος ευλογεί ο … Αρχιμανδρίτης.
Σκέψεις για τη Βυζαντινή μουσική
Γράφει ο Μανώλης Χατζημάρκος- Μουσικοδιδάσκαλος Πρωτοψάλτης
Πρόεδρε μου,
Αντί άρθρου, σας γράφω ορισμένες σκέψεις μου, τις οποίες το πρώτον εμπιστεύομαι στο Συμβούλιόν σας και είναι οι κάτωθι:
1.Η Βυζαντινή Μουσική ως γνωστόν λέγεται και Εκκλησιαστική. Στον όρο Εκκλησιαστική μπορεί να υπαχθεί η Μουσική του Σακελλαρίδη, του Πολυκράτη ή κάποιο άλλο σύστημα Μουσικής;
2.Κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας, η Βυζαντινή Μουσική εδιδάσκετο εκτός του Ιερού Αναλογίου και εις τα σχολεία του Γένους ή και σε άλλες Σχολές της Εκκλησίας. Ποίοι εδίδασκον και τι σύστημα ηκολούθουν;
3.Η Βυζαντινή Μουσική παρουσίαζε κατά καιρούς ξένα στοιχεία με τα οποία ησχολήθησαν πολλοί μεταρρυθμιστές. Σε όλες αυτές τις κοσμογονικές αναστατώσεις πώς αντέδρασε η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία αλλά και ή αυτοκέφαλος Εκκλησία της Ελλάδος;
4.Στα Ιόνια Νησιά μας διαμορφώθηκε ένα άλλο είδος Εκκλησιαστικής Μουσικής. Ποία η αντίδρασις μεμονωμένων ατόμων και Συλλόγων αλλά και του Ιονίου Πανεπιστημίου και των άλλων Μουσικών Πανεπιστημιακών σχολών;
5.Τι πρέπει να γίνει προκειμένου οι ψάλτες και οι κληρικοί να ψάλλουν «εν ενί στόματι και μια καρδία» βάσει γενικών κανόνων και αρχών έτσι ώστε να ακούγεται μια μουσική σε όλες τις ορθόδοξες εκκλησίες μας;
6.Μήπως έφθασε ο καιρός να μεταγραφούν όλα τα γνήσια Βυζαντινά μέλη στο πεντάγραμμο, σωστά όμως, για να γίνει γνωστό το μεγαλείο της ποίησης και της μελωδικής γραμμής της Μουσικής μας, σε δισεκατομμύρια αμύητους ανθρώπους του Πλανήτη μας. Ερωτώ, μήπως;
Σιγά, μη σου απαντήσουν οι … Ψάλτες!
Συνελήφθη ψάλτης και καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής για συμμετοχή σε κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας (http://apollonios.pblogs.gr/2010/09/ssnelhsthh-salshs-spallhlos-shs-arsiepiskophs-gia-arsaiokaphlia-.html )
Ο καθηγητής είχε άριστες σχέσεις με την ηγεσία της εκκλησίας ,και προσωπικά με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο!!
Μια σημαντική επιτυχία κατά της εμπορίας και διάθεσης αρχαίων αντικειμένων, ιδιαιτέρως μεγάλης ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας, σημείωσαν οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, του Τμήματος Αρχαιοκαπηλίας, της Ασφάλειας Αττικής.
Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες συνελήφθησαν το μεσημέρι της Πέμπτης και ανακρίνονται αυτές τις ώρες στην Ασφάλεια δύο Έλληνες και ένας αλλοδαπός για συμμετοχή σε σπείρα αρχαιοκαπήλων.
Κατά τις ίδιες πηγές, έχει συλληφθεί ένας 40χρονος ψάλτης και καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής, που δίδασκε σε ωδείο μουσική σε ανήλικα παιδιά και διέμενε σε νεοκλασικό αρχοντικό στην περιοχή της Πλάκας, κοντά στα γραφεία της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Επίσης, έχει συλληφθεί ένας συνομήλικός του, ο οποίος στο παρελθόν έχει απασχολήσει τις Αρχές για συμμετοχή του σε κύκλωμα μαστροπείας και οικονομικής εκμετάλλευσης αλλοδαπών γυναικών, καθώς και ένας Αφγανός, ο οποίος φέρεται να έκανε τις «ενδιάμεσες» δουλειές. Λουλούδια οι χριστιανοί υπάλληλοι της εκκλησίας!!
Η Δίωξη Αρχαιοκαπηλίας είχε την πληροφορία ότι, εδώ και μήνες, η συγκεκριμένη παραβατική ομάδα έψαχνε μέσω «υψηλών» γνωριμιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό να πουλήσει αρχαία αντικείμενα.
