ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ

ΚΕΦ. Β ΣΤΙΧ.21..ΕΠΕΣΚΕΦΘΗ  ΔΕ ΚΥΡΙΟΣ ΤΗΝ ΑΝΝΑΝ  ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΑΒΕ  ΚΑΙ ΕΓΕΝΝΗΣΕ ΤΡΕΙΣ ΥΙΟΥΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ!!!!!!!!! ΠΕΝΤΑΔΥΜΑ Ο ΓΙΑΧΒΕ!! ΠΟΛΥ ΚΑΡΠΕΡΟΣ….ΠΟΣΑ ΤΕΛΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΧΕ Ο ΓΙΑΧΒΕ ??ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ  Ο ΙΗΣΟΥΣ???Α! ΔΕΝ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΕΤΑΙ  ΑΝ ΚΑΙ Η ΑΝΝΑ ΣΥΝΕΛΑΒΕ ΜΕ ΚΡΙΝΟ Η’ ΤΟ ΚΑΝΑΝΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ…….ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ  ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΕΡΙ ΙΗΣΟΥ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ  ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ  ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ  ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΥΙΟΣ  “ΘΕΟΥ .Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΟΦΕΙΛΕ  ΝΑ ΕΒΡΙΣΚΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ  ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΙΣΤΕΥΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ  ΕΡΡΩΣΘΕ
Πηγη:Απολλώνιος

Για Όλους Όσους Αισθάνονται Έλληνες 10 Απριλίου 1941, μετά την Συνθηκολόγηση με την Γερμανία παραδίδονται τα οχυρά Παλιουριώτες και Ρούπελ. Οι Γερμανοί εκφράζουν τον θαυμασμό τους στους Έλληνες στρατιώτες, δηλώνουν ότι αποτελεί τιμή και υπερηφάνεια το ότι είχαν σαν αντίπαλο έναν τέτοιο στρατό και ζητούν από τον Έλληνα διοικητή να επιθεώρηση τον Γερμανικό στρατό ως ένδειξη τιμής και αναγνωρίσεως! Η Γερμανική Σημαία υψώνεται μόνο μετά την πλήρη αποχώρηση τού Ελληνικού Στρατού. **Σημειώστε ότι η Ελλάς είναι η μοναδική χώρα που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τους στρατούς τεσσάρων χωρών ταυτόχρονα, Αλβανίας, Ιταλίας, Γερμανίας, και Βουλγαρίας. ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ Ελλάς: 219 Νορβηγία 61 Γαλλία 43 [Η υπερδύναμη της εποχής] Πολωνία 30 Βέλγιο 18 Ολλανδία 4 Γιουγκοσλαβία 3 Δανία 0 μέρες. [ Οι Δανοί παραδόθηκαν σε έναν μοτοσικλετιστή του Χίτλερ ο όποιος μετέφερε στον Δανό βασιλιά αίτηση του Χίτλερ για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων, ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμμα του στον μοτοσικλετιστή για να το πάει στο Βερολίνο και στον Χίτλερ...................] Τσεχοσλοβακία 0 Λουξεμβούργο 0 ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ Οι νεκροί Έλληνες στρατιώτες ανήλθαν κατά την διάρκεια των 219 ημερών στους 13.676. Κατά την διάρκεια της τετραπλής κατοχής που ακολούθησε τα κατοχικά στρατεύματα εκτέλεσαν : • Αλβανοί: 1165 (Πάργα , Μαργαρίτιο, Παραμυθία) • Ιταλοί: 8000 • Βούλγαροι: 25000 • Γερμανοί: 50000 Συνολικές απώλειες σε ποσοστό επί του πληθυσμού (εκτελέσεις, κακουχίες, μάχες) • Ελλάς 10% (750.000) • Σοβ. Ένωση 2,8% • Ολλανδία 2,2% • Γαλλία 2% • Πολωνία 1,8% • Γιουγκοσλαβία 1,7% • Βέλγιο 1,5% ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ Πηγή: Ανθολόγιον Πατριδογνωσίας, Μενελάου Παγουλάτου Κάρολος ντέ Γκώλ, Charles de Gault 1890-1970 Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας 1958-1969, αρχηγός της Γαλλικής Αντίστασης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ‘Αδυνατώ να δώσω το δέον εύρος της ευγνωμοσύνης πού αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση τού Λαού και των ηγετών της Ελλάδος.’ (Από ομιλία του στο Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά την λήξη τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.) Μωρίς Σουμάν, Maurice Schumann 1911-1992 Υπουργός των εξωτερικών της Γαλλίας 1969-1973, Μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας 1974 ‘Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της μαρτυρικής υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά ζωντανής Ευρώπης… Ποτέ μια ήττα δεν υπήρξε τόσο τιμητική για κείνους πού την υπέστησαν’ (Από μήνυμά του πού απηύθυνε από το BBC τού Λονδίνου στους υποδουλωμένους λαούς της Ευρώπης στις 28 Απριλίου 1941, ημέρα πού ό Χίτλερ κατέλαβε την Αθήνα ύστερα από πόλεμο 6 μηνών κατά τού Μουσολίνι και έξι εβδομάδων κατά τού Χίτλερ.) Στάλιν, Joseph Vissarionovich Tzougasvili Stalin 1879-1953 Αρχηγός της Σοβιετικής Ενώσεως από το 1924 έως 1953 ‘Λυπάμαι διότι γηράσκω και δεν θα ζήσω επί μακρόν διά να ευγνωμονώ τον Ελληνικόν Λαόν, τού οποίου ή αντίστασις έκρινε τον 2ον Παγκόσμιον Πόλεμον.’ (Από ομιλία του πού μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας την 31 Ιανουαρίου 1943 μετά την νίκη τού Στάλιγκραντ και την συνθηκολόγηση τού στρατάρχου Paulus.) Μόσχα, Ραδιοφωνικός Σταθμός ‘Επολεμήσατε άοπλοι και ενικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων. Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, διότι εκερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε’. (Όταν ο Χίτλερ επετέθη κατά της Ε.Σ.Σ.Δ.) Γεώργης Ζουκώφ, Georgy Constantinovich Joucov 1896-1974 Στρατάρχης τού Σοβιετικού Στρατού ‘Εάν ό Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στις πόρτες της Μόσχας, να συγκρατήσει και να ανατρέψει τον Γερμανικό χείμαρρο, το οφείλει στον Ελληνικό Λαό, πού καθυστέρησε τις Γερμανικές μεραρχίες όλον τον καιρό πού θα μπορούσαν να μας γονατίσουν. Η γιγαντομαχία της Κρήτης υπήρξε το κορύφωμα της Ελληνικής προσφοράς..’ (Απόσπασμα από τα απομνημονεύματά του για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.) Μπενίτο Μουσολίνι, Benito Mousolini 1833-1945 Πρωθυπουργός της Ιταλίας 1922-1945 ‘Ο πόλεμος με την Ελλάδα απέδειξεν ότι τίποτε δεν είναι ακλόνητον εις τα στρατιωτικά πράγματα και ότι πάντοτε μάς περιμένουν εκπλήξεις.’ (Από λόγο πού εκφώνησε στις 10/5/1941.) Αδόλφος Χίτλερ, Hitler 1889-1945 Αρχηγός τού Γερμανικού κράτους 1889-1945 ‘Χάριν της ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ’ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, επολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστην περιφρόνησιν πρός τον θάνατον….’ (Από λόγο πού εκφώνησε στις 4 Μαΐου 1941 στο Ράιχσταγκ.) Σερ Αντονυ Ηντεν, Sir Robert Antony Eden 1897-1977 Υπουργός Πολέμου και Εξωτερικών της Βρετανίας 1940-1945, Πρωθυπουργός της Βρετανίας 1955-1957 ‘Ασχέτως προς ότι θα πουν οι ιστορικοί τού μέλλοντος, εκείνο το οποίον μπορούμε να πούμε εμείς τώρα, είναι ότι η Ελλάς έδωσε αλησμόνητο μάθημα στον Μουσολίνι, ότι αυτή υπήρξε η αφορμή της επανάστασης στην Γιουγκοσλαβία, ότι αυτή εκράτησε τούς Γερμανούς στο ηπειρωτικό έδαφος και στην Κρήτη για έξι εβδομάδες, ότι αυτή ανέτρεψε την χρονολογική σειρά όλων των σχεδίων τού Γερμανικού Επιτελείου και έτσι έφερε γενική μεταβολή στην όλη πορεία τού πολέμου και ενικήσαμε.’ (Από λόγο του στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 24/09/1942.) Τσώρτσιλ, Winston Churchil 1874-1965 Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ‘Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει το ελάχιστο εκείνων των πράξεων αυτοθυσίας των Ελλήνων, πού ήταν καθοριστικός παράγων της νικηφόρου εκβάσεως τού κοινού αγώνα των εθνών, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διά την ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπειαν.’ ‘Εάν δεν υπήρχε η ανδρεία των Ελλήνων και ή γενναιοψυχία τους, ή έκβαση τού Β’ Παγκόσμιο Πολέμου θα ήταν ακαθόριστη.’ (Από ομιλία του στο Αγγλικό κοινοβούλιο στις 24 Απριλίου 1941.) ‘Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.’ (Από λόγο πού εκφώνησε από το BBC τις πρώτες ημέρες τού Ελληνοιταλικού πολέμου.) ‘Μαχόμενοι οι Έλληνες εναντίον τού κοινού εχθρού θα μοιρασθούν μαζί μας τα αγαθά της ειρήνης.’ (Από λόγο πού εξεφώνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν επετέθη ή Ιταλία κατά της Ελλάδας.) Σέρ Χάρολδ Αλεξάντερ, Sir Harold Leofric George Alexander 1891-1969 Βρετανός Στρατάρχης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ‘Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ή Ελλάς ανέτρεψε το σύνολο των σχεδίων της Γερμανίας εξαναγκάσασα αυτήν να αναβάλει για έξι εβδομάδες την επίθεση κατά της Ρωσίας. Διερωτώμεθα ποιά θα ήταν ή θέση της Σοβιετικής Ενώσεως χωρίς την Ελλάδα.’ (Από ομιλία του στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 28 Οκτωβρίου 1941.) Γεώργιος ΣΤ’ (1898-1952) Βασιλεύς της Μεγάλης Βρετανίας 1936-1952 ‘Ο μεγαλοπρεπής αγών της Ελλάδος, υπήρξε ή πρώτη μεγάλη καμπή τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.’ (Από λόγο του στο κοινοβούλιον τον Μάιον 1945.) Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Roosvelt 1882-1945 Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 1932-1945 ‘Εις την Ελλάδα παρασχέθη την 28ην Οκτωβρίου 1940 χρόνος τριών ωρών διά ν’ αποφασίσει πόλεμον ή ειρήνην, αλλά και τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και τριών ετών προθεσμία να παρείχετο, ή απάντησις θα ήτο η ίδια.’ ‘Οι Έλληνες εδίδαξαν δια μέσου των αιώνων την αξιοπρέπειαν.. Όταν όλος ό κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, ό Ελληνικός λαός ετόλμησε να αμφισβητήσει το αήττητον τού γερμανικού τέρατος αντιτάσσοντας το υπερήφανον πνεύμα της ελευθερίας.’ (Από ραδιοφωνικό λόγο πού εξεφώνησε στις 10/6/1943.) ‘Ο ηρωικός αγών τού ελληνικού λαού…κατά της επιθέσεως της Γερμανίας, αφού τόσον παταγωδώς ενίκησε τούς Ιταλούς στην απόπειρά τους να εισβάλλουν στο ελληνικό έδαφος, γέμισε με ενθουσιασμό τις καρδιές τού αμερικανικού λαού και εκίνησε την συμπάθειά του. Προ ενός και πλέον αιώνος, κατά τον πόλεμον της ελληνικής ανεξαρτησίας, το έθνος μας…εξέφρασε την φλογερή του συμπάθεια για τούς Έλληνες και ευχότανε για την ελληνική νίκη…’ (Δήλωσή του στο Ύπατο Συμβούλιο της Αχέπα στις 25/04/1941, πού μεταδόθηκε ραδιοφωνικά από τον Λευκό Οίκο.) ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: ‘10 Απριλίου 1941, μετά την Συνθηκολόγηση με την Γερμανία παραδίδονται τα οχυρά Παλιουριώτες και Ρούπελ. Οι Γερμανοί εκφράζουν τον θαυμασμό τους στους Έλληνες στρατιώτες, δηλώνουν ότι αποτελεί τιμή και υπερηφάνεια το ότι είχαν σαν αντίπαλο έναν τέτοιο στρατό και ζητούν από τον Έλληνα διοικητή να επιθεώρηση τον Γερμανικό στρατό ως ένδειξη τιμής και αναγνωρίσεως! Η Γερμανική Σημαία υψώνεται μόνο μετά την πλήρη αποχώρηση τού Ελληνικού Στρατού. Ένας Γερμανός αξιωματικός της αεροπορίας εδήλωσε στον διοικητή της ομάδος μεραρχιών Ανατολικής Μακεδονίας αντιστράτηγον Δέδεν ότι ό Ελληνικός Στρατός ήταν ό πρώτος στρατος στον οποιον τά στούκας δεν προκάλεσαν πανικό. ‘Οι στρατιώται σας” είπε, ”αντί να φεύγουν αλλόφρονες, όπως έκαναν είς την Γαλλία και την Πολωνία, μας επυροβόλουν από τας θέσεις των.” Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, τεύχος Απριλίου 2003., http://www.insurancedaily.gr/blog/?p=1770 ΑΙΣΧΥΛΟΣ: ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟΙ ΕΜΕΙΣ, (ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ) ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ, ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ

Οι εβραίοι εκαλλιέργησαν τη γη της πίστης. Οι έλληνες εκαλλιέργησαν τη γη της γνώσης. Οι εβραίοι ήσαν δήμιοι, οι έλληνες ήταν οι δικαστές. Οι εβραίοι ήσαν αδίσταχτοι, οι έλληνες ήσαν ευγενικοί.
Για αυτό και νίκησαν οι εβραίοι τους έλληνες.
Εχρησιμοποίησαν σαν όπλο τους βέβαια το χριστιανισμό, ένα νόθο και μυσαρό παρασάρκωμα του σώματος τους, από τους ίδιους απόβλητο, και αφάνισαν την ωραία Ελλάδα. Ότι δεν εκατάφερε η ανδρεία, το κατάφερε ο δόλος. Η κλασική περίπτωση του έλληνα Διγενή.

Ζηλεύγει ο Χάρος, με χωσιά μακρά τονε βιγλίζει,
και λάβωσέ του την καρδιά και την ψυχή του επήρε.

…………………….

Μ’ ένα λόγο, ο μέγας και ο βαθύς εβραίικος πολιτισμός –δεν ειρωνεύομαι, κυριολεκτώ- μέσα από τη χριστιανική του μετάλλαξη, κι αυτή πια δεν είναι ούτε μεγάλη ούτε βαθιά, πέρασε ως το μυελό των οστών και στη διπλή σπείρα του DNA όλων των νεοελλήνων.
Ένα μόνον δεν γνωρίζουν. Ότι ο σπουδαίος αυτός πολιτισμός είναι εντελώς αντίθετος με τον πολιτισμό της κλασικής Ελλάδας. Το αρνί και ο λύκος. Ο πάμφωτος ναός της Αφαίας στην Αίγινα, και το μονύδριο της αγίας Ελεούσας στο νησί της λίμνης των Ιωαννίνων, με την αγράμματη καλόγρια που κυνηγά τις έγκυες και τις λεχώνες, γιατί `ναι μαγαρισμένες, λεέι.
Αλλά δεν είναι εδώ ο καιρός και ο τόπος για τέτιες εξηγήσεις. Το θηρίο το καταπάλαιψα σε άλλες εκστρατείες. Ήμουν και εγώ στον πόλεμο τοξότης που ξαστόχησε, λέει ο ποιητής.
Τέτοια λογής αποτέλεσμα θα μας δώσει η στατιστική έρευνα στον πληθυσμό της χώρας αναφορικά με την απόδραση του Ελληνικού, και την επίδραση του Εβραίικου. Στην επιφάνεια και στον τύπο και στο όνομα είμαστε έλληνες. Στο βυθό όμως και στην ουσία και στην ύλη είμαστε εβραίοι.
Και μην μας παραπλανά το απλοϊκό δικηγοριλίκι, που κανοναρχούν ιεροκήρυκες και ιερολόγοι, ότι τάχατες άλλο εβραίοι κι άλλο χριστιανοί. Άλλο ορθόδοξοι κι άλλο ρωμαιοκαθολικοί. Ο ισχυρισμός αυτός είναι δόλιο σόφισμα, και αφέλεια ξεχειλωμένη.
Όσοι λένε τούτη την παλαβομάρα, είναι σα να λένε: Άλλο εταίρα κι άλλο πουτάνα. Μα σε σεμνεία δουλεύουνε και οι δύο. Άλλο δρομέας κι άλλο δισκοβόλος. Μα αθλητές είναι και οι δύο. Άλλο λέμφωμα, άλλο λευχαιμία, κι άλλο νεοπλασία του λάρυγγα. Μα καρκίνοι είναι όλοι τους. Και κακά σπυριά, που σκοτώσανε Καβάφη και Φρόυντ.
Οι νεοέλληνες εκρατήσαμε το σχήμα από τους έλληνες . Η μάζα όμως, το m που λένε οι φυσικοί, είναι καθαρά εβραίικη. Και ο χώρος, το spatium ή s που λένε οι φυσικοί, μέσα στον οποίο συντελέστηκε η αφελλήνιση των ελλήνων είναι τό χριστιανικό βυζάντιο. Και ο χρόνος ο tempus ή το t που λένε οι φυσικοί, που στη διάρκειά του συντελέστηκε ο εξεβραϊσμός των ελλήνων είναι από τον καιρό του Θεοδόσιου μέχρι σήμερα.
Αλλά πέστε να πάψουν επάνω οι φωνές των γυναικών. Και σταματήστε τα δάκρυα για τον Ορέστη. Γιατί κάπου βαθιά στον καθένα μας υπάρχουν κρυμμένοι οι έλληνες. Και περιμένουν.
Πηγή: Από Γκέμμα, το κύκνειο άσμα του Δημήτρη Λιαντίνη
Πηγη:http://www.epanellinismos.com

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ Βεβήλωσαν και την Ακρόπολη!!!

Δεν τρεπόμαστε λίγο δεν έχουμε ούτε ιερό ούτε όσιο,δεν αφήσαμε αβεβήλωτη ούτε την Ακρόπολη,αυτό το μνημείο του Ελληνισμού και όλης της ανθρωπότητας.

Είπανε οι κύριοι του συνασπισμού ότι διάλεξαν αυτό το μέρος γιατί είναι σύμβολο της Δημοκρατίας,Δεν μας είπαν όμως αν είναι Δημοκρατία το γεγονός ότι η ηγεσία τους χαϊδεύει τα αυτιά εκείνων που λεηλάτησαν την προηγούμενη εβδομάδα όλη την Ελλάδα. Αλλά έτσι είναι οι συγκεκριμένοι κύριοι.Όταν δεν τους συμφέρει βγάζουν σπυριά όταν ακούνε για αρχαία Ελλάδα και όποτε τους συμφέρει την καπηλεύονται για να περάσουν τα μηνύματα τους.

Καλά θα κάνουν την κληρονομιά των Ελλήνων να την αφήσουν ανέγγιχτη απο το βρόμικο αγώνα τους.Τώρα θυμηθήκατε ανθέλληνες του συνασπισμού ότι είσαστε Ελληνες,λείπαμε αλλα δεν μου κάνετε.

H “ΑΓΙΑ” ΓΡΑΦΗ!!!