Σε επικοινωνία που είχε με ένα από τα μέλη του κυκλώματος, κλείστηκε το ραντεβού για το μεσημέρι της Πέμπτης. Αστυνομικοί με την παρουσία εκτιμητή υποκρίθηκαν τους αγοραστές και την ώρα της συναλλαγής τους συνέλαβαν.
Όπως έγινε γνωστό, η σπείρα προσπάθησε να πουλήσει ένα μαρμάρινο άγαλμα του 4ου ή 5ου π.Χ. αιώνα (Χρυσός Αιώνας του Περικλέους) σπάνιας αρχαιολογικής αξίας, καθώς και έναν μαρμάρινο δίσκο σημαντικής αρχαιολογικής σπουδαιότητας, πιθανόν από αρχαίο δισκοβόλο.
Επίσης, η Αστυνομία προχώρησε σε κατά οίκον έρευνες, γιατί έχει την πληροφορία ότι το κύκλωμα πιθανόν να διαθέτει και να έχει κρυμμένα και άλλα αρχαία αντικείμενα, που προσπαθούσε να πουλήσει σε συλλέκτες και αρχαιοκάπηλους.
Ο καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής πρέπει να σημειωθεί ότι έψελνε σε πασίγνωστη εκκλησία αριστοκρατικής συνοικίας των Αθηνών, ενώ το τελευταίο διάστημα φέρεται να απασχολούνταν και σε εκκλησία κοντά στην αρχιεπισκοπή, γεγονός που του επέτρεπε να συναναστρέφεται με ιερωμένους και κληρικούς που αυτή την εποχή βρίσκονται στα ανώτερα ιερατικά αξιώματα της Ελλαδικής Εκκλησίας.Ελπίζω οι γνωριμίες του ανθέλληνα βυζαντινοχριστιανού με τους ρασοφόρους να μην σταθούν εμπόδιο στην αυστηρή τιμωρία του !!
Tags: ανθελληνισμός, σκάνδαλα, ορθοδοξία, ελληνισμος, πολιτισμός, γνώση, εκκλησια, φιλοσοφία, επικαιρότητα, θρησκεία, ελλάδα, σκέψεις, διαφορα, ιστορία, πολιτική, παιδεία
Χριστόδουλος πιπέρι έτριβε
(μαζί του κι ένας ψάλτης) http://www.apopsy.gr/2005/t_137/antepi.htm
Μήνυση κατά της παραδοσιακής μας μουσικής και γενικότερα κατά της ελληνικής παράδοσης υπέβαλλαν οι εκκλησιαστικοί κύκλοι. Δράστης κάποιος πρωτοψάλτης ονόματι Θεόδωρος Ακρίδας, ο οποίος κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά της Δόμνας Σαμίου στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Μεσολογγίου, για μια εκπομπή της ET3 τον περασμένο Φλεβάρη, στην οποία η επί δεκαετίες σκαπανέας της παράδοσής μας τραγουδούσε «τολμηρά» αποκριάτικα παραδοσιακά τραγούδια.
Στην αναφορά του ο ψάλτης «αγανακτεί, αισχύνεται, θλίβεται και εξοργίζεται» με «τα αποτρόπαια φαινόμενα που διασύρουν και χυδαιοποιούν τον μουσικό και λογοτεχνικό μας πολιτισμό». Το πράγμα θα ήταν αρκούντως κωμικό αν επρόκειτο για μεμονωμένη ενέργεια ενός γραφικού «μουτζαχεντίν» (σ.σ. για τους αμύητους «μουτζαχεντίν» σημαίνει «στρατιώτης της πίστης»). Πλην όμως, η ενέργεια βρήκε αμέσως κάλυψη από τα ανώτατα κλιμάκια της ιεραρχίας.
Ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος (στο περιοδικό «Πάλκο») απαντώντας στον ψάλτη
τον ευχαριστεί επειδή τον ενημέρωσε «διά τα φοβερά και απαράδεκτα που
ακούστηκαν στην εκπομπή της κ. Δ. Σαμίου» και δηλώνει : «Έχετε απόλυτο
δίκαιο. H χυδαιότητα ξεχειλίζει και χωρίς καμία αιδώ παρουσιάζεται στην
ελληνική κοινωνία. Όλα αυτά είναι νόσος του πνεύματος, σκότος, μωρία και
αφροσύνη, είναι πώρωσις συνειδήσεως. Θα πρέπει να καταλάβουν όσοι θέλουν
να μολύνουν την πατρίδα μας με τέτοιου είδους χυδαιότητες, ανηθικότητες,
βωμολοχίες και ανομίες ότι θα βρουν μπροστά τους τους υγιώς σκεπτόμενους
συνανθρώπους μας» (!!!). Μάλιστα, ο κ. Χριστόδουλος σπεύδει να ορίσει
την πορεία και την ηθική του έθνους: «H Ελλάδα», αναφέρει, «πρέπει να
ζήσει και πρέπει να προσφέρει στην οικουμένη αληθινό πολιτισμό ήθους,
ανθρωπιάς, αξιοπρέπειας, αξιών υψηλών».