“Παν κοιμώμενον μετά κτήνους, θανάτω αποκτενείτε αυτούς.” (Έξοδος 22:19) “Kαι προς παν τετράπουν ου δώσεις την κοίτην σου εις σπερματισμόν, εκμιανθήναι προς αυτό. και γυνή ου στήσεται προς παν τετράπουν βιβασθήναι, μυσαρόν γαρ εστί.” (Λευιτικό 18:23) “Oς αν δω κοιτασίαν αυτού εν τετράποδι, θανάτω θανατούσθω, και το τετράπουν αποκτενείτε. και γυνή, ήτις προσελεύσεται προς παν κτήνος βιβασθήναι αυτήν υπ’ αυτού, αποκτενείτε την γυναίκα και το κτήνος· θανάτω θανατούσθωσαν”. (Λευιτικό 20:15-16). Έξοδος 22 (16): “Eάν δε απατήση τις παρθένον αμνήστευτον και κοιμηθή μετ’ αυτής, φερνή φερνιεί αυτήν αυτώ γυναίκα”. Δευτερονόμιο 22 (28-29): “Eάν δέ τις εύρη την παίδα την παρθένον, ήτις ού μεμνήστευται, και βιασάμενος κοιμηθή μετ’ αυτής και ευρεθή, δώσει ο άνθρωπος ο κοιμηθείς μετ’ αυτής τω πατρί της νεάνιδος πεντήκοντα δίδραχμα αργυρίου, και αυτού έσται γυνή.” Δευτερονόμιο 22 (13, 20-21): “Eάν δέ τις λάβη γυναίκα … και μη ευρεθή παρθένια … εξάξουσι την νεάνιν επί τας θύρας του οίκου του πατρός αυτής, και λιθοβολήσουσιν αυτήν εν λίθοις, και αποθανείται.” ¨και κατακυριεύσατε της αυτής (=της γης) και άρχετε των ιχθύων της θαλάσσης και των πετεινών του ουρανού και πάντων των κτηνών και πάσης της γης και πάντων των ερπόντων της γης¨ (Γένεσις Α΄28) ¨πληθύνων πληθύνω τας λύπας σου και τον στεναγμόν σου.εν λύπαις τέξη τέκνα και προς τον άνδρα σου η αποστροφή σου και αυτός σου κυριεύσει…..επικατάρατος η γη εν τοις έργοις σου.εν λύπαις φάγη αυτήν πάσας τας ημέρας της ζωής σου¨ (Γεν. Γ΄16) ¨Εγενήθη δε μεσούσης της νυκτός και Κύριος επάταξε παν πρωτότοκον εν γη Αιγύπτω,από πρωτοτόκου Φαραώ του καθημένου επί του θρόνου έως πρωτοτόκου της αιχμαλώτιδος της εν τω λάκκω και έως πρωτοτόκου παντός κτήνους¨ (Έξοδος ΙΒ΄29) ¨τους βωμούς αυτών καθελείτε και τας στήλας αυτών συντρίψετε και τα άλση αυτών εκκόψετε και τα γλυπτά των Θεών αυτών κατακαύσατε εν πυρί¨ (Έξ. ΛΔ΄13) ¨…εγώ γαρ ειμι Κύριος ο θεός σου, θεός ζηλωτής,αποδιδούς αμαρτίας πατέρων επί τέκνα, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς τοις μισούσι με…¨ (Εξ.Κ΄5) ¨και ελάλησε Κύριος προς Μωυσήν λέγων εκδίκει την εκδίκησιν¨ (Αριθμοί ΛΑ΄1) ¨και τας σφηκίας αποστελεί Κύριος ο Θεός σου εις αυτούς,έως αν εκτριβώσιν οι καταλελειμένοι και οι κεκρυμμένοι από σου…και καταναλώσει Κύριος ο Θεός σου τα έθνη ταύτα από προσώπου σου κατά μικρόν-μικρόν ου δυνήση εξαναλώσαι αυτούς το τάχος,ινά μη γένηται η γη έρημος και πληθυνθή επί σε τα θηρία τα άγρια.Και παραδώσει αυτούς Κύριος ο Θεός σου εις τάς χείρας σου και απολείς αυτούς απωλεία μεγάλη,έως αν εξωλοθρεύσητε αυτούς¨ (Δευτερονόμιον Ζ΄20) ¨ου ζωγρήσατε απ΄αυτών πάν έμπνεον,αλλ΄ή αναθέματι αναθεματιείτε αυτούς,τον Χετταίον και Αμορραίον και Χαναναίον και Φερεζαίον και Ευαίον και Ιεβουσαίον και Γεργεσαίον,όν τρόπον ενετείλατο σοι Κύριος ο Θεός σου¨ (Δευτ.Κ΄16) ¨ότι πυρ εκκέκαυται εκ του θυμού μου, καυθήσεται έως Άδου κάτω,καταφάγεται γήν και τα γεννήματα αυτής,φλέξει θεμέλια όρεων.Συνάξω εις αυτούς κακά και τα βέλη μου συντελέσω εις αυτούς…οδόντας θηρίων απαποστελώ εις αυτούς μετά θυμού συρρόντων επί γήν¨ (Δευτ.ΛΒ΄22-25) ¨μεθύσω τα βέλη μου αφ΄αίματος και η μάχαιρά μου φάγεται κρέα,αφ΄αίματος τραυματιών και αιχμαλωσίας,από κεφαλής αρχοντών εχθρών¨ (Δευτ.ΛΒ΄42) ¨και εγεννήθησαν οι πεσόντες εν τη ημέρα εκείνη από ανδρός και έως γυναικός δώδεκα χιλιάδες,πάντας τους κατοικούντας Γαι πλην των κτηνών και των σκύλων…κατά πρόσταγμα Κυρίου.¨ (Ιησούς Ναυί Η΄25-27) ¨και Κύριος επέρριψεν αυτοίς λίθους χαλάζης εκ του ουρανού έως Αζηκά,και εγένοντο πλείους οι αποθανούντες διά τους λίθους της χαλάζης η ούς απέκτειναν οι υιοί Ισραήλ μαχαίρα εν τω πολέμω…και έστη ο ήλιος και η σελήνη εν στάσει,έως ημύνατο ο Θεός τους εχθρούς αυτών¨ (Ιησ.Ναυ.Ι΄11-13) ¨και πατάξεις τον Αμαλήκ και Ιερίμ…και εξολοθρεύσεις αυτόν και αναθεματιείς αυτόν και πάντα τα αυτού και ου φείση απ΄αυτού και αποκτενείς από ανδρός έως γυναικός και από νηπίου έως θηλάζοντος και από μόσχου έως προβάτου και από καμήλου έως όνου¨ (Βασιλειών Α.ΙΕ΄3) ¨διότι ΘΥΜΟΣ Κυρίου επί πάντα τα έθνη και ΟΡΓΗ επί τον αριθμόν αυτών του απολέσαι αυτούς και παραδούναι αυτούς εις ΣΦΑΓΗΝ.οι δε ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΙ αυτών ριφήσονται και οι νεκροί,και αναβήσεται αυτών η οσμή,και βραχήσεται τα όρη από του αίματος αυτών¨ (Ησαίας ΛΔ΄2) ¨κόψει Κύριος πάντας τους λαούς,όσοι επεστράτευσαν επί Ιερουσαλήμ τακήσονται αι σάρκες αυτών εστηκότων αυτών επί τους πόδας αυτών,και οι οφθαλμοί αυτών ρυήσονται εκ των οπών αυτών,και η γλώσσα αυτών τακήσεται εν τω στόματι αυτών¨ (Ζαχαρίας ΙΔ΄12) ¨και πατάξω πάντας τους κατοικούντας εν τη πόλει ταύτη,τους ανθρώπους και τα κτήνη,εν θανάτω μεγάλω και αποθανούνται¨ (Ιερεμίας ΚΑ΄6) ¨Ούτως είπε Κύριος ο Θεός Ισραήλ.λάβε το ποτήριον του οίνου του ακράτου τούτου εκ χειρός μου και ποτιείς πάντα τα έθνη,προς α εγώ αποστέλλω σε προς αυτούς,και πίονται και εξεμούνται και εκμανήσονται από προσώπου της μαχαίρας,ης εγώ αποστέλλω ανά μέσον αυτών¨ (Ιερ.ΛΒ΄1-2) ¨ότι οργή Κυρίου εξήλθε θυμώδης,εξήλθεν οργή στρεφομένη,επ΄ασεβείς ήξει.ου μη αποστραφή οργή θυμού Κυρίου,έως ποιήσει και έως καταστήση εγχείρημα καρδίας αυτού¨ (Ιερ.ΛΖ΄23-24) ¨Θεός ζηλωτής και ΕΚΔΙΚΩΝ Κύριος,εκδικών Κύριος μετά θυμού,εκδικών Κύριος τους υπεναντίους αυτού και εξαιρών τους εχθρούς αυτού¨ (Ναούμ Α΄2) ¨επικατάρατα τα έκγονα της κοιλίας σου και τα γεννήματα της γής σου…τα βουκόλια των βοών σου και τα ποίμνια των προβάτων σου…προσκολλήσαι Κύριος εις σε τον ΘΑΝΑΤΟΝ…ΠΑΤΑΞΑΙ σε Κύριος εν απορία και ΠΥΡΕΤΩ και ΡΙΓΕΙ και ΕΡΕΘΙΣΜΩ και ΑΝΕΜΟΦΘΟΡΙΑ και τη ΩΧΡΑ(!!!)…πατάξαι σε Κύριος παραπληξία και αορασία και εκστάσει διανοίας…γυναίκα λήψη και ανήρ έτερος έξει αυτήν(!)…πατάξαι σε Κύριος εν ΕΛΚΕΙ πονηρώ επί τα γόνατα και επί τας κνήμας (!) και φάγη τα έκγονα της κοιλίας σου,κρέα υιών σου και θυγατέρων σου(!!!)¨ (Δευτ.ΚΗ΄15-69) ¨και δανιείς έθνεσι πολλοίς,σύ δε ου δανιεί και άρξεις εθνών πολλών,σου δε ουκ άρξουσιν¨ (Δευτ.ΙΕ΄6) ¨εμόν το αργύριον και εμόν το χρυσίον,λέγει Κύριος παντοκράτωρ¨ (Αγγαίος Β΄8) ¨Αιτήσαι παρ΄εμού και δώσω σοι έθνη την κληρονομίαν σου και την κατάσχεσίν σου τα πέρατα της γής.ποιμανείς αυτούς εν ράβδω σιδηρά ως σκεύη κεραμέως συντρίψεις αυτούς.και νυν βασιλείς,σύνετε,παιδεύθητε,πάντες οι κρίνοντες την γήν δουλεύσατε τω Κυρίω εν ΦΟΒΩ και αγαλλιάσθε αυτώ εν ΤΡΟΜΩ¨ (Ψαλμός Β΄) ¨ότι λαός άγιος εί Κυρίω τω Θεώ σου και σε προείλετο Κύριος ο Θεός σου είναι αυτώ λαόν περιούσιον παρά πάντα τα έθνη όσα επί προσώπου γης¨ (Δευτ.Ζ΄6) ¨και επεσκέψατο Κύριος την Άνναν,και έτεκεν έτι τρεις υιούς και δύο κόρες¨ (Βασιλ.Α.Β΄21) ¨και σύ λάβε σεαυτώ πυρούς και κρίθας και κύαμον και φακόν και κέγχρον και όλυραν και εμβαλείς αυτά εις άγγος οστράκινον και ποιήσεις αυτά σεαυτώ εις άρτους…και εγκρυφίαν κρίθινον φάγεσαι αυτά εν βολβίτοις ΚΟΠΡΟΥ ανθρωπίνης εγκρύψεις αυτά…και είπα μηδαμώς,Κύριε Θεέ του Ισραήλ…και είπε προς με ιδού δέδωκα σοι βόλβιτα ΒΟΩΝ αντί των βολβίτων των ανθρώπων,και ποιήσεις τους άρτους σου επ΄αυτών¨ (Ιεζ.Δ΄9-15) ¨εγώ ο κατασκευάσας φως και ποιήσας σκότος,ο ποιών ειρήνην και κτίζων ΚΑΚΑ¨ (Ησαίας.ΜΕ΄7) ¨Μή νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γήν.Ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν.ήλθον γαρ διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής.και εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού.¨ (Ματθ.Ι΄34) ¨είπεν ούν αυτοίς.αλλά νύν ο έχων βαλλάντιον αράτω,ομοίως και πήραν,και ο μή έχων πωλήσει το ιμάτιον αυτού και αγοράσει μάχαιραν.¨ (Λουκ.ΚΒ΄36) ¨λέγω δε υμίν ότι πολλοί από ανατολών και δυσμών ήξουσι και ανακληθήσονται μετά Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ εν τη βασιλεία των ουρανών¨ (Ματθ.Η΄11) ¨ο μη ών μετ΄εμού κατ΄εμού εστί και ο μη συνάγων μετ΄εμού σκορπίζει¨ (Ματθ.ΙΒ΄30) ¨ει τις έρχεται προς με και ου μισεί τον πατέρα εαυτού και την μητέρα του και την γυναίκα και τα τέκνα και τους αδελφούς και τας αδελφάς ,έτι δε και την εαυτού ψυχήν ου δύναται μου μαθητής είναι¨ (Λουκ.ΙΔ΄26) ¨και ιδών συκήν από μακρόθεν έχουσαν φύλλα,ήλθεν ει άρα τι ευρήσει εν αυτή.και ελθών επ΄αυτήν ουδέν εύρεν ει μή φύλλα.ου γαρ ην καιρός σύκων.και αποκριθείς είπεν αυτή.μηκέτι εκ σου εις τον αιώνα μηδείς καρπόν φάγοι¨ (Μαρκ.ΙΑ΄13-14) ¨Εγώ δε λέγω υμίν μη αντιστήναι τω πονηρώ.αλλ΄όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα στρέψον αυτώ και την άλλην¨ (Ματθ.Ε΄39) ¨όστις δ΄άν αρνήσηται με έμπροσθεν των ανθρώπων αρνήσομαι αυτόν καγώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς¨ (Ματθ.Ι΄33) ¨εξελεύσονται οι άγγελοι και αφοριούσι τους πονηρούς εκ μέσου των δικαίων, και βάλουσιν αυτούς εις την κάμινον του πυρός.εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.¨ (Ματθ.ΙΓ΄49-50) ¨απελθείν εις την γέενναν,εις το πύρ το άσβεστον όπου ο σκώληξ αυτών ου τελευτά και το πυρ ου σβεννυται.¨ (Μαρκ.Θ΄43-44) ¨ο πιστεύων εις τον υιόν έχει ζωήν αιώνιον.ο δε απειθών τω υιώ ουκ όψεται ζωήν,αλλ΄η οργή του Θεού μένει επ΄αυτόν¨ (Ιωαν.Γ΄36) ¨Προσευχόμενοι δε μη βαττολογήσητε ώσπερ οι εθνικοί.δοκούσι γαρ ότι εν τη πολυλογία αυτών εισακουσθήσονται.μη ουν ομοιοθήτε αυτοίς.¨ (Ματθ.ΣΤ΄7) ¨εάν δε αμαρτήση εις σε ο αδερφός σου ,ύπαγε και έλεγξον αυτόν μεταξύ σου και αυτού μόνου.εάν σου ακούση εκέρδισας τον αδελφόν σου.εαν δε μη ακούση παράλαβε μετά σου έτι ένα ή δύο μαρτύρων ίνα επί στόματος δύο μαρτύρων ή τριών σταθή παν ρήμα.εάν δε παρακούση αυτών ειπέ τη εκκλησία.εάν δε και της εκκλησίας παρακούση,έστω σοι ώσπερ ο εθνικός και ο τελώνης¨ (Ματθ.ΙΗ΄15-17) ¨ακούσασα γαρ γυνή περί αυτού, ης είχε το θυγάτριον αυτής πνεύμα ακάθαρτον,ελθούσα προσέπεσε προς τους πόδας αυτού.η δε γυνή ην Ελληνίς Συροφοινίκισσα τω γένει.και ηρώτα αυτόν ίνα το δαιμόνιον εκβάλη εκ της θυγατρός αυτής.Ο δε Ιησούς είπεν αυτή.Άφες πρωτον χορτασθήναι τα τέκνα.ου γαρ εστι καλόν λαβείν τον άρτων των τέκνων και τοις κυναρίοις βαλείν¨ (Μαρκ.Ζ΄25-27)+(Ματθ.Η΄28-32) ¨εξομολογούμαι σοι πάτερ Κύριε του ουρανού και της γής ότι απέκρυψας ταύτα υπό των σοφών και συνετών και απεκάλυψας αυτά νηπίοις¨ (Ματθ.ΙΑ΄25) ¨αν τινών αφήτε τας αμαρτίας,αφίενται αυτοίς,αν τινών κρατήτε,κεκράτηνται¨ (Ιωαν.Κ΄23) “Eν τη αποκαλύψει του Kυρίου Iησού … εν πυρί φλογός, διδόντος εκδίκησιν τοις μη ειδόσι Θεόν και τοις μη υπακούουσι τω ευαγγελίω του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, οίτινες δίκην τίσουσιν όλεθρον αιώνιον…”.B’ προς Θεσσαλονικείς 1 (7-9) “Φοβερά δε τις εκδοχή κρίσεως και πυρός ζήλος εσθίειν μέλλοντος τους υπεναντίους. αθετήσας τις νόμον Mωυσέως … αποθνήσκει• πόσω δοκείτε χείρονος αξιωθήσεται τιμωρίας ο τον υιόν του Θεού καταπατήσας … και το Πνεύμα της χάριτος ενυβρίσας; εμοί εκδίκησις, εγώ ανταποδώσω, λέγει Kύριος• … φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος.”Προς Eβραίους 10 (27-31) «Oν γαρ αγαπά Kύριος παιδεύει, μαστιγοί δε πάντα υιόν ον παραδέχεται».Παροιμίες 3:12 ¨και εξολοθρεύσω κατοικούντας εξ Αζώτου και εξαρθήσεται φυλή εξ Ασκαλώνος και επάξω την χείρα μου επί Ακκαρών και απολούνται οι κατάλοιποι των αλλοφύλων λέγει Κύριος¨ (Αμώς Α΄8) ¨Ουαί οι κατοικούντες το σχοίνισμα της θαλάσσης πάροικοι Κρητών…και έσται Κρήτη νομή ποιμνίων και μάνδρα προβάτων¨ (Σοφονίας Β΄4-6) ¨επιφανήσεται Κύριος επ΄αυτούς και εξολοθρεύσει πάντας τους Θεούς των εθνών της γής και προσκυνήσουσιν αυτώ έκαστος εκ του τόπου αυτού,πάσαι αι νήσοι των εθνών¨ (Σοφ.Β΄11) ¨διότι ενέτεινα σε Ιούδα,εμαυτώ εις τόξον,έπλησα τον Εφραίμ και ΕΞΑΓΕΡΩ τα τέκνα σου,Σιών, επί τα τέκνα των Ελλήνων και ψηλαφήσω σε ως ρομφαίαν μαχητού.και Κύριος ΕΣΤΑΙ επ΄αυτούς και εξελεύσεται ως αστραπή βολίς,και Κύριος παντοκράτωρ υπερασπιεί αυτούς,και καταναλώσουσιν αυτούς,και καταχώσουσιν αυτούς εν λίθοις σφενδόνης και εκπιόνται αυτούς ως οίνον και πλήσουσιν ως φιάλας θυσιαστηρίων¨ (Ζαχαρίας Θ΄13-15) ¨και ράξει ο Θεός τους επανισταμένους επί όρος Σιών επ΄αυτούς και τους εχθρούς αυτών διασκεδάσει,Συρίαν,αφ΄ηλίου ανατολών και τους Έλληνας αφ΄ηλίου δυσμών,τους κατεσθίοντας τον Ισραήλ όλω τω στόματι,επί πάσι τούτοις ουκ απεστράφη ο ΘΥΜΟΣ,αλλ΄έτι η χειρ υψηλή¨ (Ησαίας Θ΄11-13) ¨ιδού εγώ εκτείνω την χείρα μου επί τους αλλοφύλους και ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΩ Κρήτας και απολώ τους καταλοίπους τους κατοικούντας την παραλίαν και ποιήσω εν αυτοίς εκδικήσεις μεγάλας και επιγνώσονται διότι εγώ Κύριος,εν τω δούναι την εκδίκησιν μου επ΄αυτούς¨ (Ιεζ.ΚΕ΄16-17) ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ¨Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ.ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι¨ (Ματθαίος Ε΄17)

Οδύσσεια (Μπλε)
Κατά Μάρκο Ευαγγέλι(άσπρο)
Ο Τηλέμαχος και η Αθηνά έφτασαν με πλοίο και αποβιβάστηκαν.
Ο Ιησούς και οι μαθητές του έφτασαν με πλοίο και αποβιβάστηκαν
Βρήκαν ένα μεγάλο πλήθος στην ακτή, 4500 άντρες. Όλοι κάθονταν σε παρέες, εννέα ομάδες από 500.
Βρήκαν ένα μεγάλο πλήθος στην ακτή, 5000 άντρες. Κάθισαν όλοι σε συμπόσια και πρασιές ανά 100 ή 50.
Ο Πεισίστρατος στους φιλοξενούμενους του είπε να καθίσουν.
Ο Ιησούς είπε στον κόσμο να καθίσουν.
…….
Όλοι έφαγαν και χόρτασαν.
Όλοι έφαγαν και χόρτασαν.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ

…ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΥΠΟΘΕΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ…
ΟΝΕΙΡΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ…

Στην προσπάθεια να διδαχθούν αι βασικαί αρχαί της Αγγλικής σε νεαρούς Έλληνας μαθητάς, στο όνειρό μου είδα το εξής: να προσπαθή κάποιος καθηγητής να εξηγήση στους μαθητάς ότι ΔΕΝ θα διδαχθούν κατ’ αρχάς Αγγλικά αλλά ΠΑΡΕΦΘΑΡΜΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.
Ακόμη και στο όνειρό μου, η έκπληξίς μου ήταν τέτοια ώστε παρ’ ολίγον να αφυπνισθώ.
Σαν κινηματογραφική ταινία πέρασαν μπροστά στον κοιμισμένο νου μου, τα μηνύματα του υποσυνειδήτου και συγκεκριμένα η εργασία του περιωνύμου γλωσσολόγου Roger D. Woodard, με τίτλο “Linguistic Connections between Greeks and Non-Greeks” την οποία, το απίστευτο υποσυνείδητο θυμόταν από το γλωσσολογικό βιβλίο Greeks and the Barbarians των John Coleman και Clark Walz, κάθε κεφάλαιο του οποίου ήταν εργασία διαφορετικού συγγραφέως παρουσιασθείσα στο γλωσσολογικό συνέδριο του Πανεπιστημίου CORNELL το 1993. Ταυτοχρόνως, κάθε εργασία ήταν και κόλαφος στην ελληνική σκέψι και ελληνικό ΟΡΘΟ ΛΟΓΟ. Ίσως γι’ αυτό το επάγρυπνο πάντα υποσυνείδητο κράτησε πιστά κάθε λεπτομέρεια.
Αν και κοιμισμένος νεοέλλην, πέρασε επίσης στον κοιμισμένο νου μου η σκέψις ότι στην αναζήτησι των πελασγικών στοιχείων εκ των οποίων προέκυψε η γνωστή ελληνική και επί των οποίων εδράζεται και θεμελιούται η γλώσσα μας και αι πολυπληθείς διάλεκτοί της, εμπόδιο δεν είναι μόνο η Λήθη και απώλεια λόγω σκοπίμων καταστροφών, άνω του 95% της αρχαιοελληνικής γραμματείας αλλά κυρίως σήμερα είναι η, άνωθεν και έξωθεν επιβληθείσα δικτατορικώς, θέσις των γλωσσολόγων όπως οι παραπάνω, ότι η γλώσσα ήλθε εξ Ασίας ως ινδοευρωπαϊκή.
Ενώ λοιπόν με την ταχύτητα του φωτός το υποσυνείδητο περνούσε τέτοιου είδους μηνύματα στον ύπνο μου, ενώ εγώ, λέει, παρακολουθούσα εξ αποστάσεως μία ευφυεστάτη καθηγήτρια μπροστά σε καμμιά δεκαπενταριά πανέξυπνες 11χρονες φατσούλες με έκδηλη την απορία ζωγραφισμένη στα μουτράκια τους, να προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν, λέει, τον λόγο για τον οποίο η οικογένειά τους πληρώνει χρήματα στο φροντιστήριο για να μάθουν Αγγλικά ενώ η Κυρία τους είπε ότι θα τους μάθη κάτι περίεργα Ελληνικά, ήρθε η ομοβροντία…
-Προσέξτε με τώρα παιδιά. Στα Αγγλικά το ΕΓΩ είναι Ι. Θα σας πω γιατί είναι ελληνικό. Όπως ξέρετε οι περισσότεροι, στα ελληνικά που τα λέμε χωριάτικα, το ΕΓΩ το λένε ΙΓΩ όπως την ΕΣΤΙΑ του τερματοφύλακα την λένε ΙΣΤΙΑ και το ΝΕΡΟ το λένε ΝΗΡΟ και γι’ αυτό έχουμε τον θεό ΝΗΡΕΑ και τις ΝΗΡΗΙΔΕΣ.
Ήμουν πολύ κουρασμένος την προηγουμένη ημέρα διότι είχα προσπαθήσει να εξηγήσω την οικονμία κατά Αλογοσκούφη κι έτσι δεν ξύπνησα από τεράστιο σοκ το οποίο υπέστην από τον λόγο της ονειρικής δασκαλίτσας.
Το υποσυνείδητο βρήκε ευκαιρία να με κοροϊδεύση πάλι. Μου έφερε στην επιφάνεια τον πίνακα από την σελίδα 40 της εργασίας του γλωσσολόγου Roger D. Woodard, με τα εξής στοιχεία: ελληνικά ΕΣΤΙ, λατινικά ΕΣΤ, γοτθικά ΙΣΤ. Συμπέρασμα ότι το ελληνικό και λατινικό είναι ίδια αλλά οι Γερμανοί μιλούν χωριάτικα ελληνικά; Ναι αλλά τα χωριάτικα είναι τα γνήσια αιολοδωρικά, πιό κοντά στα αρχικά πελασγικά. Οι Γερμανοί άραγε πως το εξηγούν; Από τις ενδόμυχες γρήγορες σκέψεις πάλι με συνέφερε η καθηγήτρια.
-Οι πρώτοι άποικοι της Ρώμης ήσαν οι Πελασγοί Αρκάδες και οι Αιολείς Βοιωτοί. Αυτοί το ΕΓΩ το έλεγαν ΙΓΩ αλλά κατά την αιολική συνήθεια έφαγαν το -Γ- και έμεινε το ΙΟ το οποίο υπάρχει ακόμη σήμερα στην Ιταλία.
Ετυχώς στο όνειρο δεν φαίνονται λεπτομέρειες όπως γουρλωμένα μάτια και ορθάνοικτο από την κατάπληξι στόμα. Πριν συνέλθω η καθηγήτρια συνέχισε…
-οι Άγγλοι, επειδή είχαν την συνήθεια να τρώνε γράμματα, κράτησαν από το ΙΟ μόνο το -Ι- και το προφέρουν Ι. Οπότε το ΕΓΩ έγινε ΙΓΩ έγινε ΙΟ έγινε Ι και το λένε ΑΪ… Καταλάβατε;
-Ναι, εύκολο είναι κυρία.
Με το εύκολο είναι, ξύπνησα. Τόσο άντεχε ο νους μου. Άραγε τα παιδάκια στην πραγματικότητα είναι το ίδιο εύκολο να καταλάβουν το πρώτο μάθημα όπως τα παιδιά του ονείρου μου;
Ή το πρόβλημα είναι στους μεγάλους, τους περισπούδαστους, που τυραννούν την σκέψι και τον λόγο με κάθε είδους ανοησία και πνευματικά σκουπίδια τα οποία διαιωνίζουν από γενεάς εις γενεάν;
Ίσως σε άλλο όνειρο να δω την συνέχεια

πηγη:http://www.epanellinismos.com

ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΝΔΟΕΥΡΟΠΑΙΟΙ AΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΥΠ.ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ!!!