Φαίνεται ότι κατά τον αρχιεπίσκοπο ο αληθινός πολιτισμός, δεν έχει
σχέση με τη μουσική μας παράδοση, στο σύνολό της. Έχει όμως άμεση σχέση
με σεξιστικά «άσματα» ημίγυμνων «καλλιτέχνιδων» οι οποίες ζητούν φιλιά
«εκεί που καίγονται πολύ. Πιο χαμηλά» είτε «καλλιτεχνών» που ως
κοσμηματοπώλες βεβαιώνουν ότι «άλλαξ’ ο κολιές (σ.σ. υπέροχα «ελληνικά»
ο κολιές του κολιέ) και έγινε βραχιόλι» και ζητούν για δώρο «πάρε μου
μια πίπα να κόψω το τσιγάρο». Αυτά κατά τους ιεράρχες δεν «διασύρουν και
χυδαιοποιούν τον μουσικό και λογοτεχνικό μας πολιτισμό» Προφανώς τα
θεωρούν υψηλού επιπέδου «πολιτισμό» καθώς δεν διέταξαν κανέναν ιεροψάλτη
να καταθέσει μηνύσεις εναντίον τους. Ίσως να έχει δίκιο φίλος που έγραφε
σκωπτικά ότι «την Ελλάδα της Άντζυ Σαμίου είναι λογικό να διώκεται η
Δόμνα Σαμίου».
Αυτό που ενοχλεί τους «μουτζαχεντίν» δεν είναι το «σεμνό» ή το
«άσεμνο» των οποίων οι έννοιες είναι αρκούντως υποκειμενικές. Είναι η
λαϊκή παράδοση η οποία εκφράζεται κυρίως μέσα από τις αποκριάτικες
τελετές. «Επί δεκαετίες, ίσως και αιώνες – όπως παρατηρούσε ο καθηγητής
Μ. Μερακλής – η υποκριτικά επίπεδη αστική ηθική και σεμνοτυφία των
διανοούμενων συλλογέων την αποσιώπησε και την αγνόησε, παραποιώντας την
αλήθεια κάποιων συγκεκριμένων πολιτισμικών φαινομένων». Πέρα από την
επιχείρηση ποινικοποίησης και φίμωσης, που επιχειρεί η Εκκλησία, εκείνο
που φαίνεται ότι τελικά την εξοργίζει είναι ότι η Αποκριά παρέμεινε η
μόνη καθαρά εξωεκκλησιαστική λατρευτική ψυχαγωγική γιορτή, που τυπικοί
μόνο δεσμοί τη συνδέουν με το χριστιανικό εορτολόγιο. Παρά τους
κανιβαλισμούς του «μεγάλου (βανδάλου) Θεοδόσιου» υπάρχουν ακόμα σπέρματα
παγανισμού και Διονυσιακής λατρείας προσαρμοσμένης στα χριστιανικά
έθιμα.
Η δύναμη των τραγουδιών, σεμνών και «άσεμνων», που γέννησε ο λαός
μας, βρίσκεται ακριβώς στην άρρηκτη σχέση του με αυτά (ανεξάρτητα από
τις όποιες προσπάθειες προγραφών) και στην επιβίωσή τους μέσα στους
αιώνες. Φυσικά, ο αρχιεπίσκοπος χρησιμοποιεί κατά όπως τον συμφέρει τα
έθιμα του λαού. Πρόσφατα υπεραμύνονταν το εντελώς παγανιστικό «κάψιμο
του Ιούδα» επειδή κάτι τέτοιο θεωρεί πως συμβάλλει στην πνευματική
ανάταση των πιστών. Ενοχλείται όμως από τον τρόπο που «τρίβουν το πιπέρι
του διαβόλου οι καλογέροι».
Ο εθνομουσικολόγος πανεπιστημιακός Λάμπρος Λιάβας σημειώνει πως «αν
πει κανείς ότι ποινικοποιεί αυτά τα τραγούδια, πράγμα αδιανόητο, θα
πρέπει να κυνηγήσει όχι μόνο τη Δόμνα Σαμίου, αλλά κάθε δημόσια εκτέλεσή
τους στην πλατεία Κοζάνης, στον Τίρναβο, στην Αγιάσο Λέσβου, στην
Ελασσόνα, σ’ όλη την Ελλάδα. Παντού, όπου μόνο σ’ αυτές τις μέρες ο
κόσμος συμμετέχει σ’ αυτή την ελληνική ιεροτελεστία της Άνοιξης. Είναι
μια γιορτή της γονιμότητας, όπου ο άνθρωπος έχει ανάγκη να
επανασυνδέεται με τη φύση του και να επικοινωνεί με το διπλανό του, με
διάθεση περιπαιχτική και γιατί όχι και ερωτική. Όμως, απομεινάρια
διονυσιακών εθίμων που υμνούν τη φύση, τη χαρά , το γέλιο και τον έρωτα
(μέχρι τουλάχιστον να καταργηθεί κι αυτός όταν θα γεννιέται ζωή
αποκλειστικά σε δοκιμαστικούς σωλήνες) είναι εξοβελιστέα. Τα
παραδείγματα πάμπολλα. Νωπή είναι ακόμα η μνήμη από τον εξοστρακισμό των
παραστάσεων του Αριστοφάνη από τις Σέρρες, με υποδείξεις του Μητροπολίτη
και απόφαση του δημάρχου. Τέτοιες απόπειρες ποινικοποίησης της στην
ουσία αποτελούν σινιάλο κινδύνου, να μπει στο στόχαστρο, σήμερα, κάθε
ιδέα μη αρεστή σε αυτά και σε παρόμοια κέντρα.
Η Αποκριά, περιλαμβάνοντας ένα ευρύ φάσμα παμπάλαιων εθίμων, είναι
μια γιορτή με ψυχαγωγική, αλλά και κοινωνική διάσταση. Όπως έχει
σημειώσει η εθνομουσικολόγος Μιράντα Τερζοπούλου, «με τη συνειδητοποίηση
του παράλογου κάθε κοινωνικής διάκρισης και του αυταπόδεικτου της
πανανθρώπινης ισότητας, η ανατροπή προκύπτει σαν φυσικό και εύλογο
επακόλουθο». Η ανατρεπτική διάθεση της Αποκριάς είναι και αυτό που την
κατέστησε υπό διωγμόν από την Εκκλησία, ενώ παράλληλα της χάρισε αυτήν
την αξιοθαύμαστη μακροζωία ανά τους αιώνες.
Στην Αποκριά και στα τραγούδια της περιλαμβάνεται και η διακωμώδηση
της εξουσίας. Για ευνόητους λόγους, αυτή την ελευθεριότητα δεν την
άντεχαν ούτε οι δικτατορίες που λάβωσαν την Ελλάδα τον περασμένο αιώνα.
Και η μεταξική δικτατορία και η χούντα των Απριλιανών απαγόρευσαν τα
φαλλικά σύμβολα του Μπουρανιού, τα τραγούδια και όσες εκδηλώσεις του
είχαν το «σπέρμα» της «ακολασίας», δηλαδή όλες. Μάλιστα, όπως έχει
αναφέρει ο Αλ. Ζούκος, ο αστυνομικός Μπαθρέλος «σακάτεψε αρκετούς
Τυρναβίτες στο ξύλο προκειμένου να “επιστρέψουν στα ελληνοχριστιανικά
ιδεώδη”». Τώρα το «ρόπαλο» του σκοταδισμού βρίσκεται στα χέρια της
Εκκλησίας.
Επ’ ουδενί πέρασε από το μυαλό αυτών των «άγιων» ανθρώπων ότι το να
σέρνουν στα δικαστήρια τα …δημοτικά τραγούδια (!), δεν είναι τίποτα
λιγότερο από λογοκρισία και σκοταδισμός. Ίσως γιατί όταν αυτά τα
«δίδασκε» η Γαλλική Επανάσταση, κάποιοι «υγιώς σκεπτόμενοι (άγιοι)
άνθρωποι» ήταν απασχολημένοι, είτε γιατί «διάβαζαν», είτε γιατί «έπαιζαν
με τις κούκλες τους»!
Thank you for your provided information.
Zune and iPod: Most people compare the Zune to the Touch, but after seeing how slim and surprisingly small and light it is, I consider it to be a rather unique hybrid that combines qualities of both the Touch and the Nano. It’s very colorful and lovely OLED screen is slightly smaller than the touch screen, but the player itself feels quite a bit smaller and lighter. It weighs about 2/3 as much, and is noticeably smaller in width and height, while being just a hair thicker.
becoming ideal.