ΥΠ.ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ:http://old.mfa.gr/greek/greece/livin…/alphabet.html

http://img518.imageshack.us/img518/1…icture1wu5.jpg

Γιατί η Ελληνική Αλφάβητος δεν είναι τυχαία.

Το παραμύθι περί Φοινικικού αλφαβήτου

Ελληνικό αλφάβητο εν χρήσει το 6000 π.Χ.

Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ

Ιστορία Ελληνικής γραφής & το ψεύδος για την Φοινικική ή Αιγυπτιακή καταγωγή του Ελληνικού Αλφαβήτου

Φοινικικό αλφάβητο· μια ιστορική απάτη

Είναι βέβαιον ότι τα Χριστούγεννα, όχι μόνον ως προς την ημερομηνία, αλλά και εν πολλοίς και ως προς το περιεχόμενο, είναι μια “μασκαρεμένη” αντιγραφή των αρχαίων εορτών για το χειμερινό ηλιοστάσιο. Η λατρεία του ήλιου παρουσιάζεται σε όλους τους λαούς της γης και είναι, νομίζω, φυσιολογικό καθώς η παρακολούθηση του εντυπωσιακού αυτού φαινομένου (της ημερήσιας και ετήσιας κίνησης του ήλιου) προκάλεσε τον θαυμασμό και την περιέργεια του πρωτόγονου ανθρώπου, με αποτέλεσμα την θεοποίηση του αστέρος.
Ο Χριστιανισμός ο ίδιος ως θρησκεία σε πολλά σημεία εμφανίζεται ως ηλιακή θρησκεία, δια της βίας εμβολιασμένη με τη λατρεία του σκότους, την παλαιά δηλαδή (πολυθειστική) θρησκεία των νομάδων εβραίων που διαμόρφωσε τον ιουδαϊσμό. Έτσι παρουσιάζεται ένα τραγικά αντιφατικό μείγμα δοξασιών, όπου ο ‘θεός της αγάπης’ αφενός λόγω της απέραντης ‘παναγαθότητάς’ του στέλνει τον υιό του για να σώσει τον άνθρωπο, αφετέρου ο ίδιος θεός ως “παντοδύναμος” πλέον διατάσει γενοκτονίες φρικιαστικές και αποτρόπαιες και ανήθικες πράξεις.
Ο Χριστιανισμός φυσικά δεν έγινε εκουσίως δεκτός από κανέναν λαό σε όλο τον κόσμο. Επιβλήθηκε δια του ξίφους της εξουσίας, όπως συνέβη στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στη Νότιο Αμερική και παντού στον κόσμο. Για να μπορέσει να επιβιώσει αναγκάστηκε να υιοθετήσει και να ενσωματώσει στη λατρεία πολλά έθιμα των κατακτημένων λαών. Αυτό εξηγεί και τις τόσο διαφορετικές παραδόσεις και τα διαφορετικά έθιμα κάθε λαού για τις ίδιες γιορτές. Αν κοιτάξουμε για παράδειγμα πως γορτάζονται τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα, στη Γερμανία, στη Βραζιλία και αλλού, θα διαπιστώσουμε ότι κάτω από τον κοινό μύθο της γέννησης του “Σωτήρα” και του τυπικού του εορτασμού στους ναούς, τίποτα δεν είναι ίδιο, τίποτα δεν μοιάζει από τόπο σε τόπο. Και περισσότερο θα το καταλάβουμε αυτό εξετάζοντας τα έθιμα του εορτασμού όπως αυτά ήταν τα παλαιότερα χρόνια, διότι σήμερα η παγκοσμιοποίηση και ο μιμητισμός έχει πολλές από αυτές τις διαφορές (βλ. Χριστουγεννιάτικο δέντρο που το στολίζουν ακόμα και οι μη χριστιανοί Ιάπωνες).
Δεν είναι λοιπόν μόνον τα Χριστούγεννα, αλλά όλες οι μεγάλες εορτές του Χριστιανισμού, αλλά και όλα του τα τυπικά (π.χ. ακολουθίες γάμου, κηδείας, βάφτισης κλπ), που έχουν ενσωματώσει παγανιστικά έθιμα και παραδόσεις.
Άλλωστε το ίδιο το κεντρικό θέμα του χριστιανισμού (γέννηση σωτήρα. πάθη, ανάσταση) είναι δανεισμένο από τις προγενέστερες παγανιστικές θρησκείες. Είναι μια ιστορία κοινή σε όλους τους λαούς (Διόνυσος, Άδωνις, Μίθρας, Ταμμούζ, Βούδας-παρθενογένεση, Άττις, Ενώχ και Ηλίας- ανάληψη κλπ.)
Το να πιστεύει κάποιος σε μια θρησκεία – έστω και τόσο δογματική είναι δικαίωμά του. Το να αρνείται όμως την πραγματικότητα ή και να την υβρίζει είναι απαράδεκτο.
Η 25η Δεκεμβρίου συμπίπτει παραδοσιακά με το χειμερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή με τη νύχτα με τη μεγαλύτερη διάρκεια. Η επόμενη νύχτα είναι θεωρητικά μικρότερη για κάποια δευτερόλεπτα, καθώς ο ήλιος ανατέλλει νωρίτερα και δύει αργότερα, ενώ μέχρι την ημερομηνία αυτή συμβαίνει το αντίθετο (λόγω όμως των εκατοντάδων χρόνων που έχουν περάσει από την καθιέρωση της ημερομηνίας αυτής, αυτή δεν είναι πια σωστή, καθώς μετακινείται αργά ¾η ακριβής ημερομηνία του χειμερινού ηλιοστασίου του 1999 είναι το ξημέρωμα της 22ης Δεκεμβρίου).

Όλοι οι πολιτισμοί είχαν καθιερώσει γιορτές για αυτή την ημερομηνία, καθώς πίστευαν πως είναι η μέρα της ανάστασης του ηλιακού θεού.

Η αρχαιότερη απόδειξη της σημαντικότητας της ημερομηνίας αυτής για τους αρχαίους λαούς είναι το μεγαλιθικό μνημείο του Newgrange στην Ιρλανδία, το οποίο θεωρείται παλιότερο από τις πυραμίδες και είναι μια κυκλικό πέτρινο κτίριο απίστευτης τεχνικής. Κατασκευασμένο, υποτίθεται, από πρωτόγονους, είναι παρόλα αυτά έτσι χτισμένο που ο κεντρικός του θάλαμος φωτίζεται κάθε χειμερινό ηλιοστάσιο και μόνο. Η ακτίνα του ήλιου περνά μέσα από πολλά μέτρα πέτρας και φωτίζει μια λεκάνη στολισμένη με ηλιακά σύμβολα και σπείρες. Σήμερα δε γνωρίζουμε ποιο σκοπό εξυπηρετούσε και τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάστηκε.
Οι Σουμέριοι και οι Μεσοποτάμιοι γιόρταζαν το ηλιοστάσιο σαν την ημέρα της μάχης του Μαρντούκ με τις δυνάμεις του Χάους. Επειδή, μάλιστα, η παράδοση απαιτούσε την αυτοκτονία του βασιλιά τους για να «μεταφερθεί» στο πλευρό του Μαρντούκ και να τον βοηθήσει, ανακήρυτταν βασιλιά τους για την περίοδο του δωδεκαήμερου κάποιον τυχαίο και, αφού του πρόσφεραν βασιλικές τιμές, τον έσφαζαν τη δωδέκατη μέρα τελετουργικά.

Οι Βαβυλώνιοι και οι Πέρσες εκτελούσαν την ίδια περίοδο παρόμοιους εορτασμούς, στους οποίους οι άρχοντες και οι δούλοι άλλαζαν τίτλους.
Οι Σκανδιναβοί, που αντιμετώπιζαν νύχτες μεγαλύτερες από 25 ώρες(!), γιόρταζαν το Yuletide, κατά το οποίο οι κυνηγοί έφευγαν στα ψηλά βουνά για να δουν πρώτοι την επιστροφή του Ήλιου που είχε χαθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο πρώτος που θα την αντίκριζε έφερνε τα καλά νέα στους καταυλισμούς και ήταν επικεφαλής στο πλούσιο γλέντι που διοργανωνόταν στην επιστροφή του. Στα ίδια μέρη του Βορρά, έδεναν μήλα στα κλαδιά των δέντρων για να υπενθυμίζουν πως η άνοιξη θα γυρίσει, ξεκινώντας ίσως έτσι την παράδοση του χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Δεν ήταν μόνο ο Χριστός και ο μιθραϊκός ηλιακός θεός που λέγεται πως γεννήθηκαν τη μέρα αυτή, αλλά και ο Όσιρις, ο Ώρος, ο Διόνυσος, ο Άδωνις, ο Δίας και ο Jupiter, ο Tammuz, ο Ηρακλής και όλοι οι ηλιακοί ημίθεοι. Η περσική μυστηριακή θρησκεία του Μίθρα, που μέχρι την επίσημη καθιέρωση του χριστιανισμού ήταν η βασική θρησκεία των Ρωμαίων στρατιωτών, την ονόμαζε «Ημέρα της Γέννησης του Ήλιου».
Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την περίοδο αυτή τα Σατουρνάλια και τα Κρόνια, τις γιορτές που ήταν αφιερωμένες στο χθόνιο θεό της γης, τον Κρόνο. Οι εορτάζοντες φώναζαν στους δρόμους «Ιώ Σατουρνάλια!», αντάλλασσαν δώρα και γλυκά και διοργάνωναν γλέντια με φαγητό. Θεωρούσαν πως η εποχή της κυριαρχίας του Κρόνου ήταν η Χρυσή Εποχή της ζωής, μια παραδείσια κατάσταση ευδαιμονίας, που την έκλεψε και τη σταμάτησε ο Δίας, όταν μαχαίρωσε τον Κρόνο για να του αποσπάσει την εξουσία.

Σαν χθόνιος θεός, ο Κρόνος ήταν ταυτόχρονα και θεός του θανάτου και του σκότους. Έτσι, οι εκδηλώσεις είχαν αρκετά σκοτεινά σημεία. Σε συνδυασμό με τους εορτασμούς του Βάκχου Διόνυσου που γίνονταν την ίδια εποχή, πολλοί «μετατρέπονταν» σε σάτυρους και κρατώντας τεράστιους φαλλούς, επιτιθονταν στους περαστικούς με σκοπό να τους τρομοκρατήσουν. Η υποχρεωτική δωροδοκία ήταν ο κανόνας, για να τους αφήσουν τελικά στην ησυχία τους. Ο σάτυρος, που μιμούνταν τον Βάκχο, υποδυόταν την εμφάνιση που σήμερα θεωρούμε μορφή του διαβόλου: φορούσε κέρατα, τριχωτά ενδύματα, προβιές και οπλές κατσίκας.

Η «τραγωδία», τα τραγούδια των τράγων δηλαδή, ήταν στην πρώτη τους μορφή μέρη των πρωτόγονων αυτών εορτασμών. Αν νομίζετε πως τελικά εξαφανίστηκαν με την έλευση του χριστιανισμού, έχετε μεγάλο λάθος! Θα σας περιγράψω το τυπικό που ακολουθούσαν πχ. έξω από τη Θεσσαλονίκη, στα Κουφάλια μέχρι πρόσφατα, το 1950: Τις μέρες των Χριστουγέννων, τα παιδιά έπαιρναν ξύλα στα χέρια τους και έβγαιναν στους δρόμους φωνάζοντας «Κόλιεντα!» (Κόλεντα ή Κόλιεντα ονομάζονταν και οι σλάβικες τελετές προς τιμή του Τρίγκλαβ, που σημαίνει Τρικέφαλος). Μετά χτυπούσαν τις πόρτες των σπιτιών και απαιτούσαν φιλοδώρημα, απειλώντας τους σπιτονοικοκύρηδες με το ποιηματάκι αυτό: «Δώσε μπάμπω μια κουρούδα (μπισκότο ή κουλούρι ή γλύκισμα) μη σε βγάλ’ απ’ την καμινούδα (καμινάδα)», που φυσικά συσχετίζεται με την δοξασία πως η καμινάδα κρύβει μια μαγική είσοδο-έξοδο. Μετά όμως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία εκδικούνταν τα παιδιά, καθώς ντύνονταν «καμήλες», φορούσαν κακομούτσουνες στολές με δερμάτινες μάσκες και κουδούνια και τρομοκρατούσαν τα μικρά παιδιά, απαιτώντας χρήματα. Παρόμοιες παραδόσεις κρατούσαν σε όλη την Ευρώπη σε κάθε τόπο, παραδόσεις που σταμάτησαν ξαφνικά καθώς τα Χριστούγεννα μετατράπηκαν στην αμερικανική έκδοσή τους, που είναι στο μεγαλύτερο μέρος της κατασκευασμένη για εμπορικούς σκοπούς.
Ο Μέγας Κωνσταντίνος, που επέβαλε το χριστιανισμό έχοντας αρκετούς πολιτικούς σκοπούς (βλέπε «εν τούτω νίκα»), στην προσπάθειά του να σιγάσει τους εορτασμούς του Μίθρα που συνεχίζονταν κρυφά και μετά την επιβολή του χριστιανισμού, διέταξε το 336 μ.Χ. τον επίσκοπο της Ρώμης, Ιούλιο Α΄, να επιβάλει την 25η Δεκεμβρίου σαν τη μέρα των Χριστουγέννων. Ο σκοπός του ήταν να «υπεξαιρέσει» τους εορτασμούς των Μιθραϊστών και των υπόλοιπων παγανιστών, επειδή δεν μπορούσε να τους σταματήσει με άλλο τρόπο.

Τι λέει άραγε η μουσική της ταινίας 300;

Ανύπαρκτοι οι πειρασμοί του Χριστού

Ας περάσουμε λοιπόν στην ερμηνεία των λόγων και των έργων ενός Ιουδαίου “θεραπευτή”, που αν εμείς οι φιλόθεοι άνθρωποι ήμασταν ελαφρώς ευφυέστεροι και στοιχειωδώς επιφυλακτικότεροι, ο Ναζιραιισμός, όπως έπρεπε να ονομάζεται η θρησκεία που άφησε πίσω του, θα έσβηνε μέσα στα στενά όρια του Ιουδαϊσμού όπου γεννήθηκε! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, εξετάζοντας κριτικά την κεφαλαιώδη σχέση του Χριστού με τους δαίμονες!
Η πρώτη επαφή του Χριστού με τον αρχηγό των δαιμόνων, τον Διάβολο (Ματθ.4.1) Σατανά, (Ματθ.4.10) ή Βεελζεβούλ, (Ματθ.10.25) είναι εξαιρετικά διαφωτιστική! Οι τρεις πρώτοι ευαγγελιστές ομόφωνα τοποθετούν τους λεγόμενους πειρασμούς του Ιησού, αμέσως μετά την βάπτισή του από τον Ιωάννη. Ματθ.3.16. // Μάρκ.1.9. // Λουκ.4.1.
Ο Λουκάς συγκεκριμένα αναφέρει: «του Ιησού βαπτισθέντος» (Λουκ.3.21) δηλαδή, αμέσως μετά την βάπτιση του από τον εξάδελφο του Ιωάννη: «εφέρθη (ο Χριστός) υπό του (θεϊκού) πνεύματος εις την έρημο, δια να πειρασθεί υπό του Διαβόλου ημέρας τεσσαράκοντα, νηστεύσας δε ημέρας τεσσαράκοντα ύστερον επείνασε… Και ελθών προς αυτόν (ο διάβολος) ο πειράζων είπε. Εάν είσαι υιός του θεού ειπέ να γίνωσι άρτοι οι λίθοι… κατόπιν παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος και στήνει αυτόν επί το πτερύγιον του ιερού (ναού)… Πάλιν παραλαμβάνει (Λουκ: αναγαγών) αυτόν ο διάβολος εις όρος πολύ υψηλόν (υψηλόν λίαν) και δεικνύει εις αυτόν πάντα τα βασίλεια του κόσμου και την δόξαν αυτών και λέγει προς αυτόν, ταύτα πάντα θέλω σοι δώσει, εάν πεσών προσκυνήσεις με». Ματθ.4.1.- Λουκ.4.1.- Μάρκ.1.12.- Μετά το τέλος των πειρασμών: «με την δύναμη του (θεϊκού) πνεύματος, ο Ιησούς επέστρεψεν εις την Γαλιλαίαν». Λουκ. 4.14.
Ο Ιησούς λοιπόν «ο λεγόμενος Χριστός», όπως τον αποκαλεί ο Ματθαίος (1.16) με την βοήθεια του θεϊκού πνεύματος αρχικά και του ιπτάμενου αρχιδαίμονα στη συνέχεια, ξεκινά την γήινη σταδιοδρομία του… πετώντας ούτε λίγο ούτε πολύ σαν Σούπερμαν πάνω απ’ την Ιερουσαλήμ και την ευρύτερη Παλαιστίνη!
Αρχικά είναι το θεϊκό πνεύμα που τον μεταφέρει στην έρημο! Κατόπιν τον παραλαμβάνει ο Σατανάς και πετώντας πάνω απ’ την Ιερουσαλήμ τον τοποθετεί προσωρινά στην οροφή του Ναού! Στην συνέχεια με τις πτητικές δυνατότητες του Σατανά, πετούν μαζί (άραγε πώς, αγκαλιασμένοι μακριά απ’ την Ιερουσαλήμ μέχρι το πλησιέστερο «πολύ υψηλό βουνό» (άραγε σε ποιό;[1] ) για να μπορέσει ο γιος του Γιαχβέ να δει όλα τα βασίλεια της γης και να απορρίψει την προσφορά τους απ’ τον Σατανά;
Κάποια στιγμή, επιτέλους οι πτήσεις και οι δοκιμασίες τελειώνουν, και ο γιος του θεού Γιαχβέ, κατ’ άλλους ο ίδιος ο Γιαχβέ (!) νικητής των διαβολικών πειρασμών, επιστρέφει “καβάλα”[2] πάνω στο άγιο πνεύμα, θριαμβευτής στην Γαλιλαία, και επιτέλους περπατώντας πιά, αρχίζει την θαυματουργό του δράση!
Αν νομίζετε, ότι τα παραπάνω προκύπτουν μόνο από δική μου σατυρική διάθεση απατάσθε! Όπως καταλαβαίνετε, κάθε σχολιασμός, που θα σεβαστεί στοιχειωδώς τα ίδια τα δεδομένα της αφήγησης, θα κατέληγε υποχρεωτικά σε αθέλητη σάτιρα αυτής της απίστευτης παραμυθολογίας!
Πραγματικά δεν καταλαβαίνω ποιά η διαφορά του ιπταμένου Ιησού, που οργώνει κυριολεκτικά τους ουρανούς της Παλαιστίνης, απ’ τους μετά βδελυγμίας απορριπτέους απ’ τον χριστιανισμό ιπταμένους ήρωες της ελληνικής μυθολογίας, όπως του Περσέα με τα πτερωτά σανδάλια του Ερμή, (για να σκοτώσει την Μέδουσα), του Τριπτόλεμου με το πτερωτό άρμα της Δήμητρας (για να διδάξει στα έθνη την καλλιέργεια του σίτου), ή του Βελεροφόντη με τον ιπτάμενο Πήγασο (για να σκοτώσει την Χίμαιρα), και γιατί όχι και του ανατολίτη Αλαντίν, με το ιπτάμενο μαγικό του χαλί… ή ακόμα και της σύγχρονης παραλλαγής των ίδιων αυτών μύθων… του θρυλικού Σούπερμαν!
Η αφήγηση είναι τόσο ανόητη, που για αρκετές σελίδες ακόμα, θα μπορούσα να επισημαίνω απορίες όπως: είναι δυνατόν ένας συμπαντι¬κός θεός, ο θεός των γαλαξιών, να νικηθεί από απλή πείνα και εξουσιομανία; Απ’ την άλλη… τι πτωχότατων γνώσεων Σατανάς είναι αυτός, που θέτει δίλημμα εξουσίας της γης και των εθνών της, ωσάν αυτό να ήταν πράγματι μια δύσκολη απόφαση, για έναν πραγματικό συμπαντικό θεό!
Μήπως είναι καιρός να δούμε, ότι έχει πια υπέρ-αποκαλυφθεί η ανεπάρκεια των χαρακτήρων, θεών και δαιμόνων, που συμμετέχουν στο αρχαίο αυτό παραμυθόδραμα και έχει γίνει ολοφάνερη πια η περιορισμένη γεωκεντρική αντίληψη των ημιμαθών συγγραφέων της Καινής Διαθήκης;
Επιτέλους, τι νόημα έχει ολόκληρη αυτή η παραμυθολογία, του ιπταμένου Ιησού, την στιγμή που ο τέταρτος ευαγγελιστής, ο Ιωάννης, διαψεύδει ηχηρά και κατηγορηματικά όλες αυτές τις σαρανταήμερες μυθιστορηματικές πτήσεις, συνομιλίες και δοκιμασίες του Ιησού από τον αντίπαλό του Σατανά! Ναι, όσο κι αν ακούγεται παράξενο, κατ’ αυτόν, ο σαρανταήμερος πειρασμός του Ιησού απλά… ουδέποτε υπήρξε! Είναι τόσο θεόπνευστη, αυτή η Καινή Διαθήκη, ώστε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, η ίδια διαγράφει απολύτως και υποβιβάζει σε ξεκάθαρες μυθολογικές επινοήσεις, όσα μόλις προηγουμένως είχε υιοθετήσει!
Προσέξτε πόσο απλά τεκμηριώνεται αυτό!
Αμέσως μετά την περιγραφή της βάπτισης του Ιησού, στον Ιορδάνη, ο ευαγγελιστής Ιωάννης χρησιμοποιώντας εκφράσεις που δεν επιδέχονται χρονικής παρερμηνείας, γράφει: «την επαύριον… (δηλαδή την πρώτη μέρα μετά την βάπτισή του), ο Ιησούς γνώρισε τους δύο πρώτους μαθητές του, τον Πέτρο και τον Ανδρέα». (Ιωαν.1.35-40) Για την επόμενη, δηλαδή την δεύτερη μέρα μετά την βάπτιση του Ιησού, ο Ιωάννης χρησιμοποιεί και πάλι την ίδια έκφραση: «την επαύριον… ευρίσκει (ο Ιησούς) τον Φίλιππο και τον Ναθαναήλ» Ιωαν.1.43. Στην συνέχεια ο Ιωάννης, δείχνοντας ότι κυριολεκτεί λέγοντας την επαύριο, κλείνει το θέμα, βάζοντας τον Ιησού στην ενεργό δράση: «Και την τρίτη ημέρα (δηλαδή την τρίτη ημέρα μετά την βάπτιση του Ιησού) γάμος εγένετο εν Κανά». Ιωαν.2.1.
Δυστυχώς, για τους υπέρμαχους της θεοπνευστίας των αφηγήσεων της Καινής Διαθήκης, ο ευαγγελιστής Ιωάννης, είναι εξαιρετικά συγκεκριμένος! Ανάμεσα στην ανάληψη των καθηκόντων του Ιησού (βάπτιση) και την αρχή των θαυμάτων του στον γάμο της Κανά, μεσολαβούν μόνο τρεις πολύ συγκεκριμένες ημέρες, τις οποίες ο εξίσου θεόπνευστος Ιωάννης, περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια!
Κατά τον Ιωάννη λοιπόν, δεν υπάρχουν πουθενά τα χρονικά περιθώρια πειρασμών του Ιησού… έστω και για λιγότερο από σαράντα ώρες!
Λοιπόν; Με ποιά αλληγορία, ή άλλη θεολογική αλχημεία μπορεί κανείς να προσθέσει σαράντα μέρες ανάμεσα στις τρεις αυτές συγκεκριμένες μέρες της ζωής του Ιησού; Όπως καταλαβαίνετε αυτή δεν είναι μια απλή απορία αλλά… ένα ηχηρότατο χαστούκι στους κατ’ επάγγελμα ψευδόμενους θεολόγους!
Μπροστά μας έχουμε, κυριολεκτικά μια χαοτική “μαύρη τρύπα” στην πολυύμνητη θεοπνευστία των γραφών! Είναι πραγματικά μια πολύ συγκεκριμένη απορία, που θα περιμένω υπομονετικά, στο υπόλοιπο της ζωής μου, τους θεολόγους και τους μεγαλο-ιεράρχες να μου την λύσουν!
Πού θέλετε λοιπόν βρε αθεόφοβοι, να τοποθετήσουμε τις σαράντα ημέρες του υποτιθέμενου πειρασμού του Χριστού υπό του διαβόλου; Αν ο ίδιος ο Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού, με όσα γράφει, αρνείται κατηγορηματικά την ύπαρξη των σαράντα αυτών ημερών, γιατι πρέπει εμείς να τις αποδεχθούμε;
Κάντε μου τη χάρη και ρωτήστε όλους τους θεολόγους που γνωρίζετε: τι να τις κάνουμε τις σαράντα μέρες της ζωής του Ιησού που μας περισσεύουν; Τι να πετάξουμε, τα τρία ευαγγέλια που τις αναφέρουν, ή αυτό του ευαγγελιστή Ιωάννη, που με τίποτε δεν τις αναγνωρίζει; Αν σας απαντήσουν (με οποιονδήποτε τρόπο), επειδή οι απαντήσεις τους αυτές, από δω και στο εξής, θα έχουν πλέον συλλεκτική αξία, παρακαλώ να τις στείλετε και σε μένα!

Δεν επιχειρούμε εδώ, παρά μια απλή τυπική ανάλυση των βιβλικών κειμένων! Ε λοιπόν, η πρώτη αυτή επαφή του Χριστού με τον αρχιδαίμονα Σατανά και οι υποτιθέμενοι σαρανταήμεροι πειρασμοί του, μαζί με τις πτήσεις του Ιησού στην ράχη αγγέλων και δαιμόνων, δείχνουν να είναι ένα απλό θεολογικό μυθιστόρημα εποχής! Με ελάχιστα περιθώρια λάθους, υποθέτουμε πως πρόκειται για μεταγενέστερα φανταστικά σενάρια, που επινοήθηκαν από καλόγερους, στην προσπάθειά τους, σε υστερότερους χρόνους, να νομιμοποιήσουν την διαστροφή του μοναχισμού και να αγιοποιήσουν την τεμπελιά του αναχωρητισμού!
Χωρίς καμμία αμφιβολία λοιπόν, τα περί πειρασμών και τα δοξαστικά ευρήματα περί δήθεν καταθέσεως όλων των εθνών στα πόδια του θεανθρώπου Χριστού, απ’ τον εθνοκράτορα Σατανά, είναι παραμυθολογικές γελοιότητες, που ξεπερνούν ακόμα και τις δαιμονολογικές υπερβολές της Διαθήκης του Σολομώντος! Οι πτήσεις και τα μεγαλεία των δήθεν πειρασμών του Χριστού υπό του Διαβόλου, είναι φανταχτερό γέννημα καλογερικής φαντασίας, κυριολεκτικά κόμιξ εποχής, που σε μας δείχνουν όχι μόνο τον βαθμό της θλιβερής εξαπάτησής μας, αλλά και τον τύπο της “θεοπνευστίας” στην Καινή Διαθήκη!
Απ’ την άλλη βέβαια, με τίποτα δεν θα θέλαμε να χάσουμε την ευκαιρία να υποβάλουμε κάποιες βασανιστικές ερωτήσεις, σε όσους εξακολουθούν να απολαμβάνουν αυτά τα αποχαυνωτικά θρησκευτικά κόμιξ της εβραιο-χαλδαιικής λογοτεχνίας.
Τι θα πει αλήθεια: «παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος»; Ματθ.4.5.
Δηλαδή; πώς ακριβώς μετέφερε ο Διάβολος τον άνθρωπο Ιησού στο βουνό; Τον κρατούσε αγκαλιά, τον φορτώθηκε στην πλάτη ή μήπως επί το βιβλικότερον… τον βαστούσε απ’ τα μαλλιά… όπως μας λέει η Βίβλος ότι συνέβη σ’ εκείνη την ανεκδιήγητη βιβλική γελοιογραφία του αερομεταφερόμενου Αββακούμ; (Βλέπε Ο΄Δανιήλ Βηλ και Δράκων 36) Να λοιπόν που οι γελοιότητες του ιπτάμενου προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, επαναλαμβάνονται θρασύτερα και στην Καινή Διαθήκη!

Στις αλλεπάλληλες αυτές πτήσεις, συμμετείχε ο Ιησούς με το υλικό και ορατό του σώμα, ή είχε μεταβληθεί κι αυτός σε αόρατο πνεύμα; Αν δεν είχε σωματική συμμετοχή, σημαίνει αυτό ότι εγκατέλειψε κάπου προσωρινά το άψυχο σαρκίο του; Αν η συμμετοχή του στις πτήσεις ήταν σωματική, (όπως θα πρέπει υποχρεωτικά να υποθέσουμε, για έναν αμετάκλητα ενσαρκωμένο θεό), γιατί κανείς δεν είδε έναν άνδρα να διασχίζει κατ’ επανάληψη τους αιθέρες και σαν αρχαίος Σούπερμαν να πηδάει ξαφνικά απ’ το έδαφος και να στέκεται σαν ακροβάτης στο ακροκέραμο του ναού της Ιερουσαλήμ;
Αν δεχθούμε ότι η Βίβλος κυριολεκτεί, στέλνοντας τους δύο μεγάλους αντιπάλους Βεελζεβούλ και Ιησού σε «όρος υψηλό λίαν», δεν πρέπει τότε να υποθέσουμε, ότι αυτό ήταν ένα εξαιρετικά μεγάλο εναέριο ταξίδι, μια και τα περισσότερα βουνά της περιοχής δεν ξεπερνούν τα 600 μέτρα υψόμετρο, και μόνο υψηλά λίαν δεν μπορούν να θεωρηθούν; Λόγω παντελούς έλλειψης τέτοιων βουνών στην ευρύτερη περιοχή, τα δύο αυτά όντα, της εξαιρετικά παράξενης αυτής Ιουδαϊκής ιστορίας, ο ορατός άνθρωπος Ιησούς και ο αόρατος ιπτάμενος βαστάζος του ο Σατανάς, δεν πρέπει να πέταξαν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον Ναό της Ιερουσαλήμ, για να δουν όλα τα έθνη της γης από όρος υψηλό λίαν;!
Επειδή όμως και στην εποχή του Χριστού… η γη ήταν σφαιρική, γεννιέται η παιδικής απλότητας ερώτηση: υπάρχει όρος από την κορυφή του οποίου μπορούσε κανείς να δει όλα τα έθνη της γης; Αν όχι, γιατί η αφήγηση χρειάζεται ένα τέτοιο όρος; Αν όλα τα έθνη της γης, τα είδε με την δύναμη του νου και της φαντασίας, τότε γιατί δεν συνέβη αυτό από την οροφή του ναού της Ιερουσαλήμ, (αφήνοντας μάλιστα και εξαιρετικούς συμβολισμούς πίσω του), αλλά στην αφήγηση χρειάζεται η βοήθεια μιας πολύ ψηλότερης βουνοκορφής;
Ή μήπως και στην οροφή του ναού ανέβηκε… με την δύναμη του νου;
Ε λοιπόν, αν όσα ο Ιησούς “έζησε” μέσα στο νου του, με άνεση κάποιοι τα ονόμασαν γεγονότα, τι θα εμπόδιζε όλους τους οπαδούς του στο μέλλον να κάνουν το ίδιο; Πού σταματάει λοιπόν αυτή η εντυπωσιοθηρική φαντασιολογία; Μήπως ξεχνάμε ότι οι περιγραφές που βαφτίζονται γεγονότα, ενώ γεννήθηκαν στην φαντασία κάποιων… είναι κοινά, κοινότατα ψεύδη;
Επιπλέον, μήπως πίσω απ’ όλα αυτά, θα έπρεπε επιτέλους να δούμε όχι μόνο την αχαλίνωτη καλογερική φαντασία, αλλά και την ξεκάθαρη κατάθεση πίστης των αμόρφωτων συντακτών της Καινής Διαθήκης, περί επίπεδης[3] γης; Μπορεί ο Ερατοσθένης (276-196 π.Χ.) να μέτρησε την περιφέρεια της γης, με εξαιρετική μάλιστα ακρίβεια, αλλά το άγιο πνεύμα που υποτίθεται ότι ενέπνευσε τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης, αν και είχαν περάσει αιώνες από τότε, δεν το είχε πληροφορηθεί ακόμα, γιατί ήταν αφοσιωμένο στην εκπόνηση θεολογικών δόλων στην Ιερουσαλήμ!
Αλήθεια, γιατί ο υποτιθέμενος αυτός ουρανοκατέβατος θεός, που κατά την βιβλική θεολογία κατασκεύασε την γη και το συνολικό σύμπαν, επ’ ευκαιρία της αναφοράς στο σύνολο των εθνών, που ο Σατανάς του χάριζε, (κι αυτός δεν τα ήθελε), δεν μπήκε στον κόπο να μας δώσει μια μοναδική εικόνα της γης, από το εξωτερικό διάστημα, ξεκαθαρίζοντας από τότε μια τόσο απλή, αλλά και εξαιρετικά ποθητή επιστημονική αλήθεια, όπως η σφαιρικότητα της γης; Γιατί αντίθετα, με όσα λέει, ενισχύει την πεποίθηση της εποχής, περί επίπεδης γης;
Γιατί δεν είπε τίποτε για την σπάνια γαλανόλευκη όψη του υγρού πλανήτη μας, όπως αυτός φαίνεται υπέροχος απ’ το εξωτερικό διάστημα; Γιατί δεν ανέφερε τίποτε για την ύπαρξη αμέτρητων δισεκατομμυρίων γαλαξιών, που σαν λαμπερά διαμάντια, στολίζουν το απέραντο αγαπημένο σύμπαν; Γιατί δεν ανέφερε έστω υπαινικτικά οποιαδήποτε συμπαντική αλήθεια;
Γιατί δεν ανέφερε κάτι για το απόλυτο ψύχος του διαστήματος και τις απόλυτα εχθρικές προς την ζωή εξωγήινες συνθήκες; Γιατί δεν παρουσίασε την γη σαν μοναδικό καταφύγιο ζωής! Γιατί δεν παρότρυνε τους ανθρώπους, σε κοινό αγώνα παγκόσμιας επίγνωσης, υπεράσπισης και συνετής διαχείρισης, του μοναδικού από κάθε άποψη αυτού πλανήτη; Γιατί δεν ανέφερε κάτι για την φύση ή τα συγκριτικά μεγέθη γης, Σελήνης και Ηλίου;
Τέλος πάντων, γιατί δεν ανέφερε οτιδήποτε έξω από τις τότε κοινές γνώσεις της εποχής του;! Ακόμα και ο Παύλος ψέλλισε κάποια περισπούδαστα περί αστέρων: «άλλη η δόξα του ηλίου και άλλη της σελήνης και άλλη η δόξα των αστέρων. Αστήρ δε διαφέρει αστέρος κατά την δόξα» Α΄ Κορινθίους 15.41. Πράγματα βέβαια, που και ένα μικρό παιδί, δια γυμνού οφθαλμού, μπορούσε να διαπιστώσει! Όμως στην ίδια κατεύθυνση, θα μπορούσε ο ουρανοκατέβατος Ιησούς, να μας πει παρά πολλά! Γιατί δεν το έκανε; Και μόνο την ακριβή απόσταση των ουράνιων αυτών σωμάτων από την γη αν ξεστόμιζε… κανείς σήμερα δεν θα μπορούσε να του αμφισβητήσει την πνευματική του υπεροχή!
Γιατί δεν μας άφησε οποιαδήποτε αδιαμφισβήτητη επιστημονική απόδειξη των υποτιθέμενων εξωγήινων (θεϊκών) του γνώσεων; Γιατί δεν υπαινίχθη καν την ηλιοκεντρική[4] θεωρία; Γιατί δεν ανέφερε τον τελικό αριθμό των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος; Γιατί δεν μας είπε κάτι για την περιστροφή της γης γύρω απ’ τον άξονά της; Έναν υπαινιγμό για την κλίση του άξονα της και την σχέση της με την δημιουργία των εποχών;
Γιατί δεν είπε τίποτε για την τιτάνια ασπίδα προστασίας του πλανητικού μας συστήματος, τον γιγάντιο πλανήτη Δία, που με το κολοσσιαίο βαρυτικό του πεδίο, επέτρεψε την αδιατάραχτη σχετικά συνέχιση της ζωής στον μικρό μας συγκριτικά πλανήτη, τραβώντας όλους τους μεγάλους κομήτες (όπως και ο Ήλιος) στην δική του επιφάνεια, καθαρίζοντας έτσι το διαπλανητικό μας περιβάλλον, από τρομερές ουρανοκατέβατες απειλές; Γιατί δεν είπε κάτι για τις αιτίες της σταθερής επανάληψης των εποχών και την κορυφαία σημασία της σεληνιακής έλξης σ’ αυτό… κάτι που μόνο εσχάτως έχει ανακαλυφθεί; Γιατί δεν μας απεκάλυψε την πραγματική προέλευση της Σελήνης;
Γιατί δεν είπε κάτι για τον τελικό αριθμό των εθνών; Τον όγκο και την έκταση της γης; Γιατί δεν άφησε έστω έναν απλό υπαινιγμό, για την μεγάλη ήπειρο πέραν του Ατλαντικού; Την ύπαρξη της Αυστραλίας ή της Ανταρκτικής; Γιατί δεν είπε τίποτε για τους κατάλευκους παγωμένους πόλους της γης; Κάτι για την τεράστια ηλικία και τα στάδια διαμόρφωσης της γης; Οτιδήποτε για τις εκτεταμένες και επαναλαμβανόμενες περιόδους παγετώνων; Κάτι για την καταγωγή των έμβιων όντων; Την ιστορία (εξέλιξη) της ζωής στον πλανήτη;
Αλήθεια γιατί ο υποτιθέμενος αυτός ουρανοκατέβατος θεός, δεν μας είπε τίποτε, έστω και υπαινικτικά, για τα εξαιρετικά προνόμια ύπαρξης που παραχώρησε στους δεινόσαυρους… μια και ο πλανήτης αυτός, αν ποτέ χαρακτηρισθεί μόνο απ’ την χρονική κυριαρχία κάποιων έμβιων όντων πάνω του, άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο πλανήτης των δεινοσαύρων, αφού η κυριαρχία των δεινοσαύρων πάνω στον υποτιθέμενο πλανήτη των ανθρώπων, ξεπερνά σε χρονική διάρκεια κάθε φαντασία, ξεπερνώντας την κολοσσιαία χρονική περίοδο των εκατόν εξήντα πέντε εκατομμυρίων ετών… δηλαδή χρονική περίοδο ίση με 5,5 εκατομμύρια γενιές ανθρώπων!
Γιατί δεν διόρθωσε τον από κάθε άποψη γελοίο βιβλικό ισχυρισμό, ότι η ανθρωπότητα γεννήθηκε[5] 4.500 έως 5000 χιλιάδες χρόνια πριν από την δική του γέννηση και πως ανάμεσα στον πρώτο άνθρωπο Αδάμ και την αφεντιά του, μεσολαβούν, κατά τον “θεόπνευστο” Ματθαίο (1.1-16) μόνο εξήντα ή κατά τον “θεόπνευστο” Λουκά (3.23-37) εβδομήντα πέντε γενιές ανθρώπων;
Όμως, σήμερα με την αύξηση της γνώσης, ο κατάλογος αυτών των ερωτήσεων είναι κυριολεκτικά ατελείωτος… γι αυτό ας προσγειωθούμε στην ανάλυση των κειμένων και στο αναπόφευκτο συμπέρασμα. Μόνο σε αρχαίο χαλδαιικό παραμύθι, θα μπορούσαμε να διαβάσουμε τόσο καθαρά, ότι από κάποια πολύ ψηλή βουνοκορφή, με λίγο κόπο… και καθαρή ατμόσφαιρα, όλα τα έθνη της γης φαίνονται! Μόνο αστοιχείωτοι, ψευδόσοφοι αλλά κυρίως ψευδόθεοι, θα μπορούσαν στο θεολογικό τους παραλήρημα, να συμπεριλάβουν υπαινιγμούς για μια επίπεδη γη και ποτέ ο ίδιος ο δημιουργός της ολόδροσης σφαιρικότατης γης!
Αν πάλι, δεχθούμε ότι όλες αυτές οι παράξενες ”πτήσεις” και οι κατά φαντασία δοκιμασίες, ήταν αποτέλεσμα ”προφητικών εκστασιασμών” και τα περί προσφοράς εθνών στα πόδια του, ο Ιησούς τα “είδε” με τα μάτια του νου, ανάμεσα στα φαντασιογόνα ”λιβάνια” της προφητικής έκστασης, κάπου σε κάποια ολιγόωρη απομόνωσή του στην έρημο και αργότερα δηγήθηκε αυτές του τις ”προφητικές ενοράσεις” στους κατοπινούς βιογράφους του ως αληθινές σωματικές πτήσεις… τότε αυτομάτως, η βαριά σκιά της αχαλίνωτης προφητικής εκστασιογενούς φαντασίας, πέφτει υποχρεωτικά και στους υπόλοιπους άθλους του Ιησού και ο γιος του Γιαχβέ, υποβιβάζεται αυτόματα σε εκστασιαζόμενο αφηγητή φανταστικών πράξεων!
Για τον δύσμοιρο πιστό λοιπόν, είτε δεχθεί, όπως κάνουν οι τρεις πρώτοι ευαγγελιστές, είτε απορρίψει, όπως κάνει κατηγορηματικά ο ευαγγελιστής Ιωάννης, τα περί πειρασμών και πτήσεων του Ιησού, θα βρεθεί στην ίδια ακριβώς δυσάρεστη θέση, γιατί απλούστατα έχει κάνει το λάθος, να θεωρεί ακατάρριπτο θεολογικό αξίωμα τις θεολογικές αυτές ασυναρτησίες![6]

M. Καλόπουλος

…….
[1] Στην περιοχή ελάχιστα βουνά ξεπερνούν τα εξακόσια μέτρα και δύσκολα κάποιο απ’ αυτά μπορεί να θεωρηθεί βουνό υψηλόν λίαν!
[2] Σαν τον Βελεροφόντη πάνω στον Πήγασο, ή τον Αλαντίν πάνω στο ιπτάμενο χαλί!
[3] Οι θρησκευόμενοι επ’ αυτού, αναφέρουν το εδάφιο: «κρεμάζων την γην επί ουδενός» Ιωβ 26.7. ξεχνώντας ότι όχι μόνο η έκφραση είναι αρχαιοελληνική και κλεμμένη, την περίοδο της μετάφρασης των Εβδομήκοντα (το 270 π.Χ.) στην Αλεξάνδρεια, αλλά ότι η αναφορά αυτή δεν υπονοεί καθόλου την σφαιρικότητά της. Με τα ίδια ακριβώς λόγια αναφέρεται στην σφαιρικότητα της γης ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος. (611-546 π.Χ.) λέγοντας: «την δε γην είναι μετέωρον υπό μηδενός κρατουμένην… (και συμπληρώνει) την ούσαν σφαιροειδή, την τε σελήνην υπό ηλίου φωτίζεσθαι αλλά και (αυτός) ο ήλιος, (είναι) καθαρώτατον πυρ»!
[4] Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος (320-250 π.Χ.) αναφέρει: «η γη περί τον αυτής άξονα δινούμενη… τον δε ήλιον μένει ακίνητον την δε γην περιφέρεσθαι περί τον ήλιον κατά κύκλου περιφέρειαν».
[5] Καμμιά αλληγορική διαφυγή δεν χωράει στην συνολική άθροιση των ηλικιών των βιβλικών πατριαρχών, από Αδάμ έως Ιησού, τις οποίες αναφέρει λεπτομερώς η Βίβλος!
[6] Για να συνειδητοποιήσει κανείς σήμερα το συνονθύλευμα των χριστιανικών κειμένων και την κυριολεκτικά χαοτική χριστολογική παραμυθολογία, απ’ την οποία αναδύθηκαν τα τελικά αυτά κείμενα, ο επιμελής αναγνώστης πρέπει να ψάξει στο internet για τα ευρήματα της Αιγυπτιακής βιβλιοθήκης, Nag Hammadi (2ου αι.μ.Χ.) που τυχαία ανακαλύφθηκαν το 1945 σε κάποια παραποτάμια σπηλιά του Νείλου, από κάποιον χωρικό ονόματι Moxamd Ali. Μόνο τότε θα καταλάβει, ότι αυτά που σήμερα θεωρούνται θεόπνευστα κείμενα της Καινής Διαθήκης, είναι προσεκτικές συρραφές, από ατελείωτα παραδοξολογήματα της πρωτοχριστιανικής εποχής. Τα ευρήματα αυτά, χαρακτηρίσθηκαν απόκρυφα, αλλά ουσιαστικά αποτελούν μια πλούσια πηγή διασταύρωσης και σύγκρισης με τα αποδεκτά κείμενα, ανάλογα με τα ευρήματα του Coumran (1947) για την Παλαιά Διαθήκη.

ΠΗΓΗ:Μ.Καλόπουλος:http://www.epanellinismos.com